مبهوت و خسته‌ام. عین یک کابوس عمیق شده زندگی که از توش بیرون نمیام.

از رختخوابت بلند نشو.

نه به خاطر افتاب.

از رختخوابت بلند نشو.

باید توی بایو ام بنویسم همیشه شهروند درجه دو

گریه‌ام می‌گیرد که چرا نمی‌توانم گریه کنم.

از این کلمه «خودخواسته» متنفرم.

که خب وقتی اون سنگ رو بالا میبری و باز به پایین سقوط می‌کنه احتمالا وضعیت بهتریه چون به اون تعلیق فکر نمی‌کنی و که خودش باعث خوشحالیه

تعلیق بین جنگ و زندگی در حالی سیزف‌طور اون سنگ رو به بالای کوه هدایت می‌کنی