DANJI ( ถอน )

( สวัสดีทุกท่านค่า ตอนนี้ดันจิคุงถอนออกจากคอมมูแล้วนะคะ ถ้าเกิดต้องการแลกคอนแทคกันสามารถเฟบไว้ได้เลยค่ะ )

( ขออภัยด้วยที่ไม่ได้ว่างพาน้องมาโลดแล่นบ่อย ๆ นะคะ ㅠㅠ ไว้มีโอกาสคงจะได้เห็นดันจิคุงอีกในอนาคตนะคะ ! )

( เพิ่งออกมาจากหลุม เรา...พลาด...อะไร...ไป...บ้าง... 🧎🏻‍♂️)

#UMN_costory

(แวะมาแปะใบโคของอาสึยะคับ ไม่รู้ตอนนี้ยังทันไหม👉🏼👈🏼

🔄: หาเพื่อนช่วย/เนียนรู้จัก
♥️ : สนใจโคเดี๋ยวทางเราก๊อกๆ ไปหาคับ

ปล.หากสนใจตำแหน่งอื่นๆ นอกจากนี้สามารถเสนอได้นะคับ🥺✨)

Doc: shorturl.asia/3b1RO

#UMN_costory

❤️ | DM : สนใจโค (เดี๋ยวทักไปนะคับบ)
🔁 : เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อนให้เจ้าเด็ก

˗ˏˋ ⋆.˚𓅭⋆.˚ ˎˊ˗

( ใบโคมิโมริคุงกับเจ้าเป็ดมาแล้วค้าบบ(о´∀`о) )

( น้องเฟรนด์ลี่ เด้กดี ผปค.ก็ชิลกาย แวะๆมาเล่นกับมิโมริและน้องเป็ดกันได้นะค้าบบ เพ้ทๆๆ 🥺🫳🦭 )

#UMN_Commu

”ร้านคามิชิโระ ยินดีต้อนรับครับ”

“ผมรู้ว่ามันยาก แต่ผมเชื่อว่าทุกคนทำได้ ฉะนั้นขอบทที่ 3 ก่อนเที่ยงคืนวันพรุ่งนี้นะครับ”

———————

高位 灯海斗 | Takai Himeito

Y3 | 18y | ชมรมคิวโด
179 / 66 | ร้านอาหาร Kamishiro

———————

Doc : in bio
talk, co-op, role, เวิ่น 》DM 24/7

#UMN_costory

(มาหย่อยใบโคเจ้าไคโตะแล้วค่ะ หลังจากอู้อยู่นาน—

🔁 : เนียนรู้จัก / หาเพื่อน 🩵
🩵 : สนใจโคสตอรี่ (เดี๋ยวเราทักไปคับ 🫡✨)

*สามารถอ่านข้อมูลของไคโตะก่อนได้ที่ไบโอคับ!
*หากมีไอเดียตำแหน่งอื่น ๆ ก็สามารถทักได้นะคะ ! 😆

รับเพื่อนจำนวนมาก !! 🐟🙌🏻）

#UMN_Costory

(รีบปั่นใบโคมาแบบ300% อาจจะดูเผาไปหน่อยขออภัยนะครับ😭🙏 ถ้าสนใจอะไรนอกเหนือจากนี้สามารถDMได้นะครับผม✨)

——————————
🔁 รี :ช่วยหาเพื่อน/เนียนรู้จัก

❤️, ✉️:สนใจโค(สามารถทัก DM มาได้เลยครับผม หรือ เฟบไว้ก็ได้ครับเดี๋ยวเราจะทักคุณไป)

(ปล.ตัวผปคอาจจะทักหรือตอบช้าไปบ้างเนื่องจากอยู่ในโค้งไฟนอลมิดเทอม แต่จะพยายามรีบตอบนะครับ🥹)

#UMN_Costory
(สวัสดีค่ะ แวะมาหาคนโคให้ NPC ส่งไปรษณีย์ค่ะ! ส่วนมากจะเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ที่ทำงานช่วงต่างๆ

หรือถ้าอยากโคเฉพาะกับคนที่ส่งไปรษณีย์ก็ได้เช่นกันค่ะ!

ที่ทำการไปรษณีย์อามาคุสะทำการมา 30 ปีแล้ว สามารถเนียนรู้จักเถ้าแก่ได้เลยนะคะ 👐✨ )

🩷: สนใจโค เดี๋ยวจะDMไปนะคะ!
🔁: ช่วยหาเพื่อน

#UMN_Costory

( พึ่งมาเวลานี้ทันมั้ยคะ ฮรึฟ ๆ ในที่สุดก็ทำใบโคเสร็จสักที ตำแหน่งอื่น ๆ นอกเหนือจากใบโคก็สามารถเสนอเพิ่มเติมได้นะคะ ขิขิ 🥺✌️)

🔄 = ช่วยหาเพื่อน 🫴
🩵, DM , Mention = สนใจโคด้วย

🍮 : docs.google.com/document/d/1...

เขามองเด็กชายตรงหน้าก่อนจะก้มมองปราสาททรายที่ดู .. เอียง ก่อนจะส่ายหัวไปมาเบา ๆ

“ ไม่เป็นไร แค่นี้ก็ดูดีแล้ว ”

ว่าแล้วก็จับปั้นจนเป็นทรงขึ้นมาแบบดี ๆ แม้จะเป็นการปั้นที่ .. ทุลักทุเล แต่ก็ดูดีไม่น้อย

เขาปัดทรายออกจากมือ ก่อนจะนั่งดูผลงานของเขาและคนตรงหน้าอย่างพิจารณา

สนุกดีเหมือนกัน

( ขอบคุณที่ให้เล่นด้วยเช่นกันค่า 🥺🫶🏻 )

เขามีคำพูดที่ดูดีกว่านี้แต่ปากกลับไม่พูดไปตามที่คิด ความจริงเขาก็จะพูดว่าสวยนั่นล่ะ

เพราะคนที่ใส่ชุดแบบนี้ไปไหนมาไหนต้องใช้ความกล้ามากแน่ เขาชื่นชมเรื่องนั้น

แม้จะไม่ได้พูดหรือแสดงออกอย่างชัดเจนก็ตาม

“ สึชิมะ ดันจิ— ” ตัดสินใจแนะนำตัวออกไปเพื่อทำลายความเงียบ

ลมหายใจถูกพ่นออกมาทางจมูกของดันจิ เหมือนจะถอนหายใจมากกว่า เขามองท่าทีที่ดูผ่อนคลายมากขึ้นของคนตรงหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมาอีก

น่ากลัว ... คำที่ได้ยินจนชินชา

ว่าแล้วฝีเท้าก็ก้าวเดินไปตามทางพร้อมกับคนด้านข้าง ดวงตาที่ยังใช้งานได้ก็มองไปที่บริเวณโดยรอบ

เขาหันกลับมามองคนที่เดินอยู่ด้านข้างอีกครั้ง

จะว่าไปแล้วก็ ...

“ ชุดนั่น .. ดูเข้ากันดี ”

( + )

[ #พกอะไรในกระเป๋า_UMN ]

(สวัสดีค่า! มาเปิดแท็กวาดต้อนรับการเปิดเทอมและปฐมนิเทศในวันที่ 1 ธ.ค

มาชวนผปค.ทุกท่านวาดสิ่งที่เหล่าเด็กๆพกกันไปเรียน (หรือพกในกระเป๋าก็ได้นะ!)

สามารถคิดหรืออธิบายได้อย่างอิสระเลย แต่อย่าลืมติดแท็กด้วยนะคะ! ฝากไว้ด้วยค่าา!🌰💚💗)

เขามองขนมสลับกับคุณเจ้าของร้าน แววตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยก่อนที่เขาจะพยักหน้าลงตอบรับ

“ ความจริงแล้วไม่จำเป็นก็ได้ แต่ขอบคุณครับ ”

แล้วเขาก็รับขนมมาจากคุณเจ้าของร้านและเก็บมันใส่เอาไว้ในกระเป๋าของตัวเอง

“ มีอะไรที่อยากให้ช่วยขนอีกไหมครับ ? ถ้าไม่มีแล้วผมขอตัว— ”

มือของเขาเองก็เริ่มก่อร่างทรายขึ้นมาตามที่อีกฝ่ายทำ เพราะไม่รู้จะทำยังไงเลยแอบดูว่าเขาทำยังไงแล้วลองทำตาม

มันไม่ได้แย่

คิ้วเลิกขึ้นอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายพูดประโยคนั้นออกมาก่อนที่สายตาจะหลุบลงมองไปที่ปราสาททรายที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

“ ฉันไม่ได้เครียด ” เขาพูดปฏิเสธออกมา ซึ่งที่เขาไม่ได้เครียดก็เป็นความจริง

“ อย่างน้อยฉันก็จะไปส่ง เผื่อว่าจะเจอปัญหาแบบนี้อีก ”

อะไรก็เกิดขึ้นได้ ใครจะไปรู้หลังจากนี้มันอาจจะไม่จบแค่นี้ก็ได้ เพราะฉะนั้นการมีคนไปด้วยก็อาจจะดีกว่า

แต่อีกฝ่ายจะรับข้อเสนอไหมก็ไม่แน่ใจ คงต้องรอดูการตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นไปตามที่ได้คาดคิดไว้หรือไม่

เขามองบุคคลที่เขาเพิ่งจะช่วยมาเมื่อครู่ ก่อนจะหันไปเหลือบมองกลุ่มคนเมื่อครู่ที่พ้นสายตาไปแล้วและหันกลับมามองอีกฝ่ายอีกครั้ง

“ ฉันไม่รู้ แล้วแต่ว่าจะเป็นสถานการณ์แบบไหน ” สิ่งที่เขาจะสื่อคือคงต้องรอดูหน้างานว่าจะเป็นการมีเรื่องในรูปแบบไหน

“ ที่ฉันแน่ใจคือพวกนั้นก็มีดีแค่ปาก แต่อ่อนปวกเปียก ” เขาพูดไปตามที่เห็น

“ อยากจะไปที่ไหน ? ” เขาถามขึ้น ไม่มีเจตนาแอบแฝง

( + )

เขาสังเกตเห็นคนกลุ่มนี้มาสักครู่แล้ว ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรมากจนกระทั่งมองเห็นคนที่อยู่ศูนย์กลาง—

ฝีเท้าก้าวเข้ามาทางด้านหลังของคนที่อยู่ศูนย์กลางโดยอัตโนมัติ ส่วนสูงที่เกินมาตรฐานชายสูงตระหง่านเหนือคนในกลุ่มทั้งหมด ใบหน้าเรียบนิ่งกับแววตาเฉียบคมหรี่ลง

“ ขอโทษด้วยที่ให้รอ ไปกันเถอะ ”

เสียงทุ้มพูดขึ้น เขาก้มลงเล็กน้อยเพื่อคุยกับคนที่อยู่ศูนย์กลางวงสนทนา แขนของเขายื่นออกมาเป็นนัย

เป็นคำเชิญชวนที่เขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับ เขาหันมองเด็กชายที่นั่งอยู่ด้านข้างและมองเขาด้วยดวงตาข้างเดียวที่ใช้งานได้

“ ...ฉันปั้นไม่เป็น ” แต่ถึงจะพูดแบบนั้นเขาก็ละมือจากบจจิแล้วหันมาทางอีกฝ่ายอย่างเต็มตัว

น่าแปลก เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาก่อร่างสร้างปราสาททราย แต่ในเมื่อมีการเชิญชวนเขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้

“ รบกวนสอนด้วย ”

[Story]

-โทรศัพท์เครื่องใหม่-

จู่ๆในเวลาช่วงเที่ยงของวันหยุด เขากลับถูกเซอร์ไพรส์ด้วยของชิ้นใหม่ที่มาจากทั้งพ่อและแม่ ทั้งที่มันเป็นของไม่จำเป็นที่ต้องอัพเกรดขนาดนั้น แต่เขาเข้าใจความรู้สึกของทั้งคู่ จึงอดไม่ได้ที่เมื่อได้รับของมาแล้วรอยยิ้มกว้างจะปรากฏขึ้นมาแทบจะทันที และเป็นยิ้มที่ชวนให้นึกถึง ‘เจ้าหนูแปะก๊วยตัวกลม‘ไม่น้อย

ดูท่าต้องได้เรียนรู้ใช้สมาร์ทโฟนละสิ

( ยังเร้กอยู่มาก 😭🫳🏻 )

#UMN_Costory

( ใบโคแบบด่วนจี๋ของดันคุงค่ะ ! 🙌🏻✨ ความสัมพันธ์อื่นนอกเหนือจากนี้สามารถเสนอได้ทางหลังไมค์เลยค่ะ หากทางญาติผู้ใหญ่ลูกเล็กเด็กแดงท่านใดนอกเหนือจากนักเรียนอยากโคด้วยสามารถเสนอได้เช่นกัน )

( แนะนำว่าอ่านดอคเพื่อประกอบการตัดสินใจก่อนนะคะ )

RT : เนียนรู้จัก / ช่วยหาเพื่อน
♡ : สนใจอยากโคด้วย

DOCS : shorturl.asia/2KurG

เขาพยักหน้ารับรู้ถึงสิ่งที่อีกฝ่ายพูดมาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยให้กับคำถามที่ไม่คาดคิดว่าจะได้รับ

“ เปล่า แค่รู้สึกอยากออกมาตรงนี้ก็เท่านั้น ”

“ รับลมตอนกลางคืนก็ไม่แย่ ”

เพราะใบหน้าที่นิ่งเฉยทำให้ไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าสิ่งที่พูดมานั้นเป็นความจริงหรือไม่

ฝ่ามือยังคงลูบบจจิอยู่ต่อไป สังเกตได้ว่าเริ่มนิ่งแล้วเลยหันมองเจ้าของ

“ ถ้าอยากกลับตอนไหนก็บอก ฉันจะไปส่ง ” เพราะกลับคนเดียวอันตรายน่ะ

#UMN_Costory

(มาช้าหน่อยแต่มานะคะ-- ลงใบโครอรับเปิดเทอมค่ะ!

หากมีตำแหน่งที่สนใจเพิ่มเติมสามารถเสนอได้น้าา ไว้มาเล่นด้วยกันนะคะ! ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยอีกครั้งค่ะ🙇)

#UMN_Costory
(มาแปะใบโคเคนจิเซนเซย์ยามดึกค่ะ!><)
(ถ้าสนใจโคกันสามารถ เดม/เมนชั่น ได้เลยค่ะ หรือถ้ามีไอเดียเพิ่มเติมก็เสนอได้เช่นกันนะคะ🥰)

ตำแหน่งที่ไม่รับ
- ญาติ
- ภรรยาเก่า
- คนรักปัจจุบัน

🔄 - ช่วยหาเพื่อน + ลูกศิษย์
❤️ - เนียนรู้จัก (จำได้แค่หน้า)
✉️,💬 - สนใจโค (สามารถเดมมาได้เลย❤︎)

doc - docs.google.com/document/d/1...

ตาข้างขวาของเขาเหลือบมองเจ้าของและสุนัขขนปุยตรงหน้าแล้วก็รู้สึกได้ว่าเจ้าตัวเล็กคงได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี

ก็เหมือนกันเสียขนาดนี้

“ สึชิมะ—สึชิมะ ดันจิ ”

พอเห็นเขาแนะนำตัวแล้วก็เลยแนะนำตัวกลับ ก่อนจะมอง「บจจิ」และใช้ฝ่ามือใหญ่ของเขาลูบขนเจ้าตัวน้อยอย่างแผ่วเบาราวกับชื่นชมอยู่

“ ทำไมถึงออกมาเวลานี้ ? ” เขาถามด้วยความสงสัย ยามดึกดื่นเช่นนี้ไม่น่าจะเหมาะกับการออกมาวิ่งเล่น

คิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อยให้กับท่าทางของคนตรงหน้า เขาดึงมือกลับมาไว้ข้างตัวก่อนจะเอียงคอมองเล็กน้อย

“ ...ขอโทษด้วย ไม่ได้ตั้งใจทำให้ตกใจ ”

“ แค่เห็นว่าดูสับสนก็เลยทักทาย ”

เขามองคนตรงหน้าอย่างพิจารณา—ดูแล้วน่าจะเป็นนักเรียนเหมือนกัน เขาเงยมองท้องฟ้าที่ใกล้มืด

“ ฉันจะกลับแล้ว จะไปด้วยไหม ” ราวกับกำลังโยนหินถามทาง ดูแล้วคงกำลังหลงทางจะปล่อยทิ้งไว้ที่นี่คนเดียวคงไม่ใช่เรื่องดีแน่

ดันจิเมื่อได้รับคำอนุญาตจากเจ้าของพร้อมกับหมาปอมตัวน้อยที่ทำท่าขอขนมแล้วก็ ..

เขายื่นแท่งขนมให้กับเจ้าขนปุยตรงหน้า ปล่อยให้สุนัขตัวน้อยได้ลิ้มรสขนมแสนอร่อย

เขาเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเจ้าขนปุยแล้ว ปากกำลังจะอ้าขึ้นเพื่อพูดบางอย่างแต่สุดท้ายก็ปิดลง

เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่เสียงทุ้มจะดังขึ้นอีกครั้ง

“ ตรงนี้มีแค่ฉันคนเดียว ” ราวกับเป็นการเชิญชวนให้นั่งลงพักก่อน จากการที่อีกฝ่ายเหนื่อยหอบอยู่

พอเห็นว่าเจ้าขนปุยเอาลูกบอลกลับมาเขาก็หยิบลูกบอลไว้ในมือก่อนจะหยิบขนมแท่งสำหรับสุนัขออกมาจากกระเป๋า

“ เก่งมาก เด็กดี ” เขายื่นขนมให้เจ้าขนปุยตรงหน้าราวกับจะให้รางวัลสำหรับการเล่นเมื่อครู่

“ อยากไปเล่นที่กว้างกว่านี้ไหม ตรงนี้คนเดินผ่านไปผ่านมาน่าจะไม่สะดวก ” เขาพูดกับหมาน้อยตรงหน้าราวกับว่าคาดหวังคำตอบ

แต่ตรงหน้าเขาเป็นหมา มันก็เหมือนเขาพูดคนเดียวนั่นล่ะ