𝙈𝙖𝙩𝙩𝙝𝙞𝙖𝙨 𝙍𝙖𝙢𝙞𝙧𝙚𝙯 (slow)

" ทั้งที่พูดแบบนั้นแต่ขยับเข้ามาใกล้ไม่หยุดคืออะไรห๊า "

เหมือนว่าน้ำเสียงของเขาดูจะเริ่มมีน้ำโหขึ้นมานิดๆ

นิ้วยกขึ้นชี้ที่รอบๆตัวของอีกฝ่ายมีมีแสงสว่าง

" รอบตัวแกไง ที่มันเป็นออร่าสว่างรอบๆเนี่ย ! "

" จำเป็นสิ ! ตาฉันจะบอดอยู่แล้วเนี่ย ! "

พอเห็นอีกฝ่ายยิ่งก้าวเข้ามาใกล้ก็ยิ่งทำให้แสงมันจ้ากว่าเดิม แขนเสื้อยกขึ้นปิดใบหน้ากันแสงไว้

" แกไปโดนอะไรมาทำไมตัวสว่างขนาดนั้นฟ้ะ "

" —! "

เหมือนว่าเจ้าตัวจะช็อคไปครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจสถานการณ์ที่จู่ๆโดนลูบหัว แต่เมื่อรู้ตัวอีกทีทรงผมที่จัดมาก็ถูกขยี้เละเทะไปหมดแล้ว

ใบหน้าเริ่มที่จะร้อนผ่าวมากกว่าเดิม มือกำหมัดแน่น รีบวิ่งตามอีกฝ่ายไปทันที

" ไอ้นี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะแก !? "

มือเอื้อมออกไปหมายจะขว้าคออีกฝ่ายเอาไว้

แต่ก็ดูเหมือนจะพลาดล่ะ

#TWDmagicame
#TWD2_CLUB
#TWD2_Clubpromote

[ NX.D ]

' เซอร์ไวเวิล คลับ ' รับสมัครสมาชิกจำนวนมาก ที่จะเข้ามาผจญภัยกับประสบการณ์สุดแอดเวนเจอร์!

ใครที่เบื่อหน่ายกับชีวิตธรรมดาๆแล้วอยากหากิจกรรมภายนอกทำล่ะก็ ชมรมของเราตอบโจทย์แน่นอน!! มาสมัครกันเยอะๆล่ะ!!

/ พิมพ์ต่อกแต่กโพสแบบงานรีบ เพราะต้องไปเล่นเกมส์ต่อ /

W / @twdadonisy.bsky.social

( เมดน้อยของเค้า🥺💖 )

" จ๊ากกกกก !!!?!? แสบตาว้อย ! "

/ดันเดินผ่านมาแถวนี้พอดี แสบตาตาจะบอด ยกมือบังตาถอยกรูด ราวกับแวมไพร์โดนแดดเผา/

[ ต่อให้ชีวิตมันจะแย่หรือจะต้องฝืนแค่ไหน ขอแค่แมทเธียสกับแมทธิวได้มาเจอหน้ากัน พวกเขาก็พร้อมจะปล่อยวางทุกอย่างพุ่งเข้าหาอีกฝ่าย จะเป็นตัวเองสุดๆเมื่อได้อยู่ด้วยกัน ]

" ฉันก็เหมือนกัน "

แมทเธียสพยักหน้า ก่อนที่จะนึกบางอย่างได้

" เอ จะว่าไปแกน่ะ ต้องไปทัวร์หอกับพวกเรียวโจไม่ใช่รึไง "

เขากอดอกเอียงคอเล็กน้อยถามขึ้น

" กระเบนปีศาจหรอ เจ๋ง "

เขาเอียงคอมองเล็กน้อยอย่างสนใจ เมื่อได้ยินคำถามนั้นเขาจึงพยักหน้า

" ใช่ ฉันเป็นเงือกกระเบนราหูผสมกับฉลามขาว แปลกดีใช่มะ "

" แต่ส่วนใหญ่ก็ได้ยีนส์ฝั่งกระเบนราหูมาเยอะกว่าน่ะนะ "

" เหอะ ช่างมันเถอะ ยังไงพวกปีหนึ่งก็เป็นแบบนี้กันหมดอยู่แล้วนี่หน่า "

แมทเธียสยักไหล่ แค่อีกฝ่ายไม่ทำตัวให้เขาโมโหเขาก็ไม่อะไรด้วยแล้ว

" ท่าทางแกนี่ จะเป็นเงือกสินะ ? "

เขาลองเอ่ยถามขึ้นมา

" คิกคิก เอาสิ ! ไปกัน ! "

" กวาดให้หมดโรงอาหารไปเลย "

แมทเธียสหัวเราะพยักหน้าเห็นด้วย ถึงแม้เอาจริงๆเขามักจะโดดงานมอสสโตรเล้าจ์บ่อยๆก็เถอะ-

พอเห็นอีกฝ่ายตีหน้าเศร้าเขาก็กรอกตาเล็กน้อย

" ฮึ บอกก็ได้ เพราะเห็นว่าเป็นรุ่นน้องหอเดียวกันนะ "

" แมทเธียส รามิเรส ปี2 "

" พอใจรึยังล่ะเจ้ารุ่นน้อง ? "

" ไม่มีทางต้องการหรอก ชิ ! "

เขาส่งเสียงบ่นไล่หลังอีกฝ่ายไป แต่ก็นึกได้ว่าเวลานี้เขาก็ควรจะกลับแล้วเช่นกัน

" หมั่นไส้ชะมัด ฉันไปก็ได้ บ๊ายบายแล้วกันไอ้เจ้าตาขีด "

แมทเธียสยกมือโบกลาอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะหมุนตัวหันหลังให้และเดินออกไปจากตรงนั้น

—จบโรล—

" ก็แค่กำลังยืนคิดเรื่อยเปื่อยอ่ะ แต่ไม่ได้เป็นปลาเหยื่อซะหน่อย ! "

เจ้าตัวปล่อยให้อีกฝ่ายกอดคอไปอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่

" ฉันยังเลย ไปหาอะไรกินกันป้ะล่ะ ? อยากกินซาบะย่าง "

แมทเธียสเอ่ยเชิญชวนอีกฝ่าย ถือว่าเป็นการกินเลี้ยงฉลองปฐมนิเทศก็ว่าได้

แมทเธียสทำท่าจะเถียงแต่ก็ชะงักไปก่อน เขาเงียบไปซักพักก่อนจะก้มลงดมเสื้อของตัวเอง

" ไม่เห็นจะมีกลิ่น มั่วนิ่มชะมัด ! จมูกแกเพี้ยนแล้วชัวร์ ! "

เขาโวยวายแว้ดๆใส่อีกฝ่าย

" ชิ ! ไปก็ไป ! ฉันเองก็จะกลับไปถอดชุดนี่แล้ว อึดอัดจะตายชัก "

เมื่อพูดจบแมทเธียสก็สะบัดตัวเดินฟึดฟัดออกไปอีกทางและหายลับสายตาไปในที่สุด

—จบโรล—

" หือ อ่า เก่งนี่ "

ใบหน้าของเขาดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์ แต่ก็ส่ายหัวถอนหายใจ

" เออ ยินดีที่ต้องมารู้จักแล้วกัน ถ้างั้นก็ฉันไปล่ะ ! "

หลังเอ่ยจบเขาก็โบกมือเล็กน้อยก่อนจะเดินหายลับตาไป

" หา ? "

แมทเธียสกระพริบตาปริบๆมองที่อีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะทำหน้าแหยงใส่

" เอ็นดูบ้านแกสิ ! ไม่ต้องเลยเฟ้ย "

" ได้ยินแกเรียกแบบนั้นแล้วแปลกชะมัด อย่าเรียกอีกนะ "

" แล้วก็ฉันเก่งอยู่แล้ว ไม่ต้องมีใครมาสอนหรอก "

เขาพูดไปงั้น แม้ความจริงจะเรียนเท่าไหร่ก็ไม่เข้าหัวเลยก็ตาม...

" งั้นหรอ เจ้าเรเจลสินะ "

เมื่อเห็นรุ่นน้องหอเดียวกันแนะนำตัวเช่นนั้นแล้ว ตนจึงครุ่นคิดซักพักตอนจะเอ่ยตอบ

" ส่วนชื่อฉันก็.. ไม่บอก "

พูดจบแมทเธียสก็แลบลิ้นใส่ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว กวนรุ่นน้องซักหน่อย

" อะ นายเองหรอ "

พอเห็นว่าคนที่ชนเป็นใครก็เปลี่ยนท่าทีไปทันที น้ำเสียงไม่แข็งกร้าวเท่าตอนแรก

" ฮึ ให้กลัวกันไปเถอะ จะได้รู้ว่าไนท์เรเวนไม่ปราณีใคร "

เขายืนเท้าเอวทำท่าทีไม่ค่อยใส่ใจนัก ขนาดเรื่องที่ตนเองต้องเรียนซ้ำชั้นเขายังไม่ค่อยจะสนเลย

" ห๊า !? เพ้อเจ้อชะมัด ก็ต้องซักอยู่แล้วสิ ! "

พอได้ยินอีกฝ่ายกล่าวหาตนเช่นนั้นก็เหมือนจะร้อนๆขึ้นมาอีกรอบ

" แค่บอกว่าไม่ได้ติดที่เลอะ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ซักซะหน่อย ! "

" ทำไมฉันต้องทำตามคนอื่นล่ะ ? ทำไมฉันจำเป็นต้องทำตัวเหมือนคนอื่น ? "

" แกอย่ามารู้ดีชีวิตฉันนัก "

เหมือนว่าน้ำเสียงของแมทเธียสจะดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกมือเกาหลังคอตัวเอง

" ชิ อยู่นี่น่าเบื่อชะมัด ฉันไปล่ะ "

พูดจบเขาก็หมุนตัวหันหลังให้อีกฝ่าย

" ส่วนชื่อฉัน ไปหาเอาเองแล้วกัน ! ไปล่ะ ! "

[ RS_Matthias ]

ห๊า แค่สันนิษฐานเอง ! มันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นี่หน่า !?

" ห๊า ? "

แมทเธียสหรี่ตามองคนตรงหน้าเล็กน้อยหลังฟังที่อีกคนเอ่ยจบ

" เหอะ ! ไม่ต้องมาเป็นห่วงกันเลย อย่างฉันไม่มีทางซึมง่ายๆอยู่แล้ว ! "

" แค่เรื่องที่ต้องเรียนซ้ำปี2อีกรอบไม่คณามือฉันหรอก "

เขาพูดออกมาด้วยท่าทีที่ดูจะมั่นอกมั่นใจไม่ใช่น้อย การเรียนซ้ำชั้นไม่ใช่เรื่องน่าอายสำหรับแมทเธียสเลยซักนิด

" คิก— "

เขาหัวเราะเบาๆขณะที่ยกขาตัวเองกลับ แลดูเจ้าตัวจะพึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองทำไม่น้อย

" เรื่องอะไรฉันต้องทำ กางเกงฉันก็เลอะเหมือนกันยังไม่เห็นเป็นอะไรเลย "

[ RS_Matthias ]

นายเริ่มแก่แล้วรึเปล่า !?

" ...หึ คราวหลังก็ดูทางให้ดีแล้วกัน "

เขาพูดด้วยเสียงที่เบาลงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าอาการหงุดหงิดของแมทเธียสจะสงบลงแล้ว

" ไม่เคยเห็นหน้าแกมาก่อน ปีหนึ่ง ? "

แมทเธียสหันมายืนกอดอกพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อยเอ่ยถามอีกฝ่าย

( วาดเล่นยามดึกฮะ แฮะๆ //จับจอมมารเปิดเหม่ง )

" ??? "

เขาก้มลงมองปลายกางเกงที่ถูกใช้เช็ดรองเท้าเงียบๆสลับกับเงยหน้ามองอีกฝ่ายอยู่ซักพัก

ก่อนจะยกเท้าข้างหนึ่งแปะที่ปลายกางเกงอีกฝ่ายคืน สกปรกกันให้หมดไปเลย

" ไม่ชอบ "

แมทเธียสยักไหล่ เดิมทีเขาก็ไม่ต้องการมีฝูงอยู่แล้ว ตามพฤติกรรมเงือกที่มีเชื้อสายของฉลามขาว

" ฉันชอบอยู่เดี่ยวๆมากกว่า "

" !?!? "

เจ้าตัวชะงักไปเมื่อจู่ๆก็โดนจับขยี้หัว ทำเอาผมที่อุตส่าห์ทำมาเละเสียทรงไปหมด เขาช็อคไปซักพักก่อนจะตะโกนไล่หลัง

" เดี๋ยวเถอะ !? เจ้าบ้านี่ ! อย่าหนีนะเฟ้ยยย "

เมื่อเอ่ยจบตัวของแมทเธียสก็รีบวิ่งตามไปทันที ไม่รู้หรอกว่าจะทันไหม