いちご

”คิดว่าที่โต๊ะเตรียมของน่าจะมีนะ เดี๋ยวผมไปหยิบมาให้“

เขาลุกขึ้น ปัดกางเกงเล็กน้อย ก่อนจะเดิน
ไปที่โต๊ะวางของ พร้อมกับหยิบของที่อีกฝ่ายต้องการมาให้

”เหมือนว่าจะเหลือไว้ทำได้อยู่2-3ชิ้นพอดี“

”นี้ครับ“

เขาส่งบิสกิทและช็อกโกเเลตให้อีกฝ่าย ก่อนจะกลับลงมานั่งที่เดิมอีกครั้ง

”คุยมาตั้งนาน ยังไม่ได้บอกชื่อเลย“

”ผมอิจิโกะ ปี2 ครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะ“

อิจิโกะยื่นไม้มาร์ชเมลโล่ไม้ใหม่ให้กับเขา

”เอ๊ะ แต่การมองหน้ากันแล้วใจเต้นเนี่ย“

”ผมว่ามันไม่ใช่แค่เข้าใจผิดไปเองหรอกนะ“

”ถ้าสบหน้ากับใครแล้วใจเต้น ยังไงลึกๆนั้นก็อาจจะมีรู้สึกให้กับอีกฝ่ายอยู่นะครับ“

เขาทำหน้าครุ่นคิด

”แต่ถึงผมจะบอกแบบนั้น การเข้าใจผิดมันก็เป็นไปได้เหมือนกันครับ“

อิจิโกะฟังสิ่งที่อีกฝ่ายเล่าไปด้วยดูของที่ปิ้งไปด้วย จนกระทั้งอีกฝ่ายหยุดสิ่งที่จะพูดไป จนทำให้เขาสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงหยุดพูดต่อ

“… เป็นอะไรหรือเปล่า?“

เขาหันไปมองหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะสะกิดที่ไหล่อีกฝ่ายเบาๆ

”จู่ๆก็เงียบๆไป?“

เขาเห็นท่าทีกระวนกระวานของอีกฝ่ายที่ดูจะยังกลัวยิ่งกว่าเดิม ก็หลุดหัวเราะออกมาจนต้องพยายามกลั้นขำเอาไว้

“ฮา.. ขอโทษด้วยครับ”

“ผมหยอกเล่นนะ ^ ^ )

อิจิโกะเช็ดน้ำตาที่หางตาตัวเอง ก่อนจะกลับมา

”แทนคำขอโทษ เดี๋ยวผม ปิ้งให้เพิ่ม“

”ของหวานๆจะช่วยทำให้หลับฝันดีนะครับ“

( มอยิ่งรูทีนไอนะจังค่ะ><🤍 ขยันตื่นเช้ามาทำผมล้วนๆ )

#UMN_Minievent2

[โรลเปิด | แยกรูท | ทดสอบความกล้า]

ทีแรกวางแผนว่าจะลองไปคนเดียว แต่พอเอาเข้าจริงแล้วกลับวังเวงกว่าที่คิด ตอนนี้เลยต้องพยายามหาคนที่ไม่มีคู่เหมือนกัน

ทันใดนั้นก็เผลอสบตากับ [คุณ]

“เธอมีคู่รึยังครับ?”

แม้คิ้วจะตกแต่ก็ยังยิ้มให้

#UMN_Mainevent1 | ฐานจำลองการเอาชีวิตรอด

ภายในป่าหลังโรงเรียน ท่ามกลางกลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่เดินตามหาของที่ถูกซุกซ่อน มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งวิ่งไปวิ่งมาอย่ากระตือรือร้น

เพราะร่างกายที่แข็งแรงที่อยากทำปนะโยชน์ให้กับคนในห้องจึงพยายามตามหาของที่ตนถนัดให้

คุณอาจจะเห็นหลังไวๆของเด็กคนนั้น หรือชนกับเขาเข้าโดยบังเอิญ แต่ไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนอย่างปริศนาดังขึ้น

#UMN_Minievent2

โรลเปิด | แยกรูท | ทดสอบความกล้า

" โอ้ .. [คุณ] มาหาคุณผีเหมือนกันเหรอ จะว่าไปกิจกรรมมันต้องไปเป็นกลุ่มนิเนาะ สนใจไปด้วยกันไหม ? "

" อันนี้เป็นแค่ตะเกียงใส่ถ่าน เอาไว้เป็นพร็อพเพิ่มอรรถรสมันให้แสงสว่างได้ไม่มากหรอก "

(+ สั้น/ยาวได้หมด ส่วนชินดันให้เราสุ่มหรือทางนั้นสุ่มก็ได้ค่ะ)

#UMN_2D
ถึงจะมาช้าไปหน่อยแต่ว่า!🗣️

【ประกาศผลโหวตตำแหน่งในห้อง2-D】

หัวหน้าห้อง : ซาซานามิ มิเรย์
รองหัวหน้าห้อง : ไดอิคาวะ มาอิรุ
เหรัญญิก : โทวโดว ไคโชว
ฝ่ายพยาบาล : มัตสึบาตะ ไดกิ
ฝ่ายวินัย : ชิราซาวะ เนฟุมิ

ขอยินดีกับทุกคนด้วยนะครับ จากนี้เซนเซย์ขอฝากสมาชิกห้อง2-Dทุกคน ช่วยดูแลกันด้วยนะ!💪✨

“โอ้~ นั้นฟังดูเป็นการเริ่มต้นเรื่องราวความรักที่น่ารักดีนะครับ”

“ตกหลุมรัก โดยที่ตัวเองก็ไม่ทันรู้ตัวงั้นหรอ..”

เขาหลับตาพยักหน้าหงิกๆ ยิ่งฟังอีกฝ่ายเล่าก็ยิ่งเห็นด้วยกับที่เขาพูด

“จากนั้นหัวใจก็จะว้าวุ่นพอสบหน้ากัน แล้วก็เริ่มคิดถึงอีกฝ่ายมากขึ้นสินะ”

เขายิ้มกรุมกริมนิดหน่อยเพราะได้พูดเรื่องที่ชอบ
ก่อนสังเกตว่ามาร์ชเมลโล่ของเขาหมดแล้ว

“คุยมาสักพักเลย เอามาร์ชเมลโล่เพิ่มไม?”

ระหว่างที่กำลังเกลี่ยถ่านในเตาไฟอยู่ หูของอิจิโกะผึงขึ้นมาจากคำถามของอีกฝ่าย

“อืม.. ทดสอบความกล้ามันก็เป็นโมเม้นท์ความสัมพันธ์ได้ด้วยสินะ”

เขานึกถึงมังงะที่ตัวเองเคยอ่าน

“แต่ตอนผมไปรอคิว ส่วนใหญ่ก็ดูจะไปกับเพื่อนมากกว่านะ-”

“แต่ในหมู่คนที่เข้าร่วมก็อาจจะมีคู่รักก็ได้ครับ”

ถึงจะอ่านพวกนิยายหรือมังงะเเนวรักๆมาเยอะก็ตาม เพราะทุกครั้งที่เห็นคนรักกันตรงหน้าก็จะเขินจนมองไม่ได้อยู่ดี

“ครับไปมาแล้วละ ข้างในมันมืดมากเลย”

“แสงไฟฉายเล็กๆดูไม่ค่อยช่วยลดความน่ากลัวลงด้วยละนะ..“

เขาหัวเราะแห้งๆพลางเกาเเก้มตัวเองนิดหน่อยเมื่อนึกถึง

“แล้วทางเธอละ ได้เจอ.. อะไรมาหรือเปล่า?”

เขายิ้ม หันไปถามอีกฝ่าย ทำเสียงให้ดูน่ากลัวนิดหน่อยหวังแกล้งเล่นๆ

“ไม่มีหรอกครับ -__-“

เขาทำหน้าเอือมๆพอได้ยินเสียงคนคุ้นหู แต่ถึงงั้นก็ขยับตัวให้มีที่มากพอให้อีกฝ่ายลงมานั่งด้วยได้

มือพลิกไม้ของปิ้งในมือไปเรื่อยๆ

”มีแต่มาร์ชเมลโล่กับข้าวโพด เอาไม?“

เขาเคียงคอนิดหน่อย ยกไม้มาร์ชเมลโล่กับข้าวโพดที่ปิ้งสุกดีแล้วขึ้นมา เพื่อให้เขาได้เลือก

“บรรยากาศมันชวนให้คิดอะไรไปเองด้วย ผมเข้าใจเลยละ”

ถึงภายนอกเขาจะดูนิ่งๆ แต่ลึกๆในใจตอนนั้นก็แอบกลัวไม่น้อย พอไปเจอบรรยากาศตอนเข้าไปในนั้น ก็ดันทำให้นึกถึงหนังผีที่เคยดูกับครอบครัวขึ้นมา

เขาส่ายหัวหัวนิดหน่อยเพื่อไล่ความคิดที่จะทำให้เขานอนไม่หลับในคืนนี้ออกไป

“โชคดีที่ไม่ได้เจออะไรแปลกๆขึ้นมาจริงๆละนะ—”

เขาหัวเราะนิดหน่อย พลางกินมาร์ชเมลโล่ปิ้งในมือตัวเองไปด้วย

“เห- แต่มันค่อนข้างมืดอยู่นะ อาจจะไม่โดนคนเห็นก็ได้นะครับ”

“แต่อาจเป็นวิญญาณในศาลเจ้าที่มาเห็นเเทน—”

เขาหัวเราะอีกครั้ง อยากแซวอีกฝ่ายเล่นเฉยๆ

“ผมไปมาแล้วครับ ใจเต้นตุบๆเลยละตอนออกมาได้“

”บรรยากาศมันชวนให้คิดไปเองได้จริงๆ“

อิจิโกะตอบอีกฝ่ายในขณะที่มือพลิกไม้มาร์ชเมลโล่สลับไปมาเพื่อไม่ให้ด้านใดด้านหนึ่งไหม้เกินไป

“นั่งตามสบายเลยครับ“

เขายิ้มให้อ่อนๆ ขยับตัวออกเล็กน้อย เปิดที่ว่างให้เขานั่ง

อิจิโกะทาเนยเพิ่มบนข้าวโพดปิ้งอีกนิดหน่อยก่อนจะส่งให้กับเขา

“ถือดีๆนะ ระวังร้อนด้วยครับ”

เขาพูด ก่อนค่อยๆส่งไม้ข้าวโพดปิ้งให้อีกฝ่าย หวังว่าจะช่วยให้เเรงกลับมาได้บ้าง

เขายิ้มบางๆให้อีกฝ่าย ปิ้งมาร์ชเมลโล่ไม้ของเธออยู่สักพักจนมันเริ่มเปลี่ยนสี

เมื่อได้ทีดีแล้วเขาก็ส่งมาร์ชเมลโล่ปิ้งอุ่นๆให้กับเธอ

“ได้แล้วครับ ระวังร้อนด้วยนะ”

“ถ้าไม่พอบอกได้นะ พึ่งกลับมาจากทดสอบความกล้าสินะ กินของหวาน ๆ ช่วยได้เยอะเลยละ”

อิจิโกะสังเกตเด็กสาวที่มานั่งข้างๆ เหมือนว่าเธอพึ่งจะกลับมาจากการทดสอบความกล้านะ เพราะได้ยินเจ้าตัวบ่นพึมพำบ้างอย่าง

“นี้ครับ ระวังร้อนด้วยนะ”

เขาส่งมาร์ชเมลโล่ปิ้งที่กำลังพองได้ที่ให้กับเธอ

“ไปทดสอบความกล้ามาหรอ เป็นไงบ้างครับ?“

“ระวังร้อนด้วยนะครับ”

อิจิโกะถือมาร์ชเมลโล่ปิ้งที่พึ่งสุกกำลังพอดีอยู่ในมือพอดี เขาเลยส่งไม้นั้นให้อีกฝ่ายไปเลย

ระหว่างที่นั่งชิลไปเรื่อยๆ เสียงกรี๊ดกราดจากทางกิจกรรมทดสอบความกล้าก็ดังเป็นระยะๆ จนทำให้คนด้านนอกหัวเราะกันสนุกสนาน

“แล้ว- ได้ไปเล่นทดสอบความกล้ามารึยังครับ?“

ขณะที่เขาถามอิจิโกะก็ปิ้งไม้อื่นๆเพิ่มไปด้วย

(✨✨✨)

#UMN_Minievent2 | โรลเปิด

[คุณ] กลับมากจากการทดสอบความกล้า / ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมและหนีมาหาที่เงียบๆ

ก็ได้กลิ่นหอมๆมาจากทางเตาไฟเล็กๆที่กำลังปิ้งข้าวโพดกับมาร์ชเมลโล่กันอยู่

[คุณ] ได้มานั่งลงข้างๆกับอิจิโกะ เด็กหนุ่มที่กำลังย่างของกินอยู่พอดี ก่อนเขาจะสังเกตเห็นและชวนคุณคุย

“ ข้าวโพดหรือมาร์ชเมลโล่ย่างดีครับ? “

(แวะมารับของปิ้ง + จอยสั้นๆได้ครับ)

👻MINI EVENT 2 : ทดสอบความกล้า
แฮชแท็ก #UMN_Minievent2
[สำหรับตัวละครนักเรียนและอาจารย์เท่านั้น]

และแล้วกิจกรรมในยามค่ำคืนก็มาถึง พวกเธอน่ะเชื่อในเรื่องสิ่งลี้ลับบ้างหรือเปล่า?

เสียงกระซิบอันแผ่วเบาจากใครคนนึงได้ส่งต่อและบอกกับเธอว่า
"ก่อนนอนถ้าอยากลองพิสูจน์ความกล้าก็ขึ้นไปที่ศาลเจ้าอิเสะดูสิ…."

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม docs.google.com/document/d/1...

15/12

‘ ทายสิใครลืมวันเกิดตัวเอง ’

” ไม่ได้ลืมซักหน่อย— อะ ถ่ายทำไมเนี่ย “

’ ปีก่อนๆลูกไม่ยอมถ่ายรูปนี้นะ ’

สุขสันต์วันเกิดนะ โยจัง

#UMN_Mainevent1

โซราจิพยายามผูกเป็นโบว์หลายๆ แบบแต่ก็ไม่มีแบบไหนถูกใจเจ้าตัวสักที

สุดท้ายก็....

" อืม ผูกแบบนี้ดีกว่า "

(+สั้นๆ ได้นะคะ!)

(เอาคืนก่อนจะไม่ได้เอาคืน)

#UMN_Mainevent1 ค่ายกระชับมิตร
[ 22:30 | ห้องพักนักเรียนชั้นปี 2 ]
.

.
((มาแวะเก็บโมเม้นจอยๆเล็กน้อยค่ะ))
เขียดผู้มีแกก @i-chigoumn.bsky.social

#UMN_เปิดโรล [แยกรูท]
17.00 น. วันอาทิตย์
ณ ร้านแกงกะหรี่ ย่านอากะ

ในวันหยุดไซกิก็ยังคงทำงานช่วยที่บ้าน ไม่มีท่าทีเหน็ดเหนื่อย ดูเหมือนเจ้าตัวจะดูเป็นกันเองกับลูกค้ามากๆเพราะแต่ละคนแต่ละกลุ่มมักจะเป็นขาประจำ

ในร้านแม้คนไม่ได้เยอะมาก แต่ก็ไม่ได้น้อยเช่นกัน มีเพียงไซกิเป็นคนเสิร์ฟคนเดียว ทำให้เดินวนไปมา จนพอมีช่วงพักหายใจบ้าง

(+ ได้คับ ทักก่อนหรือให้ทักดีลได้เลย)

( มานาเมะเฮนซัมเเอนคูล เท่ไปไม?? )

#UMN_COMMU

🎮» ▒­░ 「 ゲーム クリア! 」░▒

" ? "

ᴅᴏᴄ » ʙɪᴏ👾👾
———————————————

柚木 真愛 | ʏᴜᴢᴜᴋɪ ᴍᴀɴᴀᴍᴇ
2年-B | 169cm. | ᴠᴏʟʟᴇʏʙᴀʟʟ ᴄʟᴜʙ🏐

ᴄᴏ ʀᴏʟᴇ ᴅᴍ𝟤𝟦/𝟩

(หุหุ ไม่เป็นไรค่า เดี๋ยวหาเวลามาเช็คบิลคืน)