AUSTIN ( Slow )

⏱️　;

ขาใหญ่นี่อ้วนหรอครับ

#TWDMagicame

[ Talus_C 🏆 ] : สำหรับไอพวกเด็กใหม่เข้าชมรมมาจิฟต์ ถึงฉันจะไม่ใช่หัวหน้า แต่ก็อยากบอกว่าฉันมันขาใหญ่คุมสนาม ดังนั้นก็หลบๆ ทางด้วย 🤜🏼💥

⏱️　;　

ฉันรู้สึกแปลกจริง ๆ อรื้ม หึ้ ฉันเข้าชมรมมาจิฟล่ะ เป็นไงๆๆ อึ้งป่ะ

[ R4U.K ]

แถวท่าเรือ ร้านดินเนอร์ใกล้ ๆ จุดตกปลา
ดีมาก บอกต่อด้วย

ลงทะเบียนชมรมได้ตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2026 เวลา 19:00 น. ถึงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2026 เวลา 23:59 น.

Tag : #TWD2_CLUB

รายละเอียดชมรมในปัจจุบัน : bit.ly/TWD2Club

ลิ้งก์สำหรับลงทะเบียน : forms.gle/EuFW24hyk5g7...

ตรวจสอบผลและรายชื่อ : bit.ly/3NPUBxb

⏱️　;　

เข้าใจได้ ส่วนใหญ่ฉันเป็นสเปคสาว ๆ ว่าแต่บีสต์หมาคนไหน

⏱️　;　

อย่ามายุ่งกับฉันนะ ?!!! ออกห่างห้ามเข้าใกล้ระยะสิบเมตร !!

⏱️　;　

ฉันรู้สึกแปลก ๆ กับข้อความของนายข้างต้น แต่พิสูจไม่ได้ว่ามันเพราะอะไร

ไม่อ่ะ ฉันไม่มีความอดทนพอ บนฟ้าอ่ะบนฟ้า ! เดินดินก็ได้

⏱️　;　

ไม่อ่ะ นิสัยนายต่างหากไม่ถึงเจ้าชาย

⏱️　;　

หน้านายไม่เหมือนเจ้าชายฉันยังไม่เคยพูดเลย

⏱️　;　

หึ้ ไม่ใช่ ถึงนั่นจะเท่แต่ฉันว่าม้าคงไม่ชอบฉัน อีกอัน ๆ ลอยฟ้าได้อ่ะ

⏱️　;　เขิน นายพิศวาสฉันหรอเควนติน

⏱️　;　จริงป่าว ๆๆๆ มาเล่นให้ฟังหน่อยเด่ะ อยากฟังเผื่อสักวันนายดังฉันจะได้โม้ชาวบ้าน

ห๊า ไม่รู้จักอ่อ ก็กีฬาที่ยิงจานร่อนใส่ประตูทีมตรงข้ามไง

⏱️　;　โอ้ โอเคนั้นก็เท่ แถมฉันประหลาดใจที่นายลง สาว ๆ กรี้ดแต่ฉันเล่นดนตรีไม่เป็น

หึ้ ฉันน่ะลงมาจิฟล่ะ เท่ป่ะ ๆ !

⏱️　;　เอ่อ ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง มันน่าจะเกี่ยวกับกายวิภาค นั่นนับว่าวิทยาศาสตร์มั้ย

ไม่ ! ไม่ถูกต้อง เดาอีกรอบ ๆ สาว ๆ มาเชียร์อะ

⏱️　;　ฉันไม่มั่นใจว่ากระต่ายจะชอบปีนเขา.. ไม่ ไม่ใช่ ! โอกาสสุดท้าย ชมรมเท่ ๆ สาว ๆ กรี้ดอ่ะ

⏱️　;　ไม่อ่ะ ฉันอยู่ไม่ได้หรอก , ให้ทายใหม่ ๆๆๆ

⏱️　;　แถวไหนครับ บังเอิญอยากไปเดินเล่นพอดี อย่าเข้าใจผิดนะครับ แต่แถวไหนนะ
ㅤㅤ ㅤㅤㅤ

#TWDmagicame

⏱️　;　ให้ทายหน้าตาหล่อ ๆ แบบนี้ยื่นชมรมอะไร

‘ นี่นายว่าฉันอ้วนงั้นหรอ ! ฉันไม่ได้กินเนื้อได้เป็นกิโลหรอกนะ ’ กินผักต่างหาก

‘ คิรีอาาาาาาา !? คดรเนเะนยะ อย่านะ ไม่เอาฉันไม่อร่อย ๆๆๆ ’

เจ้าตัวมีท่าทีโวยวาย คาดว่ามันกลัวเข้าเส้นจริง ๆ นะน่ะ

‘ ฉันกินแต่หญ้ารสชาติไม่อร่อยหรอก นายกลับเข้าไปโรงอาหารเถอะ ’

༼⁠;⁠´⁠༎ຶ⁠ ⁠۝ ⁠༎ຶ⁠༽

ดวงตาข้างซ้ายเคลื่อนมองอีกฝ่าย อื้อ ก็จริงที่ว่ากินเนื้อนี่เนอะ เขาคิดอะไรถึงชวนกันนะ

ขณะที่อีกฝ่ายนั่งลง เขาจกหญ้าด้านหน้าขึ้นอีก

‘ ฉันงบประมาณหมดแล้วน่ะ , เมื่อวานฉันเกิดอะไรบ้าคลั่ง ( ? ) แล้วก็กินขนมจนหมด ’

เหมือนจะพูดโอเวอร์ แต่เขาคงแค่หิวเลย ๆ จากการคุณรู้สึกเขามา

ใบหน้าหันควับหลังจากได้ยินประโยคสุดท้าย ดวงตาของเขากระพริบก่อนจะพูดขึ้นด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน

‘ เห๋ พูดแล้วว่าจะให้ก็ให้สิ่ อย่าแย่งฉันนะเจ้าอ้วน ! ’

ตอนนี้คนที่กินคุกกี้น่าจะเป็นคนอ้วนมากกว่า แต่เขาไม่สนใจหรอก มาแย่งกันแบบนี้ไม่ปลื้มนะ ถึงจะแค่ขู่

เท้าหนึ่งกระทืบขึ้นรัว ๆ

‘ น่าอายจังที่เจอกันครั้งแรกในสถานการณ์ที่ฉันตกอับขนาดนี้ ’

ตัวเขามองอย่างเหม่อลอย พยายามไม่ทำอะไรที่ดูน่าอับอายมากกว่านี้ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ.

‘ งั้นหรอ เสียดายจัง ฉันพึ่งรู้ว่ามีแฟรี่ทานผักสดไม่ได้ , กินหญ้าแห้งได้มั้ยอ่ะ ’

นั่นดูเป็นเจตนาดีนะ เขาอยากแบ่งปันกังคุณล่ะ

‘ ไม่หรอก ไม่ ไม่เลย ฉันกำลังเหงา ๆ นั่งกินข้าวคนเดียวไม่ใช่ฉันเลยรู้มั้ย

มานั่งด้วยกันมั้ย ’

‘ รุ่นน้องเองหรอกหรอ งั้นไม่ต้องเรียก คุณ ก็ได้ฉันไม่ถือ ’

ให้มาเรียกคุณในสภาพเขาตอนนี้ มันไม่เข้ากันสุด ๆ เลยนี่ ใบหูหนึ่งสะบัดอย่างไม่ใส่ใจ ความจริงเขาต้องการจะกลบเกลื่อนความอายของตัวเองตอนนี้มากกว่า

‘ ข้าวเที่ยงฉันน่ะ นายกินรึยังเมลวิส , รอบ ๆ ที่นายยืนยังกินได้นะเผื่ออยากลองน่ะ

ถือว่าเป็นคำแนะนำจากรุ่นพี่ ’

ออสตินพองแก้มของตนหลังจากได้ยินคำล้อเล่น ไอ้หมูตรงหน้านี่ดูมีปัญหากับเขาจัง

‘ อย่านะ ! ก็บอกว่ากินไม่ได้ไง ?! ฉันเป็นมังสวิรัติเนื้อไม่มี ไม่นุ่ม ไม่อร่อยหรอกคิรีอา !? ’

มันสิ่ไห้แล้วนั่น มือนั้นปล่อยหญ้าหลุดไป กอดตัวเองไว้เชิงป้องกัน

‘ เอ้ะ ’

ออสตินเพลิดเพลินกับคุกกี้จนไม่พูดไม่จา ทั้งที่เป็นคนพูดจ้อแจ้มากเลยแท้ ๆ

นัยตาซ้ายเหลือบมองเพื่อนข้างกายก่อนจะทบทวนคำถามที่ตนได้รับ เขาทิ้งช่องว่างไปสองสามวิก่อนจะตอบกลับ

‘ เรื่องของเขาน่ะ , ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบสิ่งที่เราชอบนี่นา ’ เขายักไหล่

ออสตินเยื้องหน้าเข้าไปหาก่อนกระซิบ
‘ ฉันเองก็ไม่ชอบพวกละครดราม่า มันน้ำเน่า ’

‘ แถมเขาจะได้ไม่ต้องแย่งคุกกี้ฉัน เจ๋งออก ’

‘ ปริมาณคนปกติกินกัน นายจะบอกว่าฉันอ้วนเลยยัดใส่มากกว่าคนอื่นหรอ ’

โยงไปเวย์นั้นได้ไง

เท้าซ้ายของเขากระตุก มันเริ่มกระทืบพื้นหญ้าซ้ำ ๆ ดูเหมือนจะไม่พอใจเท่าไหร่

‘ อร่อยมาก อย่าเข้าใจผิด ฉันกินแบบนี้ประจำแหละ มานั่งมา

แต่อย่าทับหญ้าด้านหน้าฉันนะ ฉันจองตรงนั้นแล้ว ’

‘ ฉันยื่นคำขอให้พวกเขาจัด 24 ชม.ไม่ได้ พูดแล้วเสียใจจัง ’ นั่นอ้วนเกินไปมั้ยนะ

ออสตินเหม่อมองฟ้า ราวกับกำลังเห็นคุณค่าในสารอาหารจากหญ้าที่เขากิน..

ข้าวเที่ยง

ออสตินชูหญ้าในกำมือ

‘ อยากกินด้วยป่าว ’

เขาไม่ชอบหมอนี่เลยจริง ๆ แต่เลิกคบก็ไม่ได้อีก เซ็ง

‘ ถ้าหวงตัวขนาดนั้นฉันจะทำให้นายเลอะทั่วตัวแน่ !? จะเอาให้มองกันตาเขไปข้างนึงเลย ’

สำหรับเขาต้องสองข้าง

เสียงพึมพำของออสตินดังขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเข้าใกล้มากขึ้นเท่าใด

หญ้าหวาน หญ้าอร่อย หญ้าหวาน หญ้าอร่อย

เหมือนเป็นคำพูดปลอบใจตัวเองมากกว่า.. ใบหน้าสิ้นหวังกับคำพูดนั้นไม่เข้ากันเลย ว่ามั้ย

ตัวเขาสะดุ้งโหยงหลังจากได้ยินคำทักทาย โชคดีที่จำเสียงนั้นได้น่ะนะ

‘ แอโร TTTT นายอยากกินกับฉันหรอ ’

อะไรละเนี่ย