ณร่อน

เสียงผ้าเสียดสีกันดังแว่วมาในหัวฉัน

ถึงแม้ฉันจะไม่ได้ยินเสียงนั้น แต่ดูเหมือนว่าสมองของฉันกำลังพยายามฝืนรับรู้เสียงนั้นอยู่

งานของด้อมเอเลี่ยน 👾

#이착헌
트위터올렸던 기려
여기서 새시작할겁니다
마치 그이처럼 지구에 정착한 왹져처럼.,,

ให้เปนหน้าที่ของคุนคิมกีรยอ
#เชื่อเถอะฉันเป็นฮันเตอร์ห่วยแตก

ช็องเฟมคับ เร่บร้อย🥺🎀

222 ตอน กับ 23555 คนฟอลนิยายล่ะ!

ทหารคนแรกที่จับฉันได้จะหัวระเบิด

สะใจจริงๆ

ฉากที่หก

ฉากที่หก อืม...ฉากที่ทั้งสองคนได้เจอกันอีกครั้งก็ดีนะ ในป่าที่ออกโทนสีแดง(สีแดงอีกแล้ว)

ฉากเจ็ดอยากให้เป็นฉากในห้วงโลกที่เป็นสีเหลือง แต่ยังคิดไม่ออก

ฉากที่แปดคือฉากสารภาพรัก

ฉากที่เก้าคือบนทางเดินของบ้านแม่มด?

ฉากที่สาม ท้องฟ้ากลางวัน มีแสงอาทิตย์และใบไม้ คฤหาสน์กุหลาบ หน้าต่างเรียงรายบนทางเดิน เลอัสเดินตามราเอลที่หันมาหาเขา

ฉากที่สี่ ช่วงห้องุหลาบ ราเอลตัวอาบเลือด จูบหน้าผากเลอัสในทางเดินสีแดง มีรากไม้สีดำ (4.5 คือราเอลกับเลอัสที่ตะลุยห้องน่ากลัว)

ฉากที่ห้า ราเอลก้มตัวลงกับเลอัสที่คุกเข่าร้องไห้ ทางเดินถนนในตรอกลึกวันฝนตก ฟ้าหม่น ๆ สีเทาน้ำเงินจาง ๆ

เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในนิยายมีฉากเดินบนทางเดินเยอะมากเลย ถ้าอนาคตได้คมชฉากพวกนั้นก็คงดีนะ//จด

ฉากแรกเป็นบทโรคระบาด เลอัสอุ้มราเอล หน้าต่างกระจกสีของโบสถ์ ด้านนอกคือท้องฟ้าสีแดง

ฉากที่สองเป็นคฤหาสน์กุหลาบ หน้าต่างเรียงรายบนทางเดิน ราเอลเดินนำเลอัสในชุดพ่อบ้าน ท้องฟ้าสีส้มของพระอาทิตย์ตก เป็นสีเดียวกับโคมไฟในห้องของพวกเขา

ฉันไม่ชอบที่นายร้อฃไห้ แต่ชอบตอนที่นายร้องไห้เพราะฉัน

ทะลุมิติไปเป็นพ่อค้าทาส งานอดิเรกคือจิบชากุหลาบสวย ๆ

ราเอล ราเอล ราเอล

ทำยังไงก็ยังเกลียดคุณไม่ลง ถ้าอย่างนั้นผมขอรักคุณต่อได้ไหมครับ

อีกนิดนึง

ขนาดเสียงหายใจยังน่ารักเลย

ราเอลร้องไห้

จูบแรกเลยได้ไหม

อยากเขียนฉากพวกเขาจูบกันแล้ว

ฮิฮิ

ตะไมทุกคนถึงตกใจในตอนล่าสุดขนาดนั้น มันคือดีหรือร้ายอ่ะ แง้

ราเอล เวลาพูดคุย มันก็ไม่เคยมองหน้า

ไม่ใช่ว่าขี้อายหรือต้องการหลบซ่อนอะไร แต่เป็นเพราะว่าไม่รู้สึกใส่ใจคนตรงหน้าเลย

แต่

เมื่อเขามองมา... แม้เพียงครั้งเดียว

ดวงตานั่น สายตานั่น

หากจะมีอะไร ที่ใกล้เคียงกับการยอมรับมากที่สุด ก็คงเป็นสายตานี่

ดังนั้นเขาถึงได้เสพติด

เพียงแค่ครั้งเดียว ก็ไล่ตามมันตลอดไป

สร้างคุณค่าให้ตัวเอง หวังว่าจะได้รับสายตานั่นอีกครั้ง

ช่วงแรกๆลืมเขียนฉากราเอลมองเล็บตัวเองแหะ**** เขียนเตือนตัวเอง

เรื่องที่ตลกก็คือ

เมื่อพิจารณาทบทวนดูอย่างจริงจังแล้ว... จุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวของเลอัส...ก็คือผม

ผมเม้มปาก คลียิ้ม

ถึงแม้จะยังโกรธเขาอยู่บ้าง แต่ผมก็ไม่อาจห้ามตัวเองไม่ให้เอาอกเอาใจเขาได้เลย

ราเอลเรียกเอเคสว่าเธอ?!!!

"ตราทาสของเธอแสดงถึงความภักดีต่อฉัน ไม่ใช่สมาคมถูกไหม"

"เธอจะกลายเป็นสิ่งที่ฉันอยากให้เธอเป็น"

เอเคสรู้สึกประหลาดใจจนไม่อยากจะเชื่อ

"ตามที่ท่านรับสั่งเลยครับ ฝ่าบาท"