piji (taylor's version) | C19-20

ไม่คอมฟอตกับการชงสตอค หรือชงสิดอาจานแบบเอยูอื่นเรยอะ ของคู่ตัวเองก็ไม่คอมฟอต คืออันนี้มันเจอกันตอนผุ้ใหญ่ เอยูอื่นถ้าเจอตอนไมเน่อกุก็อยากโทรแจ้งตำรวจอะ55555555 คือกุกินไรได้บ้างดาวนี้

น่าเขียนพล้อตนั้นมาก อานักซาเปนแมวขาวที่ถูกจับมาเลี้ยงพร้อมสิงโตกับหมาป่า ตอนแรกก็ตัวพอ ๆ กัน สักพักไฮบริดสองตัวนี้มันตัวบะเริ่มเลย

รำคาญชิปวอร์แอมโฟมากกกก ตีแม่งทุกประเทศ

ไปแอบเอาลิ้นแตะไม้ไผ่มา แอบฟริน

ไต้หวันมะม่วงไม่แส้บ นอยมากกกก

เออ แต่รักมะม่วงในไทยจริง ๆ มีหลายพันธุ์ หลายรสชาติให้ได้กิน ดิบก็อร่อย สุกก็อร่อย เห้อ ละนี่แค่มะม่วงนะ ผลไม้หน้าร้อนอันอื่นคือตัวชวนน้ำตาลพุ่งทั้งนั้น 😭

รอวันได้ arc

สวยสราด ปิ้ระเบิด

อยากรู้ว่าถ้าสมมติลอร์เปลี่ยนไปใน 3.3 หรือหลังจากนั้นจะเป็นยังไงมากกว่า ส่วนตัวคิดว่าแอนน่าจะมีบทอีก อย่างน้อยก็อดีตไฟน่อน

แต่ก็เข้าใจแหละในมุมที่ไม่โอเคกัน 5555 จัดการตัวเองกันไปแหละ

ซึ่งก็รู้แหละว่าฟลว/นักอ่านบล้อคกุไปหลายคนแระเพราะชิปคู่นี้ แต่ก็รู้สึกว่าเคมีมันศัมติงจริง ๆ ละไม่ได้มีไดนามิคร้ายแรงในเลเวลที่จะเลเบิลว่าชิปเหี้ยด้วยอะ เลยแบบ เอ่อ อ่า เราจะใช้เกณฑ์เดียวกับสิดจานในอนิเมาะไมเนอร์จริง ๆ เหรอ

จริง ๆ ก็ค่อนข้างเซ็งที่แบบ คู่ที่ไม่มีไดนามิคแต่คนชงเหี้ยมีเป็นล้าน แต่ทัวร์จะลงคู่กุแค่เพราะจำตาม ๆ กันมานี่แหละ 😭

สำหรับนุคือไอที่แคปกันมามันน่าจะเปลี่ยนไปตามแพทช์งะ เลยไม่รู้ในอนาคตจะเปลี่ยนอะไรอีกไหม

คือก็แล้วแต่บาร์ของคนจริง ๆ แหละ สำหรับชั้นถ้าบรรลุนิติภาวะ+ไม่มีวี่แววของการกรูมหรือไดนามิคไปทางนั้นก็คือกินได้ ละไม่ได้จะชง/เขียนแนวนั้นอยู่ละ แต่ก็เข้าใจคนที่เขาไม่เครแหละ

มาลงไผ่แอนในฟ้าใสแทนละกัน

บนในนี้ละกัน ถ้ารอบสต็อกหรงอี้ขายหมดทั้ง 10 เล่ม เดะนุอัพสเปฝั่งฮวาหลงให้ไม่เกินต้นเมษา

ล่มอีกแล้วใช่ไหมคะ 🥹🥹

ทวิตล่มมั้ย ครับ

นักเขียนรอบตัวชั้นบอบช้ำเยอะมาก กุด้วย กลัวไปเรียนต่อละไม่มีฟิคให้อ่าน🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹 ทุกคนครับ อย่าเพิ่งไป พี่ พี่ฟังก่อน พี่

อยากกินยำหอยนางรม แต่เข้ารพแน่ ปากไม่ไปกับสุขภาพ

ทางนี้จะลาวงการแล้วค่ะ /บีบมือ แต่เอาบลุสกายไว้บ่น ๆ แทน🥹

จริงค่ะ ขึ้นแต่อะไรไม่รู้ ทั้งคำคมเอย แอคอะไรไม่รู้ทั้งนั้น จะหาคอนเทนต์เมนก็ไม่เจอ เอนเกจสายผลิตก็ร่วงเอา ๆ 🥹🥹

ลดทุกทางเลยค่ะ แอบสิ้นหวังเล็ก ๆ 🥹

ปกสวยมาก สวยจริง ๆ คืออยากทำให้มันปั๊มทุกเล่ม แต่ตอนนี้เนื้อกุไม่เหลือให้เฉือนแล้ว แต่คิดว่าเอนไปทางปั๊มทองนะ (??) เดะลองพาออกนอกบ้าน เทสต์หลาย ๆ รอบ

มีคนที่รักเราและงานเรามาก ๆๆ อยู่ อ่านทีไรก็เหมือนถูกหิ้วคอไปอาบน้ำสะอาด ๆ ตัวหอม ๆ ส่วนเอนซายตี้ในหัวก็ลากเรากลับมาที่ถังขยะ กลิ่นปลาเค็ม ขอโทษสังคม วันนึงจะทิ้งถังขยะใบนี้ให้ได้นะ

คือดูจากเอนเกจกูก็ไม่ควรเขียนพีเรียดอีกเลยทั้งชีวิต แต่ก็อาจจะขอลองอีกนิด ไว้อยากเขียนค่อยเขียนลง blog มั้ง พยายามหาทางทำโค้ดสำหรับใส่ท้ายเล่มอยู่ ลิงไม่ชอบเทคโนโลยี

ช้านไม่ได้หมดใจเลย แต่หมดแรงแล้วจริง ๆ

เวลาหมดแรงเรื่องงานเขียนแล้วนึกถึงกำลังใจในดีเอ็มตลอด คือไม่อยากลงเหวไปมากกว่านี้ แต่ไม่เห็นทางที่ตัวเองจะถูกค้นพบแล้วครับ ผมพอแล้วครับ

ร้องไห้สามสิบวัน

รู้สึกว่ามาสายวาดรุ่งกว่าสายเขียนแฮะ