Asi

‏هی کابوس که تیر میزنن به در که بیاین بیرون و اشک دخترا و پسرک ۵-۶ ساله‌ای که به مامانش گفت «مامان اسلحه بریم بخریم که آدم بدا رو بکشیم.»

‏قلبم خالیه؛ اون بچه‌ها همه شور زندگی داشتن.
‏من چرا موندم باقی؟

‏اگه بود همین حالا خودش رو با قوی‌ترین استاف می‌رسوند بهم. ولی نیست و حتا دلم نمیخاد که بود و می‌دید.

‏بچه‌ها شما چجوری دارید دووم میارید؟
‏من دیگه دارم نمی‌تونم.

از امریکا تماس گرفت. گفت «من اینجا زندگی کردم و اینا رو می‌شناسم. راحت‌شون نمی‌ذارن. خیالت تخت.»

یه پرونده بود که از زمستون پارسال درگیرش بودم و سر لج و لج‌بازی با یه عوضی، براش خیلی تلاش کردم.
امروز مشخص شد که بُردم ولی حالمبد.

‏« ما مردم ایران آدمای تنهایی هستیم، هیچکس رو نداریم.
‏پس لطفن هوای هم رو داشته باشیم»

‏⁧‫#پوریا_حمیدی‬⁩

ماه پیش این موقعا، خیلی بیشتر و امیدوار بودیم.

شنبه میشه یک ماه. سی فاکین روز.
چیا به سرمون اومد. تا صبحش فکرشم نمی‌کردیم.:(

غم لعنتی بدجوری زده به همه‌مون و مردم‌مون.

شمام هنوز فیس‌آیدی گوش‌تون غیرفعاله؟ چه خوش‌خیال بودی زن!

اومد که چیو ببینه؟ :((

آقا ماشالله کرمی آزاد شد.🥹😭😭

یه مداد پاک‌کن بیاد منو پاک کنه تمام شه، انگار که نبودم از اول.

روانم بهم ریخته؛ ترکیبی از دپرشن و ptsd و تراپیستم هم تاکید کرده که نبینم و نخونم اخبار رو. نمیشه ولی. جاهایی جدیدی از سرم تیر میکشه و…. مگه میشه یاد بچه‌هامون نبود؟ دق کردیم همگی.

‏«همه‌ هم جان‌های عزیز؛ خیلی بهتر از من»

‏* نقل قول از دوستی.

فک نمی‌کنم هیچی به قبل برگرده، سوال خودمم همینه…

دارو میخورم با شرمندگی، جای راحت میخوابم با شرمندگی، غذا میخورم، با شرمندگی. از تنفسم هم شرمنده‌م.

💔🥲

وطن پا تا به سر خون💔

اینجا مینویسم که ببینه و بخونه که علا‌وه بر حال غم و اندوه این روزا، دلم میخاد که باشه؛ خیلی.

روز به روز داریم فقیرتر میشیم خیلی ملو و اروم

‏خودم می‌دونم اشتباهه ولی دل و ذهنم هی میره سمتش.

‏دعوت شدم جایی و خب دارم خودمو کنترل می‌کنم با دلار ۱۲۴٫۷۹۰ تومنی و یه سال و خورده‌ای از جیب خوردن.

‏اگر با من نبودش هیچ میلی
‏چرا استوری‌های منو اولین نفر نگا میکرد خیلی؟

مرسی😄💗

چقد ذوق دارم تو مسیر رفت کنسرت گوگوش.

خب دیگه این عکس خودمه، دستاتونو مواظب باشید نبرید و خالق متعال رو شکر کنید برای آفرینش بنده.

مرسی که اذعان داشتی به قد بلندم.

‏خودمم خجالت می‌کشم از اطرافیانم و نوشته‌هام، لیکن چه چاره با بخت گمراه.