Minister tegen Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

Zo zien jullie maar: baanonzekerheid is ook mij niet vreemd en je kunt de sector waar je straks weer aan het werk hoopt te gaan gewoon als een lemming kapotbezuinigen als iemand je daar om God weet welke reden de opdracht toe geeft.

Jullie denken misschien dat de afbraak van het hoger onderwijs en de NTR erg is, maar ik ben op dit moment aan het onderzoeken hoe ik leesonderwijs, Lieke Marsman en humor kan wegbezuinigen.

Too obvious?

Ik heb besloten toch maar eens met de academische gemeenschap in gesprek te gaan.

Ik begrijp dat jullie een minister willen die voor zijn sectoren opkomt, maar het kabinet heeft andere keuzes gemaakt en elke keer dat ik mijn mond open sist minister Faber me toe dat ze een tang in haar tas heeft waarmee ze mijn tanden er een voor een uit zal trekken.

In plaats van een ‘bezuiniging’ zie ik het liever als een ‘detox’, bedoeld om de instellingen beter te laten aansluiten bij de innovatieve ‘democratie light’ die het kabinet voor ogen heeft.

Ik hoorde over de geplande bezuinigingen toen een medekabinetslid me per ongeluk aan de whatsappgroep ‘Begroting OCW 🪚🥊🧨🪦🥵’ toevoegde.