ปริญ

“ไว้วันไหนถ้าอยากเขียน ผมเอาสมุดไปให้ได้นะครับ”
“…แต่ถ้าแอบขโมยจากพ่อได้นะ”

เขากระซิบติดแหย่ทั้งรอยยิ้มที่ทำให้ตาหยี๋ลงมา

กระทั่งหลังทำทุกอย่างเสร็จก็ส่งของให้กับคุณลูกค้าหน้าประจำ พลางโบกมือขึ้นมาบอกลากันอย่างเคย

“ขอบคุณที่มาอุดหนุนนะครับ ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะ”

-จบ

(เยยย่ ขอบคุณที่มาบวกกันนะคะะ🥺🫶)

ทีแรกก็หลับตาปี๋เอามือกุมหัวอยู่เพราะความเจ็บปวด กระทั่งเมื่อได้ยินเสียงจากคนที่คุ้นตาเดินมาหาใกล้ ๆ

“..เจ็บครับ..โอ๊ะ!“
”แต่ตอนนี้เหมือนลืมตาขึ้นมาเห็นนางฟ้าเลย“

เขาพูดขณะค่อย ๆ ลืมตามามองเพื่อนสาว ทั้งรอยยิ้มที่แม้จะดูเจ็บอยู่แต่ก็อยากนึกแหยให้อีกฝ่ายไม่ตกใจจนเกินไป

แต่เจ็บจริงนะเนี่ย ไม่รู้ไปกระแทกโดนตรงขอบคม ๆ ด้วยรึเปล่าถึงได้เจ็บป่านนี้

อันนั้นก็จริงนะ 5555 ผมอ่านไปสะดุ้งไปแหนะ

5555 อืมม งั้นขอให้คุณกะทิไม่เอาเท้าดันนะครับ

^^ เย่

อืมม ก้มครับ แต่ไม่ก้มเยอะมาก 🙈

5555 เอาดีๆสิ

อ้าวกลับมาเป็นร่างเดิมแล้ว งั้นตอนนี้สูงเท่าไหร่แล้วครับ

เปล่า อยากเห็นหน้าใกล้ๆมากกว่าครับ

😅

5555 ยังไม่เห็นผิงยิ้มเลย ขอไว้ลองดูสักครั้งก่อนได้ไหมครับ แต่ตุ๊กตาคิตตี้น่ารักดีนะซื้อที่ไหนหรอ

ผมก็เหมือนกัน นี่ก็เตรียมจะนอนแล้วครับ5555

อื้อ จริงสิครับ

5555 ผมก็ด้วย นี่ก็กำลังจะเตรียมนอนละ

จริงด้วยนะ ผมก็ว่าจะหลับอีกรอบแล้วเนี่ย5555

ขอบคุณนะครับ 🥺

เก่งมากเลยครับ แต่ได้สิ เดี๋ยวไว้วันไหนเราพกไม้มาตีกันที่โรงเรียนกันมั้ย

55555 งั้นต้องขอลองแกล้งพริมอีกสักหน่อยแล้วล่ะ

5555 เห็นด้วยเลย ผมเห็นครูโพสต์ว่าจะมีงานหรือสอบอะไรสักอย่างด้วย ขนลุกเลย

5555 จริงหรอเนี่ย ขอบคุณนะครับ 🙈

โหห น่ากินจริงด้วยครับ ขอบคุณนะมิลิน เดี๋ยวไว้ผมจะไปลองกินด้วย

เห็นทุกคนกินหมาล่าก็อยากกินด้วยเลย 🙉

/อมยิ้มหลังจอ/

ขอบคุณนะครับ 🥺

@kan-pkw.bsky.social
(อ่านหนังสือจริงๆนะคะ)

ต้องก้มครับ แต่ทุกทีผมก็โน้มตัวตอนคุยกับพริมตลอดนะ 🙊

5555555 เห้ยจอมโจรคิดสูงขนาดนั้นเลยหรอ

สวยครับ

🥱

น่ารักมากเลยครับ

🙈