80

.

ประกาศจากฮ่งนั่งเล่น

หน้าร้านฮ่งนั่งเล่นจะเปิดให้บริการถึงวันพฤหัสบดีที่ 31 กรกฎาคม 2025 เป็นวันสุดท้าย หลังจากนี้ทางร้านจะให้บริการผ่านช่องทางออนไลน์เพียงอย่างเดียว

ไว้พบกันใหม่กับร้านฮ่งนั่งเล่นในเวอร์ชั่นที่ดีกว่าเดิมนะฮ่ง 🐶🤎

คุณอย่าบอกผมนะ ว่าทวิตล่ม.....

แสบท้อง นอนตาย มีมน้ำตาไหลเป็นทาง

สีสวยมากกกก

โห แค่เห็นก็รู้สึกหูวิ้งๆ เหมือนตอนทีวีจอ noise

ขอบคุณค่ะ

เล่มเดียวจบหรือมีต่อเหรอคะ

โห แบบนี้เวลาอยู่ในที่ๆคนเยอะๆแล้วมีเสียงวุ่นวายมากๆ สีจะฟุ้งไปหมดเลยใช่ไหมคะ

ขอยืดได้ไหมฮะ แฮ่ 😆

แต่ชีวิตจริงเละมากเลยนะ ซ้อนกันมั่วไปหมด ทางนี้เห็นสีของเสียง กลิ่น และรสฮะ

ลองดู #สีสันของโม เพลินๆ ได้นะ ในทวิตจะมีเยอะกว่า

นอกจาก dyslexia แล้ว มีอีกหนึ่งภาวะที่ตอนได้ยินคือว้าว นั่นคือ synesthesia เป็นภาวะที่คนจะ ”รับรู้คู่ขนาน” เช่น เห็นอักษรหรือตัวเลขสีดำเป็นสีต่างๆ หรือ ฟังเพลงแล้ว “เห็น” สีต่างๆ หรือ กินข้าวแล้ว “เห็น” รูปทรงหรือ “ได้ยิน” เสียง
Ref: www.pobpad.com/synesthesia

คงเหมือนป๋อจ้าน รอคอยให้เขาได้กับกันสักครั้ง จะเป็นสิบปียี่สิบปีก็ได้ ช่วงเวลานั้นคงจะรู้สึกแปลกประหลาดไม่น้อยเลย

พึ่งรู้จักไข่ย้อยกับดากานดา ดูเป็นอะไรที่น่าประทับใจอบู่นะ เรื่องราวตั้ง 20 ปีที่แล้วกลับถูกนำมาพูดถึงอีกครั้ง คนที่จากกันไปนานก็กลับมาเจอกันอีกครั้งด้วยความรู้สึกมากมายที่ทั้งเหมือนและแตกต่างไปจากเดิม

ทางนี้ก็มีความรู้สึกแบบว่า ทำไมต้องตอบเพศอะไรด้วย เหมือนกัน อย่างบางทีถ้าเห็นที่ให้เลือกเพศในฟอร์มต่างๆจะมี หญิง ชาย ไม่ระบุ จะเลือกอันสุดท้ายเสมอ ก็ไม่อยากระบุ

เหนื่อยอยู่นะ

เจ้าเจ็บปวดหรือ? สิ้นหวังหรือไม่ รู้สึกใช่ไหมว่าชีวิตตัวเองมันทำอะไรไม่ได้เลย ต้องวนเวียนไปกับชะตากรรมนั้น ชั่วกัปชั่วกัลป์

คนบางคนใช้เวลาหนึ่งปีในการเขียนเพลงหนึ่งเพลง คนบางคนใช้เวลาสิบปีในการเขียนนิยายหนึ่งเรื่อง หรือบางคน ใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อผลงานที่ไม่สำเร็จด้วยช้ำ แล้วเราเป็นใครที่อยากทำทุกอย่างให้ได้ในหนึ่งวัน อวดเก่งชะไม่มี

เรื่องมีอยู่ว่า ถ้าไม่เล่นทวิตก็ไม่รู้ว่าจะเล่นอะไรจริงๆนะ...

ในเฟสคือไม่ถูกจริตมาก ไอจีก็คือไม่เล่น ก็เหลือแค่ทวิตอะทีนี้ แต่ก็เป็นแหล่งรวมความประสาทแดกเช่นกัน

กดตุ่มติดตามเขาอยู่แล้ว ไปกดอีกเพราะกลัวยังไม่ได้ติดตาม สรุปต้องกดติดตามใหม่ เอ่อ ยัยบลูทำเรื่องมาก

เรื่องมีอยู่ว่า พยายามชวนเพื่อนคัยเรื่องนั้นนี้ แต่ไม่มีคนตอบ 5555 ยากชิบ อุส่าเดบิ้วเป็นคนเปิดบทสนทนา

ป๋อจ้านเป็นแฟนกัน ไม่รับความเห็นต่าง หาให้เจอได้ที่ไหนอีกคนที่เกิดมาแล้วเหมาะสมกันมากขนาดนี้

นี้เรียนอย่างจบมาทำงานอย่างแต่สบายใจมากเพราะทั้งตอนเรียนและตอนทำงานไม่ใช่สิ่งที่ชอบทั้งคู่ แค่เป็นสิ่งที่ทำได้แค่นั้น ทุกวันนี้ทำงานเน้นหาเงินเข้ากระเป๋าไปซื้อสิ่งที่ชอบเท่านั้น

เอาละ พอเราสวมหน้ากากว่าเราเป็นคนแบบนี้ แป๊ะป้ายว่าเราคือคนนี้ เราก็ต้องเป็นคนนี้ต่อไปเรื่อยๆ ทั้งที่ความจริงเราไม่ได้เป็นคนนี้ตลอดไป อารมณ์เราเหวี่ยงขึ้นลงวันละสามพันล้านรอบ แต่พออยู่ในหน้ากากใบนั้นก็ไม่สามารถทำตัวแบบเดิมได้แล้ว พอสะสมนานเข้าก็กลายเป็นความอึดอัดมากๆจนไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับมันดี คือมันไม่ไหวแล้วจริงๆ

ตอบ: ตรงนี้ไม่ต้องคีพคาร์แล้ว เป็นตัวเองได้เลย ไม่มีใครมาสนใจเธอหรอก ซึ่งแต่ก่อนทวิตก็เป็นพท้นที่ตรงนั้น แต่หลังจากเอาทวิตไปตอบคนนั้นทีคนนี้ทีก็เริ่มเกรงใจคนที่มากดตุ่มติดตามว่าคนนี้มันเป็นอะไรของมัน คือไม่กล้าผีเข้าต่อหน้าคนอื่นแล้ว เลยย้ายบ้านมาผีเข้าในนี้แทน จุดที่ไม่มีคนสนใจคุณมันสบายใจจริงๆนะ

สองจิตสองใจ อยากขายงานนักเขีบนคนโปรดแต่ดันแจ็กพอตเจอคนไม่ละเอียดอ่อน อัมแซ่ตเลอ กลัวเขาเข้าไม่ถึงงานของคุณนักเขียน แล้วไม่ชอบงานง่ะ ซึ่งเราคงจะเสียใจมากๆแม้จะเข้าใจว่าคนเรามีความชอบต่างกัน
ไม่กล้าแนะนำงานของนักเขียนให้ใครเลยทีนี้

พึ่งเคยคุยกับเด็กรุ่นใหม่ บางคนยังไม่รู้จักวิธีสื่อสารจริงๆด้วย...

คิดว่าคนอื่นพูดเกินจริง ไม่ใช่เลย

นกแก่มันก็แรงอยู่เด้อออ

ไม่รู้จะหวีดอะไรก่อนดีระหว่างความน่ารักเป็นก้อนของน้องแดงกับความหล่อของคุณเพื่อน

เห็นคนวัยเดียวกันได้ไปเที่ยวหลังทำงาน เขาทำได้ยังไงนะ ทำไมมีแค่เราที่ทำไม่ได้
เอาจริงเรื่องเงินเราไม่เกี่ยงเลย คือสามารถเก็บเงินเพื่อสิ่งเหล่านี้ได้ ติดอย่างเดียวคือไม่มีคนไปด้วย เหม่อ

รู้มาตั้งนานละว่าความต้องการของตัวเองสวนทางกับกลุ่มเพื่อน คือถ้าเพื่อนชวนกันไปร้านเหล้า ส่วนนี้อยากไปนั่งฟังเรื่องเล่าหรือนิทานสักเรื่อง

มันแบบโอ้ สังคมต่างกันขนาดนี้แต่เราก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งสิบปีแล้ว

ชอบคุณเพื่อนมาก เป็นคนที่เฮลตี้สุดๆ