als de smart die in de traan blinkt niet bestond 'in afwachting van', als ze niet bestond met een nog voorlopig bestaan, als het heden al voldongen was?
22.01.2026 12:00 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
en aan de troost, want hoe zou één enkele traan - al werd ze gewist - vergeten kunnen worden; hoe zou het herstel ook maar de minste waarde kunnen hebben, als het niet het ogenblik zelf corrigeerde, als het dat liet ontsnappen in zijn zijn,
22.01.2026 11:58 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0
Het ene ogenblik voegt zich niet bij een ander om een heden te vormen. De identiteit van het heden wordt opgesplitst in een onuitputtelijk veelvoud van mogelijkheden die het ogenblik opschorten. En dat geeft een zin aan het initiatief dat door niets definitiefs wordt verlamd:
22.01.2026 11:55 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 1
Het kunnen valt niet volledig samen met zijn eigen elan, vergezelt zijn werk niet tot het einde. Een scheiding gaapt tussen de producent en het product. Op zeker ogenblik 'volgt' de producent niet langer, blijft achter.
19.01.2026 20:20 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
"Ik ben het dier dat mijn kat ziet" - Jacques Derrida
16.01.2026 21:06 — 👍 2 🔁 0 💬 0 📌 1
De arbeid waarin hij zijn werking uitoefent wordt zichtbaar ingelijfd bij de dingen, maar de wil verdwijnt er meteen weer uit, daar het werk de anonimiteit aanneemt van handelswaar, een anonimiteit waarin, als loonarbeider, de werker zelf kan verdwijnen.
14.01.2026 18:17 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
Voor zover hij werkt, stelt de wil het 'bij zich', het 'thuis' van het gescheiden zijnde veilig. Maar de wil blijft zonder uitdrukking in zijn werk, dat een betekenis heeft maar stom blijft.
14.01.2026 18:16 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0
Het gelaat, waarvan de ethische epifanie bestaat in het vragen van antwoord (dat alleen het geweld van de oorlog en zijn moorddadige negatie kunnen trachten tot zwijgen te brengen), stelt zich niet tevreden met 'goede bedoelingen' en met geheel platoonse welwillendheid.
13.01.2026 22:36 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
elkeen identificeert zich, niet door zijn plaats in het geheel, maar krachtens zijn [i] zelf [i].
12.01.2026 19:19 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
In de oorlog weigeren de zijnden te behoren tot een totaliteit, weigeren ze de gemeenschap, weigeren ze de wet; er is geen enkele grens die een halt toeroept aan het ene binnen het andere en het definieert. Ze bevestigen zich als transcendent aan de totaliteit:
12.01.2026 19:18 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0
Dan moet het zijn zich realiseren als zich openbarend, dat wil zeggen als, in z'n zijn zelf, stromend naar een ik waardoor het benaderd wordt, maar ernaar stromend op oneindige wijze, zonder op te drogen, brandend zonder verteerd te worden.
12.01.2026 15:16 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
Wil een veelvoudigheid in stand kunnen blijven, dan moet daarin de subjectiviteit optreden die geen congruentie kan nastreven met het zijn waarin ze optreedt.
12.01.2026 15:15 — 👍 0 🔁 0 💬 1 📌 0
Het woord komt niet tot stand in een homogeen of abstract milieu, maar in een wereld waarin geholpen en gegeven moet worden.
11.01.2026 21:43 — 👍 0 🔁 1 💬 0 📌 0
gelaat. De arme, de vreemdeling, dient zich aan als gelijke.
11.01.2026 16:50 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
In de naaktheid die het als gelaat heeft, laat het gelaat mij de beroeidheid van de arme en de vreemdeling zien; maar deze armoede en deze ballingschap, die een beroep doen op mijn vermogens, hebben mij tot doelwit, leveren zich aan die vermogens niet uit als gegevens, blijven uitdrukking van het
11.01.2026 16:46 — 👍 1 🔁 0 💬 1 📌 0
Als de tegenwoordigheid van aangezicht tot aangezicht de taal fundeert, als het gelaat de eerste betekenis aandraagt, de betekenis zelf in het zijn sticht – staat de taal niet slechts in dienst van de rede, maar is ze de rede.
11.01.2026 13:12 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 0
Niet de beperking door het andere is het die de contingentie uitmaakt, maar het egoïsme dat geen rechtvaardiging vindt in zichzelf.
10.01.2026 22:27 — 👍 0 🔁 0 💬 0 📌 1
Het gesprek is verbreking en begin, verbreking van het ritme dat de gespreksgenoten in vervoering brengt en meesleept – proza.
10.01.2026 22:08 — 👍 1 🔁 0 💬 0 📌 0
