دل‌آرام

انصافا کسی که اسمش ارسطوئه نباید راننده تاکسی بشه.

دستگاه نفرت‌ساز شدم.
مثل اول آشنایی که هرچی می‌بینی ازش به نظرت قشنگه، الان هرچی می‌بینم بدم میاد فقط.

🤝

با علم هم چرت می‌بافن، دین که خیلی راحته.

انقدر در مورد سالی که گذشت و سالی که اومد حرف می‌زنن که حال آدم بد میشه.

حالا به نظرتون من می‌تونم این پوزیشن رو بگیرم؟

انقدر های شدم که نمی‌تونم بشینم.

اینکه خیالم سوار هواپیماست و خودم سوار قاطر بد چیزیه.

با بهار بهار، اسفند رو حیف می‌کنن.

ابر مولتی ویتامین پیدا کردم: لیور ویت

یه جور شونه‌هام رو سفت گرفتم انگار ول کنم بدنم میریزه.

از شهریور به این طرف، غری هستم که دست و پا درآورده.

چقدر بیرون گود ساده‌ست.

نمیدونم همه فاز دوستی برداشتن
احتمالا چون هنوز در سطح فرد تنهان و گروه ساخته نشده.

آره هست، فیدها رو دنبال کن کم‌کم پیداشون می‌کنی

می‌دونستید اینجا بیشتر از توییتر فالوعورا دارم؟

جدی جدی آدم‌ها انتظار دارن هر غلطی می‌کنن آدم خم به ابرو نیاره.

جدول خوندن خارجی‌ها رو یاد بگیر، با مجله‌هاشون چیزهای خفنی می‌شه بافت. خیلی خوبه.
من دیگه انگشت‌هام نمی‌کشه وگرنه خیلی دوست دارم.

چقدر قواعد پسورد گذاری این اپ پیچیده‌ست.

چی بوده کارت؟

نمی‌خورم کلا

اینجا بیشتر از توییتر فالوئورا دارم

من اتفاقی وضعیت آیسا اوجی رو دیدم و این حال بهم دست داد.

در حالی که توی توییتر آدم‌ها همدیگه رو گاز می‌گیرن، توی بلواسکای هی قربون صدقه‌ی هم می‌رن و اظهار همدلی می‌کنن.
چه سرّیه؟

هرروز صبح من دیگه حال ادامه دادن ندارم.

به خاطر عکس پروفایلت

بیشتر به نظر شهید زنده‌ای :)

آبرنگ

تو هم گرفتی و آه؟

برگشتم توییتر؛ چند نفر آشنا رو فالو کردم، فالو بک ندادن خوشحال شدم :))