✦ 稲葉幽蘭 (ตอบโรลไม่ทันแล้วพี่จ๋า)

(ยอมละ วิ่งไปนอน

(พิ่ไคโตะน้องโดนผีหลอก😭😭😭)

(รอบนี้ด้ากแท้)

#OMTKss2_INK

[คืนฝนสีชาด]

“เบ็นจิโร่…”

ชายคนหนึ่งปนะดับหูจิ้งจอก ร่างของเขามีไม้ขรักขระปักลงตรงอกทิ่มแทงถึงแก่นวิญญาณตำแหน่งเดียวของหัวใจ

“ไม่!!! เบ็นจิโร่! ไม่!!!!”

“ไม่!”

ร่างที่นอนอยู่ลุกสะดุ้งตื่นขึ้นมา ชีพจรเต้นระรัวไม่เป็นปกติ ลมหายใจหอบหนัก

ฝันร้าย

“ฝันหรอกหรอ…”

น้ำตาสายหนึ่งไหลรินลงมา

และฝันร้ายได้สิ้นสุดลง

< เหตุการณ์พิเศษ >
( ตามกำหนดการ )

ในเย็นวันธรรมดาวันหนึ่ง เสียงกรี๊ดร้องของผู้เป็นแม่ดังไปทั่วนครไมซูรุในบริเวณนั้น พร้อมกับรองเท้าและของเล่นที่ตกหล่นอยู่บนพื้นราวกับเจ้าของได้ทำตกไว้โดยไม่ตั้งใจ…ผู้สูญหายคนที่ 2…

#OMTKSS2_INK

พอเห็นผีหันยูรันก็หันตาม

"เอ๋งไปไส มารั๋บกรรมเอ๋งก่อน"

เดินไปจับคอเสื้อไว้ อย่าพึ่งทิ้งกันดิเพื๊อนนนนน

"เอาทั้ง 2 ข้างของไอหม๋อนี่ไป๋เล๋ย"

ทำไมเปลี่ยนฝั่งล่ะยูรัน

"อ่าวโทษๆพึ่งเห็น"

เขาหันไปมองที่แขนแล้วเอ่ยเบาๆเหมือนให้ได้ยินกันแค่ 2 คน

"ฮ่วย ถามดีๆกับบ้านเอ๋งเขาเอาก๋รรไกร๋มาขู่ฟ้ะ!"

อยู่ๆเขาก็เปิดโหมดภาษาถิ่นเฉย ไม่ต้องห่วงนะ เราจะปกป้องชิอาสะจูเนียร์ของนายเอง

"ก๋บอกไปแล้วเลี๋ยวซ้ายเลี๋ยวขวาเธอนั๋นแหละแยกซ้ายขวาไม่ออกเองหรื๋อเปล๋า พ๋อบอกไม่รู๋ก็จะมาตัดไอ๋จ้อนของหม๋อนี่"

+

"ใช่!! ไอแอมยัวร์ฟาเต้อ!"

แล้วพวกเทอจะมาตลกคาเฟ่อะไรตอนดึกๆดื่นๆห้ะ

"...?"

ยูรันยิ่งงงกว่าเดิมอีก แล้วก็พยายามนึกว่ามันเกิดอะไรขึ้น ผีสิงหรอ ก็ไม่น่าใช่

"ตาฝาดหรือเปล่าครับ?"

"อืม...""

เขานึกคิด มองสำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า และมองดูหนังสือที่อยู่ในชั้นตอนนี้

แต่ก็คิดไม่ออกว่าจะแนะนำอะไรดี

"นิยายรัก นิยายแฟนตาซี นิยายสืบสวน"

ยูรันพูดเท่าที่คิดออก

"ฉันชอบแนวพวกนี้ แต่ถ้าแนะนำจะแนะนำแฟนตาซีมากกว่า"

เพราะมันได้จินตนาการเยอะ

"?"

ยูรันใช้เวลาอยู่ราว 5 วินาทีก่อนจะเข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร

มือเรียวจับที่ด้าบจับ ดาบเล่มงามถูกชักออกมาจากฝัก ฟันสะบั้นลงที่หมอกตรงหน้า

เหมือนจะได้ผล มันแหวกหมอกได้

แต่เรากำลังสู้กับอะไรกันแน่?

และเงาดำนั่นก็เลื้อนผ่านม่านหมอกนี้อีกครั้ง ครั้งนี้มันผ่านหน้าเราทั้งคู่ไปอย่างรวดเร็ว ถึงอย่างนั้นก็ระบุไม่ได้อยู่ดีว่าสิ่งนั้นคืออะไร

"ขุน....?"

เขาสะดุดกับคำหนึ่งแล้วเอ่ยทวน ทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นปริศนามาว่าวิ่งต่างๆที่เขากัน... มันเอาไปเก็บไว้ไหนของร่างกาย

"ผิดคาดแหะ เธอดูเหมือนสาวน้อยที่ชอบขนมหวานมากเลยนะ"

แต่อย่างว่าคนเร่ตัดสินจากภายนอกไม่ได้ กาแฟดำเองก็คงเปนสิ่งเดียวที่เขาไม่กิน

"ให้จริงหรอ"

เขาถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ถึงใบหน้าจะเรียบเฉยแต่ตาของเขากำลังเปล่งประกาย

"ถ้าซอยนี้มันมีทางออกอื่นก็อาจจะยากหน่อย"
"ถ้าเป็นซอยตัน...ก็ไม่แน่"

เขาเดินไปอย่างสบายๆราวกับว่าไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร ในมือขวาก็ถือประป๋องน้ำผลไม้ไว้อยู่

ระหว่างเดินก็มองซ้ายมองขวาสอดสายตาหาร่างที่ว่า

“ฉันไม่ได้เอามาบุมาาา จะให้ฉันชิ่วๆเรอะะะ😭“

ยูรันพอได้ยินสิ่งที่ผีสาวพูดก้รีบเก็บรีบกดน้ำทันทีและรูดซิปกางเกง

“อ่าว…งั้นไปขวา”

เดดแอร์ชั่วขณะเลยล่ะ

“จะไปรู้มั้ย!!!!!!ทำหายเองก็ไปหาเองสิฟะไม่ใช่มาขู่ให้ฉั้นบอก!!!!!!!“

และแล้วยูรันก็ขอ cast vicious mockery ง้างปากด่าผีเรียบร้อย ยูกิอนนะก็ด่าจนมีปมมาแล้วแกไม่รอดแน่นังเรโกะ

“…”

เขามองหน้าอีกฝ่าย เปลี่ยนมุมกล้อง ขวาบน ซ้ายบน ซ้ายล่าง เราจ้องหน้ากัน

“นายนี่เองหนีออกมาจากบ้าน พ่อชั้นต้องรุ้เรื่องนี้แน่!”

เป็นมัลฟoยเสียแล้ว

“อืมอไว้เจอกันนะ”

ในมือหนึ่งเขากำลูกอมไว้ ส่วนอีกมือก็โบกมืออำลาอีกฝ่ายไป

คืนนี้ได้อะไรหวานๆด้วยล่ะ แล้วจะนอนตอนไหนกันนะ…แต่อย่างไรก็ตาม เส้นทางการสัญจรสู่บ้านเขายังอีกไกล

(เดะเค้าปิดรูทเลยนะคับผม ขอบคุณที่มาจอยนะคับบบ🥺🥺🥺🩷)

“เห็นบางสิ่งที่นายไม่เห็นหรือป่าว สัตว์พวกนี้รับรู้ได้ไวกว่ามนุษย์”

เขาตั้งข้อสันนิษฐาน เคยได่ยินเรื่องนี้อยู่บ่อยๆ

“อืม…เหมือนไม่ได้อยู่คนเดียว?”
“ฉันก็บอกไม่ถูก ฟีลเป็นเซนส์ล่ะมั้ง”

มี่เป็นลางสังหรณ์ ไม่ใช่สัมผัสวิญญาณของเขา

“เมื่อกี้…?“

เขาเอียงหัวสงสัย ดูท่าชายคนนี้จะไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเมื่อครุ่มันเกิดอะไรขึ้น

จริงๆตนก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมอีกฝ่ายทำหน้าอย่างกับเจอผี

ยูรันแอบลอบมองอีกฝ่าน โอ้ ไม่กินผักหรอกหรองี้นี่เอง เมมเข้าสมอง และก็สั่งเมนูของตนบ้าง

“ทงคตสึราเมนครับ ใหญ่พิเศษ”

“ก็บ่อยนะครับ วันไหนมีอารมณ์อยากกินก็กิน”

ถึงปกติเขาจะกินข้าวที่บ้านส่วนใหญ่ก็เถอะ

(อเคงั้นจบเรย)

(บทน้อยชัว)

(อยากเปนโครงกระดูกที่นอนอยู่ข้างๆ😭😭😭😭)

(ไม่มีใครห้ามใคร🥶)

#OMTKss2_INK
@yuran-omtk.bsky.social

หลังจากเจอเรื่องแย่ๆที่ศาลเจ้ามา
ยูรันและมาโกโตะระหว่างกลับก็ได้กลิ่นบางอย่างลอยมากับอากาศ

มันมาจากบ่อน้ำเก่าๆ มาโกโตะเนี่ยเลือกที่จะไม่สนใจ แต่พอเห็นรุ่นน้องยืนจ้องลงในบ่อ ความอยากรู้อยากเห็นของเขาเองก็พลอยถูกจุดขึ้นมา

มาโกโตะเดินตามไปอย่างไม่คิดมาก ยืนใกล้ขอบบ่อ ดวงตาจ้องลึกลงไปข้างล่าง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็... ตกลงไป

(ใครให้ตัวขี้สงสัย 2 คนในหนังผีอยู่ด้วยกัน556666464646646464663646466464446466464636566666 /สลาย)

#มีอะไรเอ่ยในกระเป๋านักเรียน_omtk

( มาคั่นเวลาด้วยของที่อาโอจิพกมาส่วนมากเป็นขนมซะส่วนใหญ่5555 )

(เอาไปต้ม🧍‍♀️)

(วิ่งมาพยุง😭😭😭)

#OMTKSS2_INK

ระหว่างวิ่งไปโรงเรียนเธอเร่งฝีเท้าเผื่อไปให้ทันคาบเรียนแรก ด้วยความเร่งรีบพร้อมฝนประหลาดที่ตกเป็นสีแดงทำให้เธอเผลอลื่นตะไคร่น้ำในแอ่งไปด้านหน้าอย่างจัง

“อุค!!?”

“ฮือออวันนี้ต้องโดนคนที่บ้านดุแหงเลย…”

เหมือนวันนี้คุณจะไม่เห็นเธอในคาบเรียนช่วงเช้านะ