Cascarelo 🪨

Quíxenme facer o intelectual, pero non sei se se di “reprodutividade” ou “reprodutibilidade”. Agora xa foi, Marica non chores.

Durante case toda a historia, un emblema era algo tipo “unha cabeza de lobo e un caldeiro” e a forma concreta en que se representaban importaba pouco ou nada. A idea actual do logo sempre idéntico a si mesmo e regulado por un manual de identidade corporativa é moi recente.

É curioso como na época (1972) aínda non se completara a fase de “reprodutividade técnica da obra de arte” enunciada por Benjamin décadas antes. A cara do paisano da parede era diferente da do paisano da furgoneta, aínda que os elementos son comúns. Así funcionou tamén a heráldica durante séculos.

Yearning from a time I don’t remember.

O BNG defendendo os nosos sectores produtivos: o cochismo e os enterros. Que mamen los haters.

Denantes morto que contribuír ao erario.

A las puertas de la tercera guerra mundial, la actualidad vibra.

Só veño dicir que os brasileiros chaman “Estragão” ao “Instagram”. O país do futuro.

Estou de acordo coa frase en castrapo.

Contrario a dereito mais xustificado, o que teño aquí colgado.

A próxima vez que me poñan unha multa por mexar na rúa en Bruxelas (emulando o boneco creepy que teñen) direi que é unha práctica contraria a dereito, pero xustificada: hai unha realidade dos principios e un principio de realidade.

Así entenderán mellor.

É. Apertas! ❤️

Cando tiña 16 anos negueime a facer a confirmación e agora atráeme isto. As voltas que dá a vida.

É como o meme da frase de Bart Simpson.

A diferenza entre o lunático normal e o lunático premium que temos neste sagrado país é que os nosos sempre teñen unha explicación racional para todo.

Saudades dos tempos en que para saber as últimas noticias debías ir a unha feira de gado e pagarlle un viño a un cego para que recitase en verso cousas acontecidas dez anos atrás.

Curioso timing para a discusión sobre se o Campechano debe saír de Abu Daddy.

"Que uso lle podo dar eu a unha tartaruga viva de 400 quilos?", debeu pensar o xerente do Parador de Cambados cando lla foron vender os mariñeiros.

Buscando outra cousa, topei coa historia da tartaruga de coiro (Dermochelys coriacea) que foi "pescada" na ría de Arousa en 1966 e describiu Plácido Castro. 🐢

Lembreime deste meme.

Como están as cabezas.

A versión española do “rouba mas faz” brasileiro é “rouba mas aparentemente não dá golpes de estado”.

Esta biografía dun candidato da UCD ás eleccións de 1977 é como unha novela do Far West.

Levo aquí máis anos que o antigo deán, pero os asuntos considerados “polémicos” en Santiago nunca deixarán de sorprenderme.

CEIP Alma, Corazón y Ciga.

Está todo carísimo, pero entre os therians e isto non nos podemos queixar do nivel de calidade das cortinas de fume.

Ben deitamos que o golpe o deu el e non a muller.