REIMA🪻 | 3-A

Role : Doctor

“You know— sometimes the truth
is harsh, but it’s something
everyone has to accept.”

“In the end, it all depends on what each person chooses to do, and that isn’t for me to answer.”

(ไปรับบทเป็นหมอประจำเรือสำราญมาคับผม)

📽️ The Ocean's Banquet

Role: Butler
Cast: Arai Aran

The butler who attended to every task without a word. His presence was steady and unobtrusive, always watching, always listening, as the distant sea whispered beyond the windows.

จู่ๆก็รู้สึกว่าตัวเองโดนแสงประกายวิบวับบนเปลือกหุ้มช็อกโกแลตสะท้อนใส่ตาจนอยากหลับตาหนี

ทำไมถึงคิดว่าเป็นของจริงไปได้กันนะในเมื่อมันก็เห็นกันโต้งๆว่าเป็นขนมสำหรับเด็กน่ะ?! เขายืนครุ่นคิดเงียบๆแต่ก็ยังมองรายละเอียดบนบรรจุภัณฑ์นั้นนิ่ง

“แหม ขอบคุณสำหรับน้ำใจนะครับ” เขาหยิบมาเหรียญหนึ่งตามที่อีกคนยื่นโอกาสมาให้

“ผมชักไม่กล้ากินแล้วสิ” เพราะเป็นของที่คนอื่นมอบให้ จึงทำให้ลังเลที่จะกินในทันที

“ก็มันของราคา300เยนเลยนะ ไม่กินก็เสียดายแย่เลยครับ”

กินเสร็จก็ชี้ไปที่จุดจับสลาก

“เธอก็ลองไปสุ่มดูสิเผื่อจะได้มาลองกินด้วยดู มันก็คุ้มค่าทางรสชาติและรูปลักษณ์นะ“

ดูไปด้วยกันได้ดีเลยล่ะ

(เหมือนล่อลวงให้มากินอุ๋งๆด้วยกันมาก🧍🏻‍♀️)

เขาก็คิดว่ามันน่ารัก แต่ยิ่งทำออกมาดูดียังไง ก็ยิ่งส่งเสริมความคิดให้อยากรับประทานมากขึ้นสำหรับเขาเท่านั้น

“งั้นต้องปิดแล้วล่ะ” เขาหดมือเอาอุ๋งๆน้อยกลับมาที่ริมฝีปาก

“เพราะผมจะกินแล้ว” จากนั้นไวกว่าความคิด เขาก็นำมันเข้าปากทั้งชิ้นทันที บนมือจึงเหลือเพียงความว่างเปล่า

“หวานดีนะครับเนี่ย” ขณะพูดก็เคี้ยวหงุบหงับให้อีกคนดูทื่อๆ

มือที่จับก้อนมาร์ชเมลโลวชะงักงัน แล้วสายตาก็หลุบมองหญิงสาวตัวเล็กที่ถามคำถามกับเขา

“ครับ ต้องกินสิก็แกะแล้วนี่นา”

ขณะพูดก็บีบก้อนนุ่มนิ่มให้อีกฝ่ายดู

”หรืออยากกินด้วยล่ะ?“

“จะขาดของที่ละลึกได้ยังไงล่ะ! เข้ามาถ่ายรูปกับเหล่าคนในชมรมและผองเพื่อนได้นะ!”

“พร็อพพร้อม กล้องพร้อม 3—2—1 ยิ้ม!”

แชะ~

“กรอบมีทั้งหมด3แบบ เลือกได้ตามสบายเลยนะ!”

ได้ภาพแบบไหนมาเอามาอวดกันด้วยสิ✨

[รับภาพถ่ายได้ที่(อย่าลืมทำสำเนานะ) : www.canva.com/design/DAG9b... ]

#UMN_Mainevent2
#UMN_FilmClub

ปริศนา การหลอกลวง และความจริง

ณ งานเลี้ยงสุดหรูบนเรือสำราญ
ท่ามกลางมหาสมุทรแสนมืดมิดและกว้างใหญ่
ได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น..

มีเพียง [ คุณ ] เท่านั้นที่จะช่วยทุกคนได้

จงใช้ความเฉียบแหลมทั้งหมดที่มี
ตามหาปลายทางของเรื่องราวด้วยมือคุณเอง

...
"พวกเราคาดหวังในตัวคุณอยู่นะ"
[ คุณนักสืบ ]

📽️ The Ocean's Banquet 🌊

"มาร์ชเมลโลว์ราคา300เยนงั้นเหรอ? ก็คุ้มราคาอยู่แหละ”

พลิกมองตัวขนมข้างในห่ออย่างละเอียดแล้วยกมุมปากนิดๆ ก่อนฉีกถุงกินโดยไม่เสียดายแม้ว่าหน้าตามันจะน่ารักขนาดไหนก็ตาม

จะปล่อยให้มันเสียก่อนก็ไม่ได้นี่นา ไม่งั้นเสียดายของแย่

⚔️ ศึกประชันแห่งห้วงน้ำ ⚔️

❛ เหล่าวารีเอ๋ย จงลุกขึ้นมาปกป้องสมบัติท้องทะเล— บ้านเกิดเมืองนอนของเรา อย่าให้พวกโจรสลัดช่วงชิงไปได้ ❜

❛ สหายเอ๋ย—! ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงต่างหากคือผู้มีสิทธิ์ครอบครองสมบัติท้องทะเล ❜

ฝ่ายใดจักปราชัย ใครเป็นฝ่ายถูกต้อง

—สมบัติท้องทะเลจะตกในมือผู้ใด?

ศึกชี้ชะตาแห่งห้วงน้ำได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้

#UMN_Mainevent2 #UMN_3-A

#UMN_Mainevent2
#UMN_3-D

ท่านทั้งหลาย มิรู้หรือว่าการย่างกรายเข้ามาในดินแดนภูตินั้นมีราคาที่ต้องจ่ายหนัก
มาเถิด หากประสงค์จะออกไป ย่อมต้องผ่านการทดสอบจากขบวนราตรีนี้ไปเสียก่อน

【　ขอเชิญต้อนรับ เข้าสู่... ขบวนร้อยอสูรยามสนธยา　】

♥ เมนูแนะนำ ♥
「　ข้าวปั้นสุ่มไส้ปริศนา　」
ทำจากโยไค.. ทำจากฝีมือโยไคภายในร้านของเรา
สุ่มละ 400 เยน เท่านั้น

v มีต่อด้านล่าง

#UMN_Mainevent2
#UMN_2-D

【手紙の駅 | สถานีจดหมาย】

คุณเคยมีข้อความที่อยากจะบอกกับใครซักคนแต่ไม่กล้าที่จะบอกด้วยตัวเองบ้างหรือเปล่า?

อยากจะให้พวกเราบอกความในใจแทนคุณดูไหม!

ส่งจดหมายได้ที่นี่ :
shorturl.asia/eO5vC

『 แล้วเต่าทะเลล่ะ⁈ 』

Ahoy〜♪ กะลาสีตรงนั้น เพิ่งมาใหม่สินะ งั้นมาทางนี้เร็วเข้า—! มีภารกิจรออยู่

ได้เวลาออกปฏิบัติหน้าที่🌊✨

#UMN_Mainevent2 #UMN_AoiNami

#UMN_Mainevent2
#UMN_2-B
🌟Catch ya! pon!🌟

ยินดีต้อนรับเหล่านักเดินทางทั้งหลาย ขอเพียงนั่งเรือข้ามฟากไปยังเส้นขอบฟ้าและจ่ายค่าผ่านทางเพียง 300 เยน ก็จะได้พบกับดินแดนที่ทะเลและท้องฟ้ายามค่ำคืนบรรจบกัน! 🌊🌟

ว่ากันว่าที่ทะเลดาวแห่งนี้มีกาชาปองดวงดาวให้เราหยิบไปแลกสมบัติกับเหล่าคุณสัตว์ทะเลดาวได้ด้วยล่ะ

สุ่มกาชาปองรับของรางวัล! : th.shindanmaker.com/1256967

“ไปกันเถอะ” มือเย็นกุมมือคนข้างกายแล้วพลูลมหายใจช้าๆ

“จะว่าไปซึซากิซัง...ไม่ได้ขี้กลัวใช่ไหม?“

เขาคาดว่าระหว่างทางคงมีคนอยากแกล้งให้คนที่มาทดสอบความกล้าตกใจอยู่

เกรงว่าอีกฝ่ายจะตกใจแล้วลากตัวเองไปด้วยนี่แหละ

หลังจากโลกทัศน์ถูกปิดบังด้วยผืนผ้าบาง ดวงตาก็พลอยหลุบลงตามไปด้วย

แม้จะรับรู้ว่าต้องจับมือกับใครบางคนโดยจำเป็น แต่เขาก็ตัวแข็งทื่อเพราะอีกฝ่ายพูดจามีมารยาทขึ้นมา

“ไม่เห็นต้องพูดขอเลย” แต่ก็จับมือกับอีกฝ่ายโดยหันหน้าไปในทิศทางเดียวกับคนที่จูงตน

เขาก้าวขาเข้าไปในระยะที่พอดิบพอดี ไม่ห่างเกินไปไม่ใกล้เกินไป

แม้จะมองอะไรไม่เห็นแต่ก็พอเห็นแสงจากไฟฉายของอีกคนที่ส่องนำทางเลือนลาง

#UMN_Mainevent2 #UMN_Academic
#UMN_ชมรมวิชาการ
น่าสงสัยจริงๆเลยนะ ว่าสมองของ[คุณ]มีชื่อว่าอะไรบ้าง? ลองมาตั้งชื่อให้ดูดีไหม !

'สมองก็ต้องการชื่อเท่ ๆ เหมือนกันนะ ! '
รับกระดาษไปสิ

ลืมไปเลยนะ อย่าลืมวาดหรือเขียนเสียงในหัวของ[คุณ]ด้วยล่ะ หว้า~ อยากรู้จริงๆเลย ว่าแอบคิด หรือซ่อนอะไร ไม่ก็ใครไว้กันแน่...?!

น่าๆ ไม่แอบดูหรอกน้า~♡

เขาหลุบตามองเนื้อหาบนกระดาษก่อนถอนหายใจยืดยาวอย่างหน่ายใจ
‘สรุปคือมาเพื่อหลับตาเดินเล่นสินะ’

จังหวะเดียวกันเขาก็เหลือบมองมืออีกคนนิดๆ

“หวังว่ามือข้างนี้จะไม่ลากผมเดินหลงหรอกนะ”

เอ่ยไปเหมือนล้อเล่นแต่สีหน้ากลับจริงจัง

แล้วเขาก็เดินนำไปเลือกผ้าผืนสีขาวสะอาดจากกองผ้าสีต่างๆที่ดูสะอาดเรียบร้อย เลยไม่ทำให้รู้สึกต่อต้านการใช้งานมันนัก สาเหตุเพราะสีขาวมันดูออกง่ายว่าสกปรกไหม

🌸MINI EVENT 3 : ต้อนรับเทศกาลปีใหม่ และฉลองครบรอบต้นบ๊วย 100 ปี
[ทุกตัวละครสามารถเข้าร่วมได้]

และแล้วช่วงเวลาอันน่าอัศจรรย์และน่ายินดีสำหรับชาวอุเมะฮาระก็มาถึง เพื่อต้อนรับเทศกาลปีใหม่ร่วมกับเฉลิมฉลองต้นบ๊วยต้นใหญ่ที่สุดของเมืองซึ่งมีอายุครบรอบ 100 ปี . . .

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติม docs.google.com/document/d/1...

UMN_Minievent3 เสี่ยงเซียมซี [การวินิจฉัยชื่อ] กิจกรรมต้อนรับเทศกาลปีใหม่ และฉลองครบรอบต้นบ๊วย 100 ปี | การวินิจฉัยชื่อ - ShindanMaker

ผู้เล่นสามารถโควตเพื่อเล่นเซียมซีปีใหม่ได้🌸
th.shindanmaker.com/1256591

“แล้วภารกิจของซึซากิซังล่ะคืออะไร?“

เขาถามไปตามหน้าที่ และความอยากรู้เล็กๆ

”คงไม่ได้โชคร้ายได้เหมือนกันหรอกนะ“

ชายหนุ่มยักไหล่ เดินตามมาเงียบๆไม่พูดอะไรเลยตลอดทางเหมือนการรักษาคำพูดเป็นทองคำ จนกระทั่งหยิบกระดาษภารกิจของตนเองขึ้นมาเปิดอ่านเงียบๆ

ต้อง ‘ปิดตาตลอดทาง‘ งั้นเหรอ?

เพราะแบบนั้นจึงหันด้านข้อความบนกระดาษไปให้อีกฝ่ายรับทราบถึงภารกิจของตนเองเพื่อจัดเตรียมการทดสอบให้เรียบร้อย…ก็ต้องหาผ้ามาผูกนี่นา

“คิดถูกจริงๆที่ผมไม่ได้เป็นคนถือไฟฉาย”

ไม่งั้นคงหมดหวังกันแต่เริ่ม

#UMN_Mainevent1 #UMN_เปิดโรล

[ฐานจำลองเอาตัวรอด ณ ภูเขาหลังโรงเรียน]

ในช่วงที่กำลังเข้าฐานตามหาวัตถุดิบ มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังตามล่าหาวัตถุดิบอย่างขะมักเขม้น

จนกระทั่งได้พบกับ [คุณ]

“สวัสดีครับ เก็บรวบรวมวัตถุดิบได้ถึงไหนแล้วครับ”

“แบ่งส่วนของผมไปหน่อยมั้ยครับ?”

ยิ้มแย้ม

✿ ʕ •ᴥ•ʔ✨🌸

เขากอดอก เพยิดหน้าให้อีกฝ่ายเดินนำไป

“ก่อนหน้านี้ออกจะตอบสนองมากกว่าที่คิดนะ”

เขาพูดแซวหน้านิ่ง ระหว่างนั้นก็ไม่ได้มองหน้าคู่สนทนาด้วยซ้ำ มองเพียงรอบข้างเพื่อไม่ให้เผลอเหยียบอะไรเข้า

“แล้วใครจะถือไฟฉาย”

แล้วก็ต้องถามอีกคำถามหนึ่งต่อเพราะมีแค่กระบอกเดียว

“ต้องบอกว่าผมยังไงก็ได้ เพราะฉะนั้นห้ามตอบว่าแล้วแต่ผมล่ะ”

(IG : @kaishoumn.bsky.social วันนี้ผมมีนัดบอร์ดเกมละ! เลยได้แอบถ่ายรูปกับไคโชวคุงด้วย ผมคิดว่าเค้ามีความสุขที่ได้ถ่ายรูปกับผมมากๆ เลย )

จากที่จะถามย้ำว่า ‘พูดเหมือนแอบพาใครมาด้วยแล้วโดนคนจับได้’ กลับต้องเปลี่ยนคำพูดทันควันเพราะดูท่าอีกคนจะไม่ได้อยู่ในเส้นระนาบความคิดเดียวกับเขา

“แปลว่าตอนนี้ยังว่างอยู่ ไม่มีใครดึงตัวไปไหนด้วย ผมเข้าใจถูกรึเปล่า?“

ขณะกล่าวเขาก็เอานิ้วพัวพันกับสายต่างหู ม้วนมันเล่นจนเสียงกระดิ่งดังขึ้นเบาๆตามการขยับ

พลันนั้นชายตรงหน้าก็มีการแสดงออกที่แปลกไปจากที่เขาจินตนาการไว้ เรย์มะเกือบถอยหลังหลบ แต่ก็ชะงักงันเพราะเสียงกระซิบแผ่วเบาแฝงความระมัดระวังตัว

“ไม่ใช่ให้ถามกลับสักหน่อย?“

เลิกคิ้วขึ้นเหมือนจะไม่เข้าใจคำกล่าวของเพื่อนร่วมโต๊ะนัก ขณะกำลังจะเอ่ยถามใหม่อีกครั้งเขาก็เงียบไปเพราะเหมือนจิ๊กซอจะวางเข้าลงบล็อกพอดี

คงไม่ใช่คิดว่าเขาพูดถึงบางสิ่งบางอย่างที่หาหลักฐานพิสูจน์ไม่ได้หรอกนะ

#umn_minievent2 l โรลปิด
w/ @yui-umn.bsky.social

[ ทดสอบคทดสอบความกล้า ]

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของกิจกรรม
ซึ่งแน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้ตื่นเต้นนัก ..

จนกระทั่งได้รับภารกิจเข้าก็ถึงกับต้องชะงักไปในแทบทันทีเลย ก่อนเขาจะกวาดตาหันมาหาคู่หูของตนพร้อมยื่นภารกิจให้

แน่นอนว่ามันไม่ยาก เพียงแต่
' ใครสักคนต้องหลับตาเนี่ย- '

" อือมมมม ได้ไม่ดีเลยแหะ นี่- "

+

เขาก้าวฝีเท้าไปอย่างไม่รีบร้อน ก่อนไปหยุดยืนตรงหน้าอีกฝ่ายแล้วยืนกอดอกเอียงคอเหมือนสัตว์บางชนิดที่กำลังมีคำถามกับบางสิ่งตรงหน้า เปิดริมฝีปากเอ่ยเสียงเรียบเรื่อย

“ตอนนี้อยู่คนเดียวเหรอ…คนที่มาด้วยกันล่ะ?“

เป็นการแสร้งถามเพื่อลองเชิงว่าอีกฝ่ายมีนัดแนะกับใครไว้หรือไม่

คนอื่นมาเพื่อเข้าร่วมกิจกรรมด้วยใจเปี่ยมความอยากรู้อยากเห็น แต่เขาเพียงก้าวย่างมาที่แห่งนี้เพียงเพราะเหตุผลเล็กๆอย่างกำไลบนข้อมือขาวของตนเอง

เรย์มะหมุนแท่งเรืองแสงสีน้ำเงินเงียบๆ ปรับความกระชับให้พอดีกับการเคลื่อนไหวของตนเองไม่ให้มันเสียหายหรือสาบสูญไปง่ายดาย

กระนั้นก็จำเป็นต้องจับกลุ่มอย่างน้อยเป็นคู่เพื่อให้ครบเงื่อนไข ชายหนุ่มจึงหันมองรอบข้างพบคนคุ้นหน้าคุ้นตาในไม่นาน