Roman Schumacher

Ik mis je 💓

Gisteren was het 4 maanden geleden, en de pijn schuift, naar meer constant, meer permanent, haar verliezen heeft mijn werkelijkheid aangetast. Ik was net op Schiphol CS en daar waren we wel eens om op vakantie te gaan en ik ga daar nooit meer met haar zijn :c Het is zo oneerlijk, ik mis je liefje

Typisch, maar dat minuutje verlichting onder de douche werd vijf dagen intensief weer rouwen. Hoezo moet ik haar missen? Hoezo gaan 30-jarigen zomaar dood? Het is zo absurd. Ik houd zoveel van haar, thanks neurobiologie.

Luister nu naar onderstaand vaak, en wederom: aanrader. Humor & inhoud = nice

Ik had gisteren mijn eerste minuut dat ik niet aan Bianca of de rouw dacht. Ik stond onder de douche en dacht aan de muren van wat ons appartement was geweest en welke kleur. Misschien was het het warme water, maar voor eventjes voelde ik mij normaal. Zoals het vanzelfsprekend was. Het was hoopvol.

Bianca had diverse massale longembolieën in beide longen. De kans met haar leeftijd en risicoprofiel daarop is kleiner dan 1 op 400.000.

Niet zoveel meer te zeggen dan dat even.

"Gefeliciteerd" lieverd. Met je 31ste verjaardag. Met ons droomjaar, waarin we gingen trouwen, we een katje zouden nemen in ons nieuwe appartement. Waarin je ongetwijfeld steeds meer voor jezelf zou kiezen. Ik had dat je zo gegund. Je bent er helaas niet meer. Mijn liefde is niet zomaar uitgewist

Ik werd vandaag wakker met 100 kilo op mijn borst, uitstraling naar hart, nek, schouder en rug en dat manifesteerde zich ook mentaal vandaag met hevig gemis en intens verdriet. Na 3,5 maand wordt verdriet stabiel- maar ze is ook jarig over 3 dagen, 31 zou ze zijn geworden. Fucking. Een-en-dertig...

YouTube video by TED We don't "move on" from grief. We move forward with it | Nora McInerny | TED

Bedacht mij dat ik wel podcasts heb gedeeld, maar nog geen TED-talks en daar zijn er ook heel wat over rouw. Deze vond ik bijvoorbeeld goed van Nora McInerny, zij vertelt met veel humor over drie grote verliezen die zij in 2 maanden heeft gehad en de valse premise dat rouw overgaat

Vrienden die niet durven: benader mij. Lees een boek (It's okay you are not okay bijv.) of stel ChatGPT van mij apart de vraag: "Hoeveel pijn heeft een vriend van mij die jong en plotseling zijn verloofde verloren is waar hij 11 jaar samen mee was en die hij nog gereanimeerd heeft?". Helpt!

100 dagen.

We hebben vaak de neiging om bij 100 dagen te kijken hoe iets functioneert: Trump deed dit, Schoof deed zo.

100 dagen rouw is, samenvattend:

geen aanrader.

Zonder gein: het is nog steeds heel zwaar, en dat dit zo'n mentale en fysieke impact kon hebben en heeft had ik nooit bedacht.

Bij het rouwcafé Utrecht kan je vlaggetjes maken, en die worden aan een slinger gehangen en elke bijeenkomst wordt de slinger groter en groter. Daar heb ik ook nu mijn bijdrage aan geleverd

Dat klopt, maar het doet alsnog pijn (helaas)

Ik merk dat het mij steeds meer raakt:

Via-via horen dat van de partner van je 'schoonvader' het as van Bianca niet bij je of in de buurt mag staan, omdat je voor hetzelfde geldt dit jaar een ander iemand hebt is een onbeschrijfelijk gevoel wat moeilijk uit te leggen valt.

Veel scheldwoorden helpt

...dat dit nog steeds niet is aangepast, want ik heb gemailed, vind ik oprecht niet oké. Ik ben van deze informatie uitgegaan, met je slogan, het minste wat je kan doen is de atypische symptomen bij vrouwen benoemen.

...en 'het gevoel dat je geen lucht krijgt of stikt' en 'je voelt je hart kloppen in je borstkas of keel'. Wat dacht je van de dikke, vette waarschuwing dat als je een vrouw bent, dat je een hartinfarct kan hebben, en dat je vooral WEL 112 belt, in plaats van 'hoeft niet'...

Thuisarts | De eerste plek waar je het checkt. Thuisarts geeft betrouwbare informatie over gezondheid en ziekte, gemaakt door (huis)artsen.

Wist je dat: voor vrouwen een hartinfarct atypisch is en lijkt op een paniekaanval? 3 maanden nadat Bianca overleden is, heeft thuisarts.nl, met de slogan 'de eerste plek waar je het checkt', nog STEEDS niet de paniekaanval-pagina aangepast, met pareltjes als 'je hebt het gevoel dat je dood gaat'...

Drie maanden.

Jouw aanraking, onze taal, jouw zijn, onze veiligheid, jouw geluk, ons gemak, jouw liefde, ons verdriet, jouw levenslust, onze avondjes, jouw knuffels, ons gemeenschap, jouw wil, onze toekomst, jouw beeld, ons avontuur, jouw alles,

en mijn-

mijn gebrek.
Mijn niets.

Ik houd van jou

Ik merk dat mensen niet snappen hoe zielsverscheurend het verlies is. Probeer het je voor te stellen, maar vermenigvuldig het met x10. Dan ben je er wellicht. Ik zit weer verlamd op de bank, mijn vrienden gaan door, en ik mis haar- de liefde van mijn leven, ik krijg haar nooit meer terug :c

Nog een laatste post dan: Ik HAAT rouw. Ik haat het dat ik haar moet missen, dat ik continu moet terugdenken aan alles waarom ik van haar houd, dat ze er niet meer is, dat ze maar 30 geworden is, ik HAAT, HAAT het. Dat mijn lichaam trilt als ik aan haar denk, het slaat nergens op, het is absurd..

Ken je The Red Hand Files van Nick Cave? Aanrader! Hij schrijft over veel, waaronder rouw, maar vaak in ieder geval op het alledaagse een intellectuele benadering nemend. Ik heb dat wel eens met Bianca gedeeld, nooit gelezen. Wat hij hier zegt is waar. Je onthoudt zeker wie er niet zijn-

…Liep toen gelijk ook weg. Dat was het! Die powervrouw heeft toen gewoon haar mobiel teruggevochten, stond ze vol adrenaline bij mij, niet huilen ofzo, maar gewoon met haar vechtersgeest dat aan mij vertellen. Dat was zo mooi aan haar, dat was wie zij was.

…en riep: ‘ja, jij daar, wat heb je met mijn mobiel gedaan?!’. Ze riep gelijk andere mensen erbij, van: ‘ja, jij daar! Hij heeft mijn mobiel gestolen!’. Achteraf zei ze dat hij er bij kwam staan, maar verward was. En toen gaf die gozer, die ze vastpakt, gewoon haar mobiel terug!...

…uitdeed, maar daarna alweer snel indeed. Ze liep verder, tot ze merkte dat haar muziek het opeens niet meer deed. Toen ze naar d’r oortjes keek zag ze dat haar mobiel niet meer verbonden ermee was! Dus ze ging gelijk naar die gozer toe waarmee ze gepraat had, pakte ‘m vast bij zijn jas…

Slechte dag vandaag, geen uitzondering, maar maakt niet uit. Ik wilde iets delen over Bianca: ik denk een jaar geleden kwam ze thuis, ik weet niet meer vanuit. Maar ze was energiek, en vertelde dat toen ze van Utrecht Centraal afkwam ze aan gesproken werd door een man, en dat ze haar oortjes…

Ik ging naakt schrijven, dus hierbij: ik dacht dat mijn primaire emotie verdriet was, maar ik heb net een badkamermeubel gesloopt. Ik dacht dat mijn primaire emotie verdriet was, blijkbaar begint woede ook haar intrede te doen. Het is wel een goedkoop plastic-Action meubelstuk, het kon erger :|

Dit artikel gaat over Rutte-IV toch, niet over Schoof I (hoewel laatstgenoemde het nog op gebied van stikstof feitelijk nóg slechter gedaan heeft, wat knap is)?

Ik mis haar en de aankomende maand ligt in het verschiet: de 3 maanden, de 100 dagen, haar verjaardag en Valentijnsdag. Gecombineerd met de eenzaamheid en verdriet maakt dit een dag dat ik denk: 'laat maar zitten'. Daar geven we niet aan toe, we overleven het moment, maar het vechten is vermoeiend.

YouTube video by Elliott Smith - Topic Everything Means Nothing To Me

Al eerder Elliott Smith gedeeld, één van mijn favoriete singer-songwriters, maar die met zijn melancholische en depressieve werk nu ontzettend resoneert. Hij hield van The Beatles overigens, en in de volle breedte van zijn werk hoor je George Harrison best wel terug. Niet in dit nummer. Dit is eigen

Mijn hersenen laten haar voorlopig in ieder geval weer zien in mijn dromen. Dat is vooruitgang waar ik heel blij mee ben! En ze is nu even niet meer blauw, of grauw, ontwijkend of hatelijk naar wat wij hadden. Ze was zoals ze altijd was: sprankelend en lief en zacht en mooi.

De laatste twee dagen heb ik haar gezien! Ik zag haar tekenen, met haar tong buiten d’r mond zoals ze altijd deed als ze zich concentreerde. Twee keer ging het om dat ze niet meer verder wilde, maar ik kon haar wel overtuigen. En in één droom wist ze dat ze dood was en zei ze dat ze van mij houdt.