Kamu🃏🎪✨

‘หยดน้ำเม็ดจ้อยทิ้งตัวหยาดรินบนกายองค์นาเคนทร์ ชั่วขณะนั้น สันนิวาสบังเกิดในบัดดล
สิสิรรินร่ำสู่ท่านแล้ว จึงขอเคียงข้าง ตราบนิรันดร์’

—review #สิสิรรินร่ำ
#readwithwhatev6

เชิญพบกับพีเรียดไทยที่เปี่ยมไปด้วยภาษาเขียนอันเจิดจรัส ลึกซึ้ง และครบรสอย่างไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

#LitWithKamu

‘กลับไปแล้วอย่าทำเครื่องบินตกอีกนะ.. พ่อทหารโง่’

พี่ทิตย์และพ่อแก้ว

🥀

ประโยคที่ว่า

“เธอเคยถามว่าฉันชอบดอกเปราะภูขาวใช่หรือไม่ ใช่ ฉันชอบดอกไม้นั้น... แลดูเหมือนตอนนี้น่าจะชอบเพิ่มอีกพันธุ์เสียแล้ว

ดอกไม้ป่าน่ารักดอกหนึ่ง

ดอกอะไรก็ไม่รู้

กลิ่นหอมเหลือเกิน”

จึงเป็นคำพูดที่อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ แต่พอย้อนกลับไปอ่านใหม่ก็กลืนก้อนสะอื้นไม่ลงจริงๆ

แต่เมื่อแผลกายหาย ทหารหนุ่มก็ต้องกลับไปประจำการ สิ่งที่เรียกว่าความรักและความผูกพันจึงหมดหนทางไขว่คว้า

สัตย์สาบานหนึ่งเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้
‘ผาซ่อนแก้ว’ จึงเป็นสถานที่ที่สวยงามแต่กลับยิ่งทำให้ใจคนหม่นหมองลงไป..

รักแรกพบจึงบังเกิดเคล้ากลิ่นดอกแก้ว ท่ามกลางลานผาที่เต็มไปด้วยดอกเปราะภูขาว

ท่ามกลางไฟสงครามที่ร้อนระอุ ทหารอากาศหนุ่ม ‘เทพาทิตย์’ ทำเครื่องบินตกที่ใจกลางผืนป่า จากนั้นก็ได้ ‘พ่อแก้ว’ ช่วยชีวิตไว้ ใช้ชีวิตด้วยกัน กวนกันบ้างเถียงกันบ้าง ยุกยิกยึกยักไปมา สุดท้ายความรู้สึกบางอย่างก็ถูกถักทอ

เรียบง่ายแต่เจ็บปวดเป็นอย่างยิ่ง คือนิยามที่อยากมอบให้กับหนังสือเล่มนี้

มันมีความละเมียดละไมในการเล่าเรื่อง การหาจังหวะขยี้คนอ่านด้วยความหอมหวานในอดีตที่เอากลับคืนมาไม่ได้ เฝ้ารอร้อยวันพันปี ‘เกือบ’ จะไม่มีโอกาสได้พานพบ

‘จะลืมเขาได้อย่างไร.. เขายังวิ่งเล่นในหัวฉันอยู่เลย’

..แด่พ่อแก้ว ผู้ที่ข้าปรารถนาจะรอตลอดไป 🥀

#เปราะภูขาวดอกสุดท้าย

‘คนเราตกหลุมรักตอนไหนได้บ้าง?
คนเราตกหลุมรักกับอะไรได้บ้าง?
ตอนเรียนได้มั้ย กับเรื่องที่กำลังเรียนได้มั้ย?
ตกหลุมรักภาพยนต์ได้มั้ย?’

• Famille, Mon Amour •

Coming of age มิตรภาพ การแอบรักและการทำหนัง อบอุ่นมาก รักเด็กพวกนี้🥺🫳🏻
#หมอกเอกฟิล์ม 🎬

บางอย่างบางตัวละครก็ขมวดคิ้ว มันอะไรขนาดนั้น เหตุการณ์บังเอิญก็ชวนเอ๊ะบางครั้ง

แต่เป็นเรื่องหนึ่งที่จี้จุดในใจได้พอดิบพอดี อยากเป็นกำลังใจให้ผู้หญิงทุกคนที่ต้องผ่านเรื่องราวเหล่านี้ด้วยตัวคนเดียว ไม่ผิดหวังที่หยิบมาอ่าน

การกลับมาพบกันอีกครั้ง แม้ว่าบนใบหน้าจะฝากริ้วรอยและร่องรอยของประสบการณ์ไว้มากน้อยเพียงใด แต่ในสายตาของใครคนหนึ่ง นับว่าคุณยังคงงดงามและสดใส

เข้าใจบริบทสังคมความเป็นไป เราเห็นใจเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งกับเรื่องราวที่ต้องประสบพบเจอ เสียใจกับเธอ บางทีก็ท้อแท้ไปพร้อมกับเธอ จากเด็กผู้หญิงที่สดใส ผ่านไปหลายปีเกือบจำไม่ได้ ซีด ผอม ก้มหน้าก้มตาเดิน ยิ้มไม่ออก เศร้าไม่สุด

หัวอกผู้หญิงคนหนึ่งที่ผ่านเรื่องบางอย่างมา เสียสละมา ต่อสู้กับมันมา ต่อให้ต้องกลับไปถามหาต้นสายปลายเหตุอีกร้อยครั้ง แต่นั่นมันก็คืออดีตของคนคนหนึ่ง ช่วงวัยที่ทำพลาด ณ เวลาหนึ่งเท่านั้น แต่โตมาจึงได้เข้าใจ

แต่เมื่อสลับอดีตขึ้นมาเล่า เปิดเผยเรื่องราวมากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดหนึ่งที่ความจริงถูกเปิดเผย ตั้งแต่ตรงนี้ความรู้สึกก็เริ่มไหลดิ่งลงไป ทั้งที่มันเดิมๆ แต่มันทำให้เราช้ำเรื่อยๆ และค่อยๆ ช้ำ

ตัวเรื่องจะเล่าสลับอดีตโดยยึดปัจจุบันเป็นหลัก
เนื้อเรื่องเรียบง่ายแต่เหมือนยาแรงในบางช่วง ปัจจุบันที่ใช้ชีวิตอย่างหนักเอาเบาสู้ แรกเริ่มรู้สึกว่าธรรมดา ใครก็ต่างทำเพื่อหาเลี้ยงครอบครัวทั้งนั้น

เรื่องราวของดารัณ สาวน้อยธรรมดาคนหนึ่งที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา สดใสร่าเริงและเป็นที่รักของเหล่าเพื่อนๆ วันหนึ่งกลับมีเรื่องบางอย่างพลิกผันชะตาชีวิตของเธอไป.. ครอบครัว ความรัก อนาคตที่วาดหวัง สิ่งเหล่านี้จึงคงอยู่แค่ในความฝันเท่านั้น

รักในวัยเรียนก็เหมือนจุดเทียนกลางสายฝน จุดติดได้ไม่นาน มันก็ดับไป

#รักษ์

• ชอบคำว่าสุขงอมมากกว่าสุกงอม •

ฟังดูเหมือน ‘เราจะใช้ชีวิตคู่ให้สุขไปด้วยกัน.. แล้วจากนั้นเราก็จะแก่หง่อมไปด้วยกัน’

นั่นแหละ เก็บเศษใจมาหวังว่าศิลปิน(น้ำ)สั่งฟ้าและนายแบบวิบวับ(วับๆแวมๆ) จะกลับมาแนบชิดกันสักวันหนึ่ง ..ก็นะ

“พี่เป็นหัวใจของผมเลยนะเว้ย”💖