Padparadscha

ปุปุน้า🥺🫳🏻

ผมแกล้งทำเป็นไถโทรศัพท์เล่น ทั้งที่หัวใจเต้นระส่ำ

“เย็นนี้ไปเมาเป็นเพื่อนหน่อยดิ”

“หาคนพากลับบ้านก็พูดมาตรง ๆ”

“เออ ตามนั้นแหละ!”

ผมลอบมองคนข้าง ๆ เป็นระยะ ได้แต่หวังว่าสักวันเธอจะยอมให้ผมเข้าไปอยู่ในใจบ้าง

ระหว่างนี้ ก็คงต้องเป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลแบบนี้ไปก่อนล่ะนะ.

- แปลกตา -

“นึกยังไงเนี่ยถึงไปตัดผมจนสั้นขนาดนี้”

ผมเอ่ยทักเพื่อนสนิทที่รูปลักษณ์แปลกตาไปมาก โดยปกติแล้วเธอมักจะไว้ผมยาวสลวยถึงกลางหลัง แต่มาวันนี้ผมของเธอยาวเพียงประบ่า

“อกหักน่ะ เลยตัดผมทิ้ง”

เธอตอบสั้น ๆ แกมติดตลก แต่ผมสังเกตเห็นแววตาที่สั่นไหวเล็ก ๆ

“ไม่ชินตาเลยแฮะ“

”มันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ“

”เปล่า ก็…น่ารักอยู่“

”ฉันหูเพี้ยนป้ะเนี่ย“

”เออ!“

(1)

- น้ำตา -

หากน้ำตาคือหลักฐานของความเศร้าเสียใจ

แล้วสิ่งใดคือหลักฐานของความรัก?

ก็คงจะเป็นหยาดน้ำตานั่นแหละ

เพราะเคยรักอย่างสุดดวงใจ ยามที่รักพังทลาย มันก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นน้ำตา

- รุ่งสาง, หนาวเย็น -

ฉันเคยคิดว่า ในที่สุดฉันก็ได้พานพบรุ่งสางอันสดใส หลังจากติดอยู่ในค่ำคืนมืดมนมาเนิ่นนาน

ทว่ารุ่งสางที่มาเยือน กลับนำพาความหนาวเย็นสุดขั้วหัวใจมาด้วย

เช่นนี้แล้ว สนธยาจะต่างอะไรกับอนธการ

ช่างโหดร้ายจนน่าสังเวชใจจริง ๆ

ในหัวป้ามีแต่พล้อตพอน ๆ เฮ้ว ร่างพล้อตในหัวแล้วมันอุกอักมาก

กอด ๆ น้า รักน้องโบนะคะ🫂💛

มากอดมาคนเก่ง ไหวมั้ย im here if you need me na

ปุปุน้า 🫳🏻🫳🏻

a girl with red hair is smiling in front of a cartoon character ALT: a girl with red hair is smiling in front of a cartoon character

ภูมิใจในตัวเองเยอะ ๆ นะคนเก่ง ไม่งั้นยุวุฟจะกลายร่างเป็นนักเลง

อยู่ ๆ ก็อยากแต่งกลอน งงตัวเอง

- เกี่ยวก้อย -

เกี่ยวก้อยเกริ่นกล่าววาจา
เกี่ยวรั้งด้วยสัญญาให้ไว้
เกี่ยวกระหวัดพันผูกใจ
เกี่ยวกอดมิให้จากจร

- ทะนุถนอม -

เธอเจิดจ้าดังเช่นทิวากาล
อบอุ่นดังเช่นรุ่งอรุณกลางเหมันต์
แต่มิได้แผดเผาดังเช่นดวงตะวัน
รักของเธอปลอดภัย รักของเธอทะนุถนอมหัวใจของฉันเอาไว้อย่างดี

รักของเธอ นำทางฉันให้กลับบ้าน

บ้านที่หัวใจได้พักพิง ละทิ้งทุกสิ่งสรรพซึ่งดึงรั้งให้อ่อนล้า บ้านที่ทำให้ลืมความวุ่นวายของโลกภายนอกแม้ชั่วครู่

เธอ คือบ้านหลังนั้น.

ขอบคุณที่เกิดมานะคะ💛

ใครบอก ยุยโตคุเก่งที่สุดแล้ว มาก ๆ เลย🫳🏻

💛🩵✨

กาววันนี้ เสร็จวันไหนไม่รู้ #โหลกาวดาวหมาป่า

นึกภาพสาว ๆ ลูกคุณมานั่งกินอ้าฟเตอร์นูนที เลดี้เกรย์กินกับทองหยิบงี้ นางเอกใส่สไบไปงานเลี้ยงน้ำชางี้ จึ้ง โคตรจึ้ง

อยากเขียนพล็อตนางเอกคนไทย อิเซไกไปในนิยาย เกิดเป็นลูกสาวท่านลอร์ดตกอับ เอาเงินก้อนสุดท้ายของตระกูลมาเปิดร้านขนมไทย+ชุดไทยประยุกต์

ชั้นติดอยุที่คีย์เวิร์ดเกี่ยวก้อยมาสองสามวันละ คิดพล้อตไม่ออก ที่คิดออกก็ไม่ถุกใจ

ถ้าจะบอกตัวเองชงเกเทพแล้วบาป ก็จะผายมือให้ไปอ่านต้นฉบับก่อน

คนเราจะไปหาศีลธรรมจากใครก็ได้ ยกเว้นเทพนอร์สและกรีกนะ 5555555656655555555555

ป้าอยากชงเก

เห่ง ๆ มากเลย🫳🏻🩵

อยากเขียนแดรบเบิ้ลต่อ แต่หัวไม่แล่นเลย กี้ด

- ลาลับ -

ฉันตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำ ๆ หากฉันลาลับไป ทุกสิ่งรอบตัวจะเป็นเช่นไรต่อนะ?

ฉันจินตนาการทุกวัน ถึงภาพที่บ้านหลังนั้นไม่มีฉันอยู่อีกต่อไป มันจะเป็นแบบไหนกันนะ?

ทว่าฉันก็ขลาดเกินกว่าจะเอ่ยคำลา

ทั้ง ๆ ที่อยู่ต่อก็ทุกข์ใจ แต่ถ้าจากไปก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน สิ่งที่ดึงรั้งฉันไว้มันก็แค่ด้ายเส้นบาง

แต่ฉันก็ตัดมันไม่เคยขาดเสียที เช่นนี้ ก็คงต้องกล้ำกลืนฝืนทนต่อไป

จนกว่าด้ายนั้นจะขาดไปเอง.

คิดถึงตัวเองตอนเขียนพี่จาน้องปีแสง ถ้าให้กลับไปเขียนรอมคอมแบบนั้นคงไม่ได้ละ ชีวิตขมจ๊น

“เจ็บปวดมากเลยหรือ ที่เขาไม่อาจรัก”

“ทรมานเจียนตาย”

“แล้วใยจึงยังรักอยู่เล่า”

“หากเลิกรัก ก็คงจะตายเช่นกัน”

#โหลกาวดาวหมาป่า

“ หากโลกนี้ไร้ซึ่งสิ่งใดเป็นนิรันดร์ เช่นนั้นรักของฉันก็คงยืนยาวเพียงเท่าลมหายใจ ”

หากไม่อยากวาดต่อก็เพียงแค่หยุด แล้วคืนพู่กันให้ฉัน

เช่นนั้นฉันก็คงใช้น้ำตาไม่มาก เพียงล้างสีออกจากปลายพู่กัน

ฉันนั่งมองผืนผ้าใบแสนมืดหม่นและพู่กันที่พังเสียหาย สมองขาวโพลน ไม่รู้เลยว่าต้องใช้น้ำตาเท่าไหร่ จึงจะทำให้ผ้าใบและพู่กันกลับมาใช้ได้อีกครั้ง.