S

โปรฮีโร่ก็ชอบปิดเทอมเหมือนกัน🍀🍰 #อิซึโทโด #izutodo

รุ้สึกamazedกับwindbreakerตรงที่มีความslice of lifeมากกว่าเป้นกาตุนแอคชั่น5555555555 ถึงมันจะมีฉากแอคชั่นเยอะแต่คือ plotมันไม่ได้เว่อวัง เป็นความเรื่อยๆที่ดูระหว่างกินข้าวเพลินดี

Semi-real painting of Midoriya Izuku, a character from My hero academia.

Me practicing

🎄

2718 🐟🐥 #khr

แจกวอลเปเป้อค้าบ 🎄🔔🎅🏻
🔗 drive.google.com/drive/folder...

#KHR

🌟

さくすお
사쿠스오
#ซากุสุโอ อากาศหนาวแล้ว คนโสดอย่าลืมหาเสื้อผ้าอุ่นๆมาใส่กันนะครับ😁

#SAKAMOTODAYS #サカモトデイズ

アツアツお風呂♨️🫧
11月26日は #いい風呂の日 でした #イラスト #illustration

และนี่คือแมวอ่วมที่น่าฟัดมากที่สุด อยากอมหัวคูก้าง่ะ 🥹🤏🏻

Megalovania

#art #UNDERTALE

Happy Birthday🎂🐈‍⬛🐾

#黒尾鉄朗生誕祭2024
#黒尾鉄朗誕生祭2024

กรี๊ด กู้ดใหม่หรอคะ 🤩 โอ้ยดูท่านั่งซันสุดิ รู้เลยว่าเป็นหนุ่มเอาแต่ใจมาก ๆๆๆๆ เหอ

🔗🩷
#極楽街 #Gokurakugai

rkgk #極楽街 #gokurakugai

ก็ยังไม่เสร็จเหมือนเดิม 💁🏻‍♀️

#ถ้ามหาลัยไทยมีร่างมนุษย์
สาวมข.สายจอยทุกกิจกรรมและไม่พลาดเพลงทุ่งลุยลาย555

คุณว่าณณณณณ มาหอม ๆ น้าาา เจอเรื่องอะไรมาขอให้ผ่านไปด้วยดีนะคะ ๆๆ กอดโปะ ๆ เลยคนเก่งงง เพี้ยง ๆๆๆ

TW: massacre

ลิฟต์แดงตั้งอยู่ที่ตึกคณะเราเองละ

ปัจจุบันคนคงจดจำในฐานะเรื่องเล่าผีมากกว่าไปแล้ว แต่ก็ไม่อยากให้ลืมเลยว่าครั้งหนึ่งนักศึกษาหลายร้อยชีวิตวิ่งมาเสียชีวิตกันที่นี่ บางคนกระโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยา ผญ.ถูกจับถอดเสื้อจนเหลือแค่เสื้อชั้นใน บางคนถูกฆ่า ทรมานซ้ำ ๆ ราวกับไม่ใช่คน

น่าเสียดายที่ 6 ตุลาไม่ใช่ประวัติศาสตร์กระแสหลัก ทั้งที่เป็นการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ไทย 🥲

นั่งทำรายงานเกี่ยวกับวัฒนธรรมของญี่ปุ่นแล้วก็ได้แต่บ่นซ้ำ ๆ — ไม่มีใครดีเท่าแม่มึงหรอกค่ะ อีเวรตะไลเอ้ย เฮงซวยจริง ๆ มึงนี่

แทบจะแดกโปรเจ็คเป็น main course อยู่แล้ว จะอ้วก

bsky.app/profile/your...

เขากลอกตาเบา ๆ ด้วยความรำคาญ นึกเบื่อหน่ายที่เผลอเอ่ยสิ่งที่ตัวเองครุ่นคิด แม้จะไม่ได้ดังมากนักอย่างที่ต้องการ แต่กระนั้นกลับมีคนหูดีอยู่คนหนึ่งในกลุ่ม

ทั้ง ๆ ที่เป็นเช่นนั้น แต่ก็อดหัวเราะชอบใจออกมาไม่ได้อยู่ดี — บางทีถ้าเธอเดินผ่านไป คงต้องขอคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีทำความรู้จักกับเธอจากพวกมันแล้วล่ะมั้ง

end ¨̮

แม้จะเป็นประโยคที่ซุกซ่อนปริศนาเอาไว้ ทว่าหนึ่งในเพื่อนสนิทกลับผิวปากเบา ๆ และเอ่ยแซวอย่างไม่อายปาก

“ดูเหมือนว่าเพื่อนพวกมึงจะเจอคนที่พิเศษแล้วว่ะ” หนึ่งในเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ตรงข้ามเอ่ยขึ้นมา พร้อมกับเพยิดหน้าให้กันและกัน ราวกับล่วงรู้ถึงความหมาย

กระนั้นเขากลับไม่นึกหงุดหงิดเหมือนอย่างเคย — เขาหันไปมองพวกมันพร้อมกับหัวเราะกลั้วคอเบา ๆ อีกครั้ง ก่อนที่นัยน์ตาดั่งรัตติกาลจะเฉหันไปมองทิศทางเดิม

แก้มเนียนวางลงบนฝ่ามือ สบมองที่เธอไม่ละสายตา ริมฝีปากเผยอพึมพำเบาๆ กับตัวเอง หวังไม่ให้ใครได้ยินสักพยางค์

“ที่เขาบอกกันว่าดวงดาวส่องสว่างที่สุดในยามกลางคืนไม่เห็นจะจริงสักนิด”