Random Spinvis

De duinen gaan. Het eiland blijft.

Dat de hond niet meer komt als ze fluit.

Onder de kastanje laat hij één voor één voorzichtig voor altijd zijn vogels vrij, fluistert wie ze zijn.

De sterren in mijn hand zou ik ruilen voor een dag.

Jij wint, stap voor stap, als ik zing.

Wat is gezegd, wordt altijd waar.

Schrijft U het liefst met blauw?

Zo zijn de mensen en zo draait het wiel.

Klamme verleiding. Klamme maan. Ik ben een pop. Ik zie ze gaan.

De schaduw gaat. De schemer blijft altijd.

Het is zo koud en ik ben nog nooit zo moe geweest.

Hij las Bukowski en een vroege Proust. Hij rookte Chesterfield. Hij citeerde Marx. Hij droeg zwarte Clarks.

Het drinken blijft. Het drinken blijft.

Alles past, alles kan in mijn tingeltangel hersenpan.

Iedereen kijkt toch naar boven. Kijkt naar de koning. En naar het meisje. Daar op de hoge.

Gooi een steen naar de dag, zo ver als je kunt.

Ik ben een vrouw van veertig met een sigaret. Ik heb een buitenaardse stof in mijn bloed.

Hij praat maar door maar jij dwaalt af dus je weet niet wie de wedstrijd wint.

Dokter, dokter, dokter, dokter, ik zie vlekken op de zon.

Altijd samen zijn, de herfst en ik.

Ik had een film gezien die nacht. Ik dacht op 2.

De waarheid is een raadsel en dat gaat als volgt: het is een goeie vriend maar altijd te laat.

De wereld is rond. Soms breekt er een hart, soms blaft er een hond

Dokter, dokter, dokter, dokter, ik zie vlekken op de zon.

Drink op de vrienden die langzaam verdwaalden.

Je hart is een huis en ze woont daar voor altijd, al is het maar klein.

Aan de kant. Aan de kant. De blaaskapel die moet er langs.

Mist U iemand die al weg is al heel erg lang?

Ik sta in het gras want dan ben ik bij een rivier.

Oostenwind. Jij en ik.