Ingooneh

بخت مارو با ان نوشتن شانس نداریم

بغل می‌خوام

یه وقتاییم هست که استرس دارم و ناراحتم اما کسی نیست که حرف بزنم

تو این تغییر فصل دلم زیت خارجی میخاد باهم بشینیم برگارو نگاه کنیم که زردن و قرمزن

یهو کارهای مهمی پیدا شدن برای انجام دادن.

موقتا محبتی ام و دلم زیت میخاد

هیچکسی هم نیست

هم دلم میخاد برم بار هم خستم هم کار دارم هم حوصله ندارم

آدم دلش می‌خواد

خراب شده اینجا

به قدری کارهایی که باید انجام بدم زیاده و به قدری از برنامه و ددلاینشون عقبم که هی ترشیدک و هی عقب انداختم و الان همه شونو باید تن. تن. تو ۴ روز تموم کنم🥲

وا

قبلا که دقت نکرده بودم بعدم تو ۴ ۵ ماه که محسوس نیست تغییرات. هرچی هم بگم بول گفتم. سال دیگه ایشالا

من قبل تو ندیدم ولی سال دیگه ایشالا

شاید ترانسفورم داشتی:)))

اصلاح تغذیه فقط پس

ورزش لاغر نمی‌کنه

دوباره حس تنهایی می‌کنم در این خانه

🥲

نوشتن داکیومنای وکیل، ریسرچ و درست کردن اسلاید به طور همزمان من رو تحت فشار کاری ای میذاره که عجیب سخته. ولی دیدم بقیه میتونن پس منم میتونم فقط نمیشه هم تفریح کرد هم کار و این سخته

اگر همه چی زودتر اتفاق میوفتاد شاید در انتها داستان متفاوت می‌بود، اما ما در لحظه تصمیم می‌گیریم و در آینده نمیشه از تصمیم‌ گذشته‌ پشیمون بود. می‌شه؟ نمی‌شه

اونقدری یکی رو دوست داشتید که بعد چندسال وسط کلی دغدغه یادش بیوفتید؟دلتون تنگ بشه

بی ادبت کردم ؟

یک اهنگی که مثلا بگه دوباره شهر زیا شد و دوباره بهار آمد مثلا:))

میشد هم کلا برم و‌یه مسیر دیگه‌ای باشه

کاش میشد برگردم به عقب، ولی راه دیگه‌ای نداشتم

انتخاب‌هایی که اخیرا داشتم انگار راه درستی نبودن و فقط پشت هم خراب کردم رسما

هرچقدر هم که بنویسم چی شده بازم حق مطلب ادا نمیشه

دلم میخاد عر بزنم دیگه

فقط تویی و خودت