Küba yazı dizimin üçüncü bölümü yayında. 🇨🇺
Arabalar ve ulaşımdan, mimariden, doğa ve hayvanlardan bahsettim. 🐾
#Küba #Cuba
erikhirsizi.blogspot.com/2025/06/kuba...
Küba yazı dizimin ikinci bölümü yayında. 🇨🇺
İlk bölümde ülkeye dair genel bir çerçeve çizmeye çalışmıştım. Artık yavaş yavaş gözlemlerime ve tüyolara geliyoruz. “La Vida Gorda” ruhu ve ötesi. Turizm, gezmek, para meselesi, iletişim, biraz da müzik...
erikhirsizi.blogspot.com/2025/05/kuba...
En çok merak ettiğim ülke olan Küba’yı 2024’te gezmiştim, yazmasam olmazdı. 7 bölümlük dizinin ilk yazısı, blog’umda:
“Başka bir dünya halen mümkün mü?”
Anlatılacak şey çok, her şeyden kısa kısa bahsetmeye çalıştım, çektiğim fotoğraflarla süsledim.
#Küba 🇨🇺
erikhirsizi.blogspot.com/2025/05/kuba...
Aklıma geldi, bu da paylaştığım filmden: “Yasalar fakirler içindir.”
İran’da çekilememiş çünkü sansür. Yönetmen söyleşide duygusaldı, ağlayacak sandım. Konusu gereği aydınlık/karanlık, kuraklık/yeşertmek gibi birçok zıtlıktan yararlanan film bulmacamsı, üzerine çözümleme yapılası. Film Batıda pek sevilmiş, RT puanı 96. 25 Nisan’da TR’de gösterime giriyor.
Kimlik krizi ve babayı öldürme gibi epey işlenmiş bir konuyu ataerkilik ve maskülenlikle örerek Doğuya uyarlamış. Kafka, Dostoyevski, Lynch etkileri var.
*Sürprizbozan* Dr. Jekyll ve Mr. Hyde olmuş Ali ve Rıza. Ali Rıza ise yönetmenin adı :) Zaten kişisel hikâyesini anlatmış.
Sembollerle bezeli, roman tadında bir psikolojik gerilim. Kişinin sürekli savaş halindeki karanlık ve aydınlık yanlarının vücut bulduğu filmin ana metaforu “çeviri/tercüme” :) İranlı yönetmen filmi “Yol” ve “Bir Zamanlar Anadolu’da”nın çıktığı topraklarda çekmekten gurur duyduğunu söyledi söyleşide.
“Süleyman’ın Hikâyesi” geçen sene en beğendiğim filmlerdendi. Benzer olsa da bu kez Süleyman kadar temiz birinin gözünden bakmıyoruz. Onu kandıran türden mültecilerle empati kurmamız bekleniyor; suça iten şartlarda onların duygu dünyası gözler önüne seriliyor.
bsky.app/profile/sagu...
Filistinli yönetmen Mahdi Fleifel vaktiyle mülteci olarak Danimarka’ya yerleşmiş. Steinbeck’in “Fareler ve İnsanlar”ından esin alan 24 ödüllü filmin bir güzelliği de okunan Mahmud Derviş şiiri. Tabii dünkü Nourtani kararının da üzerine film bana ağır geldi, dondum kaldım sonda.
Atina’da sıkışıp kalmış beş parasız iki Filistinli Almanya’da yeni bir hayata başlamanın yollarını arıyor. Filmin romantik değil, sert gerçekliğin onları kendilerinin de utandığı şeyler yapmaya zorladığını gösteren dürüst bir yaklaşımı var. Hiç umut aşılamayan, can yakan bir film.
Öbür arkadaşım, solcu olduğu bilindiği halde, yine proje okul olan ve AKP ile anılan Kartal İmam Hatip’ten teklif almıştı (tabii kabul etmedi). Bizzat bildiğimiz proje okullar iyi öğretmen peşinde, ideolojiye göre alım yapana biz denk gelmedik diyorlar.
Garibana adalet yok. Sahip çıkan da çok yok. Bat dünya bat.
Elbette proje okul olayının siyasi nedenleri de olabilir. Öğretmen ile müdür arasında siyasi çatışma kaynaklı bir durum olabilir. Ama genel nedeni tek buna indirgememeli, etraflıca ele alınmalı. Her proje okul için aynı durum geçerli olmayabilir.
Oysa o senelerce teknik lisede çalışmıştı, öğrenci seviyesi çok düşüktü. Oradaki öğretmenin suçu ne? Neden proje yani iyi okullarda bir ömür aynı hocalar çalışmalı? 8 yıldan sonra rotasyon olmalı bence. Diğer iyi hocalara da bu kapı aralanmalı.
En yakınım %1’lik dilimle öğrenci alan bir proje okulda çalışıyor. Sağcı sendika üyesi değil, solcu olduğunu saklamıyor, okula küpeli giden bir erkek. MHP’li müdür önceki sağcı fizikçinin yerine onu aldı çünkü öğrenciler onun ders anlatımından çok memnun.
- Neden dışarı çıkıyorsun?
- Diktatörlüğün nasıl yıkıldığını görmek için.
Adaletten yana herkese çete diyen çetenin ta kendisi. Kişi kendinden bilir işi.
www.evrensel.net/haber/549383...
“Adalet olmayınca devlet büyük bir çeteden başka nedir ki?”
Gidilecekse bile duruma tepki vermek için gidilmeli bence. Umarım öbür katılımcılar da öğrencilere desteklerini konuşmalarında açıklar. Böylece bu durum bir imkâna da çevrilmiş olur.
Mimar Sinan’da gerçekleşecek ve açılış konuşmasını Handan İnci’nin yapacağı Murathan Mungan Sempozyumu da boykot edilecek mi :)
Hayattan, insandan, hayvandan, çiçekten bile zevk almayan, her şeye ve herkese öfke püsküren, asla tebessüm etmeyen, ailesini ve çevresini mutsuz eden, varoluşsal sancıyla yalnızlaşan kadın rolünde Marianne Jean-Baptiste oyunculuk dersi vermiş. En sinir bozucu insanların bile şefkate ihtiyacı var.
“Normalleşmeyeceğiz”, “Serbest Bırakın” yazalım tabii, unutmayalım, unutturmayalım ama sadece sloganlara sıkışırsak sanki zaten normalleşmiş oluyoruz. Geniş katılımlı eylemler devam etmeyecek mi, bir yol haritası çizilmeyecek mi, bundan sonra ne yapacağız acaba.
“Sonbahar” Filmine Mekân Ağırlıklı Bir Çözümleme Denemesi | Öykü Gizem Gökgül @saguara.bsky.social
Birkaç gün önce bir kedi sopayla dövüle dövüle katledildi.
CHP’li Kastamonu Belediyesince altı köpek katledildi.
Sokak hayvanları öldürülmeye ve ölüm kamplarına hapsedilmeye devam ederken “şimdi konumuz bu değil, şimdi sırası değil” diyenler oldu.
Hak mücadelesi bir bütündür.
Çok iyi anlıyorum kardeşim. Ben de senelerdir hep böyleyim.
Babamın sokak çetesi sofraya oturdu.
Şiddetten uzak, özgür ve adil bir ortak gelecek için hak, hukuk, adalet.
#4NisanSokakHayvanlarıGünü #SatınAlmaSahiplen
“Acım istisnai değil bu yüzden bu acıyı herkese yük etme gereği duymuyorum.”
Birbirine zıt karakterli iki kuzenin büyükannelerinin memleketi Polonya’ya seyahatini konu alan “A Real Pain” filminin özü:
Hepimiz birbirimizin acısında turistiz.
Barış Bıçakçı’nın son kitabından ilhamla yazdım: “Dünyaya Yeni(den) Gelen Okurdan”.
Bazı geçmiş parçalarını azıcık dile getirmek bile bana zor gelirken bunun için kapıyı aralayan kitaplar var.
Seneyi Barış Bıçakçı’yla kapattığım için mutluyum.
erikhirsizi.blogspot.com/2024/12/duny...
Paris’te bisikletli kurye olarak kaçak çalışan Gineli Süleyman’ın iki güne iltica başvurusu var, kabulü “hikâyesine” bağlı. Sinir bozucu şekilde gerçekçi filmin sonundaki kusursuz oyunculukla çaresizlik mideye yumruk gibi iniyor. Düzenin dev başarısızlığı minik bir hikâyeye sığmış.
Kişi sürekli kavga edip hiç anlaşamasa da, nerden düştüm bu aileye dese de zor anında ailesinin yanında olmadan yapamaz, onlara bir şey olur diye aklı çıkar. Aile olmaya dair güzel bir metafor üzerine inşa edilmiş. Felaketin de imdat freninin de kendisi aile. Film bitince annenizi aramanız muhtemel.
