Miku [ปั่นปักหมุด!]

(มาเทสๆครับ🥺)

(อ่ย มี่จังงงง บนหัวว กรี้ด)

"ไม่หรอกครับ เรื่องแค่นี้เอง"

"แต่ถ้าโค้งมากกว่านั้นมันจะไหลหยดเลอะเสื้อเอานา-"

#KMIสลับเพศ

‘เฮ้อ——’

(กลายเป็นหนุ่มหน้าหงิกแทนสาวหน้าหงิก1วัน)

“เพิ่งมานี่เอง.. ยินดีต้อนรับค่ะ”

เธอผงกหัวเล็กๆ

“ผู้คนแถวนี้น่ารักกันดีค่ะ น่าเสียดายที่ทางนี้อยู่อิเอะ คงไม่ได้เจอกันบ่อยมาก… อ๊ะ ขอบคุณค่ะ”

เธอรับลูกอมมาด้วยแววตาที่ดูมีชีวิตชีวาขึ้น

สีฟ้าเหมือนทะเลเลย…

ระหว่างที่เธอตั้งท่าจะแกะลูกอม เธอก็ชะงักราวกับนึกอะไรออก

“จริงสิ.. เรียนอยู่ที่ไหนหรอคะ? มัธยมปลายคูเมอิรึเปล่า”

“เปล่าหรอกค่ะ ฉันเคยมาดูแลแมวให้แกน่ะ”

แต่ก็ไม่แปลกที่จะคิดแบบนั้น

รู้สึกอบอุ่นในใจเล็กๆ.. เธอสูดหายใจลึกก่อนจะเริ่มพูดอีกครั้ง

“แกขี้เหงาค่ะ ก็เลยปั่นจักรยานมาเยี่ยมบ่อยๆ”

ถอนหายใจเล็กน้อยระหว่างที่จ้องมองลูกอมสีใสในมือ

“ไม่รู้มีกำไรบ้างหรือเปล่านะคะ.. ให้ซะขนาดนี้เนี่ย”

พูดจบเธอก็ใส่ลูกอมเข้าไปในปาก ปล่อยให้ความหวานอมเปรี้ยวกระจายไปทั่วลิ้น

เธอพยักหน้าเล็กน้อย

“ขอรบกวนด้วยนะคะ“

ว่าแล้วเธอก็นั่งลงข้างๆเด็กสาว ยังคงมองถุงลูกอมหลากสีด้วยสายตาลำบากใจ จะหมดไหมเนี่ย..?

”คุณยายแกทำแบบนี้กับลูกค้าคนสุดท้ายบ่อยเลยล่ะค่ะ.. ลำบากหน่อยนะคะ“

เธอเอื้อมไปหยิบลูกอมมาแกะ

[ เล่นช้าแต่เล่นนะ🥹 สิ่งที่ห้าม!ลืม!เด็ด!ขาด!คือของที่เอาไว้สู้พิราบมิสไซล์🕊️ กระดาษA4หนึ่งปึก+ทิชชู่เปียก+ผ้าเช็ดหน้า เป็นสิ่งที่ไม่เคยเอาออกจากกระเป๋า ]

#私のかばん
picrew.me/en/image_mak...

[ส้มๆๆ ของอร่อย!😋🍊 ขอบคุณค่า]

[แงงงงงงงง เซนเซย์ขา😭😭😭😭😭😭 ลูกศิษย์รักตายเลยเนี่ย ฮืออออ]

Intro:Yamada Reiko

TW:บูลลี่กลั่นแกล้ง

(ตอนแรกเรากะว่าจะใช้คอมมิคเป็นตัวโค เพราะเผื่อเห็นภาพคาร์แรกเตอร์เรย์โกะชัดเจนขึ้น แต่ไปๆมาๆกลายเป็นประวัติย้อนความหลังซะงั้นเลย---- เลยขอลงคอมมิคไว้ก่อนโดนใบโคจะตามมาทีหลังโดยเบสจากคอมมิคนี้นะครับ (เผื่อใครมีไอเดียอยากโคช่วงไหนในไทม์ไลน์นี้ทักแชทได้นะครับ)

+มีอีก

[โอ้ยยย ฮืออออออ😭😭😭🥹 คนจ๋วย จ๋วยที่สุด😭😭😭]

“คะ?”

พอหันไปเห็นทิชชู่เปียกก็เข้าใจทันที เธอก้มหัวลงเล็กน้อยตามคำของอีกคน

“.. ขอรบกวนด้วยค่ะ”

“ก้มหน่อยค่ะ…”

มีเสียงกรอบแกรบ เหมือนว่าเธอจะหยิบทิชชู่เปียกขึ้นมาจากกระเป๋านักเรียน ดันมาเห็นเข้าแล้ว จะผ่านไปเฉยๆก็ยังไงอยู่

[ ส้ม🥹🥹🥹🥹 น่ากัดจังเลยค่ะ ]

[ ตอนเพิ่งปีหนึ่งยังไม่ชำนาญ… ]

(เทสครับ<3)

#KMI_COOP

「 POV คุณเห็นข้อความที่ฮิเอย์เขียนตามปกติ 」

แต่มันดัน

'กลับด้าน'

'สะท้อน'

'เหมือนส่องกระจก'
.
.
.
.
.

[ ผ้าจะเลอะรึเปล่าคะ… ]

[ ถ้างั้นจะซักมาคืนอย่างดีเลยค่ะ ขอบคุณมากๆนะคะ /โค้งอย่างซาบซึ้งสุดๆ ]

[ การ์เดี้ยนที่ตามติดยิ่งกว่าผี หาได้ที่ไหนไม่ได้นะคะ! ]

เงียบไปสักพักระหว่างที่มองถุงลูกอมอย่างครุ่นคิด คุณยายท่านนั้นชอบให้ขนมเยอะเกินตัวคนกินเสมอ เธอเองก็เคยท้องอืดเพราะเหตุนี้มาก่อน

..อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วง

“ว่าจะให้ดังโงะน่ะค่ะ.. แต่ดูจากลูกอมแล้วคงจะเป็นการรบกวนมากกว่าน้ำใจ”

เธอสบตาอีกคนสักพักเพื่อสำรวจสีหน้าเธอ ก่อนจะเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าปกติ

“ลูกอมถุงใหญ่นั่น.. จะกินหมดหรือเปล่าคะ?”

[ พระคุณอันยิ่งใหญ่ มี่จังรอได้แน่นอนค่ะ เพราะช็อคอยู่…😔 ]

[ บุญคุณนี้มี่จังจะไม่ลืม จะเอาขนมไปฝากทุกเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน ตอนนอนด้วยค่ะ เข้ายันฝัน ]

[ 😋 ]

[ บลูสกายกดโกรธไม่ได้👹👹👹👹 ]

#KMI_coop

( มาหย่อนใบโคแบบคิดไม่ออกค่ะ- เสนอได้เต็มที่เลย หรือมาคุยเล่นโรลเล่นได้เลยค่ะ สำหรับคนที่กดเฟบอาจทักช้านะคะ ไหลไปกับเตียง /ห่มผ้า🛌 )

[ อยู่กับตายายมีความสุขอยู่แล้ว มาสิเดี๋ยวเราให้เคย์อยู่ด้วย บ้านหมาว่างค่ะ😇 ]

[ อู้อี้ๆ /หยิบโน้ตวิชาคณิต /เก็บใส่เป๋า ]

#KMI_commu
📍

“เหอะ ผีเผออะไรนั้นไม่มีจริงสักหน่อย ก็คงมีแต่พวกเพ้อเจ้อที่ยังเชื่อเรื่องแบบนี้อยู่” /เลิ่กลั่ก

“อืม…อะไรนะ พอดีไม่ได้ฟัง”

“ผีไม่มีจริง ผีไม่มีจริง ผีไม่มีจริง ผีไม่มีจริง“

猫羽 幸人 | เนโกมะ ยูคิโตะ
ปี 2 | 190/70

Doc: bit.ly/KMI_YUKITO
(Talk | Co | Role | DM okkkkk✅✅)

[ /ลาออก ]

[ไม่ซ้ำหน้าเลย หลายตัวมาก ฝากตะโกนบอกหน่อย กรู้วววว กรู้วววววว]