Michelle van Dijk

Een waterkraan is geverfd zodat het een mannetje lijkt met een peilstok in de hand. Hij staat in een berg sneeuw voor een lichtblauw geverfd huis, naast een geel geverfd huis.

Ik was een week ingesneeuwd, maar dit is de leukste foto.

Recensie: Emma Doude van Troostwijk – Mensen van de dag - Tzum Stilleven van een Frans-Nederlands predikantengezin In een Nederlands predikantengezin in Frankrijk worstelen drie mannen (alle drie predikant) met het

Registraties zijn fraai en ontroerend: post-its bij het gasfornuis zijn ‘het brein van mijn vader in patchwork’, de vader zegt bij het eten dat hij dood wil en staat op, ‘verzamelt de sporen van de maaltijd met zijn linkerhand, pakt zijn bord en gaat’.

Recensie! www.tzum.info/2026/02/rece...

Uit anonimiteit tredende Hendrik Groen schrijft dit jaar Boekenweekgeschenk De auteur schrijft onder een pseudoniem. Lange tijd was onbekend wie de schrijver van de bekende dagboekenreeks was.

Heb de foto toch even naast een foto van Paul van Loon gelegd, maar nee. Jammer, was wel leuk geweest.

nos.nl/artikel/2601...

Verkiezingsposter aan een lantaarnpaal met de tekst: Leefbaar Rotterdam. Rotterdammers EERST.

Eigen volk eerst, America first, 'Rotterdammers eerst', ga toch weg. Zo dom ook. Wat maakt een mens Rotterdammer? (Pim Fortuyn, Marco Pastors en Joost Eerdmans werden hier niet geboren.) Ten opzichte van wie ga je wie bevoordelen, in de gemeentepolitiek?

En wel je collega van 31 'meisje' of 'meid' noemen.

Eens.

Zeker niet. Maar dat geldt net zo goed voor andere mijlpalen en feestjes. Lastig op te lossen, want de één heeft daar dus juist veel plezier aan, de ander veel stress.

Ik snap overigens helemaal dat dresscodes stress opleveren. Maar net als bij bruiloften en andere feesten geldt in Nederland meestal ook nog wel dat je gewoon jezelf zal zijn. Mijn dochter zal nooit een jurk dragen. Dus heeft ze een pak voor gala's.

Mijn zoon had laatst zijn 21 diner en ik heb ervan genoten. Casual chic, een mooie tafel, speeches met foto's en filmpjes. In een tijd waarin jongeren later het huis uit gaan en nog veel later trouwen is het best mooi om op deze leeftijd te vieren wie ze zijn.

Wat lezen met je doet? Het maakt je echt aantrekkelijk! Dat blijkt uit nieuw consumentenonderzoek in opdracht van de Leescoalitie onder ruim 1.000 Nederlanders van 18 tot 35 jaar.

Wat een rare term. Het zijn natuurlijk niet de woorden die onwaar zijn. Dat worden ze pas in relatie tot elkaar.

Hé, je hebt het geprobeerd.

Doen we Nederlands of internationaal?

Dat was precies mijn schatting. Dat het vijftig jaar terug was, niet dat je toen elf was. Mocht je op die leeftijd daarnaar kijken van je ouders?

Jaaa.. hoeveel jaar geleden? En vertoneeld. Maar ik geloof in het grote publiek van een fraaie Netflix-film.

Het filmscript ligt al klaar, je mag me bellen :)

Deel dit bericht tot die ene regisseur of producent het oppakt!

Stukje geprinte tekst met de kop: Van oude mensen verfilmd?

Van oude mensen verfilmd? Het wordt tijd. In het mooie blad Arabesken van het Louis Couperus Genootschap presenteer ik een paar scènes. Het zou zo mooi zijn als dit heerlijke kostuumdrama er echt gaat komen.

'Laat PVV/JA21/... maar meeregeren, dan beperk je het effect.' Nee. Ze profiteren.

Je zult morgen maar jarig zijn. Op Blue Monday.
Dat ben ik en op die blauwe dag vier ik een feestje. Dit jaar dubbel zo hard, omdat ik een contract heb met Uitgeverij kleine Uil voor mijn debuutroman. Hoera!

Jaaaaa! Wat goed!! Gefeliciteerd en ik kijk ernaar uit!

Ik vind niet dat het abnormaal of ongezond is, heb het zeker bij vriendinnen ook gezien, maar ik zou er eens met iemand over praten. Die emotie moet ergens heen en niet (volledig) naar haar, zeker als ze straks tiener en jongvolwassene is.

Recensie: Marjolijn van Heemstra – Nachtgids - Tzum Marjolijn van Heemstra laat ons denken in het donker In de roman Nachtgids zoeken mensen zichzelf in het duister, letterlijk. Ze gaan op nachtwandelingen

Ook dit jaar schrijf ik weer recensies voor Tzum! Nachtgids, Marjolijn van Heemstra. www.tzum.info/2026/01/rece...

Het is zeker een modewoord, maar dat betekent niet dat het niet (wetenschappelijk of anderszins) bruikbaar is als het gaat om het beschrijven van schrijvers als soort.

Hebben kunstenaars niet gewoon vaker een neurodivergent brein? Dit hoeft niet direct ongezond te zijn.

Een ziekenfondspikkie, in het basispakket!

Een schrijver kan er toch ook wel zelf voor kiezen? Geen censuur, ook geen geschiedvervalsing, maar een herziening als eigen keuze van de schrijver zodat het boek ook door nieuwe generaties gelezen wordt.

Sowieso moet je vooral niets verwachten van beleid tegen lerarentekort als er eigenlijk geen beleid is.

Die raming was ook wel een beetje belachelijk hier en daar (ik zie natuurlijk vooral Nederlands). Welk wonder hadden ze verwacht?

Ja, da's echt heel fijn!

Ja, heel blij met dit werk!