Hayatın temel unsuru ekonomidir; diğer tüm olgular onun üzerinde şekillenir. Karnın açsa dinin, ırkın, yaşam tarzın ikinci plana düşer. Ekonomiyi geri plana itip sizi din, vatan, ahlak gibi kavramlarla oyalamaya çalışanlar ya sizin üzerinden kazanç sağlıyorlar ya da cahillerdir.

Ülkü Ocakları, Osmanlı Ocakları, kendini milliyetçi, muhafazakâr, yerli ve millî sanan; ülkeye hiçbir katkısı, millete hiçbir faydası olmayan on binlerce boş beleş hergelenin doluştuğu mekânlardır.

2-Ya rüşvetle işlerini yoluna koyma davasıdır. Ya tehditle, baskıyla, adaletsizlikle gücünü ve zenginliğini koruma davasıdır. Ya da binbir çeşidi olan, ortaya çıkmaması için büyük gayretler sarfedilen uçkur davasıdır.

yanlış günah haram işlerine ortak bulmak için uydurulmuş davalardır. Ya torpille bir işe girip ömür boyu haram maaş ile hayatını sürdürme davasıdır.

1-Dünyada kala kala 2 tane kutsal dava kalmıştır. Bunların birincisi insan olma davasıdır, ikincisi onuruyla haysiyetiyle ve helaliyle kazanılmaya çalışılan ekmek davasıdır.Bunların dışındaki davaların hepsi sahtedir. İnsanları kandırarak, kendilerine taraftar toplamak için,

4) Temel devlet işlevleri bozulacaktır. Güçlü lidere erişmek isteyen vatandaşlar rüşvet vermeyi öğreneceklerdir. Patronaj sayesinde göreve gelen bürokratlar yozlaşacak ve vatandaşlar çaresiz olacaktır. Yolsuzluk hızla normalleşecek, hatta sorgulanmaz bir hale gelecektir.

Timothy Snyder

3) bir milyarder olarak yatakta ölmek. Güçlü lider, servetine servet katmak ve hapisten uzak durmak için adalet sistemini ortadan kaldırır ve devlet memuru koltuklarına kendisine sadık kişileri oturtur.
Yeni bürokratlar hesap verebilirlik duygusuna sahip olmayacaklardır.

2) Güçlü lider aslında zayıf liderdir: sırrı, çevresindeki herkesi kendisinden daha zayıf hale getirmesidir. Yasaya ve seçmenlere karşı hesap vermeyen diktatörün, kendi kişisel çıkarlarının ötesinde bir şey düşünmek için hiçbir nedeni yoktur.Yirmi birinci yüzyılda o çıkarlar bellidir:

1) En azından fanteziye göre, güçlü lider iş bitiricidir. Ancak günümüzde diktatörlük gücü, olumlu bir şey başarmak [yani iş bitirmek] için değil, başkalarının bir şey başarmasını engellemek için kullanılır.

Toplum, şan ve şeref için değil, tarih sayfasına görkemli satırlar eklemek için değil, kendine mensup bireylerin yararı için inşa edilmiştir.

William Godwin

2-bizim siyasetçilerimizin saray merakı, altın varak sevdası, uçsuz bucaksız araç konvoyları bundan biraz da.

1-Bilgi, birikim ve olgunluk, gösteriş arzusuyla ters orantılı. İnsan, yetersizliğini, eksikliğini başka şeylerle kapatmaya çalışan bir varlık. Mana eksikliğini madde ile ikame ediyor. Batılı siyasetçilerin sade yaşamlarına karşı,

Oy toplamasını bilen herkesin, devleti idare edebileceği zannedilir. Demokrasi bir eğitim işidir. Eğitimsiz kitlerle demokrasiye geçilirse oligarşi olur. Devam edilirse demagoglar türer. Demagoglardan da diktatörler çıkar.”

—Platon

Noam Chomsky: "Okul sisteminin yalnızca itaatkâr olmayı değil, can sıkıntısına katlanmayı, oturup saate bakmayı ve sınıftan kaçmamayı da öğrettiğini fark ettim. Bu, tam olarak bir kapitalist şirkette çalışırken sahip olmanız gereken bir beceri."

Gelişmiş ülkelerin “kutsal” değerleri arasında “insan” da bulunuyor.
Gelişmemiş ülkelerde ise “insan hayatı” hiçbir zaman kutsal değil. Hatta ilk vazgeçilecek olanlar insanlardır. Özellikle de genç insanlardır.