" โถ่ ใจร้ายจัง"
เขากล่าว ก่อนที่เหลือ คงทานจนหมด แล้วคงมีหยอกๆให้ไปส่ง แต่มั่นใจว่าน่าจะโดนมองอ่อนใส่
ก่อนจะตัวลา แล้วออกไป โดยไม่ลืมขอบคุณค่าอาหาร ไว้จะเอาของมาฝากครั้งหน้า แทน~~
/ขอบคุณสำหรับโรลเช่นกันค่ะะะ
" โถ่ ใจร้ายจัง"
เขากล่าว ก่อนที่เหลือ คงทานจนหมด แล้วคงมีหยอกๆให้ไปส่ง แต่มั่นใจว่าน่าจะโดนมองอ่อนใส่
ก่อนจะตัวลา แล้วออกไป โดยไม่ลืมขอบคุณค่าอาหาร ไว้จะเอาของมาฝากครั้งหน้า แทน~~
/ขอบคุณสำหรับโรลเช่นกันค่ะะะ
(กริ๊ดโดดโดด โดนเกรียนนรฯ ทั้งที่จบไปแล้ว 😭💦💦 )
16.06.2025 02:45 — 👍 1 🔁 0 💬 1 📌 0
#THK_EVENT07 #THK_กีฬาสี #THK_GREEN
( มาเก็บตกขี่ม้าชิงหมวกค่ะ!! )
"เที่ยวต่อให้สนุกละ กระดาษตัวน้อย "
เขากล่าวไปแบบสบายๆ ถึงเวลาต้องแยกย้ายแล้ว เขาเองก็ต้องกลับไปเปลี่ยนเสื้อเสียด้วย ให้อยู่สภาพกางเกงเปียกแบบนี้ แล้วก็คงน่ารำคาญนิดหน่อย
เขาก็เตรียมตัวออกไปหลังอีกฝ่าย บอกลา
งานเลี้ยงย่อมมีวันจบเสมอ
เขาก็หันมาบอกเสริมก่อนไปหากอีกฝ่ายร่ำลาแล้ว
" เล่นเกมกับนาย ก็สนุกดี ขอบใจ"
(เทิร์นหน้าจบได้เยยนะคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว)
"...."
มองของที่ได้รับแล้วก็เลิกคิ้ว เป็นของที่ ไม่เหมาะกับเขาเหมือนกัน แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ตอบอะไร แล้วก็เพียงเก็บเอาไว้ แล้วยกมือเท้าเอว
" ก็ได้ งั้นก็ถึงเวลาแยกย้ายแล้วสินะ? "
แน่นอนว่าอาทสึโตะเปียก แต่เจ้าตัวก็ดูไม่ได้แคร์เท่าไหร่นัก
ส่วนคำกล่าวสุดท้ายเขาได้ยินแน่นอน แต่ก็ไม่ได้คิดจะถามหรืออะไร
อีกฝ่ายก็คงได้ของหรือไปเล่นกับคนอื่นมาเยอะสินะ นั้นก็เรื่องปกติสำหรับงานแบบนี้
+
(เห็นของที่ได้แล้วตาถลน 5555555555555555555)
12.06.2025 08:58 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
ก้าวเดินมาเรื่อยๆในที่สุดเกมก็จบลง พร้อมกับแสงสว่างที่ทั้งคู่ได้รับ
เกมเหมือนจะผ่านกันไปได้ด้วยดี
ฝ่ามือหนายกยื่นไปรับเศษหัวใจมาถือไว้ แล้วกล่าวบอกไป
" แต่นายรับของไปแล้วกัน ทางนี้ มีของเยอะมันจะวุ่นวายน่ะ "
เขากล่าวบอกไป แล้วพาอีกฝ่ายเดินไปจุดรับของ ยังไงก็ต้อง ไปให้เขาปลด ที่ข้อมือออกด้วย
.
ทั้งสองคนได้รับการปลดจากโซ่ที่พันธนาการทั้งคู่เอาไว้
พร้อมกับของที่ได้รับคือ..
#THK_GREEN #THK_กีฬาสี #THK_EVENT07
[โรลเปิด] [แยกรูท]
Cr.kanompung18
========
วันนี้ไม่ว่าจะประสบอะไรมา
แต่นั้นก็ทำให้ [คุณ] ต้องเข้ามายังเต้นท์พยาบาลของฝั่งสีเขียว
ภายในเต้นท์วันนี้ดูเหมือนจะไม่มีใครเลย
นอกจาก ทีมพยาบาลคนนึงที่เหมือนจะหลับอยู่…ดูเพลียไม่น้อย
จะปลุกก็เกรงใจละสิ…
แต่หยิบของโดยพลการน่ะ
ก็ไม่ดีเหมือนกันนะ…
[คุณ] จะเอายังไงล่ะ?
" หืม ไม่เลวเลยนี่ ถือเป็นค่าเหนื่อยกับการไปเล่นขี่ม้าชิงหมวกที่ไม่เลว "
/แทะอาหารing แต่แค่นี้ยังไม่พอท้องหรอก ขอเพิ่มได้ไหมกันนะ?
#THK_GREEN #THK_กีฬาสี #THK_EVENT07
โรลเปิดแยกรูท
(ตามหาผู้วิเศษ1อัตราค่ะ😂)
====
พอสัญญาณเริ่มเกมส์ดังขึ้น
ทุกคนวิ่งออกจากจุดstart
ตรงไปหยิบกระดาษใบเล็ก
เพื่อดูเป้าหมายที่ตนเองได้
แล้ววิ่งจากไปเพื่อมตามหาสิ่งนั้น
แต่จะมีคนนึงที่ยืนนิ่ง
ออกตัวช้ากว่าใครเพื่อน
เพราะกำลังอึ้งอยู่ว่า
ของแบบนี้ใครจะพกในไทเฮย์กัน?
ไม้ปัดเป่าขององเมียวนับไหมนะ??
หรือจะไปสร้างไม้กับเพื่อนดี???
#THK_EVENT07 #THK_กีฬาสี
(มาเก็บตกกีฬาขี่ม้าชิงหมวกครับ ....)
" เป็นการตัดสินใจที่ดี "
จากการเจอสถานการ์ณแปลกๆไปอยู่หลายรอบโดยที่อีกฝ่ายอาจจะไม่เจอหรือเจอแต่ไม่รู้ไม่เห็นนั้น เป็นการที่ดีที่จะรับรู้ว่าพวกเราอยู่ด้วยกันโดยการสัมผัสกัน
อาทสึโตะเองก็เป็น กรรไกรหักให้กระดาษโดยห่อโดยง่าย
แล้วชักจูง(ดึง)กระดาษให้พร้อมกับตนเอง
"ไปจบเกมกันเถอะ"
เขากล่าวบอกไปแล้วก็เริ่มเดินนำคุณไป ไปยังจุดหมายทางออก และตามหาหัวใจ ใกล้จุดจบแล้ว
" แหม ถ้าแบบนั้น ก็ไม่น่าแปลกใจน่ะสิ "
เขากล่าวหลังเคี้ยวเห็ดหมด แล้วก็ควงตะเกียบเล่น ขณะที่มองอีกฝ่ายที่เคี้ยวเห็ดหนุบหนับๆ
แล้วก็แลบลิ้นออกมาเล็กน้อย แล้วค่อยกล่าวบอกไปต่อ
" ถ้าทางนี้ยังแปลกกว่า ก็เท่ากับว่ายังไม่แปลกนั้นละ "
เขาว่าตัวเขาก็ดูปกติจะตายไปถ้าเทียบกับคนอื่นๆในโรงเรียนน่านะ
" แบบนั้นเข้าป่าไปหาอะไรแปลกดีกว่า "
แล้วก็ค่อยๆคีบเห็ดเข้าปากต่อหลังถามจบ
อาทสึโตะก็ญีปุ่นแท้อยู่หรอก แต่ก็ไม่ได้แยแสเกี่ยวกับวัฒนธรรมไรพวกนี้เท่าไหร่ เพราะอยู่ฝรั่งเศสมาก่อนมาที่นี้
" เห ไม่รู้เหรอ? ถ้าทานที่คนป้อนให้มันจะอร่อยกว่าเดิมนะ เชื่อสิ ~ "
ชายหนุ่มกล่าวอย่างสบายๆ ขณะที่มองเด็กสาวผ่านเส้นผมที่ปกปิดใบหน้าแล้วยังคงยกข้างอย่างนั้น
"ซักคำดูน่า ~ ถ้าหายร้อนก่อนจะไม่อร่อยนะ พ่อครัวทำให้อย่างตั้งใจทั้งที"
คะยั้นคะยอสุดไปเลย
" เหมือนกระดาษจะอยากโดนบาดนะ"
กล่าวไปแบบสบายๆ ขณะที่ ก้าวเดินเข้าสู่ความมืด ยามนี้มีเพียงกุญแจข้อมือที่เป็นตัวจุดเชื่อมโยงให้รับรู้กันไว้ว่ายังอยู่
" เหมือนกำลังหาทางให้กรรไกร ทำให้กระดาษขาดอยู่เลย คิก"
เขากล่าวไปแบบแซวๆ พร้อมกับหัวเราะน้อยๆออกมา
แล้วกล่าวบอกไปต่อ ตอบคำถามอีกฝ่าย
" ทำไมจะให้กระดาษจับไม่ได้ละ? แต่ก็ขึ้นกับกระดาษนั้นละว่าอยากจับหรือเปล่า ~"
กล่าวจบก็ชูสองนิ้วหน้านิ่งๆให้ แล้วมองไปยังด่านข้างหน้า
"อ่าห้ะ สาเหตุที่ต้องคล้องมือกันไว้ เพราะกันหลงด่านสุดท้ายสินะเนี้ย ~"
ชายหนุ่มกล่าวแบบสบายๆ แล้วหันมาทางคุณต่อ
" ไปกันเถอะ "
กล่าวไปแบบชิวๆ ก่อนจะเริ่มเดินนำอีกฝ่ายไป
ให้อีกฝ่ายนำมาเยอะแล้วนี่น่า ~
ไม่วายหันมาแซวด้วย
"ถ้ากลัวจะจับมือกรรไกรที่อาจขึ้นสนิทก็ได้นะ คิก "
แล้วก็เดินปาย
" ใช่ สิ่งพวกนี้ก็ไม่เคยถูกกำหนดแต่แรกนี่"
ชายหนุ่มกล่าวตอบเสียงเรียบขณะที่มองมาทางคุณที่จ้องมองตนเองผ่านผิวน้ำ
แล้วหันกลับมามองข้างหน้าต่อ
จนได้เศษหัวใจด่านที่5 อาทสึโตะก็ดึงตัวเองขึ้นมาด่านบนแล้วยกฝ่ามือบีบน้ำจากกางเกงเล็กน้อย
โดยการยกขามาบีบแหม่ะๆไม่ได้ดึงอีกฝ่ายลงไป เพื่อบีบน้ำออกแต่อย่างใด
"ไม่มีปัญหาหรอก ~ ถ้ากรรไกรตัวนี้เป็นสนิทก็จะมีเวลาอู้งานมากขึ้นยังไงละ"
+
" นั้นก็คงใช่ กรรไกรไม่มีแรงใจสู้ก็คงไร้คมเหลือเพียงด้ามจับและ ความคมที่เหลือเพียงภายนอกเท่านั้น"
อาทสึโตะกล่าวบอกไปแบบสบายๆแล้วกล่าวบอกไปเสียงเรียบ
"เหมือนทางนี้ยังไงละ"
เป็นกรรไกรด้ามเดียวที่ไร้คมดังนั้นไม่มีทางตัดกระดาษขาดหรอก
" แต่กระดาษก็เป็นกระดาษอะไรก็ได้นี มันไม่ได้กำหนดเสียหน่อยว่า ต้องเป็นกระดาษขาวบางๆไม่ใ่ชเหรอ? "
กระดาษก็คือกระดาษนั้นละ
"อยากลองเดินดูเองก่อนไหมละ ? หรือว่า อยากให้ช่วยเลยดีละ ~"
ถึงอีกฝ่ายจะบอกไม่ถนัด แต่ก็ตัดสินใจถามไปพร้อมน้ำเสียงหยอกล้อในภายหลัง
[ฮันน่าไม่ถนัดการทรงตัวดังนั้นต้องสุ่มเต๋า d20- 5 เพื่อความสมดุล]
[1-5 ตกต้องไปเริ่มต้นใหม่
6-10 มี การเซเกิดขึ้น (สุ่มd20เพื่อดูว่ารอดหรือไม่)
11-15 ผ่านไปแบบทุลักทุเล แต่ก็ผ่านไปได้
16-20 ผ่านไปแบบสบายบรื๊อราวกับมีคนช่วยดัน(?)]
เขามองตามท่าทางอีกฝ่ายหลังกล่าวเข้ามาแล้วถูกล็อคแขนเข้าด้วยกัน แล้วเพียงยกมือข้างที่ว่างป้องปากเล็กน้อย
แหม มีแมวทะมึนซะแล้ว โถ่ๆ ไม่อยากอยู่ติดกันขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ก็หนีไม่ทันแล้วล่ะนะ
...
จนกระทั้งก้าวเข้ามาที่ด่านแรก ก็มองด่านที่ต้องใช้การทรงตัวพอสมควร
และต้องระวังไม่ให้ดึงกันเองเสียด้วย ก็หันไปหาอีกฝ่ายที่กล่าวบอก
เป็นแมวที่ดูไม่สมเป็นแมวจัง(?)
+
ไหนดูสิๆมีอะไรจะเล่าหรือเปล่า?
ความแปลกที่อีกฝ่ายว่า จะน่าสนใจซักแค่ไหนกันเชียว
สิ่งที่ทำให้คุณคิดว่าแปลกได้น่ะ?
อยากรู้เหมือนกันว่าจะมีแบบไหนบ้าง ?
ก็อย่างน้อยๆนั้นก็เป็น 1 ในเหตุผล ที่เขาอยากพาอีกฝ่ายไปที่ต่างๆนี่นะ ถึงจะไม่ทั้งหมดก็ตาม
แต่ก็มี 1เหตุผลในนั้น คือสิ่งนี้อย่างแน่นอน
เขามองตามคุณอยู่แล้ว มีหรือจะไม่มองตาม
ส่วนรอยแผลก็เพียงมองไว้ก่อน แต่ยังไม่ได้คิดจะถามอะไร
แล้วเพียง ตอบคำถาม ไปแทน
" แหม ถ้าเหตุผลพิเศษเหรอ ก็ไป สถานที่ห้ามเข้าง่ายดีนี่"
อาทสึโตะควงตะเกียบเล่น ระหว่างพูด พอพูดจบก็ตักเห็ดเข้าปากต่อ
แล้วพูดถามไปต่อหลังเคี้ยวจบ
" แปลกๆที่ว่าคืออะไรละ ถ้าสนใจอาจจะย้ายก็ได้ ว่าไปนั้น "
พูดไปแบบชิวๆก็เท้าคางมองอีกฝ่าย
+
+
อาทสึโตะเอากล่องอาหารรองที่ตัก ขณะที่ใช้ฝ่ามือรองอาหารไว้ จะได้ไม่หกด้วย
ยื่นไปจ่อปากอีกฝ่าย
เหมือนว่าถ้าอีกฝ่ายไม่ทานก็น่าจะไม่ยอมง่ายๆหรอกกระมั้ง
จะทำยังไงดีละ?
อาทสึโตะมองการกระทำของหญิงสาว
ก่อนจะเอียงคอน้อยๆ แล้วก็ยกยื่นฝ่ามือไปหาเด็กสาว
หยิบกล่องข้าวออกมาจากมือเด็กสาวฉึบ
เขาหยิบตะเกียบที่ขอมาอีกอัน ออกมา
เพราะบอกไปแรกสุดแล้วว่า ถ้าอีกฝ่ายทานไม่หมดจะช่วย ดังนั้นเสียไป1ก็ยังเหลืออีก1
อาทสึโตะแยกตะเกียบก่อนจะคีบอาหารแล้วยื่นป้อนไปทางอีกฝ่าย
" อ้าม ~ "
อาหารคำใหญ่กว่าที่อีกฝ่ายตักกินเมื่อครู่หน่อย แต่ก็ไม่ได้ใหญ่เกินไป
แล้วอาทสึโตะก็โคลงหัวไปมาแบบสบายๆ เอาละถึงเวลาหาเรื่องอู้งานแล้ว
ยังไงตัวเขากับอีกฝ่ายก็ต่างกันมากจริงๆนั้นละ ในเรื่องความขยันน่ะ
" งั้นก็ไปกันเถอะ"
ชายหนุ่มก็ลงน้ำไปโดยไม่ได้คิดจะถก ฮากามะขึ้น เพราะผ้ากว้าง ยังไงเดียวก็หล่นลงมาระหว่างเดินอยู่ดีนี่นะ
ก็ลงน้ำไปเลยจบๆ เดียวค่อยไปบีบน้ำออกทีหลัง
ชิว
" ก็ขยับไม่ได้ ถึงจะมีความคม แต่เมื่อไร้แรงก็ยากที่จะ เชือดเฉือน กระดาษออกมา "
แล้วอาทสึโตะก็ปล่อยมืออีกฝ่ายออก แล้วกล่าวพูดไปต่อแบบสบายๆ
"แต่ถือโอกาสหาอู้งานเลยละกัน"
อีกฝ่ายก็เดาไม่ผิด น่าจะหาเรื่องอู้งานอยู่ แต่ก็น่าจะมีชุดสำรองจริงๆก็ได้
จริงๆเขาก็ไม่ได้ไปถามประธานเหมือนกัน ว่ามีชุดสำรองอีกหรือเปล่าเพราะยังไงขนาดตัวเขา ก็ต้องใช้ผ้ามากกว่าคนอื่นในชมรมเป็นไหนๆ
+
เห็นท่าทางเพื่อนก็หัวเราะออกมาน้อยๆ เหตุผมที่อีกฝ่ายว่ามา ก็ถูกต้องอย่างที่ฝ่ายว่าจริงๆ
ถูกใจในความคิดดีจริงๆ
แต่อาทสึโตะก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอื่นออกมานัก นอกจาก กล่าวเสริมอีกฝ่ายไป
"ฮุ นั้นก็จริงล่ะนะ แต่ การเป่ายิ้งฉุบก็เหมือนการต่อสู้ .. กระดาษเองก็คงไม่อยู่นิ่งๆหรอกใช่ไหมละ? ถ้ายามนั้น กระดาษทำแบบนี้? "
อาทสึโตะยื่นฝ่ามือที่เต็มไปด้วยรอยแผล มากุมทั้งมือของอีกฝ่ายไว้
+
" ถ้าอยากได้มันส์กว่านี้ก็จัดให้ได้ "
ว่ากล่าวอย่างสบายๆ ขณะที่กวักมือไปมาเล็กน้อยแล้วกล่าวถึงเหตุผลคำสั่งแสนง่ายนั้น
"ถ้าสั่งยากๆ แล้วโดนไปร้องเรียนได้โดนคนในชมรมบ่นหูชาแหงๆน่ะสิ"
ง่ายๆคือไม่อยากหูชานั้นเอง เลยต้องสั่งง่ายไว้ก่อน
ก่อนจะยกมือกุมคางกับการพาน้องปลาทองไปแข่งกับฉลาม
"อือฮึ? ปลาทองกับฉลาม น่าสนใจดีนี่ ถ่ายมาดูด้วยละ ~ "
ถ้าจะหาปลาฉลามมาได้จริงๆน่ะ
อาทสึโตะมองอีกฝ่ายเล็กน้อย ท่าทางดูอารมณ์ดี
จนกระทั้งอีกฝ่ายกล่าว
อาทสึโตะก็...
ทำมือนิ้วชี้นิ้วเดียวออกมา ไม่ใช่สองนิ้วแบบที่ควรเป็นอย่างกรรไกร
น้ำเสียงดังกล่าวอย่างขบขันเลกน้อย เหมือนกำลังหัวเราะออกมาผ่านคำพูดนิ่งๆนั้นเลย แค่ไม่มีเสียงหัวเราะออกมาจริงๆ
"โอ๊ะ แย่ละ กรรไกรหัก ดูท่าจะแพ้ กระดาษซะแล้วเพราะตัดไม่ได้ ~ "
กล่าวขบก็เอานิ้วชี้ตีมืออีกฝ่ายแปะๆ นี่ไงตัดไม่ได้(?)
