น้ำเต้าหู้ทำมาจากถั่วเหลือง

เต้าหู้สบตาคนชุบแป้ง (ไม่ทอด) กลับ

“ภาษา?”

ก่อนส่ายศีรษะให้แทนคำตอบ

“เสียดายอ่า พี่เรียนศิลป์-คำนวณอะสิ”

หรือว่าจะเหลือแค่ช่องนั้นช่องเดียว? ไม่เอาน่า ถ้าอย่างนั้นก็อดเซ็นน่ะสิ!

เด็กสาวย่นคิ้ว คิดอะไรสีหน้าก็ออกหมดแล้ว เธอมองรุ่นน้องตรงหน้าอย่างคาดหวัง น้องขา เหลือสักช่องให้พี่ได้จรดลายเซ็นตัวเองลงไปหน่อยได้มั้ยคะ นะคะ พลีส ปิ๊งๆ

พีระมิดชนชั้นจักรวรรดิปกครอง

“หือ”
เอียงคองงๆ เหมือนไม่เข้าใจคำว่า ‘ได้ไง’ ของเพื่อนร่วมสาย

“เค้าก็เดินมาไง เดินมาจากซอยตรงนู้นนนนแน่ะ”

เจ้าตัวตอบตามที่ตีความได้ เต้าหู้ใช้นิ้วชี้ไล่สันหนังสือตามประสาคนมือบอน ส่วนใหญ่มีแต่ชื่อเรื่องที่เธอไม่รู้จักทั้งนั้น

“ไม่คิดเลยว่าจะเจอเพทายที่นี่ มาทำอะไรเหรอ”
“อ่านหนังสือ?”

เต้าหู้ละสายตาจากนิยายแชตแสนฟินของตัวเอง กะพริบตาปริบเล็กน้อยเมื่อเจอะคนตรงหน้ายื่นกระดาษล่าลายเซ็นมาให้

“เอ๊ะ เค้าเหรอ”

ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างงงๆ ก่อนยิ้มกว้างด้วยอารมณ์เบิกบานสุดขีด

ก็แหม มีน้องมาขอลายเซ็นเชียวนะ!

ได้เป็นรุ่นพี่มอห้าที่มีน้องมอสี่มาขอลายเซ็นเชียวนะ!

“ได้สิ เดี๋ยวพี่เซ็นให้นะ”

เปลี่ยนคำแทนตัวเองเรียบร้อย แถมหยิบปากกามาตอนไหนก็ไม่รู้ พร้อมเซ็นมาก!

(ขออนุญาตแจมนะคะ)

เคี้ยวขนมจีบจนแก้มตุ่ยขณะกำลังเดินไปนั่งรอผู้ปกครองที่สวนนั่งเล่น วินาทีที่กำลังแฮปปี้สุดขีด เด็กสาวผู้นี้ไม่รู้ตัวเลย ว่าในอีกสามวินาทีต่อจากนี้ เธอจะต้องเจอเรื่องน่าสลดเพียงใด...

สาม...
สอง...

ปั้ก!

ลูกบาสชูสเข้ากลางหัวเต็มๆ จนคอโยก ติณณาล้มพับ รู้สึกชาหนึบ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเจ็บจนน้ำตาคลอ

เท่านั้นไม่พอ ขนมจีบที่ถือไว้ยังโดนมือทับเละไม่เหลือชิ้นดีอีกต่างหาก!

(มาปักได้ไม)

น่ารักกก เป้นส้มจี๊ด! 🍊

#ยามเยาว์PKW

ลืมอวด วันนี้เป็นมินเนี่ยนป้ายส้ม😽

#สลับเพศPKW

(พี่สาวคับ ตอนนี้ผมเป็นหนุ่มแล้วคับ 🥸)

(ร่างนี้ชื่อเล่นชื่อ เต้าหู้ เหมือนเดิม เป็นหนุ่มหน้าเต้าหู้ >< แต่ชื่อจริงเปลี่ยนเป้น นายติณณ์ คับ)

หู้จะฟ้องเตี่ย 😠😠😠😠

หู้ 🤚

! ทำไมหู้เพิ่งเห้น!!

[ 22:48 น. ]

/ไล่ต่อไฟต๊อกๆ ให้ครบทุกคน
/แอบเอาของเมาๆ ให้น้องลูกไฟของบัญชีหนึ่งกินด้วย

โอ้โห ดูวินเทจจัง!

ระหว่างรอเสื้อปักดาวสำหรับขึ้นชั้นปีใหม่ เต้าหู้ก็ใช้เวลานี้เดินเล่นไปเรื่อย เธอลัดเลาะไปตามตรอกซอยที่ไม่คุ้น จนเท้าจะหยุดชะงักตรงหน้าร้านหนังสือมือสองแห่งหนึ่ง

ชักจะร้อนแล้ว เข้าไปหลบแดดสักหน่อยดีกว่า...

เด็กสาวเดินผ่านกองภูเขาหนังสือเข้าไป แหงนคอสำรวจกลิ่นอายความขลังอย่างตื่นเต้น

“อ้าว!”

ก่อนหลุดอุทานออกมา เมื่อสายตาดันเห็นร่างของเด็กหนุ่มหน้าตาคุ้นเคย

เจ้าของชื่อแหงนค้อน ร่างสูงไหวไหล่ไม่สะท้าน ก่อนเดินไปหยิบยาสามัญประจำบ้านที่ถูกเก็บไว้ในตู้ติดผนังเหนือศีรษะเด็กสาว เขย่าให้เนื้อผสมกัน แล้ววางลงบนเคาน์เตอร์ครัว

“ช้อนเดียวพอนะ อย่าดื่มเยอะ เสร็จแล้วก็อย่าเพิ่งนอน นั่งเล่นไปก่อน...” เขาปิดปากหาววอดหนึ่ง “เดี๋ยวเฮียต้มน้ำอุ่นให้จิบ จะได้ดีขึ้นไวๆ”

“แล้วก็มาเป็นภาระตัวเองทีหลัง เยี่ยมไปเลย”

“ฮึ่ย เฮียอย่ามาประชดใส่หู้นะ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าท้องมันจะอื—!”

ติณณารีบยกมือขึ้นปิดปากเมื่อแก๊สในกระเพาะอยากออกมาด้วย เตชินท์แค่นหัวเราะในลำคอ เด็กสาวไม่รู้ว่าเขาขำเพราะเอ็นดูหรือสมเพชกันแน่

“หู้เอ๊ยหู้”

“หู้ทำไม”

+

ปกติบ้านหลังนี้มีสมาชิกในวันธรรมดาทั้งสิ้นสี่ชีวิต ได้แก่ อาม่า โกว เตชินท์ และติณณา ทว่าวันนี้เตชินท์ไปทำงานที่ร้าน ส่วนโกวก็มีธุระข้างนอก มื้อค่ำจึงเหลือสมาชิกเฝ้าบ้านเป็นสาวที่อายุมากและน้อยที่สุดของครอบครัวเพียงสองคน...กับอาหารหลากหลายเมนูที่เตี่ยกับม้าสั่งลูกน้องมาส่งให้ถึงที่

“โธ่” พี่ชายทอดเสียงอ่อนใจ “ทีหลังหู้ก็บอกอาม่าสิว่าอิ่มแล้ว”

“ก็อาม่าดูแฮปปี้อ่า หู้อยากให้อาม่าแฮปปี้เยอะๆ”

+

“เฮียนอนไปแล้ว ได้ยินเสียงกุกกักข้างล่าง นึกว่าโจรขึ้นบ้าน ก็เลยต้องตื่นลงมาดูเนี่ย”

เตชินท์ทำหน้าที่ผู้ชายเพียงหนึ่งเดียวของบ้านในยามนี้ได้ดีจนน่าหมั่นไส้ ติณณาเม้มปาก ยืนคู้ตัวจนเสียบุคลิก คนช่างสังเกตเลิกคิ้ว

“อ้าว ปวดท้องเหรอหู้”

“ฮื่ออ หู้ว่าหู้ท้องอืดแน่ๆ...” เด็กสาวฟ้อง “วันนี้อาม่าตักกับข้าวให้หู้เต็มจาน ทั้งปลา หมูพะโล้ ทอดมันกุ้ง ไข่ต้มอีก...เฮียไม่อยู่ โกวก็ไม่อยู่ ไม่มีกันชนช่วยหู้เลย”

+

“โกวเก็บไว้ไหนน้า...”

เด็กสาวพึมพำ ขณะใช้มือถือเปิดไฟฉายสำรวจในห้องมืด

พรึ่บ!

ทว่าจู่ๆ ไฟในห้องครัวก็สว่างจ้า ติณณาหยีตา ก่อนค่อยๆ ลืมตาขึ้นทีละน้อย เธอเห็นร่างสูงของพี่ชายยืนกอดอกพิงไหล่ชิดกำแพง ศีรษะเอียงนิดๆ ตาหรี่หน่อยๆ ดูน่ากลัวกว่าปกติ

“ทำไมยังไม่นอนอีก ดึกดื่นป่านนี้”

คนโดนดุตอบโต้ “ฮื่อ เฮียก็ยังไม่นอนเหมือนกันเถอะ”

+

[ 03:22 น. ]

ติณณาพยายามปรับเวลานอน เธอพลิกตัวหลายตลบ สุดท้ายก็ข่มตาหลับไม่ได้ ไม่เพียงเท่านั้น จู่ๆ ท้องก็รู้สึกปวดตึงขึ้นมาอีกต่างหาก เด็กสาวหายใจไม่ออก จนต้องลุกขึ้นมานั่งบรรเทาความอึดอัดกลางอก

สงสัยว่าวันนี้จะอัดมื้อค่ำหนักไปหน่อย...

“อือออ”

หลานรักอาม่ากระเถิบตัวเองลงจากเตียง เดินโก่งตัวกุมหน้าท้องที่ป่องขึ้นมานิดหน่อยลงไปหายาที่ห้องครัว

+

แบดมินตัน! พูดถึงแล้วก็น่าเล่นจัง หู้เคยเล่นอยู่บ้าง แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่นเรยย สนุกเนอะ✨

ความฝันของหู้เหรอ ตอนนี้คงเป็นการได้ไปเที่ยวoคาวะปาร์กกก อยากไปมากๆ 🥺

22!

หู้ก็ชอบหมี่เกี๊ยว! 🍜 อร่อยเนอะๆๆ

หู้ชอบดูการ์ตุนนนน แบบoิสนีย์ oรีมเวิ้ก อะไนอย่างนี้ สนุกกก 🤩

5!

ชาเย็นน พุดแร้วก้อยากกินตามเนย 🤤

ช่วงนี้อาจจะบ่อยมั้งง ปิดเทอมนี่นาา จะนอนกี่มงตื่นกี่มงก็ได้ แต่ใกล้เปิดเทอมแล้ว สงสัยต้องปรับเวลานอนแร้ว ฮื่อ 💔

29

แง้ เขาปิดไลฟ์ไปแร้วง่า

ฮึ้บบบบ นั่นสินะ ไม่มีอะไรต้องหยอง ไว้หู้จะลองดูนะๆ 🥺

ห้องนอน! เข้าใจเลย หู้ก็ชอบเตียงนุ่มๆ ชอบผ้าห่มอุ่นๆ ตุ๊กตานิ่มๆ สุดจะฟรินนน 💕

หู้ชอบสีฟ้าาา มันน่ารักๆ

27!

อ้าว ทำไมง่าา บุบี้กันทามมายย

หู้เพิ่งซื้อสมุดสติ๊กเกอร์จิคาวะมา! น่ารักมากกกกก 🥺🤲 จิงๆ เฮียซื้อให้ ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะเอาไปแปะยังไงดี กัวแปะออกมาแล้วไม่สวยง่ะ

12!

หู้ก็อยากกินเหมือนกัน 🥺

เหมือนกันเลย! อันไหนอ่านแร้วดูดีก็เชื่อถือได้ อันไหนฟังดูซวยๆ แสดงว่าไม่แม่น เปลี่ยนหมอดีกว่า 😌

หู้ชอบฤดูหนาว >< อากาศเย็นสบาย แดดไม่ร้อนแสบผิวด้วย แต่หนาวที่นี่สั้นไปหน่อย อยากให้ยาวกว่านี้จางง

23!

ไม่เคยฟังเพลงนี้เลยย ฮิฮิ จิ๊กเข้าเพลย์ลิสต์ดีกว่า 😋

ว่างๆ หู้ก็นอนเร่นนน เร่นเกม เร่นต้อกๆ อ่านนิยายมั่ง แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านสักเท่าไหร่

เจ่ด

อยากได้ตุ๊กตาเพิ่มจัง ทำไงดีๆ 😫