Elaios. (Slow)

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นกระดาษเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณจัตุรัสของนครรัฐและบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[ประกาศสำคัญ]

[วิหารแห่งอะพอลโลได้รับการประทานสารจากเทพแห่งการทำนายในช่วงรุ่งสางของวันเสาร์ที่ผ่านมา โดยสารมีเนื้อความดังนี้]

(1/2)

( ย่องมาแปะงานอ้าตวันเกิดจูเลียสค่ะ เมื่อวานยังตัวสามเซนอยู่เลย 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭💖 /ปาดน้ำตา )

เอไลออสพยักหน้าให้อย่างกระตือรือร้น

"เหมาะกับเจ้ามาก!"

เขาไม่ได้กล่าวไปตามมารยาทเลย ผ้าน้ำเงินเข้มขับให้ผิวขาวของอีกฝ่ายนั้นเด่นขึ้น ไหนจะเส้นผมสีอ่อนยาวล้อมกรอบหน้า มองรวมๆ แล้ว รุ่นน้องตัวสูงตรงหน้าตอนนี้ดูราวกับปราชญ์ผู้สูงส่งอย่างไรอย่างนั้น

รุ่นน้องบ้านเขานี้ก็หน้าตาดีเหมือนกันนะ

"เจ้าอยากจะเดินชมเลยหรือไม่? หากเดินตรงไปไม่ไกล ก็ถึงหอสมุดของบ้านแล้ว"

เอไลออสพยักหน้ายอมรับ ดวงตาเป็นประกายมีความสุขเมื่อได้ยินว่าเอร่าจะกลายเป็นรุ่นน้องบ้านตน

"ใช่ ข้าเลือกเข้าตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่หากเจ้าเลือกแล้ว เจ้าก็จะอยู่หอนั้นไปตลอด 3 ปี เปลี่ยนไม่ได้"

ชายหนุ่มเข้าใจดีถึงนิสัยของคนตรงหน้า การเลือกบ้านฟ้าก็ไม่ใช่อะไรที่เหนือความคาดหมายนักแต่ก็ยังอยากจะหยอกล้ออีกฝ่าย

"ไม่อยากลองเปลี่ยนบรรยากาศดูสักหน่อยรึ? บ้านไกอาน่ะมีงานรื่นเริงทุกวันเลยนะ"

#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH

บังเอิญจริงๆที่พวกเราได้ตำแหน่งที่เหมาะสมขนาดนี้ ฝากด้วยนะคู่หู
BG : youtu.be/lRrOLTHu-ew?...

@hoa-eukalos.bsky.social

[MAIN EVENT]
งานออกร้านสถาบันแห่งแอรีส

เดินทางเข้าเมือง จับจองพื้นที่ แสดงทักษะแก่ผู้คน
#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH

Link
📍 Event #2 : drive.google.com/file/d/1OdbX...
🔗 Form แจ้งเปิดบูธ : forms.gle/2YwBuWj7PHBn...

(1/2)

( แวะมาหวีดค่ะ สาวๆ น่ารักมาก— 😭🫶 )

( ... )

( คนร้าย คือ อาร์กิเลียส )

( เรามีอะไรก็ค่อยๆ พูด ค่อยๆ จากันก็ได้— พี่ให้ขนมหนูน้อยไปเหรอน้องจึงไม่พอใจกัน //สั่ลกลัว )

( ... //จุดเทียนไว้อาลัยเจ้าหน้าที่ 🕯️ )

( ให้เสิร์ฟแค่น้ำเปล่าเอง น้องหนูจะเติมอะไรลงไปในนั้น— ಠ_ಠ // rip จนท. )

(รูทของเราปิดเลยก็ได้นะคะ จะต่อหรือค้างไว้ก็ได้ค่ะ 😊🙏 ขอบคุณที่ให้มาแจมค่ะเอนจอยมากได้ล้อเพื่อน 😆)

"อืม ข้าผิดเอง พ่อยอดคนขยันผู้ไม่เคยโดดเรียน ถ้าเช่นนั้นวิชาป่าต้องห้ามปีนี้ข้าคงต้องฝากให้เจ้าช่วยติวให้ข้าแล้ว"

เขาแกล้งกล่าวยอมรับผิดพลางทิ้งคำหยอกล้อต่อท้าย

"้ได้ ข้าจะรอ 'ขนม' จากเจ้านะ"

เอไลออสพยักหน้ารับคำของเพื่อนผมแดง พลางแอบหย่อนสิ่งที่ตนต้องการแทรกไปกับคำพูด เขาเหลือบมองฟ้าเล็กน้อย ทำท่าทีว่าถึงเวลาที่ตนต้องไปแล้ว ก่อนโบกมือให้เบาๆ

"ถ้าเช่นนั้นเจอกันหนาสคาเรียส"

ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อย ประหลาดใจในความมองโลกในแง่ดีของอีกฝ่าย

มือรู้สึกคันยุบยิบ อยากจะเอื้อมไปลูบผมอีกคนด้วยความเอ็นดู แต่ก็ห้ามใจไว้ก่อน เลยได้แต่เพียงส่งเสียงหัวเราะบางเบาให้

"เจ้านี้ช่างเป็นเด็กดีจริง จะให้ดีก็อย่าสายเถอะ จะได้นั่งเรียนสบายๆ ไม่ต้องยืนเรียน"

(เอ็นดูเด็ก พี่อยากลูบหัวแต่กลัวน้องดุ 😌💧)

เขาผงะกับการกระทำอันอุกอาจจากเพื่อนต่างบ้าน ก่อนจะส่ายหัวอย่างระอาใจให้อีกฝ่าย พลางใช้มือข้างนั้นนั่นละในการแกล้งเอาคืนด้วยการใช้นิ้วดันส่วนปลายขนมผลักมันเบาๆ ให้พอศีรษะอีกคนเคลงไปด้านหลัง

"แม้แต่เด็กสามขวบยังหยิบของกินเข้าปากได้ด้วยตน เจ้าโตเท่านี้แล้วยังต้องให้คนป้อนให้ อายรุ่นน้องแถวนี้บ้างไหมหนา?"

กล่าวถามอย่างไม่คิดหวังเอาคำตอบนัก เพราะรู้ถึงความหน้าหนาของอีกฝ่ายดี

"ข้ารึอุตส่าห์เตรียมจะส่งขนมเซอร์ไพรส์ให้ท่านหลังจับได้เลขห้องแล้ว แต่ท่านกล่าวหาข้าอย่างนี้มันรู้สึกน่าน้อยใจนัก"

ชายหนุ่มโอดครวญ เล่นละครตอบรับกับรุ่นพี่หน้าสวย

"ข้าควรจะทำยังไงกับขนมที่ข้าเตรียมไว้ให้ท่านดีหนา พลาเคาน์เต (Plakountae) ก็เก็บไว้ไม่นานด้วยสิ หากรุ่นพี่แถวนี้ไม่รีบหายงอนข้า ข้าคงได้แต่นำมันไปทิ้งแล้ว"

หางตาพยายามบีบน้ำตาจระเข้ แต่มุมปากกลับกลั้นรอยยิ้มไว้แทบไม่อยู่

"ส่วนเรื่องห้องพักเจ้าจะต้องสุ่มอยู่กับผู้อื่น หลังหมดเวลาลงทะเบียน 6 โมงเย็น เขาก็จะมีประกาศรายชื่อ ถึงตอนนั้นเจ้าค่อยไปลุ้นเอาก็แล้วกัน"

ว่าจบมือก็เก็บทะเบียนม้วนไว้เรียบร้อย แล้วจึงยื่นพับผ้าสีน้ำเงินให้รุ่นน้องหอหมาดๆ ของตน

"ข้าขอเป็นตัวแทนบ้านต้อนรับเจ้าสู่หอของเรา นี้เป็นเครื่องแบบที่เจ้าจะสวมอยู่ตลอด 3 ปีนี้ หากหยิบแบบชายผ้ายาวมาให้ เจ้าลองสวมใส่ดูสิ หากผ้ามันเยอะไปจะได้เปลี่ยน"

"กฎเกณฑ์ที่ต้องระวังหรือ?" เขาครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบ

"คงมีแต่เรื่องที่หากเข้าเรียนเจ้าจำเป็นต้องสวมเครื่องแบบตลอดเวลา กับห้ามถอดลอเรลนอกห้องพักน่ะ แม้ที่นี้จะเป็นสถาบันของคอสม์ แต่ก็หละหลวมไม่ได้นะ"

"หากเป็นกฏบ้านก็ไม่มีหรอก แต่เพราะบ้านนี้มีแต่ผู้ชอบความสงบเงียบ หากเจ้าเสียงดังเกินไป ก็อาจจะถูกผู้อื่นตำหนิเอาได้"

เขายิ้มแห้งให้อีกฝ่าย เอ่ยถึงกฏหมู่ที่รู้กันทั่วแม้ไม่ได้เขียนไว้

+

"ดีสิ ข้าเชื่อว่าแม้แต่พระนางก็คงยินดีหากข้าจะมอบมันให้เจ้าเช่นกัน"

เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวตรงนี้ เอไลออสก็รู้สึกว่าที่มาวันนี้นั้นคุ้มค่าแล้ว

"ตอนนี้ตัวเจ้าก็ไม่เล็กแล้วเสียหน่อย ข้าจะไปถือสาคำขอของ 'เด็กเล็ก' ได้อย่างไร"

กล่าวหยอกล้อพลางเท้าคางมองหญิงผู้ถ่อมตัว

"หากอยากตอบแทน เจ้าเข้าสถาบันแล้วก็แวะไปเยี่ยมข้าบ่อยๆ บ้างเป็นอย่างไร? ไม่ให้พี่คนนี้เหงาเกินไปนัก ข้ากลัวตัวเองเฉา :("

(หายไปสักพักใหญ่แต่กลับมาขอแอบแปะๆอินอสที่จะทำเป็นโฟโต้การ์ดเทรด/แจกในงานCQ9เดือนหน้าคับ🤲🏻✨

📍สามารถมารับเเมวเป้าได้ที่ บูธG33-34 วันที่7-8 มีนา ได้เลยนะค้าบ🙌✨

ส่วนหายไปนานเพราะมีป่วยรอบ2กับปั่นของออกบูธนี่แหละค่ะ ค่อนข้างหนักหน่วงมาก ขอโทษโรลที่เค้าค้างไว้อาจจะไม่ได้ต่อแล้วนะคะ🥹)

แขนยื่นจานขนมในมือให้รุ่นน้อง โดยไม่รีรอคำตอบ เขาก็หันหลังก้าวเร็วๆ ไปหาของจำเป็นราวกลัวว่าเด็กใหม่จะเปลี่ยนใจ

.

เพียงไม่นาน ร่างโปร่งก็วนกลับมาอีกครั้ง มือหนึ่งถือม้วนกระดาษรายชื่อ ส่วนอีกมือถือพับผ้าสีน้ำเงินพร้อมปากกา

"เราไปเขียนที่ม้านั่งตรงนั้นแล้วกัน"

เขาวางของไว้บนม้านั่ง แล้วกางม้วนรายชื่อให้อีกฝ่ายดู ก่อนชี้นิ้วไปยังที่ว่างต่อรายชื่อท้ายสุด

"เจ้าเขียนนามต่อตรงนี้ได้เลย"

"ได้สิ ข้ายินดีอยู่แล้ว นามข้าคือเอไลออส บุตรแห่งกาเลนอส ยินดีที่ได้พบเจ้าเช่นกัน"

"เจ้าอยู่ตรงนี้สักครู่ เดี๋ยวข้าไปเอาบัญชีมาให้"

แต่ก่อนที่จะหันหลังเพื่อไปขอบัญชีจากรุ่นพี่ปี 3 เขาก็ชะงักไปเมื่อนึกได้ว่ายังถือถาดขนมในมือ

"รบกวนเจ้าถือจานนี้ให้ข้าที ขนมบนนั้นหยิบกินได้ตามสบายเลยไม่ต้องเกรงใจ"

+

(CMS : หมาป่าแดดเดียว)

ลึกเข้าไปใกล้ริมหน้าผา กำแพงสีขาวโอบล้อมไม้เลื้อยไต่ประดับ มองออกไปเห็นทะเลสีครามสุดสายตา จุดพักผ่อนที่สมบูรณ์แบบ

ทว่าพอเข้าใกล้ กลับพบบางคนนอนอย่างสบายใจเฉิบ

“หือ? หลงทางมางั้นรึ”
“มานั่งพักก่อนสิ ลมทะเลตรงนี้ดี ข้าชอบแอบมานอนอู้บ่อยๆ”

ก่อนยกนิ้วแตะริมฝีปาก “ชู่…อย่าไปบอกอาจารย์ล่ะ”

(แวะมาลงภาพน้องยูที่ไปมิชมาคับ ว่าจะเอามาเปิดโรลแต่ตัน แต่แค่ได้อวดโฉมก็พอใจ😭☝️)

"ข้าเห็นด้วย มันเป็นความจริงแท้ดั่งเช่นตะวันที่ขึ้นทางทิศตะวันออกทุกครา และแม่น้ำย่อมไหลจากที่สูงลงต่ำ" //จริงจัง

"เจ้าอยากจะเดินดูหอก่อนหรือไม่เล่า? รึอยากจะตรงไปลงทะเบียนเลย ข้าจะได้ขอบัญชีรายชื่อมาให้เจ้า"

ชายหนุ่มดูกระตือรือร้นที่จะบริการรุ่นน้องเป็นอย่างยิ่ง ก็แน่ละ นี้รุ่นน้องคนแรก (และอาจจะเป็นคนเดียว) ที่เขาล่อลวงเข้าหอสำเร็จเลยนะ

บันทึกไว้ในผลงานความสำเร็จของชีวิตก็คุ้มค่าแล้ว

ดวงตาเป็นประกายเมื่อได้ยินว่าตนจะได้รุ่นน้องเพิ่มในหอแล้ว รอยยิ้มของเขากว้างดูสว่างไสวขึ้นทันที แม้ว่าจะได้เด็กใหม่เพราะความปลงของฝ่ายนั้นก็เถอะ

อย่างนี้เขาเรียกมีความสุขบนความทุกข์คนอื่นไหมนะ...

"เจ้าแค่ต้องลงทะเบียนในบัญชีรายชื่อ แล้วก็รับผ้าประจำบ้านแบบตัวที่ข้าใส่อยู่ เท่านั้นก็อันเสร็จพิธีแล้ว"

เขาอธิบายพลางใช้มือที่ว่างจับชายเสื้อสีน้ำเงินของตนเองประกอบคำพูด

+

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นดินเผาเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[สถาบันแห่งแอรีสได้ดำเนินการนำเข้าคัมภีร์ใหม่จากนครรัฐเอเธนส์และเก็บรักษา ณ หอสมุดของสถาบัน เพื่อเป็นแหล่งความรู้สำหรับผู้เรียนและบุคลากรทุกท่าน ผู้ที่สนใจสามารถเข้าชมและคัดลอกได้ตามกฎของหอสมุด ทั้งนี้ ไม่อนุญาตให้นำคัมภีร์ชุดใหม่ออกจากหอสมุดจนกว่าจะครบหนึ่งสัปดาห์]

พลันเมื่อได้ยินคำของรุ่นน้องตรงหน้า สายตาแห่งความเข้าอกเข้าใจก็เป็นสิ่งแรกที่ส่งทอดให้อีกฝ่าย

ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเห็นอกเห็นใจ

"ข้าก็อยากจะพูดให้ความหวังว่ามันไม่มี... แต่ปี 2 ผู้เรียนทุกคนต้องลงวิชาบังคับ..."

"ที่ชื่อ 'วิชาการกีฬา' น่ะ" ...ไม่ต้องขยายความก็เดาไม่ยากว่าเพื่อจะผ่านวิชา การไม่ออกกำลังกายดูจะไม่ใช่ทางเลือกที่มีให้

"ต... แต่เจ้าอยู่ปี 1 ยังมีเวลาเตรียมใจตั้งปีน่ะ"