چند بار خوندم و هر بار یه مدل🤷🏻‍♀️ هیچی هم دستگیرم نشد 😉

همه زندگیمون شده عذاب وجدان… نفس کشیدن و زنده بودنمون رو هم کردن عذاب

کاش هیچ کس باهام حرف نزنه، همدردیشون هم آرومم نمیکنه. انگار دارم از قصه ها و فیلم ها براشون تعریف میکنم.

۱۵ روزه که ننوشتی دوست قشنگم. کاش زود برگردی

اینقدر وضع هورمانا خرابه و پی ام اس حمله کرده که یه عده رو میتونم جر بدم و یه عده رو بغل کنم و گریه کنم. معیاری هم برای انتخاب ندارم

همه چی دروغه، هیچ وقت هیچی درست نمیشه

از شدت طپش قلب حالت تهوع دارم، اونوقت بهم میگن امروز سر کار چی میپوشی برای هالووین؟🤯 کاش میتونستم برم تو یه کیسه اشغالی بزرگ سیاه قایم بشم که نتونن منو ببینن منم کسیو نبینم

من هر روز پشت پنجره نون و دونه برنج میریزم برای پرنده ها. ولی با عذاب وجدان بر هم زدن اکوسیستم😂 فعلا که برنده ماجرا پرنده هان😂

وای از وقتی که دل بسره…

اضطراب دست از سرم برنمیداره

بالاخره بعد از یه تابستون طولانی و پر از دراما، تنها شدم و در اولین فرصت گریه کردم (؛

من همه برنامه هام رو با همین لعنتی تنظیم میکنم، آخرم گند میزنه و عقب و جلو و کم و زیاد میشه خاک بر سر

کاش یادم بمونه و سال‌های بعد خودمو سرزنش نکنم. هر کاری لازم بوده کردم، هر حرفی که اوضاع رو خراب نکنه رو هم زدم.

زن خاورمیانه ای در هر جای کره زمین باشه، مشکلاتش رو همراهش میبره😂

دوباره افتادم تو یه دوره از زندگی که فقط استرسش سهم منه. نه در پیش اومدنش و نه در انجامش هیچ نقشی ندارم ولی تمام عواقبش روی من اثر میگذاره.

در حالیکه تو ذهنم دارم دنبال تراپیست و راه حل و طریقه رها کردن و رفتن میگردم، همزمان تمام کارهای مادرمهربان و همسر وفادار رو هم انجام میدم. در نتیجه جز خودم هیچ کس نمیفهمه در پس این چهره همیشه فعال، چههههههههههه بلبشوییه!!

تا کی دووم میاریم؟

احساس تنهایی، از خود تنهایی، بدتر و زجرآورتره.

خوشحالم که همون کاری رو کردم که دوست داشتم، الان منتظر عواقبشم ولی 😖

کاش نبودم، کاش اصلا هیچ وقت به دنیا نیومده بودم.

این دفعه برعکس همیشه میدونم مشکلم چیه، میدونم چرا بهانه میگیرم، میدونم چرا گریه ام میاد، میدونم چرا از عالم و آدم شاکیم. میدونم ولی چه کنم که راه درمان دست یکی دیگه اس

این زندگی هم، برای ما زندگی نشد که نشد .

من یادمه از خطبه های نماز جمعه هم حتی سوال میدادن خاک بر سرها . یادمه مامانم ظهر شنبه از رادیو گوش میگرفت تا بعد بگه من بنویسم.

شاید چون از سن رقابت و مقایسه با بچه هاشون گذشتیم🤷🏻‍♀️

قرار نبود که زندگی اینقدر پیچیده باشه. نمیتونم دیگه من

این چه مرضی هست که نشستی، یه دفعه بغضت میگیره و گریه فقط جوابه؟ وقت و جا و مکان هم نمیشناسه لامصب

عید همگی مبارک🪻

دلم یه جای دنج برای گریه می‌خواد.

من یه پاکت بزرگ چیپس رو یه تنه تموم میکنم بعد دلم خوشه که با دو تا قاشق ماست پروبیوتیک خوردمش .

دیگه بهتر