📣Torcher โหวตประจำสัปดาห์ได้แล้ว!!📣
FINAL VOTE Event 6 BURN ID เปิดโหวตแล้วตอนนี้
ระยะเวลาโหวต : 15 มีนาคม - 21 มีนาคม 2569
Link Final Vote : forms.gle/Z2NUo8TGca6b...
📣Voting Starts Now!!📣
#BIDIntoTheMyth
MVP Event 6 BURN ID เปิดโหวตแล้วตอนนี้
Torcher และ Trainee สามารถมีสิทธิโหวตทีมและ Trainee ดีที่สุดได้คนละ 1 โหวตเท่านั้น
โดย Trainee จะไม่สามารถโหวตให้ตนเองในส่วนของ MVP บุคคลได้
ระยะเวลาโหวต : 15 มีนาคม -16 มีนาคม 2569
Link MVP Vote : forms.gle/teZiUCwVk3Lt...
#LetsBIDining
Concept : Discover | Identity | Rise
“ยินดีต้อนรับเทรนนีเข้าสู่เวทีสุดท้าย”
ค่ำคืนที่ต่อสู้อย่างสุดกำลังเพื่อฝันหนึ่งเดียวกำลังจะถูกเผยให้เห็นอีกครั้งบนเวทีสุดท้าย
เพราะทุกการเดินทางย่อมมีจุดสิ้นสุด และ ณ ปลายทางนั้น…คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่
〚 ▶ Echo Of Me 〛
00:00 ─────── 02:54
ตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติม : bit.ly/3N3xi33
#LL_Live
12 March | 20:52
Seolho: Should I…?
"ถ้าพี่ได้เดบิวต์แล้วอย่าลืมกันล่ะ ต่อให้ดังแล้วก็ต้องออกมากินรามยอนด้วยกันนะ"
เจ้าเด็กยิ้มหน้าชื่นหัวเราะร่าอย่างไม่เกรงใจคนข้างๆ มาคิดดูแล้วถ้าคนรู้จักไม่ว่าคนไหนได้เดบิวต์ หรือประสบความสำเร็จเขาก็พลอยรู้สึกยินดีไปด้วย
"พยายามมากๆ ก็ดี แต่การพักผ่อนก็สำคัญเหมือนกัน"
"ถ้าป่วยตอนวันขึ้นแสดงคงรู้สึกหดหู่สุดๆ..."
"พูดเป็นเล่น" เขามองคนพี่ด้วยสายตางงงวย
"ผมต่างหากที่ต้องเครียด เพราะมีคนอันดับกระโดดอยู่ในทีมด้วยเลยต้องยิ่งพยายามเพิ่มสองเท่า"
สำหรับจูฮุน...คนที่เคยอยู่อันดับเลขสองหลัก แล้วไต่อันดับขึ้นมาจนเหลือเลขหลักเดียวได้นั้นน่ากลัวยิ่งกว่าการถูกหมอฟันบอกว่าฟันผุเสียอีก
เพราะมันคือหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าคนคนนั้นไม่เคยหยุดพยายามและเต็มไปด้วยความสามารถที่พร้อมจะระเบิดออกมา
(+)
"เด็กติดเกมในวันนั้นผ่านเข้ารอบและอยู่ในอันดับเดบิวต์ตอนนี้"
"ภูมิใจว่ะ สายตาฉันไม่เคยมองพลาด"
ว่าแล้วก็เก๊กท่าลูบคางตัวเองพร้อมเสียงหัวเราะอย่างภูมิใจ
ใช่...เขารู้สึกภูมิใจในตัวเพื่อนคนนี้จริงๆ
"ไม่คิดว่าพวกเราจะมาไกลขนาดนี้เลยว่ะแซฮา"
ความรู้สึกที่ได้แต่มองแล้ววิ่งไล่ตามสิ่งที่อยากคว้าไว้ยังคงชัดเจนอยู่ข้างใน แต่ทุกครั้งก็มักจะหยุดลงตรงที่เขาคว้าไว้ไม่ได้
'พยายามเต็มที่มันก็คงจะสำเร็จสักวัน' เป็นความคิดที่เขาใช้ปลอบใจตัวเองเสมอ
แต่พออยู่ในจุดที่เกินความคาดหวัง ความรู้สึกสงสัยในตัวเองก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น... ย้อนแย้งและสับสน
"แต่นายเจ๋งชะมัด"
(+)
"โห..."
"ดูเจ้าหมอนี่สิ ทีงี้ยิ้มหน้าระรื่นเชียวนะ"
จูฮุนแกล้งทำหน้าสุดจะเหลือเชื่อใส่อีกฝ่ายพลางลูบบริเวณที่พึ่งถูกต่อย แม้จะดูแรงแต่เอาเข้าจริงมันไม่ได้ทำให้รู้สึกเจ็บสักนิดเมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกเขาเล่นกันเป็นประจำ
ขอเรียกว่าหมัดแซฮาเวอร์ชั่นออกอากาศก็แล้วกัน-
แต่เพราะมีแซฮาคอยเล่นอะไรแบบนี้ความคิดที่แสนวุ่นวายเลยดูเบาลงไปเยอะ
เด็กหนุ่มเอนตัวพิงบีนแบคอีกครั้ง
"พูดตามตรง..."
(+)
คนสกิลวาดรูประดับเด็กอนุบาลแบบเขาได้แต่ยืนมองให้กำลังใจทั้งสองที่เสนอไอเดียเวทีได้น่าสนใจ
มองดราฟของฮยองและเพื่อนสนิทด้วยสายตาชื่นชมพร้อมชูนิ้วโป้งประกอบ
"สุดจะเท่"
"แต่เสานี่ คงไม่มีโพลแดนซ์ใช่มั้ย..."
อดแซวไม่ได้จริง
"ผมโอเคนะ! เพิ่มหมอกเข้าไปก็น่าจะเข้าดี"
เห็นเวทีสวยๆ ก็มีแรงฮึดขึ้นมา ว่าแล้วเจ้าเด็กก็เตรียมยืดเส้นยืดสาย
@bid-ryutaecyeon.bsky.social
"นี่ผมกับแซฮาเหรอ ทำไมแซฮาหล่อกว่าผมล่ะ"
จูฮุนแกล้งหาเรื่องอีกฝ่ายอย่างนึกสนุก ความจริงมันเป็นภาพที่น่ารักมากเลยล่ะ ถ้าให้เขาวาดคงเบี้ยวกว่านี้แหง
นอกจากภาพวาดยังมีอะไรอีกมั้ยนะ-
ว่าแล้วก็กวาดตามองรอบๆ หน้ากระดาษทั้งสองข้าง เพียงครู่เดียวก็เงยหน้ามองเจ้าของสมุดอีกครั้ง
"พี่เครียดเหรอ" สุดท้ายก็ลองถามเจ้าตัวไปตรงๆ
นิ้วโป้งกรีดกระดาษเกิดเสียงดังครืดเพื่อหาหน้าที่มีรูปตัวเองด้วยความสนอกสนใจ จนกระทั่งสายตาสะดุดเข้ากับรูปรูปหนึ่ง
มันเป็นภาพวาดของสองก้อนกลม(?) ที่ยิ้มแฉ่ง มีเขียนกำกับชื่อด้วยลายมือน่ารักไว้ข้างบนตัวละครเรียกรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าเด็กหนุ่มได้อย่างดี
น่ารักจังน้า
"พี่ชอบทำอะไรเหมาะกับตัวเองจริงๆ"
ดวงตาสะท้อนภาพวาดตรงหน้าก่อนจะหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าอีกก้อนเป็นเพื่อนตัวเอง
(+)
ภาพตารางคะแนนยังคงเด่นชัดในหัวเขา ความรู้สึกที่กดทับไว้แล่นขึ้นมาอีกครั้ง
"หงุดหงิดตัวเองชะมัด"
ฝ่ามือใหญ่ยีหัวตัวเองที่ยุ่งอยู่แล้วให้ยุ่งกว่าเดิม
"แซฮา! ต่อยมาดิ!"
ที่ต่อให้ฟังเพลงที่ชอบกล่อมนอนเท่าไหร่ก็ไม่สามารถเรียกความง่วงได้เลย...ตลอดคืนนั้นทั้งเขาและแซฮาสลับกันชวนคุย พากันทำตัวเหมือนวันพรุ่งนี้ไม่มีแพลนออกข้างนอก
และทุกครั้งที่เริ่มแบบนี้มักจะจบลงที่จูฮุนเผลอหลับก่อนเสมอ เทียบกับตอนนี้แล้วพวกเขาเดินมาไกลมากทีเดียว
โดยเฉพาะชินแซฮา เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขา
"นายว่าพวกเราจะเป็นยังไงต่อหลังจากนี้"
(+)
(อ้ย อ้ย ตื่นเต็มตา)
ประโยคเรียบง่ายแต่กลับตรึงร่างกายให้หยุดนิ่ง ดวงตาสีเข้มจับจ้องคนตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ความเงียบจะถูกทำลายด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ราวกับยอมแพ้
"ปิดไม่เคยได้เลยแฮะ"
จูฮุนถอดหูฟังออกพร้อมทิ้งตัวลงบนบีนแบคสีเข้ม เอนตัวพิงด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับลืมไปชั่วขณะว่ามีกล้องบันทึกอยู่
พูดถึงคืนก่อนมารายการ...
(+)
เด็กหนุ่มแกล้งทำหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดเมื่อรีแอคของอีกฝ่ายไม่เป็นตามที่หวัง(?) สมุดจดไม่ได้ถูกเปิดตามที่เขาพูดแต่มันกลับถูกพลิกไปมาอย่างเบามือแทน
สำหรับคนมือหนักอย่างจูฮุนของสำคัญของคนอื่นเลยต้องระวังเป็นพิเศษหน่อย
"รูปผมเหรอ"
"หล่อมั้ย" ไม่พูดเปล่าพร้อมเปิดหารูปตัวเอง นึกภาพก้างหัวขาวสุดจะหล่อเท่ตามในหัว มุมปากก็ยกยิ้มเล็กๆ
ถ้ามีก้างสวมวิกหลากสีเรียงหลายๆ คนมันคงตลกดี
"ว้าว น้องแซฮาเรียกพี่ชายแล้วขนลุกแฮะ"
ไม่ได้ตั้งใจจะโฟกัสจุดนี้ แต่คันปากอดแซวไม่ได้จริงๆ
จูฮุนหยุดเคลื่อนไหวทันทีเมื่อรับรู้ได้ถึงการมาเยือนของคนมาใหม่ รอยยิ้มติดกวนยิ้มรับอีกฝ่ายโดยอัตโนมัติพร้อมกำปั้นที่เปลี่ยนทิศทางมาต่อยต้นแขนเพื่อนรักแทนการทักทาย
"ไง... คงไม่ใช่นอนไม่หลับเพราะเล่นเกมหรอกนะ"
หลังจากเลือกเพลงรอบสุดท้ายพร้อมประกาศตารางอันดับไปเมื่อวาน พายุความคิดก็โหมกระหน่ำสู่เหล่าเทรนนี รวมถึงจูฮุนด้วยเช่นกัน
ไม่ชอบช่วงเวลาที่ต้องจมกับความคิดนาน ๆ เท่าไหร่…
เขาต่อยลมไปเรื่อยเพื่อไล่ความคิดไร้สาระออกจากหัว ก่อนที่ทุกคนจะตื่นเขาต้องรีบรีเซ็ตความรู้สึกด้านลบไปก่อน
#BIDTheStage
เข้าสู่ Day 2 (โกงเวลา) 04:00 AM
ห้องนั่งเล่น [โรลปิด / @bidsaeha.bsky.social ]
“ฮัดชิ้ว!”
เสียงจามดังขึ้นเบาๆ ก้องทางเดิน เขาเดินทอดเนื่องมาจนถึงห้องนั่งเล่นก่อนจะเริ่มยืดเส้นยืดสายออกกำลังกายในยามเช้ามืด สายหูฟังสีเขียวนีออนขยับตามร่างกายที่เคลื่อนไหวไปมา
+
"ถ้าให้นิยามก็คงประมาณว่าเป็นสิ่งย้ำเตือนตัวตนละมั้ง"
"ฟังมั้ย" เขาถาม
"แต่แลกกับสมุดจดนะ"
แต่ไม่ได้หมายความ่ว่าจะให้ฟังฟรีๆ นะ-
จูฮุนขยับตัวทิ้งน้ำหนักนั่งลงข้าง ๆ คนตรงหน้า รอยยิ้มติดซุกซนเล็กๆ ฉายชัดบนใบหน้าเมื่อถูกพูดถึงเรื่องอายุ
"พูดแบบเป็นกันเองได้เหรอ"
"ได้ดิ ชานยอล"
แกล้งทำเสียงเข้มห้าวเป้งแบบเล่นหัวใส่อีกฝ่ายพลางใช้ไหล่ชนดังปั่ก ใครมาเห็นคงคิดว่าชานยอลถูกเด็กตัวโตที่ไหนรังแกแหง
เสียงหัวเราะคิกคักดังก้องห้องซ้อมก่อนจะมองเครื่องเล่นคาสเซ็ทในมือตัวเอง
"ประมาณนั้นครับ"
+
ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่ แต่จากท่าทางแล้วคงกำลังคิดมากถึงการแสดงรอบนี้แน่ๆ
ก็นะ... อีกฝ่ายทุ่มเทมาก ๆ มาตลอด จะไม่คิดมากเลยก็คงแปลก
"แล้วฮยองล่ะ ทำอะไรอยู่"
ถูกลูบหัวไม่ทันตั้งตัวก็ได้แต่ยืน(ก้มตัว)นิ่งให้คนพี่ลูบโดยไม่ว่าอะไร เขาขยับศีรษะให้สัมผัสฝ่ามือตรงหน้ามากขึ้นก่อนจะผละออกเดินไปหยิบเครื่องเล่นเทปคาสเซ็ทแบบพกพาที่ถูกวางไว้มุมห้อง
"ผมลืมของน่ะ"
ถ้าหายไปเขาคงวิ่งหาทั่วตึกแหง
จูฮุนเดินกลับมาหาคนพี่อีกครั้ง นั่งยองๆ มองคนตรงหน้าราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างก่อนจะใช้นิ้วจิ้มจึกเข้าที่หว่างคิ้วคนพี่อย่างถือวิสาสะ
"รอยย่นโผล่หมดแล้วครับฮยอง"
+
(ลืมลงภาพนี้ ทอชเช่อโบกๆ)
หลังจากแยกย้ายกันไปพักผ่อน ก็มีเหตุให้จูฮุนต้องวกกลับไปยังห้องซ้อมอีกครั้ง
เขาลืมเครื่องเล่นเทปคาสเซ็ทแบบพกพาไว้นี่สิ
"ไฟเปิด?"
ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปสายตาก็สะดุดเข้าที่ร่างคุ้นตา ผมสีแดงที่โผล่พ้นสมุดทำให้เด็กหนุ่มแทบจะจำอีกฝ่ายได้ทันที
"ฮยองครับ"
เขาเปิดสมุดจดที่ปิดใบหน้าของรุ่นพี่ขึ้นเล็กน้อยเพื่อเช็กว่าคนพี่หลับหรือไม่ เขาจะได้ตัดสินใจถูกว่าควรปลุกหรือควรแกล้ง(ล้อเล่น)
MVP รายบุคคล Once Upon A Curse
Crimson Waltz - SHION
Wonhan - TAECYEON , LYN
Beyond Midnight - ALLEN
Love Beyond The Wave - BAEKHO
#BIDIntoTheMyth (ย้อนหลัง)
03 Feb 2026
— Before Camera Practice
(( มีแค่พาร์ทที่ตีกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าไปดีกันตอนไหน 🗿 ))
docs.google.com/document/d/1...
