Emre Poyraz

"τὸ κακὸν δοκεῖν ποτ᾽ ἐσθλὸν
τῷδ᾽ ἔμμεν ὅτῳ φρένας
θεὸς ἄγει πρὸς ἄταν
πράσσει δ᾽ ὀλίγιστον χρόνον ἐκτὸς ἄτας."

"An gelir de kötü olan iyi görünür
tanrının yıkıma sürüklediği kişinin zihnine,
ve böyleleri yalnız bir anlık yaşar tanrısal yıkımdan azade."

Sophokles, Antigone, 621-625

⁉️⁉️⁉️

Favizm,
Bakla,
Pythagorasçılar; çıkarın ağzınızdaki şu baklayı!?

Perge Artemisi
Ἄρτεμις Περγαία (Artemis Pergaia)
Diana Pergaea ya da Ἀρτέμιδος Περγαίας (Artemidos Pergaias) istediğinizi tercih edebilirsiniz.
Perge’de cadde üstünde bir yerlerden sizi izliyor; dağların nefesi, toprağın suyun canı, canların efendisi. Gözü üzerinizde.

Blanket Siv Jakobsen · The Nordic Mellow · Song · 2017

open.spotify.com/track/25CXUU...

Öyle bir harami düzeni kurdular ki yeni doğan bebek, liseli, üniversiteli, ses çıkaramayan memur, sanayici, iş adamı, akademisyen, çadır sattıkları depremzede, kadınlar, gençler; herkese kötülük yapmayı başardılar. Sokakta kendi halinde takılan kedi köpeğe bile kötülük yaptılar.

✍🏼

"...ἀλλʼ ὃν πόλις στήσειε τοῦδε χρὴ κλύειν
καὶ σμικρὰ καὶ δίκαια καὶ τἀναντία·..."

"...fakat Kent kimi başa getirmişse,
onun sözüne küçük meselelerde de,
adil olanlarda da, karşıt görüşlerde de kulak verilmelidir."

Sophokles, Antigone, 666-668

This is one of the inscriptions displayed in the garden of the Istanbul Archaeology Museums. It was brought here from the ancient city of Iasos. If you look closely, I am pointing out the word ΝΙΚΗ (Nike), which means “Victory.” Following this word, +++

Çünkü artık sinema perdesinin arkasından çıkıp, aleni kötülüğü gözümüzün içine sokan gerçek bir karanlıkla karşı karşıyayız. Fantastik filmlerdeki kötülüğü aratmayan, hatta onu aşan bir gerçeklik bu.

O yüzden bu karakterleri izlerken bir “film” hissiyle, mesafeli bir rahatlıkla yaklaşırız. Ama Kızılay’ın depremzedelere çadır satması ve Gazze’ye gönderilen paraları merkeze dahi aktarmadan iç etmesi, bu hissi yerle bir ediyor.

Fantastik filmlerde kötü karakterler vardır ya hani, tüm kötülükleri öylesine açık, öylesine pervasızca yaparlar ki izleyenler bunun sadece bir kurgu olduğunu, gerçek hayatta bu kadar aleni bir kötülüğün mümkün olmayacağını düşünür.

Yani parayı iç mi etmişler anlamadım; eğer öyleyse çadır skandalından sonra bu inanılmaz.

Bu bilimsel bir gerçekmiş: BALKANLARDAN GELEN SOĞUK HAVA DALGASI gerçekmiş.

Nisan ayında karlı bir gün!? Selimiye.

Kardeşim ben bugün kar gördüm kar.

Üst katıma kainatın en gürültülü ailesi taşındı.

Salus non est sola; aut omnes simul aut nullus!

İşte Mahir Bey olmasa, Bulgur Palas, Casa Botter, Gazhane, Silolar vs hep böyle yandaşlara gidecekti.
Diyoruz ya, “yerli ve milli” dedikleri kendi aralarındaki rant düzeni.

Eğer ne demek istediğimi anlamadıysanız pratikte olanı konuşalım: Senelerce ecdad edebiyatı yaptıkları Ayasofya’da bakanın akrabası bilet kesiyor.

Mahir Bey ve Ekrem Başkan ellerinden bu rant kapısını aldı; hırsları bundan.

Restore edilen bu yerler AKP belediyesince senelerce atıl bırakılıp denk geldiği anda yandaş bir şirkete, bir cemaate ya da bir tarikata verilmek üzere unutulan son derece kıymetli arazilere sahip mekanlar.

Restore edilen yerlere bakınca Mahir Polat’ı neden içeride tutsak tuttuklarını, neyin cezasını kestiklerini anlayabilirsiniz.

Roma değişti, unvanlar değişti.
Ama sistem hâlâ çalışıyor.
Yanaşma doğru kişiye sırtını dayarsa yükselir, yanlış kişiye yaslanırsa unutulur.
Ve her devrin bir patronu olur.

Bugün ise bu yapının modern versiyonunu görüyoruz.
Devlet başkanlarının etrafındaki iş insanları, medya patronları, vakıf kurucuları—hepsi birer yeni dönem cliens.
Yanaşmanın tarihi 2000 yıl öncesine uzanıyor.

İmparatorluk sarayında yükselen pek çok kişi (Narcissus, Pallas gibi) aslında iyi konumlanmış birer cliens idi.
Yanaşma ama akıllı yanaşma.
Gölgeyi doğru takip eden, gücün dilini iyi bilen.

Ama bu ilişki sadece kişiyle sınırlı değildi.
Bir şehir, bir kabile, hatta bir krallık bile Roma İmparatoru’na cliens olabilirdi.
Doğu’daki krallar Roma’ya gelip diz çöker, imparatorun elinden taç alırdı.
Yani patronluk bazen kişisel değil, evrenseldi.

Sabahları patronun evine gider, selam durur, arzuhal bildirirlerdi.
Bu törene salutatio denirdi.
Cliens, sadece bir birey değil, bir “fonksiyondu”.
Kimi zaman özgür doğmuş bir yurttaş, kimi zaman azat edilmiş eski bir köle.

Roma toplumu hiyerarşikti. Herkesin bir yeri, her yerin bir ilişkisi vardı.
Güçlü bir patronus’un (koruyucu) etrafında toplanan clientes (yanaşmalar), ona sadakat sunar; karşılığında iş, himaye ve güvenlik beklerdi.

Roma’daki cliens kelimesi, Latince cluere (duymak, işitmek) fiilinden gelir. Cliens, “söz dinleyen, buyruğa kulak veren” demektir.
Zamanla bu terim, birine tabi olan, onun korumasında yaşayan kişiyi tanımlar hale geldi.
Bugünkü Türkçeyle söylemek gerekirse: yanaşma.