Eukleides🌻(ยูกรี๊ดดดด!!!)

(น่ารักอ้ะะะ🥺✨)

𝑭𝒓𝒊𝒆𝒏𝒅

“แหม ๆ ดูซิว่าข้าเจอใคร~“
"นี่เจ้า- โผล่มาจากไหน?!“

หาสถานที่อันแสนสงบไว้ฝึกพิณเสียดิบดี ดันบังเอิญเป็นนางมาพบเข้า ผู้ซึ่งสร้างแรงบันดาลใจทำให้เขาหันมาเล่นดนตรี บัดนี้ได้ทิ้งตัวนั่งลงข้างกันพลางจ้องตาไม่กะพริบ คาดหวังจะได้ยลยินเสียงอันไพเราะเสนาะหู

”ก็เดินมาไง ไหนเล่นให้ฟังหน่อย“
“โอย... ไม่มีทาง“

+

(อ้ออ งั้นถ้าเจ้ามีตาเดียวก็จะน่ารักเหมือนกันงั้นสิ/ยกนิ้วรอจิ้ม)

(ทำไมเจ้าถึงต้องสังเกตสังกาอะไรแบบนี้😫)

(ยินดีต้อนรับกลับนะคะ🥺 ไว้มีโอกาสมาเล่นกันน้า)

(ดีใจที่ได้เห็นแม่นางคนงามอีกนะคะ กลับมาอย่างเท่เลย😭💖✨)

ในฐานะผู้ถือพรแห่งเฮร่าอำนาจอาจสำคัญ หากไร้ความกล้าหาญจะน่ายกย่องได้อย่างไร

สถานบันแห่งแอรีสถูกจู่โจม สถานที่ซึ่งค้ำจุนคาซิลันถูกบุกรุกอย่างไม่เกรงกลัว สำหรับเธอ หากหนีแล้วเกียรติของเทพเฮร่าคงแปดเปื้อน หล่อนอยู่มุมสูงง้างธนูใส่ปีศาจตนใดที่กล้าแตะต้องสถานที่แห่งนี้

ผลผลิตของทวยเทพหอมหวาน แต่มีเพียงผู้ไร้สติจึงไม่เข้าใจพลังอำนาจของเทพเจ้า

คันศรถูกง้าง

“ พระองค์ทรงคุ้มครอง “

“เรื่องนั้นข้าก็เข้าใจ” สมเหตุสมผลแล้วที่จะปิดบังไว้ก่อน สักวันอาร์กิเลียสคงจะได้รับรู้เรื่องนี้ แต่ไม่ใช่จากปากเขา

ถุงเงินถูกยื่นมาให้ขณะรักษา ยูคลิดย่อมรู้เงื่อนไขพรของตัวเองแน่ชัดอยู่แก่ใจ เขาหลับตาลงหายใจเข้าลึก ใช้เวลาในการจัดการความคิด

“…”

“ขออภัย ข้าคงรับไว้ไม่ได้”

“ไม่งั้นพรจะรักษาต่อไม่ได้หากใจยังพะวงเรื่องของตอบแทน นี่ยังเหลือแผลที่หน้าผากที่ต้องจัดการต่ออีก”

(โน้วววววววว มาชวนคุยเรื่องเงินตอนรักษาาาาา โน้ววววววว)

“เฮ้อ…ถึงโง่งมและน่าห่วงจนข้ารำคาญ แต่อย่างน้อยเขาก็มีมิตรสหายที่ไว้ใจได้มากมาย ข้าเห็นอย่างนั้นนะ”

“แล้ว ในเมื่อข้ารู้เรื่องที่ควรปิดบังแบบนี้ ข้าเองก็ต้องตามน้ำ โกหกเขาไปกับพวกท่านด้วยสินะ?“ แน่นอนว่ายูคลิดไม่ใช่คนอย่างฮีโร่ที่จะยืนหยัดกำจัดคนชั่วเช่นพ่อค้าผิดกฎหมาย นั่นมันเกินความสามารถ และถึงจะสามารถ เขาก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะลงมือทำ

ถึงเขาจะถามขำๆแต่คำตอบที่ได้รับกลับไม่ได้ชวนขำสักนิด เด็กหนุ่มถึงกับพลังสะดุดชั่วขณะ ทอดสายตามองใบหน้าคนที่กำลังหลับไหล

แล้วก็รักษาต่อ

“หากจะต้านกระแสน้ำเชี่ยวก็ต้องใช้ความพยายามเกินมนุษย์ เช่นนั้นล่ะ แถมยังไม่มีสิ่งใดการันตีว่าจะสำเร็จ”

(+)

“ช่างโง่เขลานัก”

“ทำตัวไม่ประมาณตนก็เช่นนั้น ข้าไม่นึกแปลกใจนักหรอกหากเขาจะเอาตัวเข้าแลกในยามคับขัน“ ซึ่ง แน่นอนว่ายูคลิดไม่เห็นด้วยและมองว่ามันประหลาด ความคิดแบบนี้มีแต่จะวอนให้อายุขัยสั้น แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเปลี่ยนความคิดกันได้

“โดนสายฟ้าฟาด…?”

“อะไรล่ะนั่น ไปเดินเล่นกลางพายุมาหรือไง” เอ่ยถามขำๆ

ถอนใจ

แค่เรื่องแรกที่บอกมาก็ว่าหนักแล้ว ตะบองไซคลอปส์ใช่ว่าอันเท่าไม้นวดแป้งเสียเมื่อไหร่

ยูคลิดนั่งฟังเงียบๆ แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งมีเรื่องกังขา เมื่อได้ข้อมูลเรื่องอาการบาดเจ็บแล้ว เจ้าตัวเลยเริ่มลงมือรักษาไปพลางระหว่างถามตอบกับอีกา แผลเต็มตัวกับพวกอาการช้ำในเช่นนี้คงใช้เวลาพอดู

(+)

ยูคลิดสบตาตอบแบบเอาจริ๊งเอาจริง

“นั่นสินะ ดอกเดียวก็คงเหงาจริงๆถ้าข้าจะเอามันไปปักไว้ที่แจกัน”

“และหากข้าปักมันคู่กับดอกไม้สด เจ้าดอกโลหะนี้คงจะต้องทนดูเพื่อนของมันโรยราไป ดอกแล้วดอกเล่า” เขาว่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยทิพย์

“น่าเสียดาย ข้ามีเงินติดตัวเพียง 400 ดรัคม่า มิอาจซื้อสองดอกได้ อย่างไรก็เถอะ ท่านพอจะมีดอกเล็กๆขายไหมเล่า ให้อยู่ในงบที่ข้ามี”

(เป็นตะเร้กตะน้อยเลย เด่กน้อยให้ป๊าเอ่เอ๊)

“ขนมปังตกพื้นพวกนี้มีเยอะเลย พอจะเอาไปทำอะไรได้บ้างไหม ท่านคิดว่าอย่างไร” เขาหันไปถาม จังหวะเดียวกับที่คนข้างๆพึมพำคำถาม ยูคลิดฟังไม่ถนัดจึงขยับเข้าไปใกล้

“ขออภัย ข้าฟังไม่ถนัดนัก”

“ไหน พูดอีกทีซิ ขอดังๆหน่อย“

(ไม่ช้าาา ไม่เป็นไรนะคะ ชิลๆ)

ยูคลิดวางขนมปังที่ร้อยข้อมือไว้ข้างๆก่อน พร้อมกับหาตะกร้าแถวนั้นคว่ำเป็นกรงกักเจ้ากระต่ายไว้ มันดูมีความสุขดีเมื่อมีขนมปังไว้กินไปพลางๆ

ก่อนจะหันกลับมาช่วยเก็บกวาดสภาพร้านที่ราวผ่านสงคราม ขนมปังที่ร่วงลงพื้นพวกนี้น่าเสียดายนัก หอมกรุ่นน่าทานแต่คลุกฝุ่นไปแล้วจะให้ทำอย่างไรได้

(+)

(เป็นการขังคุกที่สุขใจน้อนต่ายมาก☺️)

ยูคลิดเลิกคิ้วให้กับคำถามของอีกา แน่นอน เขามีคำถามในใจอยู่แล้ว แต่ก็ต้องใคร่ครวญให้ดีก่อนถาม

“…ก็มีหรอก“ นั่งลงที่เก้าอี้

”ข้อแรกข้าขอถามถึงเหตุการณ์ไซคลอปส์ที่บุกสถาบัน ท่านได้เห็นไหมว่าอะไรเป็นสาเหตุทำให้เขาสลบไม่ฟื้น“ ข้อนี้ถามไว้เป็นข้อมูลประกอบการรักษา เผื่อได้อะไรขึ้นมา

เขายังคงตื่นตกใจกับการโดนจั๊มสแกรเมื่อครู่อยู่ แต่ก็ค่อยๆลุก ค่อยๆเก็บของที่ตก

เพิ่งได้รู้ว่าไอ้พวกหนูท่อพูดได้ก็วันนี้ ไม่สิ ได้ทุกตัว เท่าที่หมอนั่นปั้น สินะ

“ข ข้า ไม่ได้บาดเจ็บอะไร คือ ตอนนั้นถือว่าโชคดีนักที่หลบได้อย่างปลอดภัย”

“พรของข้ารักษาอาการบาดเจ็บได้ แต่ หากเขาสลบไสลเช่นนี้ก็ไม่ทราบแน่ว่ากระทบอะไรร้ายแรงหรือไม่” วันนี้เลยจะรักษาบาดแผลภายนอกให้ไปก่อน

(+)

(ปะป๊าจัยดียยยย🥺✨✨✨)

"I believe he will be chosen by Artemis God." "He's Beautiful like you, Beauty of Aphrodite." ...โอ้ท่านโฉมงามเอ๊ย บุตรที่เกิดในคืนจันทราเต็มดวง ย่อมได้รับประทานพรจากท่านเทพอาร์เทมีสอย่างมิต้องสงสัย... ...โอ้ท่านโฉมงาม บุตรของท่านช่างงดงามเหมือนคุณเหลือเกิน ความงามที่เทพอะโฟรไดซ์ประทานให้ตามสายเลือด... . . "He's so talkative. Maybe, he will be Kosm of Hermes." "But, he's eloquently like child of Hera." ...ท่านหญิงของข้า เด็กคนนี้ยิ่งโตยิ่งช่างพูดช่างจา มิแน่เขากำลังจะถูกเลือกโดยเทพแห่งเฮอร์มีสเป็นแน่... ...บ่าวสนิทของข้า โปรดพิจารณาให้ถีถ้วน แม้พูดมิหยุดตามประสาเด็ก แต่คำพูดดูผู้ใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกับเขา ยังไงก็ดูเป็นบุตรแห่งเฮร่าเช่นข้าโดยมิต้องสงสัย... . . "My grandchild is thirsty for knowledge like the Arthena will please in him." "Only Zues! He will be part of Kosm of three by God Olympus!" ...ดูหลานของพวกเราสิ ช่างใฝ่รู้ใฝ่เรียน หยิบทุกตำราทั้งที่ข้ามี บิดาของเขามี หรือจวบจนทุกเนื้อหาในตระกูลที่พวกเรามี เด็กคนนี้อ่านจนหมดไม่อาจรองรับความแสวงหานี้ได้อีกแล้ว ราวกับมีเทพีแห่งอาร์ธีน่าประทานความสามารถในการอ่านตำราได้รวดเร็วเสียเหลือเกิน... ...เด็กที่มีพรสวรรค์แบบนี้ ท้ายที่สุดต้องถูกจับจองโดยเหล่าเทพสูงสุดโอลิมปัส ข้าเชื่อสุดใจว่าท่านซุสจะต้องเลือกเด็กคนนี้แน่นอน ไม่ใช่เทพองค์ใดองค์อื่นแน่!!... . . (1)

"Hmm... He's good in art. No doubt if Appollo choose him." "No no no. I think he's same as his father, Hephaestus!!!" ...ทักษะด้านศิลปะของเขาช่างมากล้น ไม่สงสัยเลยหากท้ายที่สุดท่านเทพอะพอลโล่จะเลือกมอบพรให้เด็กคนนี้... ...หยุดเลยตาแก่ อะพอลโล่ตีเปอร์ไม่เป็น ยังไงเขาต้องเหมือนพ่อเขาผู้รับพรจากเทพเฮเฟลตัสสิ!!!... . . 'If I don't get any God gift, I would be fallen child, wouldn't I?' . . ถ้าสุดท้ายข้ากลายเป็นผู้ไร้พร ทุกคนจะมองว่าข้าคือเด็กที่ผิดพลาดหรือเปล่า? (2)

[STORY 0.1 The Wish] ft. Argrilius
(01-02)

ทุกเสียงกระซิบดุจคำประกาศตัวตนของเด็กผู้ยังไม่เข้าใจโลกนครคาซิลา
ทุกคำชมเชยดุจดาบสองคมยามที่ทุกสิ่งไม่เป็นไปตามคำคาดการณ์
คำพยากรณ์ราวกับลมปากที่ไม่มีความเชื่อถือให้ยึดครอง
คำถามในใจผุดดังดอกเห็ดพิษที่เรียกว่าความหม่นหมอง

'โกซา' ไม่ดีใจ ไม่คาดหวัง แต่หวาดกลัวทุกย่างก้าวของชีวิต

TAG: @hoa-argilius.bsky.social

+

“?”

สัมผัสเคาะๆและเสียงแก่ๆเรียกให้เขาหันไปดู ก่อนจะตามมาด้วยเสียงตึงตังของตกพื้น ยูคลิดสะดุดฝุ่นหงายหลังตกลงไปที่พื้นเป็นที่เรียบร้อย อ้าปากค้างชี้ที่กา

“เอ๊ะ”

“พ พ พ พูด พูดได้??“

รอยแผลที่ปรากฏเบื้องหน้านั้นไม่ใช่แผลที่ยูคลิดคาดคะเนไว้ในหัว และไม่ใช่แบบที่เคยเห็นมาก่อน แม้เขาจะเคยรักษาทหารในค่ายมามากมายแต่ก็ไม่มีใครที่มีแผลเป็นแบบนี้

เดาว่าการเกิดของมันคงไม่ปรกตินัก

ยูคลิดแตะมันดู ก้มส่อง อายุแผลคงไม่ได้เกิดจากเหตุการณ์นี้ ไม่น่าต้องรักษาอะไรเพิ่มเติม นึกๆไป หรือนี่คือสาเหตุที่ไม่เคยเจอหมอนี่ที่โรงอาบน้ำสักครั้ง

ปิดเสื้อให้ตามเดิม

(+)

(ตรวจแค่นี้ก็บุญละน้อนไก่หมุน555555)

(เสียงในหัวขัดจังหวะเท่ๆมั่ก😫)

(กรุ๊งกริ๊งกรุ๊งกริ๊งกรุ๊งกริ๊ง~)

(ปรับความคิดเจ้ายังดูจะง่ายกว่า😭 เจ้าคนประหลาดดดด)

สภาพอาร์กิเลียสไม่มีจุดน่าเป็นห่วงที่ดูถึงชีวิต บาดแผลก็ดูจะได้รับการรักษาเบื้องต้นแล้ว แต่ถ้ายังไม่ฟื้นแบบนี้ ก็น่ากลัวใจว่าจะกระทบกระเทือนอะไรร้ายแรงหรือเปล่า

เขาเลย จับมือพลิกแขนพลิกขาเช็ค อืม แผลเล็กน้อย

แสกผมออก ดูแผลที่หัว ถ่างตาดู อืม ปกติอยู่

ต่อมา ปลดเสื้อตรวจอาการที่ช่วงลำตัว แต่พอแง้มมาแค่นิดเดียวกลับเจอรอยอะไรบางอย่างผิดปกติ ยูคลิดมุ่นคิ้ว

(เฮอะ!)
ตะกร้าน้อยถูกวางไว้ข้างหัวเตียง ยังไงใครบางคนก็คงไม่ตื่นขึ้นมากินในตอนนี้ ยูคลิดกวาดตามองสภาพเพื่อนตัวเองพร้อมสิ่งแวดล้อมข้างๆ

เขาชะโงกดูเศษดิน รูปร่างของมันดูยาก แต่น่าจะเคยเป็นสิ่งปั้นมาก่อน และนก…นกกา นี่เพื่อนเขายังไม่ทันสิ้น กาก็มารออยู่ขอบเตียงเสียแล้ว ช่างน่าอดสูใจนัก

(+)