凛 — 𝐑𝐈𝐍 ❄️

(แมวก็เคยเด่กง้าบ)

เขาถือถุงใบใหญ่ที่ใส่ทั้งของหวานและของคาวจนเต็มแน่นขึ้นมา ก่อนหน้านั้นก็ไม่ลืมมอบธนบัตรพันเยนสองใบให้แก่เด็กหนุ่มผู้มีท่าทางไม่หยี่ระตรงหน้า

แน่นอนว่าที่เหลือจากค่าสินค้า ให้ถือเสียว่าเป็นค่าเสียเวลา? รินไม่คิดมากอะไรนักในจุดนี้

"อ่า...ไม่ต้องหรอกเจ้าหนุ่ม"

"ฉันไม่ชอบพกมือถือน่ะ"

หรือให้กล่าวตามตรง เขาไม่นิยมชมชอบเทคโนโลยีใดๆ ทั้งสิ้น การเปลี่ยนผันของยุคสมัยนั้นมันยุ่งยากเกินไป

"ฮายามิ..ริน ยินดีที่ได้รู้จัก"

ถึงแม้จะคิดว่านักปัดเป่ากับภูติผีเช่นตนไม่ควรใช้คำนั้นสักเท่าไหร่ก็ตามที แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้รู้สึกตัวเลย?

เช่นนั้นก็ช่างเถอะ

เขาไม่ได้ยื่นมือไปจับตอบ อุณหภูมิเย็นเยือกบนผิวกายเป็นสิ่งที่ปกปิดไม่ได้ จึงเพียงพยักหน้าให้เท่านั้น

"งั้นเหรอ"

เขาพยักหน้าพลางก้าวเท้าตามไป ถึงแม้จะมาซื้อหาของกินบ้าง แต่ก็ไม่ได้สนใจจะถามเรื่องการแลกเหรียญอะไรนั่นมาก่อน บางทีจดจำไว้เป็นความรู้ใหม่ๆ ก็ดีเหมือนกัน

ถึงแม้ส่วนใหญ่แล้วภูติหิมะหนุ่มจะไม่ได้สนใจสิ่งที่เรียกว่าเงินทอนจนทำให้โดนเอาเปรียบบ่อยครั้งก็เถอะ

กระนั้นยามเมื่อคนที่เดินนำอยู่หันมาแนะนำตัวกระทันหัน รินก็ได้แต่เพียงกระพริบตาปริบ

ดูเหมือนจะไม่ตอบรับก็คงไม่ได้?

+

(ได้เลยครับ!)

"อะ..."

ในตอนที่กำลังลำบากใจอยู่นั้นเอง ก็ดูเหมือนว่าจะมีเด็กน้อยใจดีหยิบยื่นความช่วยเหลือมาให้อย่างไม่คาดคิด

หรือบางทีอาจจะแค่ว่าเธอรอนานจนนึกอยากจะตัดปัญหาเสียก็ได้

ไม่ว่าอย่างไหน รินก็รู้สึกขอบคุณแก่เด็กสาวในใจ

ทั้งที่เมื่อสิบ—ยี่สิบปีก่อนยังใช้แค่ธนบัตรอยู่เลยแท้ๆ ช่างยุ่งยากจริงๆ

"ขอโทษที่ต้องรบกวนนะเด็กน้อย" เขากล่าว

(ได้เลยคับ😭)

ในตอนที่รอยยิ้มของพนักงานสาวแทบจะรั้งไว้ไม่อยู่แล้ว ก็มีเสียงเล็กเสนอความช่วยเหลือแทรกเข้ามาอย่างทันท่วงที

รินเบนสายตาจากอักขระประหลาดที่เรียกว่าคิวอาร์โค้ด ไปมองร่างเล็กที่ต่อแถวอยู่ด้านหลัง

"อ่า"

"ขอโทษนะเด็กน้อย แต่เธอรู้รึเปล่าว่าสะ-แกนที่ว่านี่ทำยังไง"

ทันทีที่เขาถาม พนักงานก็ทำหน้าคล้ายจะบอกว่าเหลือจะเชื่อออกมาทันควัน

และคนถามก็ไม่ได้พกมือถือด้วยซ้ำไป...

"นี่—ค่าของเมื่อครู่นี้"

หลังจากได้ของที่ต้องการ ชายหนุ่มจึงยื่นเงินสดเป็นธนบัตรสองพันเยนให้แก่ชายตรงหน้า มันมากกว่าค่าสินค้าที่เสียไป แต่เขาไม่ได้ใส่ใจนัก จะถือว่าเป็นค่าเสียเวลาของคนตัวเล็กกว่าก็ได้

"ขอบคุณที่ช่วยเหลือ"

เจ้าอักขระประหลาดสี่เหลี่ยมบนหน้าจอกระจกนั่นเองคือสิ่งที่เรียกว่าคิวอาร์อะไรสักอย่างสินะ?

ไม่สิ แต่ก่อนหน้านั้น...

"...ขอโทษด้วยที่ต้องรบกวน"

เขากล่าวเสียงเรียบ แต่กระนั้นใต้สีหน้าเรียบเฉยนั้นก็ดูจะรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย รินไม่ชอบเวลามีคนมาสร้างปัญหาให้ตนเอง และกลับกันเขาก็ไม่ชอบไปสร้างปัญหาให้ใคร

+

ขณะกำลังนึกลำบากใจกับเทคโนโลยีก้าวไกลแต่โยไคก้าวถอยหลัง และดูท่าทางพนักงานที่ยิ้มเกร็งอยู่ตรงหน้าก็คงลำบากใจไม่แพ้กัน ก็มีเสียงโผงผางมาจากทางด้านหลัง คงเป็นคนต่อแถวที่คร้านจะรอ

อ่า..ดูเหมือนเขาจะทำให้ผู้อื่นลำบากเสียแล้ว รินคิดในใจ ในตอนนั้นเองที่อีกฝ่ายก้าวขึ้นมาและขอเป็นฝ่ายรวบรัดจ่ายเงินด้วยวิธีที่โยไคหนุ่มมองแล้วก็ยังไม่เข้าใจ

+

นัยน์ตาสีอ่อนกระพริบปริบ ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมเมื่อเอียงไปด้านข้างน้อยๆ ก็เผยแววใสซื่ออย่างขัดกันออกมา

ยุ่งยากเสียจริงนะ เขาคิดในใจ แต่มนุษย์เดิมทีก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ยุ่งยากอยู่แล้วนี่นะ

"อืม..."

รินส่งเสียงในลำคอ มองมือที่ยังคงจับชายเสื้อของตนไว้ ก่อนจะพยักหน้ารับ

"ถ้าเช่นนั้—ถ้าอย่างนั้น ก็ขอรบกวนด้วย"

"ครับ" เสียงแปร่ง

เกือบลืมคำพูดลงท้ายตามมารยาทของมนุษย์ไปเสียแล้ว

ในชั่วขณะแรกนั้นเขารู้ได้ทันที แต่ก็เพียงรับรู้ ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น ที่สำคัญคือรับถุงขนมถุงใหญ่ปานจะซื้อไปเลี้ยงเด็กสักสามสี่คน แต่เขากินคนเดียว ย้ำว่า ของ เขา คน เดียว มาจากพนักงาน ในที่สุด ̶ด̶̶๊อ̶บ̶บ̶ี̶̶้ก็เป็นอิสระ

"ขอบคุณ" รินผงกหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อย

ก่อนจะหยิบธนบัตรพันเยนออกมาสองใบและมอบไปให้อีกฝ่าย มากกว่าราคาที่จ่ายไปอยู่บ้าง ซึ่งเจ้าตัวไม่ได้คิดอะไร

(ได้เลยคับ!)

"อะ..."

ชายหนุ่มเพียงส่งเสียงจากในลำคอ ขณะกำลังจะถามพนักงานว่าไอ้สิ่งที่เรียกว่าคิวอาร์นี้ใช้งานอย่างไร แล้วสแกนคืออะไร ก็ดูเหมือนจะมีพลเมืองดีไม่ทราบนามเข้ามากู้สถานการณ์ให้เสียก่อน

หืม—? โยไคหนุ่มเบนสายตามองคนที่เบียดตัวขึ้นมาชิงชำระเงินให้พร้อมส่งยิ้มมาทางนี้ด้วยสีหน้าเป็นมิตร

'พลังวิญญาณแบบนี้..นักปัดเป่า?'

+

[ กิจกรรมปฐมนิเทศและพิธีกรรมชำระล้าง ]

รายละเอียดกิจกรรม : docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาอีเว้นท์ : 08 ม.ค. 2569 เป็นต้นไป *สามารถเล่นย้อนหลังได้*

#OMTKSS2_ปฐมนิเทศ
#OMTKSS2_พิธีกรรมชำระล้าง

วิดีโอเนื้อเรื่อง - "ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนโอะมะกะโทคิ" | Welcome to Omagatoki School.

[STORY]
ในเช้าที่แสนสดใสของวันปฐมนิเทศ อันเป็นวันแห่งการเริ่มต้นใหม่ที่มีความสุขของคนหลายๆคน แต่คงไม่ใช่กับบ้านมินาโมโตะ

แรกเดิมทีเซยะกำลังดีใจและตื่นเต้นกับชีวิตมัธยมปลายครั้งแรก แต่ก็ต้องมาสะดุดกับคำพูดที่ได้ออกมาจากปากของพี่ชายแท้ๆของเขา

"ครับ...เข้าใจแล้ว..."

เขาได้เพียงตอบออกไปสั้นๆด้วยความรู้สึกจุกที่อก ทำไมกันนะทั้งที่ปกติก็ถูกพูดแบบนี้มาตลอดแต่ทำไมครั้งนี้ถึงได้เจ็บแบบนี้?

กระนั้นพนักงานสาวก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะเหนื่อยยากใครจะจ่ายแทน เธอผายมือไปยังหน้าเคาน์เตอร์ที่มีสัญลักษณ์เหมือนยันต์องเมียวจิบนหน้าจอดิจิตอลแล้วแย้มยิ้ม

รินซึ่งหมดทางก็ได้แต่เบี่ยงตัวยอมรับความช่วยเหลือจากเด็กหนุ่มแต่โดยดี

"...อืม—"

"..ขอโทษที่รบกวนเจ้าหนุ่ม"

(ได้เบยคับ😭)

"...?"

เจ้าของใบหน้าอ่อนเยาว์ขัดกับอายุอานามผินมามองคนที่เสนอตัวให้ความช่วยเหลือพลางเลิกคิ้วน้อยๆ

ถึงแม้ว่าใจจริงจะไม่อยากรบกวนมนุษย์ แต่ชีวิตของปีศาจผู้ไม่สันทัดในความก้าวหน้าก้าวไกลของมนุษย์เองก็ไร้ทางเลือกเช่นกัน

การใช้ชีวิตแบบมนุษย์นี้ช่างเหนื่อยยากเสียจริง

'ทั้งหมด xxxx เยนค่า! สแกนทางด้านเลยได้เลยนะคะคุณลูกค้า'

+

(อย่าก่อความวุ่นวายไอ่เด่กแงวเป้านิ😭)

#OMTKSS2_Roleplay

'ตอนนี้ที่เคาน์เตอร์ไม่มีเงินทอนน่ะค่ะ รบกวนชำระแบบสแกนจ่ายผ่านระบบแบงก์กิ้งแทนนะคะ'

"สะ-แกน?"

'สามารถชำระที่คิวอาร์ที่ขึ้นตรงหน้าจอได้เลยค่ะ~!'

"คิว..อะไรนะ?"

ภูติหิมะโลว์เทคโนโลยียืนงงในดงเคาน์เตอร์ ณ ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งกลางดึก จากที่แค่จะซื้อของกินไปทานเล่น สู่ผู้ประสบภัยจากธุรกรรมทางการเงิน

คามิซามะช่วย
เขาไม่พกสิ่งที่เรียกว่ามือถือด้วยซ้ำ

📌#OMTK_CommuSS2

･:* ｡･:*:･ﾟ☆ ｡･:*:･ﾟ

“วันนี้ใครจะเร็วกว่ากัน เค้าหรืออันตราย?”

“เส้นทางที่ริบบิ้นนี้วาดขึ้นจะเป็นจุดจบของเจ้า”

“ไม่ต้องห่วง เค้าจะปกป้องเธอเอง!”

—————————————

隠恋ダイヤ・คาคุเร็น ไดยะ

3年生 | 173/58 | 18歳 | ยิมนาสติกลีลา

･:* ｡･:*:･ﾟ☆ ｡･:*:･ﾟ

Doc in Bio

(ขอฝากโบคุเกิร์ลสุดดีดเอเนอจี้เหลือล้นด้วยนะคะ ทักโคโรลโชเน็นได้เสมอฮะ✨🌸)

#OMTKSS2_Coop

(แว๊บมาลงใบโคของมาโกโตะครับ🥺 ผปค.มาช้าติดงานแหะๆ ต้องการหาเพื่อนจำนวนมาก-)

🔁 = เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน
🤍 = สนใจโค เดี๋ยวก๊อกๆไปนะครับ

(หากมีตำแหน่งอื่นที่สนใจนอกเหนือจากในใบโคสามารถมาพูดคุยกันได้นะครับ🥺 สามารถอ่านลายละเอียดต่างไปได้ในdoc.เลยครับ)

❗ประกาศผู้เข้าเส้นชัยเป็นคนแรก❗

การวิ่งเพื่อผีในการกุศลได้เริ่มต้นขึ้นไปสักพักจนกระทั่งมีผู้เข้าเส้นชัยคนแรก ณ ที่ศาลเจ้าด้วยแรงใจและกำลังกายที่เหลือร้น!

ขอแสดงความยินดีกับ!! @yuran-omtk.bsky.social
ผู้เข้าเส้นชัยเป็นคนแรกของเรา!

ของรางวัลคือ 'ถ้วยรางวัลคนขาแข็ง(แรง)ที่สุดในไมซูรุ' และ 'ตั๋วดำน้ำดูประการังที่หาดไมซูรุ จำนวน 2 ใบ'

#OMTKSS2_วิ่งเพื่อผี

「 ผลลัพธ์ของความสมบูรณ์แบบ
ซึ่งเป็นภาพลวงของแก่นแท้อันบิดเบี้ยว
—- คือตัวฉัน 」

源 純伽 • Minamoto Touka
Doc in bio
Co • Roleplay • Talk —- DM 24/7
#OMTK_commuSS2 (ปักหมุดชั่วคราว)

Cms. Abel Norris

📍ปักหมุดชั่วคราว

塩人•神楽 - ชิโอฮิโตะ คางุระ | ปี1 | ???? | ????

“ทำไมถึงอ้ำอึ้งแบบนั้น”

“กลัว..อยู่หรอ?”

Doc in bio

(ชวนโค โรล เวิ่น ได้ตามสะดวกเลยค่ะ)

🚩 #OMTK_commuSS2

"จัดการเองเลยสิ เก่งนักไม่ใช่รึไง"

"เห~ จริงหรอ? ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ย"

┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈
『 リオネチカ 泰治
Rionechika taichi 』

–> 𝐘.𝟏┆𝟏𝟔𝐲┆𝟖𝟎/𝟏𝟖𝟖 <–

𝐃𝐨𝐜: 𝐢𝐧 𝐛𝐢𝐨
Co,Role,Talk > DM24/7

“ หิมะ… หรอ ”

白雪 冷 ￤ ชิรายูกิ เรย์

↳ 3 年
↳ slowly active

doc in bio
other in mention
co / role / dm 24/7 ok !

acc for #OMTK_CommuSS2

ท่ามกลางสายตากดดันจากลูกค้าด้านหลังว่าเร็วๆ หน่อยสิ! เขาก็สามารถรวมเงินจ่ายอีกฝ่ายครบจนได้

ถึงที่จ่ายไปหากนับดีๆ จะเกินมาหนึ่งพันเยนเป็นค่าชดเชยความเดือดร้อนก็เถอะ

พอจ่ายแล้วรินก็โล่งใจ
อย่ากระนั้นเลยกลับบ้านดีกว่า

ขนาดไม่ได้วิ่งยังรู้สึกเหนื่อย อันที่จริงภูติหิมะหนุ่มอาจจะเป็น ̶อ̶ิ̶น̶โ̶ท̶ร̶เ̶ว̶ิ̶ร̶์̶ท̶

ก้มหัวขอบคุณเถ้าแก่อีกครั้งแล้วหิ้วถุงมากมายหันหลังไปจากเคาน์เตอร์

การเป็นมนุษย์นั้นช่างยุ่งยาก แม้ว่าเขาจะใช้ชีวิตเช่นมนุษย์มาห้าปีแล้ว แต่ก็เปรียบดั่งห้าวัน ...หมายถึง เหมือนเด็กทารกเพิ่งเกิดได้ห้าวัน

รินถอนหายใจก่อนจะค้อมศีรษะให้เถ้าแก่ตรงหน้า "ขอโทษด้วย.." เขากล่าว

ก่อนจะยกของไปวางไว้ที่มุมว่างของโต๊ะตามที่บอกแล้วก้มลงกวาดเหรียญและธนบัตรที่บางส่วนปลิวหายไปไหนแล้วไม่ทราบแต่ท่านภูติไม่รู้และไม่สังเกต เอากลับมาได้เท่าไหนเท่านั้น—-

+

#OMTK_CommuSS2
↴

" โอ้ ร่าเริงดีนี่ ? "
" แว่นฉันน่ะหรอ ? ก็คิดอยู่ว่าจริงๆแล้วไวโอเล็ตก็ไม่ใช่สีม่วงก็มีนี่นา "

” เธอเองก็ไม่อยากรู้หรอกเชื่อชั้นสิ ^^ ৲৲

___________
░ ႹiჁჾe ჽaiყa 〥ყ.2 ░
祐衛 紫門 🎏

doc : bio | Co-op > Rp onIy ↺

#OMTK_CommuSS2
📌.

"นี่... เชื่อเรื่องโชคชะตาไหม?"

"อ๋อ... ไม่เชื่อสินะ เข้าใจได้ละ เพราะฉันเองก็ไม่เชื่อเหมือนกัน"
(ยื่นลูกอมสองเม็ดในมือให้เลือก)

"งั้นมา 'เจรจา' กัน... ถ้าเลือกเจอลูกอมเม็ดที่ฉันชอบ เรามาสนิทกันไว้ดีไหม?"

—-------🍬🍬

片桐 栞 • Katagiri Shiori
Y.1 |ชมรมซูโดกุ

Doc : in Bio
[Co‣ Role‣ Talk–DM /ตอบช้าหน่อยนะคะ]

— เพราะมนุษย์คือดอกไม้เปราะบางงดงาม ทว่าฉาบด้วยกิเลสโสมม เขาจึงหลงใหลอย่างสุดหัวใจ —

後藤 浩和 • Gotou Hirokazu
|| Kitsune 9 tails • Pediatrician
Doc in bio
Co | Roleplay | Talk — DM 24/7
#OMTK_commuSS2