Moisés Barcia

En palabras como “folletinesco”, “novelesco”, “xograresco”, “quixotesco”… é doado ver que a desinencia -esco (do latín -iscus) equivale a un “de”. Ese é o motivo de que tantos apelidos romaneses rematen en -esco/-escu, xa que facían referencia a de quen se era.

Ma certo che no, corpo di Bacco!

Estes días fálase moito disto, e cada vez que o leo nun medio italiano pregúntome se algunha vez se animarán nese país a meterlle man ó tema dos neoloxismos, simplemente vendo como fan os seus veciños.

A entrada do día no rinodicionario.

A primeira forma de traducir esta frase é a literal, artificiosa e forzada en galego, pero que acabará soándonos natural de tanto vela nos libros. Usade, mentres poidades, calquera das outras.

No argot contemporáneo “mítico” substituíu a “típico”. → “Es la mítica persona que siempre llega tarde a todos los sitios.”

Os figos de noiva eran figos secos recheos de xema ou coco e bañados en caramelo. Aquí falan dunha confeitaría onde os facían:

ofaiadodamemoria.com/confiter-a-b...

Ferroloides! Que se note que Mario xoga na casa!

As vibras dos narcisos eses. 👌

Casa rica. Moito mármore. ☝️

Un día máis intentando entender de que se fala nas redes sociais.

Empezamos nova tradución!

La caña está en peligro de extinción: por qué cada vez menos bares la sirven Son muchos los bares, sobre todo en terrazas y zonas céntricas, en los que la caña ya no es el formato estándar. En su lugar se ofrecen dobles, copas o tercios. En algunos casos, directamente, el vaso...

A “caña” madrileña, aclaramos, que ten entre 20 e 25 cl. A “caña” galega (cana, vaso, tubo, vaso de cana ou simplemente cervexa de barril ou de presión) ten a mesma capacidade cá botella: 33 cl ou un terzo de litro.

www.eldiario.es/viajes/cana-...

Aclaro que o plano debuxado nun saco de cemento por un albanel analfabeto funcional metido a promotor e logo asinado por un titulado en arquitectura non conta como “deseñado por un arquitecto”.

Non sei como podedes meter, en xeral, cousas deseñadas por un arquitecto na saqueta do feísmo. O feísmo é cutrerío, improvisación, falta de sensibilidade estética e prolongación indefinida de solucións supostamente temporais, pero sempre a escala individual.

«Non se pon nunca coma entre o suxeito e o predicado!!!» Pois, como en todo, depende, e aquí tendes un exemplo de Séneca para demostralo.

A palabra castelá "fechoría" é un pouco rara. Trátase da acción perpetrada por un "malhechor", de modo que debería ser máis ben "malhechoría" ou "malfechoría". En galego, en cambio, si temos unha parella perfectamente regular.

A novela de Jean Echenoz sobre a vida do atleta Emil Zátopek, 'Correr', traducida por @mbarcia.bsky.social, no Zigzag.
(min. 14:30).
www.agalega.gal/videos/32196...

Se non é capaz de deducilo, porque non falou dabondo contigo sobre o tema, tes que indicarlle que te refires só a España e que por conxuntura favorable entendes unha combinación de crecemento, emprego, equilibrio macroeconómico e resiliencia.

Se queredes entender aínda menos a deriva da política española podedes preguntarlle isto a ChatGPT, Copilot, Gemini ou DeepSeek. A resposta é sempre a mesma.

É un grandísimo logro europeo que os dous países cos nomes máis parecidos da UE teñan exactamente o mesmo formato de matrícula.

As matrículas teñen unha función identificativa e de seguridade, que debe ir por diante do encanto da diversidade, como o viron claramente no Mercosur.

Por outra banda hai países que usan o mesmo carácter “I” para o 1 e para o “i” maiúsculo (Finlandia) e outros que usan tamén o mesmo carácter para o cero e para o “O” maiúsculo (España), o cal é absurdo.

Para facelas máis lexibles e menos confusas, empregando uns estándares comúns en todo o espazo de uso, onde agora hai modelos tan ilexibles como o irlandés (por acumulación de caracteres) e o italiano (por tamaño da placa e tipografía desaxeitada e apertada).

Na UE cada país usa unha tipografía de forma e tamaño distintos, algúns teñen escudos e outros elementos polo medio, fondo de cor non branca, marcos de cores… e hai 5 países (Malta, Lituania, Hungría, Chipre e Finlandia) que usan a mesma secuencia ABC123. Hai marxe de mellora.

No Mercosur non só teñen o mesmo formato, senón tamén a mesma tipografía, tamaño, cores, espazado e elementos non alfanuméricos. E unha distribución de letras e números exclusiva para cada país, de modo que a secuencia de cada un non coincide coa de ningún outro.

Un éxito sutil da UE foi establecer o formato único de matrículas co simple engadido dunha banda azul. Outros países europeos incorporaron un semellante. E o Mercosur creou tamén un sistema análogo, aínda que foron moito máis adiante.

Un éxito sutil da UE foi establecer o formato único de matrículas co simple engadido dunha banda azul. Outros países europeos incorporaron un semellante. E o Mercosur creou tamén un sistema análogo, aínda que foron moito máis adiante.

Entrevistouno Marta Otero na Opinión, pero si, repercusión case nula. Non ten o tirón da súa compatriota Chimamanda.

Eu compro botellas de rioja de 375 e incluso de 200 ml para deixar na casa de miña sogra cando imos xantar e son o único que bebe viño. Barato non sae, pero é ideal se queres beber só unha copa ou dúas. Atópanse no Eroski.