Melis Alphan

Çocuğu olmayan karı-kocalar aile değilmiş. Sayın Bakan, bilime dayalı konuşacaksanız bekleriz. Yok, böyle devam edecekseniz, aile hekimliği tanımını da mı değiştireceksiniz?

CHP bugün Yozgat'ta "Millet iradesine sahip çıkıyor" mitingi düzenleyecek. Mitinge katılmak için traktörleriyle gelen çiftçiler uzun kuyruk oluşturdu

Yardım değil, dayanışma.
İyilik değil, birlik.

Kadının bedeniyle ilgili futbol sahasından akıl vermek kimsenin haddi değil. Hele ki sahada tek bir kadın bile yokken. Kadınların bedeninden elinizi, dilinizi, fikrinizi çekin. Normal olan sizin susmanız. Erkeklerin kadın bedenine dair söz hakkı yoktur.

Betonun çığlığına, tabelaların gürültüsüne sıkışmış bir hayatta nefes almaya çalışıyoruz. Çirkinliğin sıradanlaştığı şehirlerimizin yüzü yok, bir tek sesi var; o da gürültü.

Yani estetiğin parayla, bütçeyle ilgisi yok.
Estetik, bir fikir, bir vizyon, bir saygı anlayışıdır. Peki şu fotoğrafa bakınca ne görüyoruz?
Ne fikir, ne vizyon, ne saygı. Gördüğümüz şu: Tabela alanları satılık, kaldırım kişisel mülk sayılıp kamusal alan yağmalanıyor.
Ne işlev tamam ne de ruh var.

Japonya’da Tadao Ando’nun beton, ışık ve boşlukla kurduğu yalın dili, doğayla uyumlu ve kusurlardaki güzelliği yücelten bir sadeliğin ifadesi oldu. Hindistan’daki Chandigarh şehrinden Brezilya’daki kamusal mimariye daha çok örnek var.

Estetiği refahın çocuğu sanıyoruz. Oysa alakası yok. Almanya’da I. Dünya Savaşı sonrası büyük yıkım yaşanırken doğan Bauhaus akımı, azla yetinerek güzeli yaratma anlayışının simgesiydi. Malzeme kıtlığına rağmen, oran, işlevsellik ve sadelikle bugünün mimarisine hala yön veren eserler üretildi.

Bizde estetik, ihtiyaç hiyerarşisinin üst katında oturuyor; biz ise daha merdivenin kırık basamaklarında ‘geçinme’, ‘güvende olma’ gibi konularla uğraşıyoruz. Ki güvende değil çoğumuz; şehirlerimiz hem çirkin hem de afete dayanıksız.

Bu ülkenin bina olan hemen her yeri çirkin. Vaktiyle yapılmış güzel bir binaya bile bakarken gerisinde, berisinde çirkin yapılardan kaçamıyor gözümüz. Mimari şaheserlere kaçak kat çıkanların ülkesi, masalsı siluetleri beton ucubelerle katledenlerin diyarı burası. Her köşede görsel şiddet var.

New age’ciler diyor ya? “Sen değişirsen dünya değişir.”
Bizdeki de o hesap…
Biz değişirsek ülke değişir, yoksa bi halt olmayacak.

İşin en saçma yanı ise, herkesin birbirinden şikayet etmesi. “Toplum böyle, insanlar şöyle böyle” diye homurdanan 80 milyon kişi var ama kimse o ‘toplum’un parçası olduğunu düşünmüyor. Hep öteki yapıyor. Hep başkası saygısız, hep başkası duyarsız.

Malzeme bu. İnşaatçısı değil sadece, hukukçusu da, siyasetçisi de, yöneticisi de bu toplumdan çıkıyor. Sonra dönüp onlardan mucize beklemek… Mars’a çıkalım ama yerçekimini burada bırakalım gibi bir şey.

Gece 3’te vinç melodisiyle uyanmak kadar ‘medeniyet’ kokan başka bir şey yok. Beşiktaş’ta bütün gece, sabaha kadar inşaat durmadı. Böyle saygısızların, kural tanımazların ülkesi burası.

Gazeteciler Timur Soykan ve Murat Ağırel gözaltına alındı Gazeteciler Timur Soykan ve Murat Ağırel gözaltına alındı. Evlerinde arama yapılan iki gazetecinin dijital ekipmanlarına el konuldu. Gözaltı gerekçesi hakkında ise henüz resmi bir açıklama yapılmadı.

Gazeteciler Timur Soykan ve Murat Ağırel gözaltına alındı: CHP'den ilk tepki
www.birgun.net/haber/gazete...

CHP’nin, cezaevine giren herkesi otomatik olarak siyaseten ödüllendirme yaklaşımını yeniden değerlendirmesi gerek. Bu kısır döngüde model şuna döndü: İktidar cezalandırır, CHP ödüllendirir. Ama kimse bu oyunun çocuğun hayatında neye mal olacağını düşünmüyor.
Siyaset refleks değil, öngörü ister.

Bunu öngörmek çok zor değildi. bsky.app/profile/kisa...

“Başladık ama bitiremedik, olsun, çok daha pahalıya mal ettik!”
Gelecekte burası Modern Türkiye’de Kamu İhale Tarihi Müzesi olarak da hizmet verebilir.

Başka bir evrenin kara deliği içinde yaşıyor olabilirmişiz. Sabahlar uyanıp haberleri görünce hissettiğim şeyi bilim sonunda açıklayabildi.

Sırf bu yüzden çocuğu çıkarmamazlık etmezler umarım.

Bye bye mr American Pie 🙋🏻‍♀️

Umudun işlevsel olanı maratona benzer. Hızla değil, nefesi koruyarak varılır menzile.
Umutlu haftalar 🤍

Tam hayatımı yaşamaya karar vermiştim.
Evren, distopya modunu açtı.
Kendime dönecektim, dönerken evrensel kaosa çarptım.
Yoga matını açacaktım, önüme savaş haritası serildi.
Şarkı söyleyecektim, marş okuttular.
Dans edecektim, sahneyi kıyamet provasına ayırdılar.
Ruhum festival, hayatım afet bölgesi

Burası eski twitter olabilir mi, biz artık eski biz değilken?

Twitter dutlukken oradaydım. Önce dayanışmaydı, sonra kutuplaşma oldu. Güzel her şey gibi o da bitti, X oldu. Dilerim burası temiz kalır. Merhaba.