Vooni

امروز رفتم از سوپر نون تست فیبردار، شیر قهوه و اسنک گرفتم. خرید مردم در حد عادی بود. گلفروشی، کافه بیرون بر، املاکی و تعمیرگاه هم باز بودند. مردم خبرها رو دهن به دهن منتقل می‌کنن.
صداها خب ترسناکه، ولی روحیه‌ها بالاست در مجموع. کلا فضای سوررئالیه.

روم به دیوار واقعا با کسکشی وصل می‌شیم.
تهران: سنایی، تهرانپارس، مرزداران و چند جای دیگه.
روزی چند راند صدای جنگنده و چیزای دیگه میاد، تلفنی به هم خبر می‌دیم که از شیشه فاصله بگیرن، پسرخاله‌ام می‌ره از پشت بوم ببینه کجاها رو زدن.
قحطی نیومده، میوه فروشی محل سیب زمینی پیاز رو گرون می‌داد ولی تره‌بار بازه.

راستش من روحیه و اوضاع احوالم مساعده نسبت به شرایط، میام اینجا رو می‌خونم خودم رو می‌بازم و عصبانی هم می‌شم :)

مثل جنگ قبلی، غرب و شرق تهران رو بیشتر می‌زنن و مرکز به نسبت آرومتره. دیروز رفتم نونوایی، مغازه‌ها نصفه نیمه باز بودن، نون و آب و بقیه چیزهای ضروری تو سوپرها بود، و در مجموع اوضاع به اون حال متشنجی که تو توییتر می‌بینیم نبود.
همینا دیگه. بوس.

از تهران سلام.
دیروز و دیشب ستون های دود رو می‌دیدیم که از جاهای مختلف می‌رفتن بالا، شدت انفجارها هم‌ بعضاً بیشتر از جنگ دوازده روزه بود، ولی هنوز شهر رو خالی نکردن. دیروز ظهر حتی من یه عده از همسایه‌ها رو دیدم که از روی پشت بوم می‌خواستن ببینن کجاها رو زدن/

این کانال تلگرامی در نهایت بی‌شرفی و بی‌شرمی داره اطلاعات خصوصی دانشجوهای معترض رو منتشر می‌کنه که بترسونه. لطفا یه توضیح کوتاه بنویسید و ریپورتش کنید، و به بقیه هم بفرستید.
t.me/zambiyab

چون مقاومت مدنی موثره، و قدرت به جمعیته.

اتاق کناری یکی داره پاوربانک خورشیدی رو برا بقیه توضیح می‌ده، همزمان داره پیگیری می‌کنه فلان میلیون یورو بار کی از گمرک درمیاد که برسه کارخونه.

یه باد مطبوعی میومد و یه آن از ذهنم گذشت اگه یه روز چشم باز کنیم ببینیم آخوند رفته دلم می‌خواد چیکار کنم. اولین کاری که به ذهنم رسید این بود که برم قبرستون، همه‌مون بریم قبرستون، این همه خانواده داغدار رو بغل کنیم دسته جمعی یه دل سیر گریه کنیم.

شعر حافظ 🤩

من رفتم بلاکش کنم دیدم آخرین بلوسکش اینه که اصلاح طلب مخفی و خایه مال آخوند و جزیره ثباتی اینجا با هم خلوت کردن. رو که نیست! 🤬

نصف امروز به دیدن ویدیوهای مراسم چهلم گذشت. هر چقدر هم که می‌بینی از تکان‌دهنده بودنشون کم نمی‌شه.

چند ماه پیش فکر کنم با فشار دربار یه بیانیه داده بود گفته بود من از القاب و تشریفاتم صرف نظر می‌کنم. برا این نیست که اسم فامیلش رو‌ نوشتن؟

دوست من هم که پارسال خواهرزاده جوونش رو از دست داده همینطوره 💔💔

غم این کشتار مثل قیر می‌مونه، سیاه و غلیظ و چسبنده. هر چقدر هم که سعی می‌کنی ادای آدم‌های سرپا رو دربیاری باز زمین‌گیرت می‌کنه.

این بچه هم یه وقتایی خودش رو ول می‌ده رو من، مثل بچه کوچولو حرف می‌زنه. یه کم بعد تعریف می‌کنه با دوستاش درفش کاویانی رو نقاشی کردن چسبوندن رو عکس پرچم ج.ا کتاب درسی. 💔💔

اینا به فردا می‌گن روز نیمکت‌های خالی. تصور اینکه یه سری بچه ده یازده ساله می‌دونن و می‌فهمن که یه عده از همسن‌هاشون کشته شدن من رو پکونده.

دخترخاله ام از همه ماها محافظه‌کارتره، در این حد که سر داستان‌های ماشین خوابوندن دوباره روسری انداخته بود سرش.
فردا بچه‌اش رو نمی‌فرسته مدرسه، چون چهلم دانش‌آموزهاس و عزای عمومیه.

❤️🫂🫂

مثلا من تو گوشیم دارم ویکی‌پدیای روستای چنار رو می‌خونم، رادیو داره یه آهنگ می‌خونه توش می‌گه خاک بر فرقش نشیند آنکه یار از من گرفت، راننده تاکسی با کلافگی به دو تا اسکناس ده تومنی نگاه می‌کنه.
تقریبا هر صحنه رندومی از زندگی روزمره شبیه فیلم‌های گل درشت جعفر پناهی اینا شده.

فردای چهلم ژینا جان ما رفتیم دوست کتک خورده و داغونم رو بیاریم خونه. دم در یه پسره اشاره کرد وایسین وایسین از اون سر کوچه اومد به این بچه که نمی‌تونست رو پاش وایسه گفت خانوما من به شما افتخار می‌کنم و زن زندگی آزادی و ما پیروزیم.
فیلم‌های تجمع خارج من رو یاد اون صحنه می‌اندازه.

اونجایی که بهش می‌گه قوی باش هموطن 💔

شب قبل‌ترش هم رفته بودیم تو یه جمعی که دغدغه اصلیشون این بود که چرا مردم شعارهای پادشاهی‌خواهانه دادن و کسی به حرف «ما» گوش نمی‌ده.

دیروز رفته بودم اشتهارد، توی مسیر پر بود از بنرهایی با عکس پسرهای جوان که معلوم بود تازه از دنیا رفتن. این آقای خواننده وطن پرنده در خون هم دور از جونش من رو یاد یکی از آن‌ها انداخت.

به‌به مبارکه 😘

وای وای :(

دو روزه چشمم رو که باز می‌کنم شعر علی اسداللهی تو سرم تکرار می‌شه تا شب.
از یاد نبر خون را... انگار از یاد رفتنیه.

خبر خوب این روزها 🩷

😘❤️🫂

💔🫂