Amir

ده ها هزار کیلو هستم و خودم روی قلبم سنگینی می‌کنم.
مثل یه سنگ قبر بزرگ روی دلم افتادم.

اعلام حالم بد

کاش تانکرهای سوخت رسان خواب بیارن برام

از استرس کارهای نکرده و فرصت‌هایی که پیش نخواهد اومد برای انجامشون باردارم.

همینه که هست ترین نهاد بشری خانواده است.

اونور میخواستم بنویسم حوصلم سر رفته نگران بودم اون دوستام که نمیخوام ببینمشون بگن بیا سرگرمت کنیم

کاش همسایه بغلی این خونه که گرفتم سکس نکنن.
یعنی دیگه سکس نکنن.

انار میخوام.، انار زیاد.

دیگه فکر کنم افسرده شدم.

انقدر انرژی ندارم که کان لم یکن تلقی میشم.

البته فکر بد نکنین صرفا دلیل می‌تراشم تراپی رو ادامه بدم.

منشی جدیده تراپیست هم خوشگله، موهاشم بلندتره.

امروز به تراپیستم گفتم می‌خوام ضعیف کسی باشم.
حس می‌کنم اگه ادبیات بهتری داشت خیلی دراماتیک بود.

امروزم منشی خوشگله تراپیسته بود. فکر کردم خوب شد تیشرتمو عوض کردم ولی بعد دیدم داره خداحافظی می‌کنه و و عوض خواهد شد.

چون نولان ازش تعریف کرده به خاطر ندیدنش عذاب وجدان دارم.

Happy Wednesday☀️

“I will spend the summer in the grass, on my back, neck in my hands, eyelids half-closed, without mingling a sigh with the breath of roses or disturbing the light sleep of clear echoes.”
Sully Prudhomme

🎨 Elisabeth McBrien
American
(Born 1988)

"Summer Afternoon"2019.

La La Land
و حس میکنم نباید ازش بدم بیاد.

ماشین اصلاح یا ریش تراش مدل خوب که سال‌ها براش کاربرد داره
چیز گیمی هم میتونی بگیری، مثلا از این گیم بوی های قدیمی.
اکشن فیگور شخصیت‌هایی که دوست داره هم خبیه اضافه میکنه به دکور میزش.

من خودم هر مدل اسباب‌بازی‌ای باشه دوست دارم. بازی هم نکنم فضای کارم از خسته‌کنندگی در میاد

نیاز به گیلی گیلی داریم.

فشار روحی رو روی سیاتیک‌م حس می‌کنم.

انار خوردم و زیباتر شدم.

به شدت مریض شدم و اصلا یادم نمیاد از شنبه تا الان چطوری گذشته.

اگه دوستم داری موهاتو بلند کن.

تنهایی مقداری مچالم کرده.

دوستم داره ساعت‌ها کسشر میگه چون فکر می‌کنه ناراحتم از تصمیمش در حالیکه تخمم هست و کاش فقط تموم کنه.

اگه دوستم داری ماساژم بده.

چند روزی شکمم کار نمیکرد، گلاب به روتون الان لیترالی اندازه کله‌ام ریدم.

آره باید ادامه بدیم و امید ببندیم به روزای بهتر.

دیگه شرایط پساجنگی هست، اینم بانمکه😁

در چنین روزهایی، معنا یکی از اولین چیزهایی‌ست که گم می‌شود. اما گاهی همین جست‌وجو برای معنا، خودش تبدیل به راهی برای زنده ماندن می‌شود.
شاید هنوز نتوان چیزی را توضیح داد یا تحلیل کرد. فقط باید کنار هم بود. باید اعتراف کرد که همه‌چیز دردناک است، و این اعتراف به‌جای انکار، خودش گامی‌ست به‌سوی بهبودی!

تنهایی نشستم و خیلی حال داغونی دارم.
این جنگ خیلی تلخ و زهرم کرده.
کمتر پیش اومده این حجم از خشم و ناامیدی رو تجربه کنم.

تازه به خودم اجازه نمیدم داغون باشم، فکر میکنم درامای زیادی هست برای این شرایط.