Teppei—🦈🍱🏐 3-A | thesis crisis

( เค้ากลิ้งหลุนๆๆมา )

เห็นว่าโดนจิ้มที่แขนเลยหันไปมองพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย, เหมือนจะถามว่ามีอะไร

" มีของที่แพ้ในนั้นเหรอ ? "

" หรืออยากเปลี่ยนอัน "

เขาถามออกไปอย่างไม่คิดอะไรมาก

มองอยู่ซักพักถึงเดินเข้าไปถาม, เพราะไม่อยากกดดันตอนกินมากเกินไปถึงเลือกจังหวะนี้

" คานายะ "

" รสชาติเป็นไงบ้างข้าวปั้นน่ะ "

มือก็ชี้ข้าวปั้นในมืออีกคนประกอบไปด้วย

#UMN_Club
#UMN_DSP_Club

คุณเคยสงสัยว่าใต้ทะเลมีสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดอะไรบ้างไหม!?!

ไม่ว่าจะเป็นปลาดึกดำบรรพ์ เอเลี่ยนใต้น้ำ หรือไคจูก็อาจจะมีอยู่จริงก็ได้นะ!?!

ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ก็มาไขความลับในชมรมวิจัยสิ่งลี้ลับใต้ทะเลเส้ มาค้นหาสิ่งใหม่ๆด้วยกันเถอะ!!!

Doc: docs.google.com/document/d/1...

#UMN_Minievent1
#UMN_เปิดโรล
โรลเปิด I แยกรูท

การวาดรูปไม่ใช่สิ่งที่ยูโตะชื่นชอบเท่าไรนัก (เข้าขั้นขยาด) แต่การแปะป้ายว่าเป็นกิจกรรมสานสัมพันธ์ทำให้เจ้าตัวฝืนใจขีดเขียนอะไรสักอย่างลงไป

วาดๆลบๆอยู่นาน จนกระทั่งยูโตะสังเกตเห็น [คุณ]
เขาลังเลพร้อมแสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่เสี้ยววิก่อนตัดสินใจยื่นกระดาษออกไป

"ถ้าไม่เป็นการรบกวน..ช่วยวาดเติมให้หน่อยจะได้ไหม"

+

🏕️MAIN EVENT 1 : ค่ายกระชับมิตร🏕️
แฮชแท็ก #UMN_Mainevent1
[สำหรับตัวละครนักเรียน ครู และบุคลากรของโรงเรียนเท่านั้น]

วันนี้โรงเรียนของเราได้จัดกิจกรรมค่ายกระชับมิตรเพื่อสร้างความสมานฉันท์และความคุ้นเคยระหว่างครูกับเหล่านักเรียนล่ะ ถึงจะเป็นช่วงเวลาแสนสั้นแต่ประสบการณ์ที่ได้รับกลับไป จะต้องทำให้พวกเธอสนุกสนานพร้อมกับได้รู้จักเพื่อนใหม่อย่างแน่นอน

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม🔽

#UMN_club
#UMN_journalclub🎤📰

ข่าวสาร—-สิ่งที่สังคมขาดไปไม่ได้ แต่ใครล่ะที่จะเป็นคนรวบรวมและเผยแพร่สารได้รวดเร็วกว่าใครหากไม่ใช่พวกเรา✨

ถ้า [คุณ] เป็นผู้มีใจรักในการตามติดและกระจายข่าวสารในรั้วโรงเรียนอุเมะโนะคิซากิ มาเข้าร่วมกับพวกเราสิ?! ชมรมวารสารยินดีต้อนรับ!

doc: bit.ly/48JPJjX

#UMN_Club
#UMN_SwimmingClub

มุ่งตรงอย่างทะเยอทะยาน ซัดสาดและเฉียบคมดั่งเกลียวคลื่น

ชมรมว่ายน้ำเปิดรับสมัครสมาชิก !

ไม่ว่าจะมีพื้นฐานหรือไม่มี พวกเราก็พร้อมต้อนรับและให้คำแนะนำเพื่อร่วมฝึกฝนไปด้วยกัน

เพียงแค่มีใจชมรมว่ายน้ำยินดีต้อนรับเสมอ !

คลายร้อนในช่วงซัมเมอร์ พร้อมแล้วก็โดดมาโลด ✊️✨️

รายละเอียดชมรม : docs.google.com/document/d/1...

" อุ-อะอื้อ— อื้ม! "

อร่อยเต็มคำ

คอยเหลือบมองอยู่เป็นพัก ๆ ตอนที่เห็นว่ากำลังกินอยู่ พอกินไปเยอะแล้วถึงเข้ามาถามไถ

" เป็นไงบ้าง "

" รสชาติ "

ในมือก็หยิบแก้วชาติดมายื่นให้ด้วยเผื่ออีกคนอยากได้

เห็นว่าดูลุกลี้ลุกลนก็ถึงกับเหงื่อตก มือยกขึ้นมาเกาท้ายทอยตัวเองเล็กน้อย

" ใช่ หมูน่ะ "

เขาไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้มาก เว้นระยะห่างไว้ให้ไม่น่าอึดอัดหรือเผลอไปกดดันจนเกินไป

" กินเท่าที่ไหวก็ได้ฉันไม่คิดมาก "

" ดันเผลอหนักมือตอนทำไปหน่อยด้วย "

พอได้ยินเสียงขำก็ยกมือขึ้นมาเกาท้ายท้อยแก้เก้อแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรออกไป

" อืม "

" เอาสิ "

เทปเปย์พยักหน้าก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเองไปโดยไม่ลืมที่จะทิ้งขยะให้เรียบร้อยด้วย

" พอเข้าใจน้องนายอยู่ "

ถือวิสาสะจับปลายผมขึ้นมาดูคล้ายกับอยากรู้อยากเห็น ในระหว่างนั้นมือก็ขยับเปียผมเล่นไปด้วยเลย

" ยูอิกับยูกิชอบผมยาวเพราะทำผมเป็นทรงนั้นทรงนี้ได้เยอะ "

" เด็กสมัยนี้ชอบทำผมแปลก ๆ "

แม้จะมีเสียงพ่นลมหายใจออกมาแต่ก็ชัดเจนว่าเขากำลังเอ็นดูลูกพี่ลูกน้องฝาแฝดของตนอยู่

" ผมสั้นมันก็สบายดี "

" เวลาเหงื่อออกแค่เอาหัวจุ่มก๊อกน้ำสะบัดสองสามทีก็เสร็จแล้ว "

" งั้นเหรอ, ขอบคุณนะ "

/ได้รับคำชมมากก็ยกยิ้มภูมิใจออกมา/

" ให้ขายข้าวปั้นเพิ่มตัวเป็นระวิงกันพอดี "

" เอาชามั้ย ? "

" งั้นเหรอ "

/ได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร/
/หันไปหยิบแก้วชายื่นให้/

" งั้นเธอว่ารสชาติควรเพิ่มหรือลดอะไรตรงไหนอีกมั้ย ? "

เลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นว่ามานั่งข้าง ๆ ตัวเอง เลยเลือกที่จะไม่พูดอะไรต่อ ปล่อยให้บรรยากาศเงียบลงและให้อีกคนได้ทานบะหมี่กึ่งต่อ

ไอติมในถุงทั้งหมดถูกจัดการจนหมด เขาลุกขึ้นเต็มความสูงมาแยกขยะทิ้งให้เรียบร้อย

และหันไปหาหญิงสาว

" อยากกินน้ำอะไรมั้ย ? "

" เดี๋ยวเข้าไปซื้อให้ "

พอเห็นว่าวิ่งออกไปจากจุดที่เขาวางสายตาอยู่ก็เผลอขมวดคิ้วเข้าหากัน, อะไร ?

ไม่กล้าที่จะคาดเดาอะไรไปมากกว่านี้ว่าจะทำอะไรต่อ

แต่เป็นคนที่ทักคนอื่นจากตรงข้ามตึกก็พอคิดได้ว่าเป็นคนประเภทไหน

เพราะแบบนั้นเทปเปย์เลยทำได้แค่ลูบหน้าพลางพ่นลมหายใจออกมา

" นั้นสินะ "

" รู้ตัวอีกทีก็ใกล้จะจบเร็วขึ้นไปทุกที "

/พูดออกมาในขณะที่มองนั้นมองนี้ไปเรื่อยเปื่อย/

" เด็กที่ตามตูดฉันต้อย ๆ ก็โตไวเหมือนกัน "

" รู้ตัวอีกทีก็อยู่ปี 2 แล้ว "

/พูดแหย่ออกไป, แต่ก็แลดูเหมือนคนแก่มองลูกหลานแปลก ๆ ทั้ง ๆ ที่หากกันแค่ปีสองปีเท่านั้น/

รีแอคชั่นที่ตอบกลับไปมีเพียงคิ้วที่เลิกขึ้นเท่านั้น เหมือนกับเป็นคำถามว่ามีอะไรแทน

" ก็พอจะรู้ตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว "

" มีอะไร ? "

แม้คำถามจะแลดูไม่ญาติดี แต่เขาแค่สงสัยเท่านั้นเลยเลือกถามออกไปแบบนี้

ทีแรกพอรู้ชั้นปีของตัวเองแล้วก็จะเดินไปเตรียมตัวเข้าปฐมนิเทศประจำปีแทน แต่สายตาก็ไปสะดุดกับคนที่สีหัวเปลี่ยนไปจากที่คุ้นชินแทน

เขาก้าวเท้าเดินย้ายไปด้านหลัง มือวางลงที่หัว

" เป็นอะไร "

" ทำหน้าตาน่าหดหู่ชะมัด "

/ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเบา ๆ/

" ซื้อที่ไหนล่ะ ? โรงอาหาร ? "

" หรือทำเอง ? "

/จากที่เอาแขนวางไว้ที่หน้าต่างก็เปลี่ยนมายืนพิงและคุยด้วยไปแทน/

" มันมืดแล้วอันตรายจะตาย "

/เทปเปย์กัดไม้ไอติมไปตอบกลับไป/

/ยันตัวขึ้นเต็มความสูง/

" ขากลับเดี๋ยวไปส่ง "

(ไม่เป็นไรเลยค่ะเพราะเค้า /ช้ากว่า/คลาน)

เทปเปย์ยื่นเอกสารกลับคืนไปให้ ร่างสูง ๆ ค้อมตัวลงมาเล็กน้อย

" น้อง—เอ่อ ท้อง ไม่สิ "

การใช้คำสลับไปมาคล้ายกับกำลังสับสนว่าควรต้องใช้คำไหนดี

" ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ "

เขาพยักหน้าเล็กน้อยตอนที่อีกคนพูดแบบนั้น ดวงตาหลุบลงเล็กน้อยก่อนจะกลับมาสบตาอีกครั้ง

" อามามิ "

" มีอะไรหรือเกิดอะไรขึ้นให้โทรหาโอเคมั้ย ? "

" ไม่ก็มาที่ร้าน "

เพราะอยู่กันมาแต่ไหนแต่ไรและเพราะความเป็นห่วงเลยพูดออกไป

—กับหญิงสาวตรงหน้าแม้จะอายุไม่ต่างกันมากแต่เขาก็มองและดูแลไม่ต่างอะไรจากน้องสาวคนหนึ่ง

/ได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไปเล็กน้อย/

" น้องนายชอบกินขนมมั้ย ? "

" ไม่ได้เจอนานแล้วด้วยสิ, ไหน ๆ ก็วันเกิดด้วย อยากจะซื้ออะไรให้ซักหน่อยน่ะ "

/ปากก็พูดมือก็เอื้อมไปหยิบถุงในมืออีกคนมาถือเอง/

" ใช่ "

" ยังไงก็อยู่มา 2 ปีแล้วถ้าจะออกปีนี้ก็น่าเสียดายไปหน่อย "

สายตาที่เหลือบมองเลื่อนไปที่เส้นผมยาวของอีกคนแล้วก็นึกสงสัย

" ผมยาวแบบนั้นไม่รำคาญเหรอ ? "

คนที่ตัดสั้นเพียงเพราะรำคาญ คร้านจะดูแล ร้อนหรือด้วยเหตุผลข้ออ้างอื่น ๆ เอ๋ยปากถามออกไปด้วยความสงสัย

" หา...? "

เขาไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงสาวข้างตัวทำเลยแม้แต่น้อย

—ปกติก็ใช่ว่าจะเข้าใจกระบวนการคิดอันซับซ้อนหรือสิ่งที่อยู่ในหัวของผู้หญิงอยู่แล้วด้วยสิ

เลยเลือกที่จะกลับไปมองเรื่อยเปื่อยแทน ไม่ได้พูดหรือชวนคุยอะไรเพิ่ม

(เอ้กโทรเวิ้ดจะขาดใจตายแล้ว)

#UMN_Club
#UMN_Miryoku

หากคิดว่าตัวเองเป็นดวงดาวที่มัวหมอง✨
หากคิดว่าตัวเองเป็นดวงดาวที่ยังไม่เจิดจรัส✨

— เพียงก้าวเข้ามา ที่แห่งนี้จะโอบอุ้มและขัดเกลาให้ประกายของเธอส่องสว่างอีกครั้ง

แสงของเธองดงามเกินกว่าจะปล่อยให้ดับสิ้น

˗ˏˋ ★ ชมรมบริหารเสน่ห์ ★ ˎˊ˗

✨ขอแค่คุณกล้ามา เรายินดีต้อนรับ—แสงสว่างดวงน้อนๆของพวกเรา ✨
ข้อมูลชมรม : shorturl.asia/aiQrE

/ยืนถือป้ายมองจนกินหมด/

" จริง ๆ ถ้าเค็มไปเธอไม่ต้องกินให้หมดก็ได้นะ "

" ฉันไม่ถือ "

/บอกออกไปหน้าซื่อ ๆ /

" ชามั้ย ? "

" มันเป็นสาหร่าย ไข่ หมู กับซอสเทอริยากิ "

" ไม่ได้แพ้อะไรใช่มั้ย ? "

/เห็นยืนมองอยู่แบบนั้นเลยเข้าไปทัก/

/เห็นว่ายืนกินข้าวปั้นที่ตัวเองทำอยู่เลยเข้ามาทัก/

" เป็นไงบ้าง "

/ยังถือป้ายเอาพักที่ไหล่อยู่/