ถอนหายใจโล่งอก
"ขอบใจมากเลย" คำพูดดูกันเองขึ้นทันที คงถนัดแบบนี้มากกว่า
"อ่า ควรแนะนำตัวสินะ ฉันนักเรียนแลกเปลี่ยนปีหนึ่ง เรนาร์โด้ จีโอวานนี่ ยินดีที่ได้รู้จักรุ่นพี่นะ!"
@snm-giovanni.bsky.social
#SNM_Commu Only จีโอวานนี่ เรนาร์โด้ นักเรียนแลกเปลี่ยนจากอิตาลี่ 🇮🇹 ปี 1 ห้อง A ชมรมคหกรรม 173 ซม. - 62 กก. Profile: https://docs.google.com/document/d/16JcDH13vlbpyFVgIS5RmsL9YhHDWuLe0rAJQGQaIu4k/edit?tab=t.0 สามารถทักโค/โรลได้ทั้งทางหน้าไมค์และหลังไมค์ตลอดเวลา โพสลอยบวกได้
ถอนหายใจโล่งอก
"ขอบใจมากเลย" คำพูดดูกันเองขึ้นทันที คงถนัดแบบนี้มากกว่า
"อ่า ควรแนะนำตัวสินะ ฉันนักเรียนแลกเปลี่ยนปีหนึ่ง เรนาร์โด้ จีโอวานนี่ ยินดีที่ได้รู้จักรุ่นพี่นะ!"
(เย้ ขอบคุณมากคร้าบ)
ดูเหมือนว่าคนหลงทางจะไม่ได้มีคนเดียว
เขาเองก็ หลงเหมือนกัน (....)
"ขอโทษน้า"
ยกมือทักทายคนที่อยู่ริมทาง
"กลับอาคารเรียนเนี่ยต้องไปทางไหนนะ นายรู้รึเปล่า?"
"อะ ใช่ครับ"
เขาไม่แปลกใจหรอ มันก็คงดูเด่นอยู่
"นักเรียนแลกเปลี่ยนจากอิตาลี่ ปีหนึ่ง เรนาร์โด้ จีโอวานนี่ครับ ✨"
แนะนำตัวแบบเต็มยศให้ราวกับพวกบทพูดในหนังสือเรียน
“อือ เอาสิ!”
อาจจะตอบทั้งเรื่องไปกินและเดินไปโรงเรียน
“ตื่นเต้นชะมัด พิธีปฐมนิเทศของญี่ปุ่นต้องไม่เหมือนอะไรที่ยุโรปแน่ๆเลย”
เขาว่า จะดูตื่นเต้นเกินไปจนน่าอายมั้ยนะ สำหรับคนญี่ปุ่นมันอาจจะเป็นเรื่องธรรมด๊าธรรมดาก็ได้
อ๋าาา
“แบบนั้น โอเคแน่เนอะครับ…?”
เขาพอทราบแหละว่าญี่ปุ่นจริงจังเรื่องระดับความอาวุโส
ก็เลยถามย้ำว่าอีกคนโอเคด้วยจริงๆนะะะ
ส่ายหน้า
“ผมไม่เป็นอะไรครับ”
มองๆแถบสีอีกฝ่าย โอเค รุ่นพี่สินะ เขาเลยตัดสินใจคุยด้วยสุภาพหน่อย
“ทางนั้นล่ะครับ?”
"อือ รอได้เลย!"
จากนั้นเขาก็ดูเวลานิดนึง
"ฉันจะกลับห้องเรียนละ ลินด์จังน่าจะอยู่คนละห้องสินะ?"
ไม่งั้นคงเจอกันไวกว่านี้
"เอาเป็นว่าโชคดีน้า~"
พอคุณทักแบบนั้นเขาก็เพิ่งได้มองแถบสีคุณดีๆ ปีสาม?!?!
"อ๋า?! รุ่นพี่งั้นเหรอ ขอโทษด้วยนะครับที่แตะไหล่ไม่ดูเลย!"
ใช้คำสุภาพขึ้นทันที เหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัวนี่แหละว่าทำตัวเสียมารยาทกะคนอายุมากกว่าไป
"ไม่ใช่ครั้งแรกหรอก พ่อฉันมักพาไปเที่ยวต่างประเทศบ่อยๆ ตอนเด็กๆเคยมาเกาะซานามิด้วยล่ะ!"
เขาบอกแบบนั้น
"แต่ลืมหมดแล้วล่ะ มันหลายปีมาก" หัวเราะเบาๆ "ก็เลยว่าจะมาเริ่มจดจำใหม่ตอนได้มาแลกเปลี่ยนที่นี่นี่แหละ"
“ไม่เป็นไรๆ”
โดนขอบคุณก็ทำท่าชิลๆตอบ เขาไม่คิดมากอะไรอยู่แล้วเรื่องช่วยเหลือคนอื่น
“ซากุระที่นี่สวยสุดๆไปเลยเนอะ”
เขาไม่แปลกใจหรอกถ้าใครจะยืนดูจนกลีบเต็มหัวน่ะ ก็มันดูดีขนาดนี้เลยนี่นา
เขาโค้งตามารยาทมาก็โค้งตามมารยาทตอบ
“คาซามะเซมไป ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”
เห็นเป็นรุ่นพี่ปีสามแน่ะ ก็ค่อนข้างจะสุภาพกว่าปกติหน่อย รูปประโยคยังกะมาจากหนังสือเรียน
“ผมเรนาร์โด้ จีโอวานนี่ นักเรียนแลกเปลี่ยนปีหนึ่งครับ!”
ถึงจะชัดเจนก็ยังแนะนำตัวไว้เผื่อๆอยู่ดี
“ฉันเข้าใจนะ ฉันก็ชอบอาหารกับขนมต่างประเทศสุดๆไปเลย”
ชอบขนาดไหน ก็ขนาดที่จะมาแลกเปลี่ยนนี่แหละมัง
“ฝากด้วยนะ! อยากลองชะมัด”
“เห มาถึงก็ขอของบ้านเกิดเลยเหรอ ww”
ไม่ได้ว่าหรืออะไร แค่ประหลาดใจเล็กน้อย
“ที่บ้านฉันตั้งใจจะส่งขนมมาให้ทุกเดือนเลยล่ะ กลัวฉันคิดถึงของกินที่นั่นเกินไป”
เขาเล่าขำๆ
“เดี๋ยวพอได้ของรอบหน้าแล้วจะเอาแบ่งให้พวกเธอนะ!”
“เห ดีนี่นา”
เขาว่างั้น ถึงจะไม่ได้ยินเพื่อนของคุณแต่มีคนแปลให้ตลอดก็โอเค
“พวกเธอชอบขนมอะไรเป็นพิเศษมั้ย? ฉันชอบพกขนมน่ะ บางทีเจอจะได้เอามาแบ่ง”
จากนี้คงติดเรียกว่าพวกเธอมากกว่าคำว่าเธอเฉยๆละ
“จริงด้วย อินาริคือสิ่งนั้นสินะ คิทสึเนะ?”
เหมือนเคยได้ยินจากพวกอนิเมอะไรแบบนี้
“ดูโอ้จิ้งจอก! เจ๋งออก สุนัขจิ้งจอกเป็นสัตว์ที่ฉันชอบที่สุดเลยนะ เคยเห็นมันในสวนสัตว์ตอนเด็กๆละถูกชะตาน่ะ”
(และไหว้ขอบคุณรูปค้าบ ฮือๆๆๆๆๆๆ อินายิคุงน่าร้าก!)
(เง้ยยยย น่ารักมากกกกก 😭😭😭😭จิ้งๆๆๆ)
18.01.2026 03:43 — 👍 1 🔁 0 💬 0 📌 0“อ้ะ จิ้งจอก!?“
ว่าแล้วก็เอามือมาทำหูสามเหลี่ยมตามอีกฝ่าย แววตาดูเป็นประกายมากกว่าเดิมซะอีกหลังได้ยินคำนั้น
“อินาริ ชื่อของผมน่ะมาจากชื่อเทพเจ้าที่มีจิ้งจอกเป็นผู้ส่งสาร มีคนตั้งชื่อนี้ให้ เห็นบอกว่าเป็นเพราะผมหน้าเหมือนจิ้งจอกล่ะ”
“อย่างงี้เราเป็นดูโอ้จิ้งจอกรึเปล่านะ?!“
พูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“อือ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย!”
รู้สึกแอบสบายใจ มีเพื่อนหัวอกเดียวกันให้พึงพา(?)
“ปกติบรู๊คก็นั่งเรียนด้วยกันเหรอ?”
สบโอกาสก็เริ่มถามเรื่องที่สงสัยซะที
“จริงด้วย ฉันยังไม่ได้ดูห้องเลยอ่า”
พยักหน้าเห็นด้วย ควรไปตามหาบอร์ดประชาสัมพันธ์สินะ
“ชูยะดูมารึยัง? อยู่ห้องไหนอ่า จะได้เรียนห้องเดียวกันมั้ยน้า”
วงโคจรเหรอ เอ๋ แต่ก็ไม่ได้ถาม
“เดนมาร์ก! มาไกลเหมือนกันเลย”
เหมือนมีชาวยุโรปเหนือกับชาวยุโรปใต้ยังไงอย่างนั้น
“ถ้ามีอะไรอยากให้ช่วยเหลือบอกได้เสมอนะ”
แค่รู้สึกเข้าใจความมาไกล เลยอยากช่วยกันบ้างถ้ามีโอกาส
เย้ เช็คแฮนด์กะอีกคนแบบชินเหมือนกัน
“ลินด์จังนะ? โอเค! ยินดีที่ได้รู้จักนะ”
รอบนี้บอกยินดีที่ได้รู้จักกับเธอบ้าง
“อืม ฉันมาแลกเปลี่ยนจากอิตาลี่น่ะ”
หนุ่มจากแถวเมอริเตอร์เรเนี้ยนล่ะ~
“ใช่แล้ว ยอดไผเลย เพื่อนร่วมชั้น!”
พอเป็นแบบนี้ก็เลยแนะนำตนเองบ้าง
“ฉันเรนาร์โด้ จีโอวานนี่” เขาว่า “เรียกแค่จีโอวานนี่ก็ได้นะ? หรือชื่อเล่นก็ได้”
คนที่นี่หลายคนอาจจะคิดว่าชื่อเขายาว เขาเลยไม่ค่อยอะไรที่จะโดนย่อชื่อ
หัวเราะหน่อยแบบคนไม่ถือสากับชื่อย่อที่เติมจังไว้ข้างหลังแบบนั้น
“ใช่! นักเรียนแลกเปลี่ยนจากอิตาลี่ล่ะ”
มาจากทวีปยุโรปแฮะหมอนี่
“ก็… ถ้าบอกว่าทั่วคงโกหก แต่อย่างน้อยก็เดินในชุมชนได้ไม่หลงแล้วนะ แล้วก็มาโรงเรียนนี้ถูก!”
แต่ถ้าไปนอกจากนั้น ก็ต้องลุ้นกันหน่อยว่าจะกลับถูกมััย(……)
"บรู๊ค?"
เขามองต้นไม้ในกระถางนั่น ในหัวคิดอะไรๆหลายอย่าง
แต่สุดท้ายแล้วเขาก็คิดว่าไม่มีเหตุผลที่เขาจะไม่ตามน้ำ ไม่เสียหายนี่นา
"ยินดีที่ได้รู้จักบรู๊ค"
โยโรชิขุใส่พลูด่างก่อนคนถือซะอีก
"อะ พวกเธอก็ปีหนึ่งเหมือนกัน?"
เขาทักพอมองแล้วเห็นแถบสีของอีกฝ่าย
แถบของเขาเป็นสีฟ้าใสเหมือนกัน
"อือ! ปีหนึ่งล่ะ"
ฟังอีกคนแนะนำตัวแล้วตนก็แนะนำตัวกลับบ้าง
"เรนาร์โด้ จีโอวานนี่ เรียกแบบไหนก็ได้ที่สะดวกได้เลย จะตั้งชื่อเล่นก็ไม่มีปัญหา!"
จากทุกอย่างแล้ว ชื่อ ใบหน้า สำเนียง ยังไงหมอนี่ก็นักเรียนแลกเปลี่ยนแน่ๆ
"ยินดีที่ได้รู้จักนะชูยะ"
(ขอบคุณมากคร้าบ!)
ซากุระยามเช้าของเกาะซานามิ... ยอดไปเลยน้า- หือ?
"เฮ้ นายมีซากุระติดไหล่น่ะ!"
อาจจะเพราะเขาเป็นคนที่ถึงเนื้อถึงตัวคนอื่นอยู่แล้ว พอเห็นอย่างนั้นก็เลยไม่ทักเฉยๆ เลือกจะเข้าไปช่วยเอามือปัดกลีบจากไหล่ให้เลย (ยังดีนะไม่แตะหัว)
(ขอบคุณมากๆครับ!)
คนนี้ยิ้มเก่งจัง... เป็นสิ่งแรกที่เขาคิดเอาไว้ตอนเจอคนทักทายมา
"อรุณสวัสดิ์ ขอให้เป็นเปิดเทอมที่ดีเหมือนกันน้า~"
เขาพยายามยิ้มให้กลับบ้าง ดวงตาสีอำพันหยีขึ้น
(ขอบคุณมากคร้าบ!)
"อะ"
เขาอาจจะไม่ทราบว่าคุณพูดว่าอะไรในคำแรก แต่ก็รู้ได้จากน้ำเสียงและคำต่อมา
"Ciao! สวัสดีครับ"
พยายามมองกระถางที่คุณถือไว้
"อันนี้อะไรเหรอ?" ถ้าสะดวกตอบละก็นะ
(ยังบวกทักทายทันมั้ยฮะ ถ้าไม่ทันก็ไม่เป็นไรครับ!)
17.01.2026 16:25 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0(ยังบวกทักทายทันมั้ยฮะ ถ้าไม่ทันก็ไม่เป็นไรครับ!)
17.01.2026 16:24 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0