👓YUUTO👓 (slow reply)

📢ประกาศสำคัญ !

ทางคอมมูขอแจ้งข่าวสารเพื่อให้ทราบว่า #UMN_Mainevent3 หรือ เทศกาลโอบ้ง ที่ใกล้ถึงนี้ จะเป็นอีเว้นท์สุดท้ายของคอมมูแล้ว🙇‍♀️

ทางทีมงานต้องขออภัยที่ไม่สามารถดำเนินคอมมูจนถึงเป้าหมายที่วางไว้ได้ เนื่องจากเหตุผลส่วนตัวและติดปัญหาทางด้านสุขภาพ

อย่างไรก็ตาม แม้จบอีเว้นท์ดังกล่าวไปแล้ว ผู้เล่นก็ยังสามารถดำเนินสตอรี่หรือโรลเพลย์เกี่ยวกับคอมมูได้เสมอ

+

(แบบนี้ต้องเอาไปลองใส่แล้วล่ะ🤩)

เดี๋ยวก่อนๆๆๆ จะกลับแล้วหรอ!? คุณนักเดินทางมาตั้งไกลขนาดนั้น จะไม่เอาชุดน่ารักๆกลับไปหน่อยหรอครับ!?

🌟ชุดกะลาสีเหมาะแก่การรับลมทะเลที่ใส่ได้ทุกเพศทุกวัย ราคา 1000 เยน แถมหมวกให้ด้วยนะ!🌟

(สามารถโควตชุดจากรูปนี้ไปวาดได้เลยครับ! สามารถใส่ในบูธได้ทันทีเพราะเรามีโซนเปลี่ยนชุดให้☝️)

#UMN_Mainevent2
#UMN_2-B
🌟Catch ya! pon!🌟

ยินดีต้อนรับเหล่านักเดินทางทั้งหลาย ขอเพียงนั่งเรือข้ามฟากไปยังเส้นขอบฟ้าและจ่ายค่าผ่านทางเพียง 300 เยน ก็จะได้พบกับดินแดนที่ทะเลและท้องฟ้ายามค่ำคืนบรรจบกัน! 🌊🌟

ว่ากันว่าที่ทะเลดาวแห่งนี้มีกาชาปองดวงดาวให้เราหยิบไปแลกสมบัติกับเหล่าคุณสัตว์ทะเลดาวได้ด้วยล่ะ

สุ่มกาชาปองรับของรางวัล! : th.shindanmaker.com/1256967

🎊MAIN EVENT 2 : บุงคะไซ🎊
แฮชแท็ก #UMN_Mainevent2
[ทุกตัวละครสามารถเข้าร่วมได้]

วู้วฮู้ว~ พวกเธอรับรู้ได้ถึงพลังแห่งวัยรุ่นและความฝันอันเต็มเปี่ยมนี้ไหม? ใช่แล้ว เพราะในที่สุดบุงคะไซที่รอคอยก็มาถึง อย่ามัวแต่โอ้เอ้แล้วมาร่วมสร้างความทรงจำแสนวิเศษไปด้วยกันเถอะ !

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม docs.google.com/document/d/1...

#UMN_DramaClub #UMN_DramaBunkasai #UMN_Mainevent2

คฤหาสน์หรูในค่ำคืนหนึ่ง
เวทีถูกจัด แสงไฟถูกจุด เพื่อฉลองให้กับความสำเร็จอันหอมหวาน

เมื่อผู้กำกับละครผู้ยิ่งใหญ่ถูกสังหารในห้องปิดตาย
การสืบสวนจึงกลายเป็นการเปิดม่านทีละชั้น

เพื่อค้นหาว่า—
ใครคือผู้แสดง
และ ใครคือผู้เขียนบทฆาตกรรมนี้

(ผ้มมาปักไว้ก่อนน)

©️ mind melo

#UMN_Mainevent1 | #UMN_เปิดโรล
( เนียนรู้จัก/ทำความรู้จัก ok ค่ะ! )
—

มุม ๆ นึงที่คนไม่พลุกพล่าน อาจจะเป็นมุมประจำของใครบางคนที่คิดจะโดดสักแปปนึงมานั่งพัก รึเปล่านะ?

หากสังเกตดี ๆ คงจะเห็นใครบางคน

เธอนั่งอยู่กับแมวอ้วนที่นอนบนตักเธอ

ที่มือดูจะมีแผลข่วนเต็มไปหมดด้วย…
เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย

ถ้ามีใครสักคนคุยเป็นเพื่อนก็คงดีนะ
เธอคิด

👻MINI EVENT 2 : ทดสอบความกล้า
แฮชแท็ก #UMN_Minievent2
[สำหรับตัวละครนักเรียนและอาจารย์เท่านั้น]

และแล้วกิจกรรมในยามค่ำคืนก็มาถึง พวกเธอน่ะเชื่อในเรื่องสิ่งลี้ลับบ้างหรือเปล่า?

เสียงกระซิบอันแผ่วเบาจากใครคนนึงได้ส่งต่อและบอกกับเธอว่า
"ก่อนนอนถ้าอยากลองพิสูจน์ความกล้าก็ขึ้นไปที่ศาลเจ้าอิเสะดูสิ…."

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม docs.google.com/document/d/1...

#UMN_เปิดโรล เช้าวันหยุด | แยกรูท

คุณเดินผ่านย่านมิโดริ ผ่านบ้านเดี่ยวหลังหนึ่งที่ดูจะเป็นที่รักของพรรณไม้ ทั้งไม้เลื้อยไม้เถาห้อยย้อยลงมาจากรั้วงดงามเป็นธรรมชาติ

แล้วคุณก็เห็นชายวัยกลางคนบนบันไดพับเตี้ยๆ หน้าบ้าน กำลังใช้กรรไกรเล็มกิ่งไม้ เขาคงได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณจึงหันไปหา จังหวะเดียวกับที่ขาบันไดโงนเงนเหมือนจะล้ม

คุณจึง…

(บวกสั้นยาวได้หมดครับ มายืนดูคนเอวยอกเฉยๆก็ได้—)

(ไม่อนุมัติ👹)

#UMN_Mainevent1
ก่อนวันไปค่ายกระชับมิตร ในฐานะหัวหน้าห้องที่ดี(มั้ย) เธอมาเตือนเพื่อนๆ ห้องD ทุกคนเรื่องเตรียมของก่อนไปค่าย

"ช่วยไม่ได้ เพราะเป็นหัวหน้าห้อง ก็คงต้องไปด้วยน่ะสิ"

"อย่าลืมของกันล่ะ เข้าใจมั้ย!?"

ถึงจะว่าแบบนั้น แต่เหมือนเธอจะเตรียมของจำเป็นอื่นๆ และขนม ไปเผื่อทุกคนด้วยนะ

(เกือบมาสาย แต่ทำความดีแบบนี้ ลดโทษให้ขอรับ เด็กดี กู้ดบอย😭😭😭😭)

#UMN_Mainevent1
#UMN_2-B

ก่อนเรียกเข้าแถวรวมพลของห้อง 2-B ราวๆสองนาที (08:28) ไคโรวพลันหอบหายใจโผล่ขึ้นมาจากท้ายสุด

ระหว่างทางเกิดเรื่องขึ้นมากมาย แต่อย่างน้อยเขาก็มาทันแบบฉิวเฉียด

#UMN_Mainevent1

เพราะกลัวผี การทดสอบความกล้าจึงโดนปัดตกไปทันที

เด็กสาวขอฟืนบางส่วนมาจากแถวนั้น ก่อกองไฟเล็ก ๆ ของตนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากกองไฟหลัก

ผ้าห่มสามผืน กองไฟอุ่น ๆ ช็อคโกแลตร้อนกับมาร์ชเมลโล่ที่เตรียมมา และที่สำคัญ แฟนสาวคนสวยที่นั่งตรงข้ามกัน

บรรยากาศที่สวยจนหาที่เปรียบไม่ได้เลยล่ะ

( แวะลงรูปรีบ ๆ ก่อนการศึกษาจะเรียกค่ะ ซีนหวาน ๆ >< )

#UMN_Mainevent1 | #โรลเปิด (+ได้เลยค่ะ ! )

ยามค่ำคืนที่ดาวพราวแสง สิ้นเสียงสายลมพัดผ่าน , ร่างนั้นนั่งลงข้างกาย [คุณ]

โดยไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงแค่มองใบหน้านั้นด้วยนัยน์ตาสีครามทะเลอยู่เช่นนั้น พลันเธอเงยหน้ามองขึ้นบนท้องฟ้าก่อนที่ความเงียบนั้นจะหายไปและแทนที่ด้วยเสียงของเธอ

“ ดาวบนฟ้าสวยเนอะ , ทำให้รู้สึกเหมือนกันว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยวบนจักรวาลนี้เลย ”

#UMN_mainevent1
#UMN_board

RTO🦈 :วันนี้สนุกมากครับ!! เรย์โตะคลินิกเปิดให้บริการแล้วWWW

( @yuuseiumn.bsky.social @umn-aran.bsky.social @yutoumn.bsky.social )
(ไม่ต้องสืบว่าเครื่องประดับบนหัวเพื่อนของใคร เรย์โตะจัดการหมด🤣)

#UMN_Mainevent1

【ค่ายกระชับมิตร】

และก็เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่มิคังได้ร่วมเล่นวนกิจกรรมฐานทั้งสี่กับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน

ถึงใจจะสู้ไหวแต่ร่างกายขอยอมแพ้ ยูโตะกลั้นใจสารภาพความในใจออกไปอย่างรู้สึกผิดบาป

"ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ แต่เท้า...คือ...เท้ามัน.."
"เหยียบอยู่น่ะ..."

น้ำตาแทบเล็ด

"ครั้บ!..." ถึงกับเสียงหลงเหินขึ้นฟ้าแปรผันตรงกับแรงกดที่เท้า

"เอ้ะ รอยเท้า..เอ้ย รอยร้าวมัน.."
"นั่น..สินะ..."
"มันอันตรายจริงแหละเนอะ...."

เหลือบสายตาลงล่างอย่างมีนัยยะสำคัญ

+

"ค่าสายตาไม่ตรงแบบนี้ลำบากแย่ ให้ฉันช่วยหาเถอะ"
"นายอยู่..ปี1หรือเปล่า? ไม่คุ้นหน้าเลย อยู่ห้องไหนล่ะ"

ในฐานะคนที่ค่าสายตาเข้าขั้นเลวร้ายย่อมเข้าใจดีว่าวิสัยทัศน์ยามไม่มีแว่นคู่ใจมันช่างใช้ชีวิตลำบากแท้ ยูโตะขยับแว่นตัวเองด้วยความเคยชิน ตัดสินใจว่าในฐานะสมาคมแว่นค่าสายตาก็ต้องช่วยเหลือกันหน่อย

(มาต่อแล้วคร้าบ ขออภัยที่ช้าน้าTT)

กำลังจะตอบอะไรอย่าง 'อย่างนี้นี่เอง' แต่ก็ต้องเก็บไปเพราะถูกคนที่เขาอนุมานว่าเป็นรุ่นน้องทักอย่างเป็นห่วง ยูโตะเกาแก้มอย่างกระอักกระอ่วน

ไอ้เราก็เข้าไปทักไม่ดูสภาพตัวเอง แบบนี้คนคงจะยอมพึ่งพาหรอก(...)

"เอ่อ..มีอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ.. "

"ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก" กระแอมทีนึง ดูเหมือนจะไม่ยอมลงดีเทลว่าไปเจออะไรมา

+

“อ้ะ” เอื้อมมือไปจับหน้าตัวเองในตำแหน่งเดียวกันรวมถึงภาษามือ ก็พอคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร

ยูโตะเห็นแบบนั้นก็พยายามใช้ภาษามือที่พอรู้คร่าวๆประกอบบทสนทนาไปด้วยโดยอัตโนมัติ ดูเก้ๆกังๆนิดหน่อยเหมือนนึกไปด้วย

“ไม่เป็นไรๆ”
“สบายมาก”

เขาไม่ลงดีเทลว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงแต่ส่งยิ้มแหยๆไปให้

“ขอบคุณที่เป็นห่วง“

Ⓒ คิดถึงชาซอฮู โว้ยย

#UMN_Commu

" ฉันดูน่ากลัว... แบบว่า ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อยค่ะ..

ถ้ายิ้มแบบนี้—

ยังดูน่ากลัวหรือเปล่าคะ ? "

▶• ılıılıılılılıılıılıılıılıılılılıılıılıılıılıılılılıılıılı.

𖦤 doc in bio
𖦤 โค / โรล / เวิ่น ok !

“อ้ะ รู้จักๆ ของซานริโxสินะ”

ถึงปกติจะไม่ค่อยสนใจพวกมาสคอต แต่มันก็ดังพอที่จะเคยได้ยินชื่อผ่านหูอยู่บ่อยๆ

“ฉันชอบหมานะ มันน่ารักดี”

“ในฐานะที่ไม่ใช่คนชอบวาดรูปแต่ก็วาดได้ดีเลยนะ” เขาชมอีกฝ่าย

“ว่าแต่ ขอถามชื่อได้ไหม เรียนอยู่ที่นี่อยู่แล้วหรือมาใหม่ล่ะ“

”ฉันอิชิอิ ยูโตะ อยู่ปีสอง“

พออีกฝ่ายเสนอเรื่องแว่นขึ้นมายูโตะทำหน้าตาสนใจ ไม่ใช่เพราะดีใจที่มีแว่นใส่ แต่ประหลาดใจที่อีกฝ่ายมีแว่นต่างหาก

”คุรุมิจังมีแว่นด้วย?“ แถมตั้ง400!?

”สายตาสั้นหรอ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย“

“ก็บอกว่าห้ามหัวเราะ…”

บ่นอุบอิบแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่เขินนิดหน่อยเท่านั้นแหละ นึกไปนึกมาเหตุการณ์มันก็ตลกอยู่เลยยอมให้ได้

“ไม่ได้ซนสักหน่อย อุบัติเหตุต่างหาก👓“

”ตอนนี้ก็แสบๆแผลบ้างถ้าไปโดน แต่ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก“

”ที่ลำบากคืออาการระบมน่ะ…“ คอบ่าไหล่ไปทั้งแผง

ว่าแล้วก็จับไหล่เช็คอาการ ยังปวดหนึบๆ พ้นวันไปมีรอยช้ำแหง

+

“ง งั้นเองหรอ..” พอเห็นความร่าเริงปนทะเล้นแล้วก็ดูจะไปไม่ถูกขึ้นมา เขาไม่ค่อยได้รับมือกับผู้หญิงประมาณนี้บ่อยนัก

นายน้อย?.. ไหงเขากลายเป็นนายน้อยละเนี่ย??

แต่ไม่ได้ทักไป

“อ้ะ! เด็กใหม่นี่เอง ยินดีต้อนรับนะ”

เหมือนโดนดึงความสนใจไปเรื่องใหม่ ยูโตะยิ้มให้แล้วชวนคุยต่อ

“คิริกิริซัง เป็นนามสกุลที่โดดเด่นดีนะเนี่ย“

“ฉันอิชิอิ ยูโตะ อยู่ปี2 ฝากตัวด้วยล่ะ”

พอได้ยินคำถามเรื่องความสนใจในสายงานก็ทำหน้าคิด

“ชีววิทยาหรอ..ฉันชอบเรียนนะ แต่เป็นสายงานไหมที่จะทำไหม..ก็ไม่แน่ใจน่ะ”

ยิ้มแหย

“แล้วเธอล่ะ มีอะไรที่ชอบเป็นพิเศษไหมฮายะเสะซัง“