#THK_COMMU #THK_STORY อีเวนต์ที่ 12
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT12 #THK_สอบปลายภาค3
รายละเอียด :
docs.google.com/document/d/1...
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 14 สิงหาคม - 19 สิงหาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
*อีเวนต์นี้เป็นอีเวนต์สุดท้าย โดยวันที่ 19 สิงหาคมจะแจ้งเกี่ยวกับพิธีจบการศึกษาของนักเรียนปี 3 อีกครั้ง
#THK_EVENT08 #THK_วันวัฒนธรรม
#THK_Fastfood90s w/ @thk-kujou.bsky.social
"ฮุฮุ ถ้าคุณลูกค้าไม่กิน ผมจะแย่งกินแล้วนะคร้าบ"
"เครื่องมือต้องสะอาด อาหารต้องสะอาด... แต่ทำไมหน้าตามันแย่จังฟะ" /แอบทำแบบเบสิก
(แวะมาเติมของว่างที่ห้อง 1-A ได้นะคะ🧡💜)
(แวะมาแปะรูปเต็มค่ะ เด็กๆห้องA น่ารักม้ากกกก 😭😭😭)
#THK_EVENT08
#THK_วันวัฒนธรรม
แท็กร้านห้อง 1-E
#THKวันวัฒนธรรม_1Eonikiri
ที่ห้อง 1-E ถูกเปลี่ยนเป็นร้านข้าวปั้นทำสดหอมกรุ่น โดยมีมาสคอตปลาทูน่าโบกมือเชื้อเชิญผู้คนให้เข้ามาแวะชม
มีข้าวปั้นให้เลือกหลายไส้ให้ได้ซื้อไปเดินทานระหว่างดูงาน นอกจากนี้ก็มีโซนเวิร์คชอปทำของเล่นโฟมยางรูปข้าวปั้นที่สามารถสุ่มกาชาและแต่งหน้าข้าวปั้นตามใจชอบ
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 8 (มินิเกมแบบสุ่ม)
สายรุ้งหลากสี บูธต่าง ๆ ตามห้องเรียนและกลางแจ้ง กลุ่มนักเรียนและอาจารย์รวมตัวจัดงาน
...และบูธลับสำหรับมนุษย์ที่ชอบความท้าทาย
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT08 #THK_วันวัฒนธรรม
รายละเอียด : bit.ly/3TQHSKg
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : 29 มิถุนายน - 5 กรกฎาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
*มีหมายเหตุข้างล่าง
📢แจ้งการยืนยันการแอคทีฟ📢
ยืนยันการแอคทีฟของผู้เล่นปัจจุบันได้ตั้งแต่วันนี้จนถึง 10 กรกฎาคม เวลา 23:59 น. หากยืนยันการแอคทีฟไม่ทันจะถือว่าผู้เล่นไม่ประสงค์จะร่วมเล่นคอมมูอีกต่อไป และจะทำการลบชื่อออกจากทะเบียนคอมมูค่ะ
ยืนยันการแอคทีฟผู้เล่นปัจจุบัน : forms.gle/518ThMJwiaMV...
ตรวจสอบ : bit.ly/3TDoQa1
(มาแจ้งว่าเค้ายืนยันต่อโฮะจังนะคะ 🙌✨ มาอวดรูปคมช.ที่สั่งไว้มาด้วยค่ะ-
ถึงช่วงหลังๆไม่ค่อยได้มาแอคทีฟเลยคงไปเน้นลงสตอรี่มากกว่าค่ะ
ใครที่ถอนไปยังไงก็ขอบคุณที่แวะเวียนมาเล่นด้วยกันเสมอนะคะะ
แล้วก็สำหรับคนที่อยากแลกคอนแทคติดต่อ DM หรือแอดจากคอนแทคในดอคได้เลยค่ะ 🥺🤲💕
cms masjimon)
(ลูบขนมันได้ ถ้ามีของเล่น มันโงะ)
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 8 (แจ้งอีเวนต์ล่วงหน้า)
สายรุ้งหลากสี บูธต่าง ๆ ตามห้องเรียนและกลางแจ้ง กลุ่มนักเรียนและอาจารย์รวมตัวจัดงาน ช่วงเวลาวันวัฒนธรรมมาถึงแล้ว!
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT08 #THK_วันวัฒนธรรม
รายละเอียด : bit.ly/4497dDZ
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : 22 มิถุนายน - 5 กรกฎาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
骨里
朧燐
- 1 -
คุณถามว่ามันผิดไหม?
หากผมกินเข้าไป แล้วได้ชื่อ ได้ชีวิต ได้ทุกอย่างมา?
ไม่รู้สิ
แต่ผมยังอยู่ตรงนี้
และเขาไม่อยู่แล้ว
( อ่าน Backstory เพิ่มเติมได้ใน alt ของทั้งสองภาพ )
📢ประกาศรับตัวละครรอบที่ 2📢
สต๊าฟขออนุญาตแจ้งทางผู้เล่นว่าทางคอมมูจะมีการเปิดรับตัวละครนักเรียนทุกชั้นปีรวม 100 คน โดยจะลงโพสต์โปรโมทรับตัวละครเพียงครั้งเดียว และจะทำการปิดดอคคอมมูช่วง 22:00 - 23:00 น. (19/6) เพื่ออัปเดตข้อมูลในดอคใหม่ รวมถึงปรับระบบการยืนยันตัวละครใหม่ค่ะ
วันโปรโมท: 20 มิถุนายน เวลา 20:00 น.
วันวิ่งตัวละคร: 10 กรกฎาคม เวลา 20:00 น.
#THK_COMMU #THK_STORY
06 : สัมภาษณ์รายบุคคล
รายละเอียด : bit.ly/45nV54m
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันนี้ - ปิดคอมมู
(!?!?!? เอ๊ะะ😭😭😭 เจ้าก้อนจิ๋วว ย้าก ขอบคุณมากๆค่า😭🤏🏻💖💖💖)
#THK_GREEN #THK_กีฬาสี #THK_EVENT07
🙌แวบเอาลูกอมมาวางให้ค่ะ 🙌
===========
@thkrui.bsky.social
@thkkunahashiitsuki.bsky.social
@thkyue.bsky.social
(จบแล้วว ขอบคุณสำหรับรูทนะคะ!🥺💖)
“ก็...เดินสิ?” เขาตอบ ท่าทางงุนงง “ฉันเหาะไม่ได้สักหน่อยนี่”
“พอได้พักก็ค่อยยังชั่วแล้ว ไม่ถึงกับต้องใช้คนหรอกน่าーฮึบ”
ยานางิลุกขึ้นนั่ง บิดขี้เกียจเล็กน้อย ว่าแล้วก็จัดการสวมรองเท้าและหยิบหมวกโอนิมาสวมดังเดิม
“อ๊ะ เหมือนจะมีคนเข้ามาแล้วแฮะ”
“ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ โอโตะวะ”
“ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือนะครับ”
เขายิ้มน้อย ๆ โบกมือลาคุณหมอจำเป็นตรงหน้า
#THK_กีฬาสี #THK_EVENTO7 #THK_WHITE
กองน้ำกองหนึ่งถูกวางอยู่อย่างปริศนา นักกีฬาสีขาวสามารถมาหยิบได้ตามอัธยาศัย แต่วางไว้ตั้งนานแล้วก็ยังไม่มีคนมาหยิบสักที
ก็มันน่าสงสัยสุดๆไปเลยนี้นา...
ไม่ใกล้ไม่ไกลมีเด็กสาวเฝ้ากองน้ำนั้นอยู่ไกลๆ หวังว่าจะมีคนมาหยิบให้หมดเสียที
ooO(ย ยังไม่หมดอีกเหรอ เห้ออ)
((มาปั่นคะแนนสีบ้างค่ะ น้องเป็นสวัสดิการแต่กลัวคนสุดๆ))
และเมื่อพูดถึงที่นอน ยานางิหยุดนึก ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ
”นายกำลังบอกให้ลุกกับคนที่นอนได้ลงล็อคแล้วเนี่ยนะ...?“
”ไม่เป็นไรหรอก”
“ฉันอยู่คุยเป็นเพื่อนนายก่อน ถ้ามีคนกลับเต้นท์มาก็จะไปแล้ว”
”จะโยนมา อย่างน้อยก็ควรบอกให้เตรียมตัวสิ...“
ว่าแล้วก็แกะลูกอมเม็ดใหม่ใส่ปาก
”ไม่แน่ใจเลยว่าประโยคของนายーกำลังเป็นห่วงหรือแช่งกันแน่“
”แต่เอาเถอะน่า...“
”มันก็ไม่ได้หวือหวาอะไรไปกว่านายหรอก“
”บางทีมันอาจจะเรียบง่ายเหมือนนาย หรือธรรมดากว่าที่นายคิดซะอีก“
”อย่างเช่นーขอแค่ได้เป็นตัวเองสักครั้งก็พอแล้ว อะไรแบบนั้นมั้ง“
+
“ไหวตัวทันด้วยแฮะ” ทำทีเหมือนจะจิ๊ปากขัดใจ
กระทั่งอีกคนเอาลูกอมในมือเขาออกแล้วยังเช็ดให้นั่นล่ะ ยานางิกะพริบตามองปริบ ๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา
“ท่าทางนาย ดูจะอินกับการเป็นตาลุงนี่”
“ฉันก็เลยเล่นเป็นเด็กตามน้ำไปーเป็นไง แสดงดีเลยใช่ไหม?”
ยังไม่ทันได้พูดต่อ มีเสียงดัง ‘โป๊ก‘ ลงมาบนกลางหัว เขาร้องโอ้ยเบา ๆ ทว่ารีบกุมลูกอมแทนจะกุมหัวตัวเองเสียอีก
+
บางทีอาจจะเรียกวิ่งไม่ได้ด้วยซ้ำ
”แล้วเรื่องที่ต้องทำที่ว่าเมื่อกี้นี้...คืออะไรกันนะ”
“วิ่งรอบโรงเรียน...?”
“วิ่งสามขาน่ะ“ เขาปล่อยให้อีกคนได้ดู ”ขาพลิกนิดหน่อย แต่ว่าปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้วล่ะ“
ไม่พูดเปล่า ยังโชว์หมุนข้อเท้าพันผ้าให้ดูเบา ๆ ยืนยันว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย กระทั่งรู้สึกเจ็บแปลบนั่นล่ะ ถึงหลุดสีหน้าเหยเกแล้วหยุด
ครู่เดียวเท่านั้นที่กลับมายิ้มเบิกบาน ทำตัวไม่ทุกข์ร้อน
”นาน ๆ ทีได้กลับมาลองวิ่งสักทีーผมเก่งรึเปล่า“ ทำตัวอย่างกับเด็กขอคำชม ถึงจะเป็นแค่วิ่งในระยะสั้นก็ตาม
+
”เรื่องราวของนายอาจจะเจอจุดเปลี่ยนซะตั้งแต่วันนี้โดยที่นายไม่รู้ตัวแล้วก็ได้นะ?“
”ฟังดูดี น่าติดตามใช่ไหม”
วินาทีถัดมาที่ยานางิเบ้หน้า คายลูกอมในปากใส่มือตัวเองไว้
“รสชาติ...โคตรแย่”
“นี่ ขอสีม่วงหน่อยสิ อันนั้นมันอร่อยกว่าー”
ยานางิ ยูเอะ ยิ้มกริ่ม หลังจากฝากฝังขยะกับตัวได้ก็เอนลงไปนอนต่อ
“ยังใจดีที่ไม่ตัดเงินเดือนหรือไล่ออกนะー” แถมยังเล่นไม่เลิกอีก
“เปล่า ไม่ได้หมายความแบบนั้น”
“สิ่งนั้นมันคือเรื่องราวที่นายวาดไว้นี่นา”
“ยังไม่เกิดขึ้นจริงสักหน่อย”
“ใครจะรู้ล่ะ ..ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
“มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่นายหวัง หรือมันอาจจะ...มีบางอย่างที่ทำให้นายคิดต่างกับตอนนี้“
+
“ฉันดูลึกลับงั้นเหรอ...คิกคิก น่าค้นหาดีเนอะ?”
“อ๊ะ นี่! เดี๋ยวเถอะー”
สะดุ้งโหยงให้เห็น รีบยกขาข้างนั้นหนีอย่างไว
“คุณหมอทำร้ายคนไข้ ผิดหลักจรรยาบรรณนะครับ“
“จะต้องถูกลงโทษทางวินัย...”
เขาถดตัวลุกขึ้นเล็กน้อย ยัดของบางอย่างใส่ในมือ จากนั้นจึงดันให้ฝ่ามือคุณปิดกำเอาไว้แน่น บ่งบอกได้ว่าไม่ต้องการให้ปล่อยมันร่วง
และเมื่อคุณแบมือออก มันคือเศษเปลือกลูกอมーที่คุณให้เขามากับมือนั่นล่ะ
”หมายถึง...“
” ฮึ- ไม่บอกหรอก TOP SECRET ”
ศีรษะของเขาหนุนกับที่พักแขนเก้าอี้ เอี้ยวหน้ามามองคนที่อยู่บนโต๊ะทำงาน ยิ้มยียวนจนตาปิด
“บอกไปมันก็ไม่น่าติดตามสิ จริงไหม?”
”อื้ม ฉันเห็นแล้ว ภาพอนาคตของโอโตะวะーตาลุงที่รายล้อมไปด้วยธรรมชาติสีเขียว หมาแมวอย่างละตัว หรืออาจจะมีหลาน ๆ ตัวน้อยคอยวิ่งเล่นอยู่ ..คิกคิก“
เดาว่าหากคุณยังไม่ขัด เขาคงจะร่ายสาธยายไปอีกยาวกว่านี้
เมื่อถูกถามกลับ เสียงของยานางิเงียบลงไป ไม่อาจรู้ได้ว่าเบื้องหลังพนักเก้าอี้ที่เขาอยู่...กำลังทำสีหน้าแบบไหน
”ไม่มีหรอก“ เสียงตอบนั้นผะแผ่ว
+
“เอ๋ーมีที่ไหน...ให้ลูกอมแล้วมาลงโทษกันน่ะ”
“ไม่ผ่าน ไม่ผ่าน ตาลุงคนนี้...เด็ก ๆ ไม่เชื่อใจนายอีกต่อไปแล้ว~”
คำพูดคำจาตัดพ้อ ขัดกับน้ำเสียงหยอกล้อทีเล่นทีจริง ว่าแล้วก็มีเสียงกรอบแกนบดังขึ้นอีกหน ลูกอมเม็ดที่สองโยนเข้าปากไป
“ผิดคาดแฮะ แต่ก็ดี...ชีวิตที่เรียบง่ายไม่มีเรื่องยุ่งยาก แค่นั้นก็มีความสุขแล้วละเนอะ“
+
“หลับตาฟังแล้วーฉันนึกว่านายคือคุณลุงหมอที่โรงพยาบาลมาประจำการที่เต้นท์สีเขียวซะอีก”
เขาหยอกเล่นไปงั้น ..แต่ว่าไปนั่น คำพูดหยอกล้อย่อมมีส่วนที่เป็นความจริงปะปนอยู่บ้าง
”แล้วหลังจากนี้ล่ะ นายมีอะไรที่อยากทำอีกรึเปล่า“
”พวกอนาคตข้างหน้า อะไรแบบนั้น“
หูเงี่ยฟังคำพูดของอีกฝ่าย ระหว่างนั้นเขาเงียบ ทว่าขาอีกข้างเกี่ยวเก้าอี้ตัวอื่นเข้ามาใกล้และยกเท้าข้างที่พันผ้าเอาไว้ก่ายช่วยพยุง แผ่นหลังยานางิค่อย ๆ ถดลงจนกลายเป็นนอนราบกับเก้าอี้สองตัว
ทั้งเต้นท์มีแค่พวกเขาสองคน ทำตัวตามสบายสักหน่อยจะเป็นไรไป
“ครับ ครับ แต่ข้อสุดท้ายนั่นยากนิดหน่อย...เคยมีคนบอกว่าฉันน่ะเก่งเรื่องสร้างเรื่องที่สุดเลยนะ“ คำพูดดูเหมือนจะภูมิใจ...ในทางที่ผิดไปหน่อย
+
