Emin Cetin

Günümüzde bu alanda Yüksek Mimar Nevzat Erol'un projelendirdiği İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) binası vardır.

İnsanların yüzlerinde bir sivilce çıksa mutsuz olurlar, ben sırtımda koca bir kamburla mutlu yaşamak zorundayım. Necati Tosuner (18 Haziran 1944 - 23 Şubat 2026)

Hayat çift kutupludur, tek kutuplu önermeler ancak mesihci ideolojilerde bulunur

Konuya göre dizdiğimizde yazarlar ayrılıyor, döneme göre ayırdığımızda ise kütüphaneyi tasnif zorlaşıyor. Sadece kitaplarda değil her konuda ortak yaşam alanlarına sirayet eden derbederlik vazgeçilmezdir. Biraz anarşi, biraz dağınıklık, biraz zaruret ve portatif eziyet; kitabı bol olanlar için elzem

Kabaca TDK'nın kuralı şu: Ses düştü mü bitişik, anlam kaydı mı bitişik yazılır. Ne ses düşer ne anlam kayarsa ayrı. Ancak ayrı ve birleşik/bitişik yazılan kelimeler istisnası ve kuralı en bol konulardan biridir

Okur, ezberini bozan ya da anlama kapasitesini aşan bilgiyle baş etmekte zorlanabilir; söyler geçersin

Armadada SSCB yazarken bile Rus fetişizm vardı. Kardeş cumhuriyetlerden merkez aktarmalı hava yolculuklarına, üretimin planlanmasından ortak dile kadar hegemonya hep tek ulusta kaldı. Bu nedenle Gorbaçov konkordato ilan ettiğinde rejim iskambil kağıtları gibi birbiri ardısıra yıkıldı. UKKTH mi? Pöh!

Asgari ücret baskılanırken azami kazanç üzerinde bir denetimin olmaması iktisadın asimetri problemi değil ülke ekonomisinin özgün yapısal sorunudur.

Dil, her zaman beyinden hızlı çalışır

🙃..

Raffaello Sanzio da Urbino'nun ( 1483 - 6 Nisan 1520) Atina Okulu adlı freskosunda Platon, "Timaeus" adlı kitabını, Aristoteles ise "Ethica/Ahlak" adlı kendi eserini ellerinde tutar

İnsan yaşlandıkça zamandan tasarruf etmesini epey öğreniyor; okurken, yazarken, konuşurken seçimlerinde daha hasis oluyor

Bir roman senaryolaştırıldıktan sonra varolan hikayenin büyük bir kısmı ortadan yok olur

Yazar, yazdıktan sonra bazen siler, ekler çıkarır. Ve, deyip cümleleri birbirlerine teğeller. Vazgeçer yeni baştan yazar. Ne derse desin, söyleyecekleri eksik kalır. Cançekişme gibi bir kıvranıştır yazmak, hiçbir zaman "oldu" diyemezsiniz.

Arandığında en meş'ûm eylemi bile mazur gösterebilecek, hatta savunulabilecek rasyonel neden mutlaka bulunur.

Homo liber numquam dolo malo, sed semper cum fide agit. / Özgür insan asla kötü niyetle yalan söylemez, her zaman dürüstlükle hareket eder. Baruch de Spinoza

Frederick Judd Waugh, 1861 - 1940

Ressam Robert Williams,
Ekonomik Politik

Your passion didn't leave me

Eser: Alexander and Diogenes, a painting made by Gaetano Gandolfi (1792)

Gölge etme başka ihsan istemem sözü unutulmaz tarihsel bir anekdottur. M.Ö. 323'te Büyük İskender, 32 yaşında Doğu seferinde ölür. Filozofların hayatını yazan ortaçağ tarihçisi Diogenes Laertios, İskender'in Babil'de öldüğü gün Sinoplu Diyojen'in de Korinthos'ta ruhunu teslim ettiğini söyler.

Paula Modersohn-Becker, 1876-1907

Nesnel, tarafsız, mesafesiz yorum yapmak mümkün değildir; konuşma, yazma ve okuma eylemi daima tarihsel ve diyalojiktir

Küçük bir eleştiri karşısında diyalektik temrini kesintiye uğratarak öfke krizine giren düşünürlere "Eğer susabilseydin, konuşmasaydın belki filozof olarak kalabilirdin, der Romalı Boethius (480-524) / Si Tacuisses Philosophus Mansisses

Bilmenin birinci nedeni, insanın doğasından gelen ele geçirme tutkusu ve bilgiyi gelecek nesillerine aktarabilme becerisidir. Sonuç, oğullarından katiller, soyundan tiranlar yaratma güdüsüdür.

Varlık ancak gerçek bir zeminde yaşadığında hakikatin parçası olabilir. Örneğin ormandaki ağaç, saksıdaki çiçeğe göre daha gerçektir. Eğer varlık, birarada oldukları ile varoluş nedenini doğrulayabiliyorsa gerçektir. Gibi olanlar ne aynıdırlar ne de var olanların iktidarından pay alanlarla özdeştir

Saçma, sözün duvara çarptığı mantığın darmadağan olduğu, politik tahayyülün, stratejinin saçıldığı andır; siyaset arenası ahlakın ve aklın teslim bayrağını çektiği, varoluşsal hasletin kolektif maskaralığa dönüştüğü yerdir. Bugün el uzatanlar, dün ip atanların ta kendileri değil midir?

Dünyada bir esere yapılan müdahale facialarından en büyüğü Leonardo Da Vinci'nin 1498 tarihli "Son Akşam Yemeği" nin başına gelmiştir. 1652 yılında Milano, Santa Maria delle Grazie Manastırı'ndaki ünlü freskonun altında kapı açan yetkililer, resmin merkezinde yer alan İsa'nın ayaklarını kesmişlerdir

Franco Matticchio