#THK_RPG
" อ๊ะ? เธอเองก็หลุดเข้ามาที่นี่เหมือนกันหรอ? "
ภูติดอกไม้ที่ดูคุ้นหน้าคุ้นตาเอ่ยทักทาย
ดูเหมือนว่าเมื่อกี้ [คุณ] จะเจอเข้ากับเครื่องเกมเก่าประหลาด ๆ ตกอยู่ตรงริมถนนทางเดินบนเกาะ พอคุณจับมันก็ได้เข้ามาติดในเกมเป็นเวลา 1 วัน ? ( เท่ากับ 1 ชม.ในโลกจริง ) จะทำไงดีล่ะ...?
สุ่มอาชีพในเกมตรงนี้ จิ้ม👉 bit.ly/thkrpg
(มาเปิดแท็กวาดเล่นค่ะ มาเล่นกันเยอะ ๆ น้า!)
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 4 (แจ้งอีเวนต์ล่วงหน้า)
โคมระย้ารอบงาน ผู้คนเบียดเสียด พื้นที่อาถรรพ์กลายเป็นจุดชมดอกไม้ไฟ 'โรงเรียนมัธยมปลายไทเฮ'
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT04 #THK_ดอกไม้ไฟ
รายละเอียด : bit.ly/3GGRB2B
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 8 พฤษภาคม - 10 พฤษภาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
ร่างสูงกระชับสายกระเป๋าของตัวเอง หลบตามองไปทางอื่นเพียงครู่
“ถ้าตอบไม่ว่าไม่กลัวเลย.. ก็ดูเหมือนโกหก ชิรุฮะจัง.. อย่าคิดแบบนั้นเลยครับ” เขาไม่อยากให้เธอกลายเป็นเรื่องเล่าอะไรนั่นเลยสักนิด
คิริซาเมะรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายพยายามหลีกเลี่ยงที่จะพูด ‘เขา‘ ก่อนหน้านี้ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ซักไซร้อะไรต่อ
”เริ่มแรกผมก็หาจนทั่วเลย.. จู่ๆมันก็หล่นออกมาจากกระเป๋าตอนหยิบสมุดน่ะ“ เขาหัวเราะเบาๆ เพียงครู่ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นสงสัยแทน
”ไม่ตกลงไปหรอกครับ! ..แน่นอนเลย“ เขาตอบกลับไปอย่างตระหนก และค่อยเสียงลง ไม่รู้ว่าอะไรทำให้มั่นใจภึงขนาดนั้น+
ประโยคคำถามมากมายถูกส่งมาพร้อมๆกันโดยที่ไม่มีช่วงให้เอ่ยแทรก มุมปากขยับยิ้มบางๆก่อนเอ่ยตอบอย่างนอบน้อม
“ผมสบายดีครับ คงจะสูงขึ้นนิดหน่อย..”
“ส่วนเรื่องที่โรงเรียนก็วุ่นวายพอสมควร” เขาหัวเราะเบาๆ
“เกือบไม่เจอบัตรนักเรียนเหมือนกันครับ“
ว่าแล้วก็หยิบบัตรนักเรียนในกระเป๋าเสื้อให้อีกฝ่ายดูด้วย
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศ
#THK_1A
เด็กสาวเดินไปยังโต๊ะหน้าห้อง แม้จะเป็นคราวแรกที่ได้พบทุกคน แต่เธอก็ยังคงท่าทีมั่นคงและผ่อนคลายไว้อย่างที่เป็นเสมอมา
“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้พบนะคะ
เราซากิโมริ ยูอาเมะ จะเรียกยูจังหรืออาเมะจังก็ยินดีค่ะ”
”สิ่งที่ถนัดคือการพยากรณ์อากาศ งานอดิเรกคือการเดินเล่นและสะสมหิน“
(1/2)
#THK_EVENT01 #THK_โรลเปิด
หลังจบโฮมรูม เขาก็ออกจากห้องเงียบ ๆ
เด็กหลายคนเดินสวนไปมา กระชับซองบัตรในมือแน่น
บางคนหน้าซีด บางคนทำท่าจะร้องไห้
เขาไม่ได้ถาม
แค่เดินผ่าน เหมือนอ่านอะไรบางอย่างจากรอยเท้าที่รีบเร่งเหล่านั้น
เขายังคงยืน มือหนึ่งถือสมุดไว้ตรงหน้า อีกข้างไขว้หลังจับปากกา
ไม่ได้มองหาอะไร
แค่ยืนนิ่ง…
ราวกับกำลัง เฝ้ารอผลของความโกลาหลที่เขาไม่จำเป็นต้องแก้
(ไม่เป็นไรค้าบ เค้าก็ตอบช้าt-t)
สายลมบางเบาพัดผ่านขณะเดินผ่านศาลเจ้า หางตาเหลือบไปเห็นใครบางคนยืนอยู่ ท่าทางดูคุ้นตาจึงหันไปมอง
เมื่อเห็นว่าเป็นใคร สองเท้าก็รีบก้าวเข้าไปหาในทันที พอดีกับที่อีกฝ่ายเอ่ยคำทักทายขึ้น
“สวัสดีตอนบ่ายเช่นกันครับ”
“...ช่วงนี้เป็นยังไงบ้างครับ? สบายดีไหม?”
(มาบวกค้าบ🥺)
คิริซาเมะที่กำลังหาบัตรตามพุ่มไม้เผื่อจะมีของตัวเองตกอยู่ก็ได้ยินเสียงใครสักคนกำลังบ่นพึมพำ
จนกระทั่งเธอกรี้ดขึ้นมาทำเอาสะดุ้งและหันไปทางต้นตอของเสียงทันที
เป็นรุ่นพี่ที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตาประมาณนึง จึงค่อยๆเดินเข้าไปหา
“ค-คุเรโนมิเซมไป..?”
“ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ..“
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศ
#THKโรลเปิด
——
ณ มุมต้นไม้มุมหนึ่งของโรงเรียน [คุณ] สังเกตเห็นเด็กสาวผมสีจิ๊ดจ๊าดนั่งสั่นพึมพำอยู่คนเดียว
“…แ*งเอ้ย ..บ้าชะมัด .. มันจะเป็นแบบนี้ทุกปีเลยหรือไงวะ—”
“จะทำหายก็ไม่ได้อีก … เลิกกระซิบสักที เจ้าพวกเสียงบ้านี่-!!!!”
เสียงกริ๊ดเสียดหูดังลั่นโรงเรียน เด็กสาวสั่นเทาพร้อมขดตัวกอดเข่า กัดเล็บ
(มาช่วยปลอบหาบัตรได้ค่ะ 😭 เด็กแพนิค)
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศ
📍「Class 2-N」
(ขออนุญาตปักบวกนะคะ🥺)
[ #THK_commu | #THK_โรลเปิด ]
เวลาประมาณ 15:45 น. เป็นต้นไป ( คาบสุดท้ายของนักเรียนก่อนเข้าชมรม )
.
.
ใบไม้แห้งปลิวกระทบพื้นกรวดในขณะที่คุณก้าวเข้าสู่พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์
ความสงบแผ่ซ่านไปรอบบริเวณ เหนือบันไดหินทอดขึ้นไปยังศาลหลัก เผยให้เห็นหญิงสาวในเสื้อกิโมโนสีขาว ฮากามะแดงยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าใต้หน้ากากเงยหน้ามองผู้มาเยือนทันทีที่รู้ตัว
" ..สวัสดีตอนบ่ายเจ้าค่ะ "
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 2
สัปดาห์ที่ 2 ของการใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนมัธยมปลายไทเฮ
ช่วงเวลาแห่งการโปรโมทชมรมที่เรารักได้เริ่มขึ้นแล้ว !
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT02 #THK_โปรโมทชมรม
รายละเอียด : bit.ly/3EtvMCG
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 11 เมษายน - 15 เมษายน (ไม่มีการเล่นย้อนหลัง)
หมายเหตุ สต๊าฟจะตอบกลับข้อความในช่วง 20:00 - 23:00 น.
“แล้วเมื่อกี้ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่มั้ยครับ? เห็นชิรุฮะจังตั้งใจจะเก็บบัตรแบบนั้น ผมตกใจแทบแย่“
ไม่วายวกกลับมาถามอาการของคนตรงหน้า
คิริซาเมะมองสีหน้าของอีกฝ่ายที่ราวกับว่าไม่รู้สึกตัวเรื่องเมื่อครู่นี้ที่ตั้งใจเอื้อมมือไปหยิบบัตรนักเรียนจนเกือบตกลงไป ทำเอาเขาใจหายไม่น้อย
“เขา.. เหรอครับ..?“ เอ่ยทวนคำพูดของเธอด้วยความสงสัย ฟังดูแปลกๆชอบกล
กลับขึ้นมาจากที่ไหนกันล่ะ? ได้แต่ถามอยู่ในใจ
“เจอแล้วครับ .. ของผมเจอง่ายกว่าที่คิดน่ะ”
เขาเจอมันในกระเป๋านักเรียน ง่ายจนแปลกใจว่าใครเป็นคนเอาใส่ลงไปเนี่ยสิ+
“ได้สิ จะรอนะครับ”
ได้ยินแบบนั้นก็ดีใจที่หากอีกคนเจอหิ่งห้อยสวยๆก็ยังนึกมาบอกเขาต่ออีกทีด้วย
เขายิ้มทิ้งท้ายก่อนจะเป็นฝ่ายเดินแยกตัวออกมาก่อน
“ไว้พบกันใหม่ครับ”
บอกลาอีกฝ่ายไปพร้อมกับค้อมศรีษะลงเล็กน้อย ถึงจะเป็นการสนทนาสั้นๆ แต่เขาก็ดีใจที่ได้เพื่อนใหม่ต้อนรับเปิดเทอมนี้ ไว้มีโอกาสคงจะได้คุยกันอีก เวลานี้เขาเองก็ต้องรีบไปรวมตัวกับเพื่อนๆแล้ว
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศ #THK_โรลเปิด | ระเบียงชั้นสอง
บัตรนักเรียนหายอีกแล้ว—
ตอนนี้เธออยู่ที่ริมระเบียง บัตรนักเรียนของชิรุฮะถูกหนีบไว้กับตะขอเหล็ก ห่างแค่เพียงเอื้อมเดียวเท่านั้น
เธอเขย่งปลายเท้า, เอื้อมซะสุดแขน
“อีกนิดเดียว”
แต่ “คุณ” กลับเห็นเงาบางอย่างอยู่ข้างหลังเธอ และหากยังฝืนต่อไปแบบนี้—
เด็กคนนั้นคงได้ตกลงไปจริง ๆ
.
.
…คุณจะเรียกเธอไว้ไหม?
“ช-ชิรุฮะจัง..? อ่ะ นี่บัตรนักเรียนครับ“
เขาบัตรนักเรียนคืนให้เธอ
คิริซาเมะเห็นหญิงสาวท่าทางคุ้นตากำลังพยายามจะหยิบอะไรสักอย่างอยู่ จากที่ตรงนั้นดูเสี่ยงจะตกลงไป เขาจึงรีบสาวเท้าเดินเข้าไปเผื่อเธอจะต้องการความช่วยเหลือ
!!!
ยังไม่ทันเข้าใกล้ กลับได้กลิ่นบางอย่างที่คล้ายจะไม่ประสงค์ดี ความรู้สึกบางอย่างทำให้เขาเอื้อมไปหยิบบัตรนักเรียนพร้อมกับถือวิสาสะจับประคองเธอไว้
พอเห็นว่าปลอดภัยทั้งคู่แล้วจึงผละออกมา+
“อืม หิ่งห้อยผมก็ชอบ แต่ค่อนข้างหาดูได้ยาก”
เป็นรุ่นน้องนี่เอง เขาพยักหน้ารับก่อนจะโบกมือลาตอบ
“เช่นกันครับ ซากิโมริ.. ไว้เจอกันนะ“
พยักหน้าตาม
“ผมชอบผีเสื้อมอร์โฟ ปีกมันเหมือนเรืองแสงได้เลย“
แม้จริงๆจะไม่ได้ชอบหรือสนใจสัตว์จำพวกแมลงเป็นพิเศษ แต่ก็ต้องยอมรับในความสวยงามของมันจริงๆ
”คงงั้นครับ”
เขาหยัดตัวลุกขึ้นเพราะนี่ก็เกือบจะสายแล้ว
“..ผม เอย์คคิจิ คิริซาเมะ ปี2
ห้องL ยินดีที่ได้รู้จักนะ“
จินตนาการตามว่าถ้าเจ้าหนอนตัวนี้โตมาเป็นสีเขียวอย่างที่เธอว่าจะเป็นยังไง
“แบบนั้นคงกลมกลืนไปกับใบไม้แน่ๆเลย“
”แต่ถ้าโตมามีสีสันคงจะดีนะครับ“
จะแบบไหนก็คงสวยไม่แพ้กัน เขาคิดแบบนั้น
เขารับลูกอมที่เธอยื่นมาให้ ขยับยิ้มเล็กน้อยด้วยความดีใจ
“ขอบคุณครับ.. ซากุราอิซัง”
เหมือนจะได้ยินเสียงพึมพำแว่วๆ ที่ว่าไม่ใช่หมายถึงยังไงกันล่ะ
“ผมเอย์คิจิ คิริซาเมะ ยินดีที่ได้รู้จักครับ“
รับมาพลิกดูหน้าหลัง หน้าตามันแอบดูแปลกๆนะเนี่ย
“ใบไม้..? โยวอาเมะจังทำให้มันเป็นรูปนี้เหรอ?“
เขาเลิกคิ้วน้อยๆ
(มียศให้ซะแร้ว🚗)
หันไปหาพร้อมกับเอียงคอสงสัย เป็นคนคุ้นเคยนี่เอง
“หืม..? โยวอาเมะจังมีอะไรหรอ?”
เห็นเธอกำมือยื่นมาเหมือนจะให้อะไรสักอย่างจึงแบมือรอรับ
(ปักบวกค้าบบ)
#THK_โรลเปิด
#THK_EVENT01 #THK_ปฐมนิเทศ | แยกรูท
โยวอาเมะยิ้มแป้นลั้ลลา ออกจากห้องโฮมรูม เดินวนเวียนไปทั่วในสถานการณ์คนชุลมุนหาบัตรกัน
แบบนี้ก็ต้องเดินไปให้กำลังใจแต่ละคนสิคะ!
จิ้ม จิ้ม
โยวอาเมะจิ้มหลังของ [คุณ]
“มีของมาให้เจ้าค่ะ”
ขนาดเท่ากำมือ เพราะงั้นอย่าคาดหวังว่าจะเป็นบัตรนะ!
