emad s.

یادآوری یک قطعه‌ی کوتاه...

شاید حق با تو باشه :))

معما

شما تاج سر من کم سعادت بودم کم میومدم ز جانم
❤️😇

نظریه کلی عارف دیگه هم باید باشه گمونم

واقعا «هیچ‌جا خونه آدم نمیشه»
مگه نه؟
:)

یعنی نور واقعا بچه‌ی تاریکیه؟!

جای ما به قاصدک‌ها، پاییزخبرکن هم میگن...
پاییزخبرکنها همیشه از بهار
خبرِ پاییز رو میدن

t.me/demonkratia/...

این آسمون آبی بهم نشون نمیده که چه کسی فالوم کرده، عجب!

یادآوری از یک قطعه‌ی تقریبا قدیمی:

DEMOnCRACY سروده‌ای از آلخاندرا پیسارنیک از «اشعار فرانسوی»، [تصویری از شاعر، و نسخه‌ی دست‌نویس این قطعه، به همراه ترجمه فارسی.] #پیسارنیک ت:ع.س. @demonkratia

سروده‌ای از آلخاندرا پیسارنیک
از «اشعار فرانسوی»،
[تصویری از شاعر، نسخه‌ی دست‌نویس این قطعه، به همراه ترجمه فارسی شعر در کانال تلگرام]
t.me/demonkratia/...

‏«زیرا تنها سر آن دارم که نیستی‌ام را بشناسم.»

-پاسکال

مرسی محمد جان 🍻

خود کتاب با سوال ژان‌لوک نانسی شروع میشه، در ادامه ادبیات و اندیشه و زندگی باتای رو احضار می‌کنه و با «مرض مرگ» دوراس به گفتگو و اندیشیدن در میاد، تا شاید سوالی رو با ما و با معنایی مأنوس‌تر تکرار کنه... اجتماع؟ چرا اجتماع؟
و از آنها، از «اجتماع آنهایی که اجتماعی ندارند...»!

‏اول که با پ درباره‌ این کتاب حرف میزدیم اجتماعی نامعهود رو بین خودمون نقطه‌ فهم قرار دادیم. بعدتر وقتی اجتماع رو از دیگر سو زیستیم، دیدیم، در واقع این اجتماعیه که بهت وعده داده نشده، مگر اینکه وعده‌ش خودت باشی، یعنی بسازیش، و بعد هم نتونی اقرار و اعترافش کنی: این شکل کمونیسم.

‏بذارید چشمهام رو ببندم و جمله‌ای از غیب بگم:
«اولین منتخب دموکراسی ایرانی آزاد، یک زنه!»

یادآوری قطعه‌ای کوتاه که حدودا دو سال پیش نوشته بودم:

«پروانه‌وار جهان را با دستهایت مزه‌مزه کرده‌ای
نقش بسته‌ای بر قلب آوندآوند درخت
حال بال گستران که
آفتاب در رگ‌های تو ریشه دارد. . .
هرجا که تو به پرواز درآیی،
روشنایی عادلانه قسمت می‌شود.»

رفتم ارزون‌ترین آرایشگاهی که میشناختم تا با قیمت کم و رضایت کامل اجازه بدم برینه تو موهام، ۱۵۰ برابر افزایش قیمت داشت :)

دلم میخواد زن بگیرم ...

چایی نمی‌خورم زیاد گفتم برای تو بریزم خستگیت در بره... ولی از ریفلاکس معده گفتی آی امان امان 😅

‏احساس میکنم از ماراتونی که احمقانه فرضش میکردم نتیجتا عقب افتادم، سعی دارم، نه: دوست دارم، یا فقط گاها فکر میکنم سر راهم یه کنکور دکتری هم بدم، متوجهی؟!

بریزم چایی برات آبجی؟

DEMOnCRACY «مغاک» شارل بودلر پاسکال مغاک خود را داشت، با خود او حرکت می‌کرد. ـ دریغا! همه مهلکه است، ـ عمل، آرزو، رویا، کلام! و روی موی تنم که راست می‌ایستد تمام احساس می‌کنم بادِ ترس مدام می‌گذرد. بالا، پایین...

ترجمه‌م از شعر «مغاک» بودلر رو گذاشتم و چند خط هم درباره‌ش نوشتم:
t.me/demonkratia/...

نظرم اینه از شهر ایکس اومدیم یه شهرک حاشیه‌ای به اسم آسمان آبی و تو بلوک فارسیش یه سوییت یا یه آپارتمون گرفتیم..

کاش منم خواب میدیدمش ز جانم برام یه بار بگو خوابت رو... انگار در تعابیر خواب سگ همراه آدم شخص عزیزیه برای ما، بغل و قلبْ خواهرِ جانم...
اینجا، در پایان، سگ سیاه تو سفیدی برف دوید و رفت و منم پیچیدم تو خیابون خونه‌مون :(

چون فسرده و غمگون و خمود و مجروح بودم زدم بیرون از خودم، از خونه. یه بطر الکل بزرگ خریدم و تو کیسه پلاستیک سیاه پیچیدم، مثل دائم‌الخمرها میخوردم و مدید راه میرفتم، تمام این مدت، سگی سیاه، به سان سگ سیاه افسردگی دنبال و مراقبم بود... سینه‌ی این سگ که قالبی سیاه داشت سپید بود اما........

دم خودت گرم ز جان من
به منم چسبید، می‌خوام به همه موجودات بگم، از انس و چیزهایی که انسون شیء میپنداره...

منم باهاش خودم زاویه داشتم، ضدیت داشتم یعنی، ارشد دفاع کردم روش ولی 😅
خیلی خفنه...