Ritsu🐿 梨津 (กลับมา 2 ก.พ.)

"อ๊ะ ไม่หรอกค่ะ ฉันต่างหากที่..💦"

เห็นแบบนั้นเธอก็รีบโบกมือปัดไปมาด้วย เกือบจะกลายเป็นแข่งขอโทษกันไปจนอีกฝ่ายแนะนำตัว

"ปีสอง.."

เป็นรุ่นพี่..สินะ

"ฉันกำลังจะเข้าปีหนึ่ง น่าจะอายุน้อยกว่า.. ม ไม่ต้องใช้คำสุภาพด้วย.. ก็ได้นะคะ"

เธอเอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจ มีจังหวะนิ่งเงียบคิดว่าจะพูดอะไรต่อดีอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอ้อมแอ้มถามต่อ

"อ เอ่อ รุ่นพี่สึคิวาระ.. อยู่โรงเรียนแถวนี้เหรอคะ?"

(มาแปะวาดเก็บตก สามหนุ่มส้มส้มส้ม ~)

#SNM_Idol

(มีใครอยากได้โฟโต้การ์ดเจ้าจิ้งจอกบ้างมั๊ยนะ?!)

#SNM_Idol

( จังหวะชุลมุน ขออนุญาตแวะมาเป็นไอดอลด้วยคนค่ะ- )

(พี่ชิออนสวยมากเลยค่ะ นางฟ้าชุดขาว😭🤍)

#SNM_Yurimatsuri

3 Apr | เวลา 14.05

เด็กสาวชุดเดรสขาวเดินหมุนตัวเบา ๆ เล่นรอบทุ่งดอกลิลลี่ไปมาลำพัง

ค่อย ๆ เดินสำรวจพร้อมอมยิ้มพึงใจไปด้วย

”มากี่ปี ๆ ก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยน้า“ ว่าก่อนจะย่อตัวนั่งลง จิ้มปลายดอกลิลลี่ หน้ามุ่ยบ่นพึมพำอยู่คนเดียว

”ถึงปีนี้จะมาคนเดียวก็เถอะ…“

"กระต่าย.. ดูเหมาะกับรุ่นพี่มากเลย"

เหมือนจะพึมพำกับตัวเองแต่เผลอพูดออกเสียงไปซะแล้ว เลยหดคอกลับลงไปอีก💦

"คือ.. ฉันพอจะถักตุ๊กตาไหมพรมเป็นอยู่บ้างค่ะ..."

ไม่ถนัดพูดเรื่องตัวเองเลย รู้สึกว่าตื่นเต้นจนเหงื่อซึมชื้นบนฝ่ามือ เริ่มขยับนิ้วไขว้กันไปมาแบบอยู่ไม่สุข

"ถ้าเจอกันที่โรงเรียน ก็อยากจะทำให้ตอบแทน.. แลกกับกิ๊บ แล้วก็ที่ช่วยโมนะจังไว้วันนี้ด้วย.."

"ถ ถ้ารุ่นพี่ไม่รังเกียจ..นะคะ"

"ชูยะ..คุง"

ริสึหันไปทางต้นเสียง เมื่อเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้า นัยน์ตาที่รื้นด้วยน้ำตาก็เบิกกว้างขึ้น

ก่อนจะเพิ่งรู้สึกตัวจึงรีบก้มหน้ากลับไป รีบยกแขนเสื้อขึ้นซับปิดบังใบหน้า หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ทันเห็น..

"ม ไม่เป็นไร..ค่ะ"
"แย่จัง ฉันนี่..ซุ่มซ่ามตั้งแต่วันแรกเลย.."

พยายามตั้งสติตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติที่สุดเพื่อไม่ให้อีกคนเป็นห่วง แต่หากสังเกตจะเห็นว่าไหล่สั่นน้อยๆ

"ริสึ...ค่ะ"

เธอเหม่อมองอีกฝ่ายเล่นกับสุนัข ก่อนจะตอบออกไปเหมือนพลั้งปาก พอรู้ตัวว่าตอบผิดคำถามอีกแล้วก็สะดุ้งโหยง

"อ เอ่อ..ไม่ใช่สิ คือว่า..."

"เด็กคนนี้ชื่อโมนะจัง.. โมนากะค่ะ"
"ส่วนริสึเป็นชื่อของฉัน.."

เธอหลุบสายตามองลงต่ำ หน้าร้อนฉ่า ย่อตัวลงใช้สองมือช้อนตัวเจ้าหมาขึ้นมาอยู่ในท่ายืนสองขา ไม่รู้จะวางมือไม้ตรงไหนเลยเล่นด้วยเสียเลย

"ข ขอโทษค่ะ ไม่ได้ถามเรื่องนี้สินะคะ💦"

ริสึเบิกตากว้างขึ้น

"รุ่นพี่.."

ลองพึมพำออกมาเบาๆ ไม่คิดว่าจะบังเอิญเจอรุ่นพี่ในโรงเรียนแบบนี้เลย..

บางทีนี่อาจจะเป็นโอกาส..ที่เธอจะมีเพื่อนในโรงเรียนหรือเปล่านะ?

"ข ขอเรียกว่ารุ่นพี่โปโยะได้ไหมคะ..?"

เธอหลับตาปี๋ กำมือฮึ้บในใจ ก่อนจะรวบรวมความกล้าเอ่ยถามออกไป

"รุ่นพี่..ชอบตุ๊กตาไหมพรมหรือเปล่าคะ?"
"อะ เอ่อ แล้วมีสัตว์ที่ชอบไหมคะ อย่างสุนัข แมว หรือว่ากระต่าย.."

"พี่..ซากุระ"

ริสึหันหน้าไปทางต้นเสียงที่คุ้นเคย พอเห็นว่าเป็นพี่สาวข้างบ้านก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมา เธอสั่นหน้าบอกว่าไม่เป็นไรขณะที่ให้อีกฝ่ายช่วยพยุงขึ้นมา

"เผลอซุ่มซ่ามตั้งแต่วันแรกซะได้.."
"ฉันนี่.. ไม่ไหวเลยค่ะ"

เสียงสั่นเล็กน้อย พยายามจะฝืนคลี่ยิ้มทำตัวปกติอย่างยากลำบาก ยกมือขึ้นใช้แขนเสื้อเช็ดปาดน้ำตาออกไวๆ หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ทันสังเกต..

แต่ยิ่งฝืนอดกลั้นก็เหมือนน้ำตาก็ยิ่งร่วงเผาะซะอย่างนั้น

ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆนั้นแล้วก็หน้าแดงขึ้นนิดหน่อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความเจ็บหรือความอาย แต่ก็พอจะทำให้สงบใจลงได้บ้าง

"ฉันไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ.. ขอโทษด้วย..ค่ะ"

พอลุกขึ้นมาได้แล้วก็พยายามเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงปกติ เธอค่อยๆแบมือข้างที่ปิดจมูกไว้เมื่อครู่ออกมา..แล้วก็พบว่าสิ่งเหมือนจะเป็นเลือดกำเดาติดมาด้วย

"...@!#!#!?"

อ้าปากพะงาบกรีดร้องแบบไม่มีเสียง ตัวแข็งค้างไปแล้ว

เธอนั่งนิ่งอยู่จนกระทั่งได้ยินเสียงทัก พอเหลือบไปเห็นท่าทางเป็นห่วงของคนที่ก้มลงมาข้างตัวก็สูดหายใจ พยายามจะตอบด้วยน้ำเสียงปกติที่สุดเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายตกใจ

"ม ไม่เป็นไร..ค่ะ.."

ตั้งใจว่าจะฮึ้บเอาไว้ แต่น้ำตาหยดหนึ่งก็ดันร่วงแหมะลงบนพื้น

"ฮึก..!"

พอมีหยดแรกแล้วหยดที่สองสามก็ตามมาแบบยากจะฝืนกลั้น

ร้องไห้ต่อหน้าคนเพิ่งเจอกันครั้งแรกไปซะแล้วสิ..

8 เมษายน | ช่วงเช้าวันเปิดเทอม | หน้าโรงเรียน
#SNM_1stsemstart

ในช่วงเช้าของวันเปิดเทอม อินาริที่มาเร็วกว่าเวลาหลายชั่วโมงก็หาอะไรทำฆ่าเวลา ร่างสูงเดินไปหยุดใต้ต้นซากุระ แท็บเล็ตในเคสสีน้ำเงินถูกหยิบออกมาแล้วขีดเขียนบางอย่างลงไป เขียนไปพลางมองคนที่เดินผ่านไปมาไปพลาง ทำแบบนั้นอยู่พักหนึ่งจนมีคนเดินเข้ามาทัก

(แวะมาทักเจ้าจิ้งจอกที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ได้นะคะ🥺)

🌸 8 April | ตอนเช้าของวันเปิดเทอม
#SNM_1stsemstart

กลีบซากุระกำลังปลิว พริ้วไหวไปตามเเรงลมในยามเช้า

โปโยะที่กำลังชื่นชมต้นซากุระก็ฮัมเพลงออกมาอย่างอารมณ์ดี

ปีนี้จะเป็นยังไงนะ~

จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังมองมา ทำให้โปโยะค่อยๆหันไปตามสัญชาตญาณ

สายตาสบเข้ากับ [คุณ] ในขณะที่กำลังยิ้มอ่อนๆ ก่อนที่จะจ้องอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มที่กว้างขึ้น เเล้วโค้มตัวให้เล็กน้อย

#SNM_1stsemstart 🍅
[ 8 เมษา | 9:15 ]

ริริอิมีเวลาเหลือเฟือหลังส่งน้องชายเข้าพิธีปฐมนิเทศ เลยเลือกที่จะมานั่งโอ้เอ้อยู่ตรงแปลงเกษตรข้างอาคารหอประชุม

สายลมอ่อนพัดกลีบซากุระปลิวผ่าน เธอย่อตัวมองต้นมะเขือเทศที่เริ่มออกผล

“อรุณสวัสดิ์ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

เธอฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี ทักทายต้นมะเขือเทศที่เธอเคยเป็นคนปลูกไว้ก่อนปิดเทอม

(ฮือ ได้เลยค่ะ รุ่นพี่ช่วยด้วย😭)

เด็กสาวยังคงก้มหน้าอยู่บนพื้น ท่าทางตกใจจนสติไม่อยู่กับตัวเท่าไหร่

เมื่อเห็นของบางอย่างถูกหยิบยื่นมาให้ วินาทีนั้นเธอเลยรับมาซับปิดใบหน้าครึ่งล่างไว้ก่อน

"ม..ไม่เป็นไร..ค่ะ"

ใช้เวลาครู่หนึ่งเพื่อปรับลมหายใจก่อนสติรับรู้จะค่อยๆกลับคืนมา เธอหันไปหาต้นเสียง จึงพบว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก

ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันจนได้แต่อ้ำอึ้ง นึกคำพูดต่อไม่ออก

"ซามอยด์"

แววตาสนใจอย่างเห็นได้ชัด เธอขยับตัวยุกยิกเหมือนอยากพูดอะไรต่อ พออีกฝ่ายเปิดรูปให้ดูราวกับอ่านใจได้ สีหน้าเลยดูดีใจขึ้นมาทันที

"เหมือนโมนะจังตัวโตขึ้นเลย.."

"ดูนุ่มฟูจริงๆด้วย เหมือนขนมสายไหมจัง.."

มองเพลินจนลืมตัวพูดสิ่งที่คิดออกมาแล้วก็หน้าร้อนฉ่า..เผลอเทียบกับของกินอีกแล้วสิ💦

ระหว่างนั้นเจ้าหมาปอมก็ยื่นอุ้งไปสะกิดกระเป๋าสะพายของอีกฝ่าย แล้วเห่า แบ๊ก ขึ้นมาเบาๆ

"อ เอ๊..??"

เธอส่งเสียงอุทาน พอโดนยิงคำถามมาเป็นชุดก็มึนงง หากเป็นฉากในการ์ตูนตอนนี้ตาคงหมุนวนเป็นรูปก้นหอยไปแล้ว

คงต้องตอบไปก่อน ค่อยๆนับนิ้วในใจ มีอะไรบ้างนะ..?

"อ เอ่อ..ค่ะ ฉันชอบพวกของเล็กๆ กิ๊บพวกนั้น.. น่ารักมากๆเลย"

"ขนมก็..ชอบค่ะ อย่างพวกเค้ก.."

เธอยืนหลังตรงตัวเกร็ง เริ่มตอบทีละข้อเหมือนโดนสัมภาษณ์

"แล้วก็..ฉันกำลังจะเข้าเรียนปีหนึ่งที่ซานามิ..ค่ะ"

"ม ไม่หรอกค่ะ! ถ้าคุณไม่ช่วยไว้..ฉันคงไม่รู้จะทำยังไง"

เธอรีบสั่นหน้าพั่บ

"ตอนนี้เด็กคนนี้เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน"

"ถ้าหายไปหรือเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมาละก็.."

เด็กสาวก้มหน้า มือที่กำสายจูงอยู่แน่นสั่นเทาน้อยๆ หอบหายใจเพราะเผลอพูดเยอะกว่าปกติ ท่าทางคงกลัวเรื่องที่ว่ามากจริงๆ

ระหว่างนั้น เจ้าก้อนขนที่เห็นอีกฝ่ายย่อตัวลงมาก็ยกสองขาหน้าขึ้นแตะเข่าคุณ กระดิกหางเห่าแบ๊กอย่างเป็นมิตร

#SNM_1stsemstart
[ 9.00 น. ] ห้องประชุม อาคารห้องประชุม

ภายในห้องประชุมรูปแบบโรงละครขนาดใหญ่ของโรงเรียนมัธยมปลายซานามิ ผู้ที่นั่งอยู่ในห้องประชุม ณ ขณะนี้มีเพียงอาจารย์ บุคลากรทางการศึกษา และนักเรียนชั้นปีที่ 1 เท่านั้น โดยนักเรียนชั้นปีที่ 1 เป็นสัดส่วนที่มากที่สุด

cms. หนมปัง ใข่เจียว

🗓 08 April 2024 | #SNM_1stsemstart

[ 8:30 น. ] ทางเดินไปโรงเรียน 🌸

บนทางถนนเรียบที่โปรยปรายด้วยกลีบดอกซากุระบานสะพรั่ง

เจ้าเหมียวสีส้มยิ้มหยอกล้อกับฝ่ามือของเด็กสาวคนหนึ่งที่ลูบมันอย่างเอ็นดู

นานพอที่จะไม่รู้ว่าดอกไม้ติดบนหัวแล้ว

กระทั่งเงยหน้ามาเห็น [คุณ] ที่ไม่ว่าจะเป็นใครก็ทำให้เธอยิ้มออกมาทันที

" อ๊ะ อรุณสวัสดิ์! "

ยิ้มกว้างสดใสราวกับต้อนรับวันใหม่ดี ๆ ล่ะ!

(ได้เลยค่ะ! ฮือ พี่ซากุระคนแสนดีของเค้า ช่วยด้วยค่า😭😭)

(ได้เลยค่ะ! เค้ากำลังคิดจะหาเรื่องไปบวกพี่ยูกิอะอยู่เลย- ขอความนุ่มนวลของรุ่นพี่เยียวยาใจ😭😭)

[ 8 เมษายน | เช้าวันเปิดเทอม | #SNM_1stsemstart ]

ซากุระของเกาะซานามิสีค่อนข้างเข็มกว่าของเมืองเก่าที่เคยอยู่ แถมยังเป็นซากุระแรกหลังจากย้ายมาอยู่ที่เกาะนี้ ยูกิอะเลยหยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปเก็บไว้ แต่เหมือนจะถ่ายเพลินไปหน่อย

‘ ปลิวมาติดผมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันน่ะ.. ’

ซากุระติดเต็มหัวเลย..

( มาช่วยปัดกลีบดอกไม้หรือมาทักทายกันสั้น ๆ ได้นะคะ ! )

(ได้เลยค่ะ! ฮือ ให้ชูยะคุงได้เห็นตอนทำอะไรน่าอายซะแล้วว😭😭💦)

ได้ยินเสียงดังขึ้นข้างตัวริสึก็เหมือนจะสะดุ้งเล็กน้อย พอหันมาก็เห็นมือที่ยื่นมาให้ก่อน

เธอดูลังเลอยู่ครู่ใหญ่ว่าจะยื่นมือออกไปดีหรือไม่ แต่พอคิดว่าอีกฝ่ายอุตส่าห์เสนอความช่วยเหลือมา สุดท้ายเลยยื่นมือข้างหนึ่งไปจับมือข้างนั้นเอาไว้ ในขณะที่ยังใช้มืออีกข้างปิดบริเวณจมูกกับปาก

"ม ไม่..ค่ะ.."

ส่ายหัวตอบเสียงอู้อี้ แต่จากสีหน้าแล้วดูจะไม่เป็นแบบนั้นสักเท่าไหร่..

"เอ๊ะ!? อันนี้ให้ฉัน..เหรอคะ?"

สะดุ้งเฮือกตอนอีกฝ่ายยื่นมาให้ มองซ้ายขวาไม่เห็นคนอื่น เลยชี้ตัวเองถามย้ำเพื่อความมั่นใจอีกรอบหนึ่ง

"น่ารักจัง.."

รับมาแล้วก็ประคองไว้ด้วยสองมือ มองดีๆแล้วเหมือนจะเป็นของทำมือด้วย ถึงจะแสดงออกไม่เยอะ แต่ดูจากแก้มที่มีสีเลือดฝาดน้อยๆก็ดูท่าทางดีใจอยู่ล่ะ

"ข ขอบคุณ...ค่ะ"

#SNM_1stsemstart

8 เมษา | ช่วงเช้าวันเปิดเทอม

วันนี้เป็นแห่งการเริ่มต้นใหม่ที่สดใส

ทั้งที่ควรเป็นอย่างนั้น...

"ว้าย.."

ริสึที่เพิ่งเดินมาถึงหน้ารร.ส่งเสียงร้องเบาๆ ก่อนสะดุดหน้าคะมำลงไปบนพื้น

รีบยันตัวขึ้นมาอยู่ในท่านั่ง เอามือปิดครึ่งหน้า รู้สึกแสบหน้าผากกับจมูกจนน้ำตาซึม เป็นแผลหรือเปล่านะ?

"ทำยังไงดี.."

อา.. เป็นแบบนี้อีกจนได้ แย่สุดๆไปเลย

(+ช่วยเหลือหรือทักสั้นๆได้นะคะ🥺)

#SNM_Pin

“ ปีนี้พวกเราจะต้องเป็นที่หนึ่งของโคชิเอ็งให้ได้ ! ”

“ ครั้งนี้ก็ขอรบกวนทุกคนด้วยนะครับ ”

煽り 太陽 | Aori Taiyou | S50012 | Y.2 | Baseball Club⚾️

Doc : bit.ly/3U38Aib

( Cr. : @/oliengyoklor | Talk Role Co DMー OK! ปีนี้ขอฝากเด็กชายพระอาทิตย์อีกครั้งด้วยนะคะ☀️✨ )