Azam

این که اسم MEK بیشتر و بیشتر میاد از ترسناک‌ترین کابوس‌های من هم ترسناک‌تره.

دستبوسی ترامپ را می‌کنه بدون شرم. تهوع از همه جهت و همه جا.

این که کلن کسی تصور کنه نظر ما اهمیتی داره جالبه‌. حالا در له یا علیه هر چیزی در این زمان.

با خفت و خواری مرد. مردمی با مرگش شاد شدن.

:)))

من با این ویدئوهایی که مردم داد می‌زنند خامنه‌ای کشته شد گریه کردم. بغض هزار ساله.

کشته شد.
کشته شد؟

بیشتر و اول از همه ایران را.

تولدت مبارک!

🫂

اگر قطعیت داشتم که سوال نمی‌پرسیدم. گفتم که هنوز برام سوال‌ه.

مردم را نفهمیدن ربطی به انتقاد کردن یا نظر مخالف داشتن نداره. در همون زمان هم که این جماعت فریز شده بودن یک سری مردم داخل ایران حتمن هنوز طرفدار این طرز فکرشون بودن. ربطی به درست یا غلط بودن نظر هم نداره.

از نظر من اون‌ها فریز شده بودن. در اون زمان، با اطلاعات اون زمان، اصلاح ممکن بود و اصلن پهلوی وجود نداشت در سیاست واقعی روزمره. در مورد "ماها" از دوستانم سوال پرسیدم که آیا ممکنه ما (از جمله خودم) هم شبیه اون‌هاییم و در زمان فریز شدیم و مردم را نمی‌فهمیم؟ این ربطی به پهلوی نداره. /

سوالم بیشتر در مورد خودم بود تا دیگران

من نگفتم اون‌ها فریز شدن یا نشدن. من وقتی ایران بودم و بعدها همیشه جماعت لوس‌آنجلس‌نشین ماهواره‌ای طرفدار پهلوی را فریز شده می‌دیدم. این چند وقت خیلی به این فکر می‌کنم که از کجا می‌دونم من هم مثل اون‌ها فریز نشدم

انگ ارزشی و آخونددوست بودن به دلیل مخالفت با جنگ غلطه. انگ سلطنت‌دوست بودن به دلیل حضور در تظاهرات ایرانیان خارج از کشور یا تلاش برای فهمیدن بقیه هم.

من این سوال را هفته پیش پرسیدم از دوستانم که هر چی بیشتر می‌گذره بیشتر احساس می‌کنم خیلی‌هامون شبیه اون لوس‌آنجلس‌نشین‌هایی شدیم که دهه هفتاد مسخره می‌کردیم

به منم

کتی‌جون معلومه راه درست را رفتی و همون حکایت چوب را برداری گربه دزده فرار می‌کنه. همین که به برچسب زدن افتادن نشون می‌ده کجای کارن

آره با مسخره کردن مخالفم

چون الان و در این لحظه هم می‌تونیم بریم. من هم اون دو روز دلم می‌خواست ایران می‌بودم ولی گفتنش و این که وای حالا که نبودم می‌رم و در فضای امن تظاهرات می‌کنم و چه کار شاقی کردم (نه تو و خیلی‌های دیگه، حرفم به اون گروهی‌ه که وای مهاجر ایرانی فلان کرده، شاخ غول شکسته است) به من یکی خیلی حس بدی می‌ده

و از سختی‌های ایرانی مهاجر می‌گه. یا اون آهنگ که می‌گه من دلم می‌خواست کنار تو باشم در ذاتش دروغ داره و همه ما می‌تونیم اونجا باشیم، ولی اون‌ها که داخلی نمی‌تونند خارج باشند.
ولی در کل با همه چیزهایی که در مورد فضای بلواسکای موافقم که خیلی بالا به پایین‌ه

کتی من شرم نیابتی را گفتم نه به خاطر تجمع. خود من اگر تورنتو بودم می‌رفتم. حتی از مونترال هم حیلی فکر کردم برم یا نه. ولی از رفتار و گفتار یک عده واقعن شرم نیابتی می‌گیرم. طرف نوشته ج ا نمی‌دونه گیر کی افتاده، مهاجر ایرانی فلان. ایرانی داخل‌نشین که گلوله می‌خوره را گذاشته کنار /

من هم از این حس و اون آهنگ خیلی شرم نیابتی می‌گیرم

این آهنگ "من دلم می‌خواست کنار تو باشم"، من را اذیت می‌کنه.

استوری کرده رهبر چه کسی است با ویدئوی ضحاک. براش نوشتم یک جانی بچه‌کش‌ه و بلاکش کردم. رواداری در این حد در توانم نیست دیگه.

*جامعه

یک تظاهرات در جمعه‌ی آزاد رفتن‌ها

با ویدئوهای تورنتو هم گریه کردم به یاد جمعیت اون دو شب ایران. مگه مردم ایران جز شنیدن صداشون چی می‌خواستن این همه سال و این رژیم قاتل نگذاشت؟

من انگار روی الاکلنگ ذهنیم اون‌قدر که بالا پایین می‌شن فکرها و نظرهام