Richard Schothans

Terecht om de man te wijzen op z'n verantwoordelijkheid. Zeker omdat de consequenties meer voor de vrouw haar rekening komen.

Maar het knipjesargument werkt maar in een beperkt aantal situaties, lijkt me. Dan zou ik meer heil zien in de mannenpil of iets dergelijks.

Zucht, ik ageerde meer tegen het schijnargument dat eerst al het kwaad uit de man moest zijn verdreven voordat ie ooit nog iets mag vinden over abortus.

Maar fair enough, ik leg de lat voor heilige wel wat raar neer zo. Dat besef ik wel.

Ook dat is niet het hele verhaal...

Zonder beschikbaar eitje evenmin, heb ik weleens gelezen...

Ja, zo heb ik het ook altijd begrepen: zwangerschap is een eenzijdig door de man opgelegd mechanisme waarvan de vrouw puur en alleen het vleselijk omhulsel is...

(Oké, sorry voor het sarcasme, maar kom op, zeg.)

Hoe had ik u het idee kunnen geven wel te luisteren? Want ik heb steeds benadrukt dat de prioriteit van de beslissing bij de vrouw ligt, ik ben ingegaan op ieders verhaal, ik ben eens dat toegankelijke abortuszorg broodnodig is... Ik vind dit zo merkwaardig. Maar goed, ik neem m'n verlies.

Ik vraag me echt af wat ik verkeerd doe, maar ik waardeer uw input en ben het eens met uw ideaal van toegankelijke zorg voor vrouwen.

Vind 39000 per jaar nog steeds best veel en de laatste jaren is de stijging iets meer geweest gemiddeld maar inderdaad, in 24 jaar is de stijging zo'n 9000 afbrekingen geweest. Niet schrikbarend. Ook niet iets om de schouders over op te halen.

U kunt me veel verwijten, maar niet dat ik naar niemand luister. Dat is een valse beschuldiging, opnieuw. Maar laat ik u dan het laatste woord gunnen door mij te onderwijzen en ik beloof daarna niet te reageren: wat had ik anders moeten doen?

U zegt het met overtuiging en mijn boerenverstand zegt dat u een punt heeft (gelet op het feit dat het grootste deel vd abortussen rond de 5-7 weken plaatsvindt).

Maar zelfs de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd zegt niet te weten wat de cijfers verklaart, want wordt niet specifiek naar gevraagd.

U beschuldigt nogal veel en wenst dan dat iemand zich dat maar laat welgevallen. Dat is pestgedrag en dat neem ik u kwalijk.

Beter dan Jaap? Nee joh, niet te min denken over uzelf.

(Ik hoop dat u niet werkelijk denkt dat Odido ooit een optie was voor m'n zoontje.😁)

Oké, u overvoert mij met meerdere posts en dan mag ik niet reageren? Zo werkt een respectvol gesprek niet. Niet elk gesprek waarin standpunten worden uitgewisseld is een discussie. Maar goed, dit wordt loopgravenwerk, u heeft al bepaald wie ik ben, dan maakt mijn input inderdaad niet uit. Goedendag.

Ook niet met Odido. Als ik niet toevallig m'n zoontje Joël had genoemd, was Odido een prima naam geweest. Niks mis mee.

Zo vind ik het opvallend dat abortuscijfers al jaren stijgen. Hoe goed het ook is dat deze zorg bestaat, ik denk dat iedereen erover eens is: we zouden het zo min mogelijk willen toepassen. Maar om dat gesprek te hebben moeten heel wat ongemakkelijke onderwerpen op tafel komen.

Maar die goede zorg moet wel met zuivere argumenten worden verdedigd, anders erodeert het draagvlak ervoor. En ik zie nu veel voorbij komen dat niet het hele verhaal vertelt. Uiteindelijk gaat dat tegen abortus werken (zie je nu ook al gebeuren). En er is wel degelijk een schaduwzijde.

U schuift me nogal wat in de schoenen, maar dat snap ik wel als reactie op veel mannen die kort door de bocht abortus als lichtvaardig besluit opvatten. Dat doe ik niet. Ik verdedig graag de abortuspraktijk als soms broodnodige zorg. Het leven is grillig, de ene abortus is ook de andere niet.

a man with red hair is wearing a red shirt and a yellow tie ALT: a man with red hair is wearing a red shirt and a yellow tie

Op zich terecht punt, natuurlijk, maar dan is het wel fair dat we het ook gaan hebben over "Jaap".

Ik weet oprecht niet wat dat betekent maar het zal vast iets met valse bedoelingen te maken hebben. Dat trekt mijn integriteit in twijfel en dat vind ik wel kwalijk. Ik ben oprecht op zoek naar een inhoudelijk en eerlijk verhaal. En probeer tegenwicht te bieden aan borreltafelretoriek.

Heeft u hetzelfde bezwaar tegen seculier-liberale overtuigingen?

Ik bedoelde "in de eerste plaats na de vrouw", al zie in die twee liever aan elkaar gelijk. Ik maak me druk om bestaand leven als het om abortus gaat. Maar verder is het argument "selectieve verontwaardiging" niet heel bruikbaar. Iedereen maakt zich selectief druk.

Nee, dat argument van lichtzinnigheid is inderdaad te vaak gebruikt en daar geloof ik niet zo in.

Maar nogmaals, een vrouw die abortus laat plegen besluit niet alleen iets over haar eigen lijf. Er is in de eerste plaats ook het ongeboren leven dat wordt afgebroken. Dat is aangegaan met een ander.

Los van dat kulargument dat mannen eerst heiligen moeten worden omdat ze anders hypocrisie verweten kan worden - dat argument gaat namelijk ook op voor vrouwen in andere situaties - is 't eerlijker om te erkennen dat de vrouw niet alleen een beslissing neemt over haar lijf. Da's 50% van het verhaal.

Aan het gegeven dat er discussie is over wat we leven noemen, hoe we dat als maatschappij waarderen en willen beschermen, over wie er betrokken is bij de totstandkoming van ongeboren leven en hoe die betrokkenheid een rechtvaardige plek krijgt in het beëindigen ervan, dat de cijfers oplopen, etc.

In jouw geval mag het wel wat minder. 😁

Of ik het laatste en hoogste woord moet voeren over de beslissing kunnen we het eens zijn: nee.

Maar u doet het voorkomen dat ik helemaal niet betrokken hoor te zijn bij de beslissing van het beëindigen van menselijk leven dat *twee* personen zijn aangegaan. Da's wel erg eenzijdig gedacht.

Nou, ik denk dat ik als aankomend vader wel een beetje beteuterd zou staan kijken als mijn zwangere vrouw had gezegd: "Je raadt nooit wat ik vanochtend heb gedaan..."

Ik zou dan wel het idee hebben dat ik op z'n minst betrokken was bij dat ongeboren leven.

Nee, ook dat is dus niet waar. Als u mij bewust vals gaat interpreteren heeft het weinig zin dat ik iets zeg. Ik wil juist de menselijkheid van de vrouw en van het ongeboren leven bij elkaar houden in hetzelfde gesprek. U wilt ze steeds scheiden en ik snap wel waarom.

Ik weet niet of u zelf kinderen hebt - ik ben zelf pas sinds een paar maanden vader - maar mijn visie op abortus is wel gaan schuiven toen ik na 8 weken al een "klompje cellen" op de echo zag met iets dat knipperde als kloppend hart. Dan is zygoot een technische term voor wat mijn zoon zou worden.

Maar ik negeer de menselijkheid van de vrouw dus ook helemaal niet. Dat is een valse constatering, niet gebaseerd op ook maar iets wat ik heb beweerd.