Shion 🎸 (ติดวิจัย)

(วันเกิดไอ้ติ๋มขี้แย)

"เอ้า นี่จ้ะ แล้วก็—ไปส่งเพื่อนถึงสถานีด้วยนะ"

"ไม่บอก ก็จะทำอยู่แล้ว…"

ชิองพึมพำเสียงเบา ก่อนจะเดินออกมายืนข้างซูมิเนะ สีหน้ายังมุ่ยหน้างอเล็กน้อย เพราะเถียงแม่ตัวเองไม่ได้

"ไปกันเลยไหม" เขาหันมาถามเธอ ก่อนจะหันกลับไปตะโกนบอกแม่

"เดี๋ยวกลับมานะ ม๊า!"
"จ้ะ~ ไว้เจอกันใหม่นะ ซูมิเนะจัง"

หญิงสาวโบกมือลาด้วยรอยยิ้มสดใส ส่งทั้งสองออกจากร้าน

(เวลคัมแบดค่ะ🥺🎉)

"หืม~ คนนี้เองสินะ"

พอรู้ว่าคนตรงหน้าคือคนที่ลูกชายพูดถึงบ่อย ๆ จึงหันยิ้มกริ่มแซวใส่ชิอง

"ฝากเจ้าเสี่ยวเปาของน้าด้วยนะ ซูมิเนะจัง"

"ม๊า! บอกว่าห้ามเรียกชื่อนี่ไง!"

เสียงโวยวายดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน แต่เธอกลับยิ้มหวานให้ซูมิเนะเหมือนไม่ได้ยินอะไรเลย

มือยังคงจัดแจงเค้กใส่กล่องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะยื่นให้เธออย่างเป็นกันเอง

(รอเสพต่อนะคะเตง /ทัชหู)

#OMTKSS2_INK

[ วันฝนสีชาด ]

เขาตื่นมาตอนเย็นด้วยความอึดอัดและชุ่มไปด้วยเหงื่อ
แต่กระนั้นร่างกายเขากลับหนาวสั่น

ผลจากการนอนไม่หลับและฝันร้ายติดต่อกันหลายวัน
วันนี้จึงลาป่วยอยู่บ้าน

ท้องฟ้าเป็นสีแดงแบบที่มันไม่ควรจะเป็น
ยิ่งมองยิ่งทำให้รู้สึกแย่

ขอแสงสว่างโปรดนำทางท่านกลับบ้าน

✘ #OMTK_commuSS2 ✘

————————

"ภารกิจเสร็จสิ้น..อืม ห้องเรียนฉัน..จะยังสงบอยู่มั้ยนะ–"

"..แม้ว่าจะมีกำลังที่ดีแต่สมองเองก็เป็นสิ่งที่ทุกท่านมีไม่ใช่เหรอคะ..หากใช้ควบคู่กันไป คงจะเป็นประโยชน์ได้ไม่น้อยเลยค่ะ"

✶⋆.˚₊‧°.⋆✮⋆.°.‧₊.°.⋆⸝⸝.ᐟ⋆.˚
⋘ 𝑙𝑜𝑎𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑑𝑎𝑡𝑎... ⋙
⤷ 𝙻𝚢𝚜 𝙼𝚒𝚗𝚗𝚎𝚏ø𝚕𝚐𝚎
⤷ 𝟹𝟷 𝚈 | 186 cm
⤷ Onmyōdō Instructor
₊‧.°.⋆✮⋆.°‧₊₊‧°.⋆✮⋆.°.‧₊˚.⋆🔭

(หนูเหยินค่ะแม่)

Art by Yata Maru

( เก็บตกมม.ตี้เกม T or D กับคำท้า ‘ลุกไปหอมแก้มใครสักคน’ ครับ

ขอบคุณไดกิคุงที่ช่วยเป็นคนยอมให้หอมด้วยนะครับ☺️✨ )

#OMTKSS2_INK
[ฝนสีชาด]

สายฝนประหลาดกระหนํ่าลงสู่เมืองอย่างไม่จบไม่สิ้น ทว่าไคโตะเองก็ยังคงมีธุระสําคัญของเขา ‘ไปเรียน‘

ในเช้าวันนั้นเอง ขณะที่เขาเดินทางไปโรงเรียนตามปกติเขาก็รู้สึกแปลกๆ
ไม่รู้อะไรหรือสิ่งใดแต่เขารูัสึกเหมือนถูกจ้องมอง ที่ไหนกันนะ?

เขาก้มลงไปมองที่แอ่งนํ้าสีชาดใต้เท้าของเขาและพบกับ…

ตัวเขา? เขาดูเด็กมากๆและกําลังยิ้มให้แทนเงาของเขา

+

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… >

กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า
แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด…
ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น

#OMTKSS2_INK

(จริงค่ะ55545555555555)

#OMTKss2_INK

ช่วงกลางดึกชิองได้ออกมาเดินสำรวจทางเพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม ก่อนจะได้ยินเสียงพึมพำในซอยเปลี่ยวมืด

มือที่กำไฟฉายอย่างสั่นเทา ค่อยๆ ส่องแสงไปยังซอยเปลี่ยวนั้น

กลับพบวิญญาณบ่นหิวข้าวก่อนหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

สร้างความมึนงงให้กับเขาเล็กน้อย

"อะไรของมันวะนั้น.."

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด l 08.00น]

ตั้งแต่คดีคนหาย
ไม่มีวันไหนที่นอนได้อยากสงบสุข
ตื่นเพราะฝันร้ายซ้ำไปมา
สภาพเหมือนคนที่อดนอนมาหลายวัน

ทันใดที่ไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว
วินาทีที่ก้าวขา คือจังหวะเดียวกับที่เสียงบางอย่างดังก้องในหัว

มันสะเปะสะปะปนเปจนเขาชะงัก
[คุณ] คว้าไหล่เขาเอาไว้ กระชากมันกลับมา
ให้พ้นจากรถบรรจุที่ฝ่าสัญญาณไฟมาอย่างหวุดหวิด

(รีใบโคอีกรอบบ มาโคเจ้าชิองกันได้ครับ😎👊✨️)

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

”เรียกฟุริก็ได้ค่ะ“

“ฉันไม่ยอมให้เมนูพิเศษประจำโรงเรียนหายไปหรอกนะคะ!”

“ถ้าชอบอาหารโรงเรียน ฉันจะให้ในราคาพิเศษเลยค่ะ“

—-

🌸彩花 • 芙麗明羽 ~ อายะกะ ฟุริมินโกะ
NPC | ศิษย์เก่า-นักศึกษามหาลัย-ผู้ช่วยแม่ครัวโรงอาหารโรงเรียน(บางครั้ง)

—-

Co,role : Dm24/7
Doc : docs.google.com/document/d/1...

(ขออนุญาตเทสๆๆนะคั้บบบ🥺🙏🌱🌱)

"อือ เดี๋ยวไปเตรียมให้นะ"

ุชิองลุกขึ้นเดินไปที่ตู้กระจกตามซูมิเนะ ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วหันเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ ตั้งใจห่อขนมให้

"กำลังห่อขนมให้สาวเหรอจ้ะ"

หญิงสาววัยกลางคนที่เดินเข้ามา ก่อนจะยื่นมือไปหยุมหัวลูกชายตัวดีเบา ๆ แล้วยิ้มกว้างให้คนตรงหน้า

"ว่าไงจ้ะ หนูคือซูมิเนะจังใช่ไหมเอ๋ย"

"เลือกชิ้นอันดีๆสิ"

"ผมรู้หน่า ม๊าไม่ต้องบอก.."

"ซูมิเนะจังดูสิ เจ้าชิองเถียงป้าไม่ตกฟาด"

(เอาครับเซนเซย์🥺🥺🥺)

(เห็นคับบ แวะมาจิบชาด้วย🍵)

(ขอเทสการมองเห็นหน่อยครับ มีใครเห็นผมบ้างมั้ย)

#OMTKSS2_YMS
#OMTK_Bonkura

ริมชายหาด หลังการรุกรานของโยไค มีแมวจรตัวหนึ่งหายไป

ไม่ว่าจะเป็นตรอกมืดๆ ที่มันมักโผล่ออกมาพันแข้งพันขาผู้สัญจร
บ้านของชาวเมืองที่มันไปนอนผึ่งรับลมอย่างไม่สนใจใคร
ย่านการค้าที่มันไปส่งเสียงโวยวายหน้าแผงปลา

หนึ่งสัปดาห์
หนึ่งเดือน
หาที่ไหนก็ไม่มี

"นั่นสินะ..."

เขาเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างตาม ก่อนจะหันกลับมาเมื่อได้ยินคำถามนั้น

ชิองชะงักไปเล็กน้อยรีบตั้งสติแล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะสบตาเธอเต็ม ๆ

"ม-ไม่เป็นไรเลย"

ปลายหูร้อนขึ้นโดยไม่รู้ตัว แต่คราวนี้เขาไม่หลบสายตา

"ถ้าเป็นซูมิเนะ…โทรมาได้ตลอดนะ"

พูดจบก็รีบกระแอมเบา ๆ กลบความเขินของตัวเอง

"…เริ่มดึกแล้ว เดี๋ยวเราไปส่งที่สถานีนะ"

"เอาขนมไปฝากที่บ้านไหม"

"เลือกสถานที่…เราไปดูด้วยกันก็ได้นี่"

ชิองพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเหมือนเดิม
เรื่องแบบนี้ เขาไม่คิดจะปล่อยให้ซูมิเนะไปคนเดียวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

หลังจากนั้นทั้งสองก็นั่งคุยกันต่อ
แลกเปลี่ยนเพลง ไอเดียการแสดง กันไปเรื่อย ๆ

รู้ตัวอีกที แสงแดดด้านนอกก็เริ่มอ่อนลง ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีของยามเย็นเสียแล้ว

+

( มาเทสเงาแอพฟ้าค่ะ สามารถแวะมาเพ้ทๆหัวไดกิได้นะะ 🫳 )

(เทสชนหมัดรับลูกอมกะป้อกกะแลต)

#OMTK_commuss2

"ยะโฮ!✨️ มิสึริเองค่ะ สวัสดีนะ!🤟✨️"

"มีอะไรอัปเดตตลอดที่ IG ของฉันเองละกันนะ!
---------------------------------------

Sumihara Mitsuri l Y.2
doc: url.in.th/kLaLz

-------------------------------------------------

[ทักโค โรล อะเค ฝากตัวด้วยกั๊บ✨️]

Cr. Cos Sathita ( FB )

( ระหว่างรอตรวจยืนยันรอบเก็บตก ขอมาเทส ๆ แอคหน่อยค่า มีนักเรียนที่น่ารักเห็นเซนเซย์กันไหมเอ่ย ?🥺 )

(แวะมาเทสแอคยามดึกค่ะ รบกวนทุกคนช่วยหน่อยนะคับ ><)

"อย่างเจ๋ง.."

ชิองมองกระดาษพับรูปดาวกระจายอย่างใบหน้านิ่งด้วยดวงตาที่เปร่งประกาย

"โซระซากิ ชิอง ปี2"

"ยินดีที่ได้รู้จัก"

เขาพูดแนะนำตัวออกไปด้วยเสียงนิ่งเฉยก่อนจะนั่งข้าง ๆ คิโยโกะ

"ช่วยสอนพับได้ไหม"

"อือ...ครั้งหน้าแนะนำขนมอื่นให้นะ"

ชิองพอได้สติกลับมารีบทำสีหน้านิ่งให้เหมือนเดิมมากที่สุด พอยิ่งได้ยินว่าเธอจะแวะมาที่ร้านอีกแม้ภายนอกจะดูนิ่งแต่ภายในยิ้มใจฟูไม่หยุด

"อืม..ก็คงประมาณ10-20 เพลงใน 1 ชมน่ะ
แล้วปกติเธอเล่นประมาณกี่เพลง"

เขาเอียงคอครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยถามซูมิเนะออกไป นานๆทีเขาก็เปิดหมวกเพราะส่วนใหญ่ช่วยงานที่บ้านก็เกือบหมดวันแล้ว

"จะกี่เพลงก็ได้นะ เราแล้วแต่เธอ"