گاهی مسأله این نیست که چه انتخابی درست است بلکه این است که چگونه با زخم حاصل از انتخاب زندگی کنی.
05.03.2026 05:24 — 👍 1 🔁 0 💬 0 📌 0گاهی مسأله این نیست که چه انتخابی درست است بلکه این است که چگونه با زخم حاصل از انتخاب زندگی کنی.
05.03.2026 05:24 — 👍 1 🔁 0 💬 0 📌 0
نگویند:
نگفتیم.
کلمه
تا نیمه بالا آمد،
تیز شد،
برگشت
خطی کشید به گلو.
نوشتیم
جوهر.
به نفت رسید.
کاغذ
چراغ شد.
چراغ
فریاد کشید.
نگویند:
هیچ نکردیم.
ایستادن
خمیدگیِ نور بود.
خمیدگی
افتاد.
بگذار بگویند:
زیبایی
سوخت.
و ما
میانِ نور و خاکستر
شکلِ سوختن گرفتیم.
دیدن
لبه داشت.
لبه
در گلویِ ما
ماند.
نگویند:
ندیدیم.
دیدن
گداختنِ نور بود
در قرنیهای
که شهر را
تاب نمیآورد.
شهر
آتش را صرف کرد.
آتش
ما را.
نگویند:
نشنیدیم.
صدا
سربِ داغی بود
در گوشِ خیابان.
ما
گوش نبودیم
موج بودیم.
عبور
از ما گذشت.
نگویند:
نچشیدیم.
دود
در دهان
هجای آخر شد.
خاکستر
نامِ کوچکِ نان.
ما
خوردیم
و زبان
سیاه شد.
شرفی، عضو هیات اجرایی حزب دموکرات کردستان ایران: ورود پیشمرگهها برای دفاع از مردم منتفی نیست
p.dw.com/p/59oJW?at_m...
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی جلسه خبری هفتگیاش را در یک مدرسه برگزار کرده. به این بهانه که آسیبدیدگی از جنگ را به خبرنگارها نشان بده!
غافل از این که پیغامی که پسِ پشت این حرکت منتقل میشه اینه که مدرسه جای امنیه و هدف تهاجم و بمباران نیست.
فرض میکنم این تئوری که درگیر کردن همه در جنگ، باعث ایجاد فشار و اجماع جهانی برای توقف جنگ میشود کار کند و جنگ تمام شود. (بماند که تصمیمگیرنده اصلی گوش و دیگر اعضایش به این چیزها بدهکار نیست.)
فردای پایان چه طور میخواهی با همسایهها و مجاورانی که برایشان موشک و پهپاد فرستادی کارکنی و رابطه داشته باشی؟
آنهایی که ابهام و پیچیدگی بیشتری را میتوانند تحمل کنند یا تجربه زیسته متنوعتری دارند و با چندصدایی آشناترند راحتتر میتوانند بین لایههای متفاوتی هویتی حرکت کنند. احتمالن همین دسته هستند که میتوانند بگویند من هم با ٰرژیم جمهوریاسلامی مخالفم هم با بمباران...
03.03.2026 04:45 — 👍 4 🔁 0 💬 0 📌 0
در شرایط بحرانی، انسان از انزوا میترسد. پیوستن به یک اردوگاه هویتی به آدم حس قدرت، تعلق و معنا میدهد حتا اگر آن اردوگاه نگاه و زبان حذف داشته باشد.
جنگ هویتی، الزامن سیاسی نیست پاسخ به نیاز تعلق است.
به نظرم متن، «ما» را بیش از حد یکپارچه و اخلاقی میبیند و مسئولیت تاریخی را تمامن بر دوش جامعه میگذارد. آیا این تولید احساسِ گناهِ جمعی به فرسودگی اعتماد به نفس سیاسی جامعه نمیانجامد؟
02.03.2026 02:42 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
خبرنگار نیویورکر بعد از مرگ خامنهای با محمودیان تماس گرفته و با او گفتگوی کوتاهی داشته
بر اساس مشاهدات، امید زیادی ندارم که این حملات به سقوط کامل رژیم بینجامد. اگر سقوط اتفاق نیفتد، ممکن است وارد دورانی حتا سرکوبگرانهتر و دشوارتر شویم و شرایط خیلی سختتر شود
www.newyorker.com/newsletter/t...
Additionally, I want to speak directly to Iranian New Yorkers: you are part of the fabric of this city — you are our neighbors, small business owners, students, artists, workers, and community leaders. You will be safe here.
28.02.2026 17:50 — 👍 9974 🔁 1428 💬 53 📌 84
مهدی محمودیان چند ساعت پیش از آغاز جنگ: جمهوری اسلامی در آستانه سقوط است. تنها فشار انگشتی برای سقوطش کافی است. به همین دلیل است که بیشترین تعدادی را که بشود تصور کرد کشته است. خود جمهوری اسلامی هم باور ندارد که دوام بیاورد.
01.03.2026 17:28 — 👍 7 🔁 1 💬 1 📌 0
باش تا نفرینِ دوزخ از تو چه سازد،
که مادرانِ سیاهپوش
ــ داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد ــ
هنوز از سجادهها
سر برنگرفتهاند!
on.soundcloud.com/uTzEx7ZOHZHF...
در بحرانهای جغراسیاستی*، تاریخ منتظرِ اخلاقِ فردی نمیماند.
*معادل ژئوپولیتیک
۳-چین هم از شهروندانش خواسته ایران را ترک کنند. تبلیغ روبرو درباره تبلیغکردن است. خانمی آن طرفتر سمت چپ، ایستاده دارد کتاب میخواند. کتاب با قطع جیبی است ولی عنوانش را نمیتوانم بخوانم. خیلیها، ایستگاه والاستریت پیاده میشوند. تا چند ثانیه دیگر زیر آب میرویم.
27.02.2026 13:23 — 👍 3 🔁 0 💬 0 📌 0۲-رنگ صندلیهای متروی ۳ نارنجی است. پسر جوانی از ماگاش چیزی مینوشد، لابد چیزی گرم . آقای آسیایی روبرو که یک کوله و یک پاکت کاغذی کنار خودش روی صندلی گذاشته، عینک سیاه آفتابی به چشم دارد. خانم کنار دستی پای چپاش را روی پای دیگر انداخته، جورابی رنگی از طیفهای مختلف بنفش به پا دارد.
27.02.2026 13:23 — 👍 3 🔁 0 💬 1 📌 0۱-ساعت حدود ۸ صبح است و با متروی ۳ عازم محل کار هستم. داخل مترو سرد است. کلاه را به سرم میکشم. واگن نسبتن خالی است و معدود آدمهای داخل مترو هر کس مشغول کاری است. بیشتر با گوشی موبایلشان مشغولاند، دونفر به جایی خیره شدهاند و لابد به چیزی فکر میکنند.
27.02.2026 13:23 — 👍 3 🔁 0 💬 1 📌 0
محمد قائد: حکومت کردن بر سرزمینی مانند ایران جزو مشاغل پرخطر است.
26.02.2026 04:35 — 👍 4 🔁 0 💬 0 📌 0
40 Iranian Doctors and Nurses Describe a Massacre www.nytimes.com/interactive/...
26.02.2026 02:48 — 👍 5 🔁 1 💬 0 📌 0
ایران (حوالی تهران) - بین سالهای ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸
عکاس ماریون پُست ولکات
چپ ایران هنوز در حال صحبتکردن با جامعهای است که دیگر وجود ندارد. جامعهای با طبقه کارگر همگن، آگاهی خطی و سوژههای آماده بسیج.
در حالیکه جامعه امروز مجموعهای از بدنهای زخمی، سوژههای خسته، خواستهای فوری و اشکال مقاومت پراکنده است.
زنانی که بدنشان میدان جنگ است، جوانانی که چیزی برای ازدستدادن ندارند…
چپ ایران امروز در خطر انحلال سیاسی است، نه بهدست سرکوب بلکه بهدست عادت. عادتی مزمن به اخلاقگرایی بهجای سیاست و به درست بودن بهجای مؤثر بودن.
اگر چپ نتواند این وضعیت را بهمثابه یک بحران واقعی بپذیرد دیگر «به حاشیه رانده نمیشود» بلکه خود داوطلبانه از تاریخ کنار میرود.
www.radiozamaneh.com/879358/
اینی که گذاشتی انگار جدیده.
من منظورم این بود
www.bultannews.com/fa/news/8821...
